Αισώπου Μύθοι/Ίππος και στρατιώτης

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἴππος καὶ στρατιώτης



Ἴππον τὸν ἑαυτοῦ στρατιώτης, ἕως μὲν καιρὸς τοῦ πολέμου ἦν, ἐκρίθιζεν, ἔχων συνεργὸν ἐν ταῖς ἀνάγκαις. Ὅτε δὲ ὁ πόλεμος κατέπαυσεν, εἰς δουλείας τινὰς καὶ φόρτους βαρεῖς ὁ ἵππος ὑπούργει, ἀχύρῳ μόνῳ τρεφόμενος. Ὡς δὲ πάλιν πόλεμος ἠκούσθη καὶ ἡ σάλπιγξ ἐφώνει, τὸν ἵππον χαλινώσας ὁ δεσπότης καὶ αὐτὸς καθοπλισθεὶς ἐπέβη. Ὁ δὲ συνεχῶς κατέπιπτε μηδὲν ἰσχύων· ἔφη δὲ τῷ δεσπότῃ· Ἄπελθε μετὰ τῶν πεζῶν [τῶν] ὁπλιτῶν ἄρτι· σὺ γὰρ ἀφ᾿ ἵππου εἰς ὄνον με μετεποίησας, καὶ πῶς πάλιν ἐξ ὄνου ἵππον θέλεις ἔχειν; Ὅτι ἐν καιρῷ ἀδείας καὶ ἀνέσεως τῶν συμφορῶν οὐ δεῖ ἐπιλανθάνεσθαι.

(variant version from Chambry's first edition)

Ἴππος καὶ στρατιώτης

Ἔτρεφε τὸν ἑαυτοῦ ἵππον στρατιώτης, ἕως καιρὸς πολέμου ἦν. Παυσαμένου δὲ τοῦ πολέμου, ἀχύροις καὶ μόνοις ἔτρεφε, φορτίοις μεγάλοις καταβαρύνων. Ὡς δὲ πάλιν καιρὸς πολέμου ἐπέστη, ὁπλισάμενος τὸν ἵππον ἀναβὰς ἔτρεχε. Τοῦ δὲ ἵππου συνεχῶς καταπίπτοντος, ἐδυσχέραινε. Ὁ δὲ ἵππος αὐτῷ ἔφη· Ἄπελθε, ὦ δέσποτα, πεζὸς πολεμήσων· σὺ γὰρ ἀφ᾿ ἵππου ὄνον με πεποίηκας, χυδαίαις ἐργασίαις καταβαρύνων, καὶ πῶς πάλιν ἐξ ὄνου ἵππον με θέλειςἔχειν;

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας πολεμιστής το άλογοτου όσο ήταν καιρός πολέμου το καλοτάιζε με κριθάρι κ το φρόντιζε με αγάπη, αφού ήταν ο μεγάλος βοηθόςτου στον πόλεμο. Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, έβαλε το άλογο σε βαρειές κ άχαρες δουλειές, ταΐζοντάςτο μόνο άχυρα.
Ύστερα φώναξε πάλι η σάλπιγγα, κηρύχθηκε νέος πόλεμος. Ξανάβαλε το χαλινάρι ο πολεμιστής στο άλογο, το καβάλλησε, οπλισμένος κ ο ίδιος, κ πήγε στον πόλεμο. Τώρα όμως το άλογο δέν τα κατάφερνε όπως πρώτα: βάρυνε, δέν μπορούσε να τρέξει, κ συνεχώς έπεφτε κάτω. Ο πολεμιστής γκρίνιαζε: "τί έχει πάθει το άλογόμου, όλο με ρίχνει κάτω, πώς να πολεμήσω με αυτό;" - Το άλογο απάντησε: αφεντικό, πήγαινε να πολεμάς μαζί με τους πεζούς στο εξής. Διότι, απο άλογο που ήμουν, εσύ με έχεις κάνει γαϊδούρι! - πώς σε έχω κάνει γαϊδούρι; - με το να με βάζεις σε χοντρές δουλειές, με το να με ταΐζεις μόνο άχυρο, γαϊδούρι με κατάντησες! Κ τώρα ζητάς να γίνω άλογο ξανά; Δέν γίνεται!
Οι άνθρωποι ανάλογα με τη φύσητους εμπίπτουν σε μιά απο τις 4 κοινωνικές τάξεις: είτε ιερείς κ διανοούμενοι, είτε στρατιωτικοί κ διοικητικοί, είτε παραγωγοί κ έμποροι, είτε εργάτες. Ο πολεμιστής του μύθου ανήκε στην ευγενή τάξη των στρατιωτικών. Ακόμη κ στον καιρό της ειρήνης η τάξη αυτή πρέπει πάντα να φροντίζει την προφύλαξη της πολιτείας απο κάθε είδους κίνδυνο και να είναι έτοιμη για πόλεμο. Άν ξεπέσει στην τάξη των παραγωγών, εμπόρων, ή των εργατών, είναι δύσκολο έως αδύνατο να ξαναγίνει ετοιμοπόλεμη.