Αισώπου Μύθοι/Ίππος και όνος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἴππος καὶ ὄνος



Ἄνθρωπός τις εἶχεν ἵππον καὶ ὄνον. Ὁδευόντων δέ, ἐν τῇ ὁδῷ εἶπεν ὁ ὄνος τῷ ἵππῳ· Ἆρον ἐκ τοῦ ἐμοῦ βάρους, εἰ θέλεις εἶναί με σῶν. Ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη· ὁ δὲ ὄνος πεσὼν ἐκ τοῦ κόπου ἐτελεύτησε. Τοῦ δὲ δεσπότου πάντα ἐπιθέντος αὐτῷ καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ ὄνου δοράν, θρηνῶν ὁ ἵππος ἐβόα· Οἴμοι τῷ παναθλίῳ, τί μοι συνέβη τῷ ταλαιπώρῳ; μὴ θελήσας γὰρ μικρὸν βάρος λαβεῖν, ἰδοῦ ἅπαντα βαστάζω, καὶ τὸ δέρμα. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τοῖς μικροῖς οἱ μεγάλοι συγκοινωνοῦντες οἱ ἀμφότεροι σωθήσονται ἐν βίῳ.

(variant version from Chambry's first edition)

Ὄνος καὶ ἡμίονος

Ὀνηλάτης ἐπιθεὶς ὄνῳ καὶ ἡμιόνῳ γόμους ἤλαυνεν. Ὁ δὲ ὄνος, μέχρι μὲν πεδίον ἦν, ἀντεῖχε πρὸς τὸ βάρος. Ὡς δὲ ἐγένοντο κατά τι ὄρος, ὑποφέρειν μὴ δυνάμενος παρεκάλει τὴν ἡμίονον μέρος τι τοῦ γόμου αὐτοῦ προσδέξασθαι, ἵνα τὸ λοιπὸν αὐτὸς διακομίσαι δυνήσηται. Τῆς δὲ παρ᾿ οὐδὲν θεμένης αὐτοῦ τοὺς λόγους, ὁ μὲν κατακρημνισθεὶς διεῤῥάγη. Ὁ δὲ ὀνηλάτης ἀπορῶν ὅ τι ποιήσει, οὐ μόνον τοῦ ὄνου τὸν γόμον τῇ ἡμιόνῳ προσέθηκεν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν ὄνον ἐκδείρας ἐπεσώρευσε. Καὶ ἣ οὐ μετρίως καταπονηθεῖσα ἔφη πρὸς αὑτήν· Δίκαια πέπονθα· εἰ γὰρ παρακαλοῦντι τῷ ὄνῳ μικρὰ κουφίσαι ἐπείσθην, οὐκ ἂν νῦν μετὰ τῶν φορτίων αὐτοῦ καὶ αὐτὸν ἔφερον.
Οὕτω καὶ τῶν δανειστῶν ἔνιοι διὰ φιλαργυρίαν, ἵνα μικρὰ τοῖς χρεώσταις μὴ παράσχωσι, πολλάκις καὶ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον ἀπολλῦσιν.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας άνθρωπος φόρτωσε το άλογότου (σε άλλη παραλλαγή του μύθου, τη θέση του αλόγου έχει ένα μουλάρι), φόρτωσε κ το γαϊδούριτου, κ έκανε αγώι, πήγαινε μαζί με τα ζώα. Στον ίσιο δρόμο ο γάιδαρος άντεχε το φορτίο, αλλα σάν άρχισαν να πηγαίνουν σε ανηφόρα, ο γάιδαρος άρχισε να παρακαλάει το άλογο: "πάρε σε παρακαλώ λίγο απο το φορτίομου να με ελαφρύνεις, γιατί δέν αντέχω!" - "τί μας λές!" απαντούσε το άλογο, "και τόσο που κουβαλώ, χάρι σου κάνω! κανονικά εγώ δέν έπρεπε να μεταφέρω φορτία, μόνο να κάνω ευγενείς δουλειές, να τραβάω άρμα στον πόλεμο, να μεταφέρω πολεμιστές...". Έτσι λοιπόν ο γάιδαρος μή αντέχοντας άλλο έσκασε κ έπεσε κάτω νεκρός! -Πώω πω, κακό που με βρήκε στη μέση του δρόμου, φώναζε ο άνθρωπος, τί να κάνω τώρα; Η μόνη λύση που μπορούσε να βρεί ήταν αυτή: φόρτωσε όλο το φορτίο του γαϊδάρου στο άλογο, φόρτωσε απο πάνω κ τον ίδιο τον γάιδαρο (ή, σε άλλη παραλλαγή του μύθου, το δέρμα του γαϊδάρου, αφού τον έγδαρε), κ συνέχισε έτσι το ταξίδι.

Συμφορά! μονονολογούσε το άλογο. Για να μή βοηθήσω σηκώνοντας λίγο απο το φορτίο του γαϊδάρου, τώρα σηκώνω όλο το φορτίοτου κ μαζί το νεκρότου σώμα! (ή, στην άλλη παραλλαγή του μύθου: το τομάριτου.

Κατα τη μία εκδοχή, ο άνθρωπος φόρτωσε μόνο το τομάρι, βλέποντας οτι είναι αδύνατο να κουβαληθεί όλο το σώμα του γαϊδάρου, ενώ κατα την άλλη εκδοχή φόρτωσε όλο το σώμα του γαϊδάρου, προορίζονταςτο για κρέας, διότι οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν κ γαϊδουρίσιο κ αλογίσιο κρέας, όταν ήταν διαθέσιμο).