Αισώπου Μύθοι/Έλαφος και άμπελος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἔλαφος καὶ ἄμπελος



Ἔλαφος κυνηγοὺς φεύγουσα ὑπ᾿ ἀμπέλῳ ἐκρύβη. Παρελθόντων δ᾿ ὀλίγον ἐκείνων, ἡ ἔλαφος τελέως ἤδη λαθεῖν δόξασα, τῶν τῆς ἀμπέλου φύλλων ἐσθίειν ἤρξατο. Τούτων δὲ σειομένων, οἱ κυνηγοὶ ἐπιστραφέντες καί, ὅπερ ἦν ἀληθές, νομίσαντες τῶν ζώων ὑπὸ τοῖς φύλλοις τι κρύπτεσθαι, βέλεσιν ἀνεῖλον τὴν ἔλαφον. Ἡ δὲ θνῄσκουσα τοιαῦτ᾿ ἔλεγε· «Δίκαια πέπονθα· οὐ γὰρ ἔδει τὴν σώσασάν με λυμαίνεσθαι.» Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ ἀδικοῦντες

τοὺς εὐεργέτας ὑπὸ θεοῦ κολάζονται.

This version was the primary selection in Chambry's first edition[Επεξεργασία]

Ἔλαφος καὶ ἄμπελος

Ἔλαφος διωκομένη ὑπὸ κυνηγῶν ἐκρύπτετο ὑπό τινα ἄμπελον. Διελθόντων δὲ τῶν κυνηγῶν, στραφεῖσα κατήσθιε τὰ φύλλα τῆς ἀμπέλου. Εἷς δέ τις τῶν κυνηγῶν στραφεὶς καὶ θεασάμενος, ὃ εἶχεν ἀκόντιον βαλών, ἔτρωσεν αὐτήν. Ἡ δὲ μέλλουσα τελευτᾶν στενάξασα πρὸς ἑαυτὴν ἔφη· Δίκαιά γε πάσχω, ὅτι τὴν σώσασάν με ἄμπελον ἠδίκησα.
Οὗτος ὁ λόγος λεχθείη ἂν κατὰ ἀνδρῶν οἵτινες τοὺς εὐεργέτας ἀδικοῦντες ὑπὸ θεοῦ

κολάζονται.



Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα ελάφι το κυνηγούσαν οι κυνηγοί κ κρύφτηκε σε ένα αμπέλι. Οι κυνηγοί δέν το είδαν κ προσπέρασαν. Τότε το ελάφι άρχισε να τρώει τα φύλλα του κλήματος. Ένας κυνηγός κοίταξε πίσωτου κ είδε τα φύλλα του κλήματος να κουνιούνται, υποψιάσθηκε κ πλησίασε, είδε το ελάφι κ το χτύπησε με το ακόντιότου. Πεθαίνοντας το ελάφι είπε: "κρίμα, δέν έπρεπε να φάω το κλήμα που με έσωσε. Ούτε έπρεπε να φάω τίποτε προτού φύγουν μακριά οι κυνηγοί".