Αισώπου Μύθοι/Ήρακλής και Αθηνά

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἡρακλῆς καὶ Ἀθηνᾶ



Διὰ στενῆς ὁδοῦ ὥδευεν Ἡρακλης. Ἰδὼν δὲ ἐπὶ γῆς μήλῳ ὅμοιόν τι ἐπειρᾶτο συντρῖψαι. Ὡς δὲ εἶδε διπλοῦν γενόμενον, ἔτι μᾶλλον ἐπέβαινεν, καὶ τῷ ῥοπάλῳ ἔπαιεν. Τὸ δὲ φυσηθὲν εἰς μέγεθος τὴν ὁδὸν ἀπέφραξεν. Ὁ δὲ ῥίψας τὸ ῥόπαλον ἵστατο θαυμάζων. Ἀθηνᾶ δὲ αὐτῷ ἐπιφανεῖσα εἶπε· Πέπαυσο δέ, ἄδελφε, τοῦτό ἐστι φιλονεικία καὶ ἔρις· ἄν τις αὐτὸ καταλείπῃ ἀμάχητον, μένει οἷον ἦν πρῶτον· ἐν δὲ ταῖς μάχαις οὕτως οἰδεῖται. Ὅτι πᾶσι φανερὸν καθέστηκεν ὡς αἱ μάχαι καὶ ἔριδες αἰτίαι μεγάλης βλάβης ὑπάρχουσιν.

(variant version from Chambry's first edition)

Ἡρακλῆς καὶ Ἀθηνᾶ

Διὰ στενῆς ὁδοῦ ὥδευεν Ἡρακλῆς. Μήλῳ δέ τι ὅμοιον κατὰ γῆς καθήμενον ἰδὼν ἐπειρᾶτο τῷ ῥοπάλῳ συντρίβειν. Τὸ δὲ [μᾶλλον] διπλοῦν ἀπὸ τῆς ψαύσεως τοῦ ῥοπάλου ἐγένετο. Ὁ δὲ μᾶλλον τῷ ῥοπάλῳ καὶ αὖθις ἔπαιε. Τὸ δ᾿ εἰς μέγεθος ἀρθὲν τὴν ὁδὸν τούτῳ ἀπέφραξε. ὁ δὲ ῥίψας τὸ ῥόπαλον ἵστατο ἐκπληττόμενος. Ἀθηνᾶ δὲ τοῦτον ἰδοῦσα ἔφη· Ὦ Ἡράκλεις, παῦσαι θαυμάζων· τὸ γὰρ νῦν τὴν ἀπορίαν σοι προξενῆσαν ἡ φιλονεικία καὶ ἔρις ἐστίν. Ἂν οὖν τις ταύτην οἵαν εὗρεν ἀφήσῃ, ἐπὶ μικροῦ μένει· ἂν δὲ μάχεσθαι θέλῃ πρὸς ταύτην, οὕτως ἐκ μικροῦ οἰδεῖ καὶ εἰς μέγα προέρχεται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Μιά φορά ο Ηρακλής περνούσε απο ένα στενό δρομάκι. Είδε καταγής ένα πράγμα που έμοιαζε με μηλαράκι, του φάνηκε πως ήταν κάτι κακό, κ θέλησε να το συντρίψει με το ρόπαλο. Το χτυπάει μιά με το ρόπαλο, το μηλαράκι δέν συντρίφτηκε, αλλα αντίθετα έγινε διπλάσιο σε μέγεθος. Το ξανακοπανάει, ξαναδιπλασιάστηκε σε μέγεθος. Συνέχισε να το κοπανάει με το ρόπαλο, το μηλαράκι δέν ζουλιόταν, αντιθέτως: με κάθε χτύπημα μεγάλωνε, γρήγορα μεγάλωσε τόσο που έφραξε όλο το δρόμο κ δέν μπορούσε να περάσει.

Ο Ηρακλής έμεινε έκπληκτος, άφησε το ρόπαλο κ κοίταζε απορημένος, αναρωτιόταν "τί πράγμα είναι αυτό;".

Σε εκείνη την απορία του εμφανίστηκε η θεά Αθηνά κ του λέει: Ώ Ηρακλή, αναρωτιέσαι τί είναι αυτό που μοιάζει με μήλο; Είναι ο σπόρος της φιλονεικίας, του καβγά. Άν το αφήσεις, παραμένει μικρό. Άν το πολεμήσεις, μόνο που μεγαλώνει, διογκώνεται κ αδιέξοδο δημιουργεί. Να θυμάσαι, όποτε το δείς, άσ'το όπως είναι κ μήν το πολεμάς!