Αισώπου Μύθοι/Έλαφος επί νάματος και λέων

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἔλαφος ἐπὶ νάματος καὶ λέων



Ἔλαφος δίψῃ συσχεθεῖσα παρεγένετο ἐπί τινα πηγήν· πιοῦσα δέ, ὡς ἐθεάσατο τὴν ἑαυτῆς σκιὰν ἐπὶ τοῦ ὕδατος, ἐπὶ μὲν τοῖς κέρασιν ἠγάλλετο, ὁρῶσα τὸ μέγεθος καὶ τὴν ποικιλίαν, ἐπὶ δὲ τοῖς ποσὶ πάνυ ἤχθετο ὡς λεπτοῖς οὖσι καὶ ἀσθενέσιν. Ἔτι δὲ αὐτῆς διανοουμένης, λέων ἐπιφανεὶς ἐδίωκεν αὐτήν· κἀκείνη εἰς φυγὴν τραπεῖσα κατὰ πολὺ αὐτοῦ προεῖχεν· ἀλκὴ γὰρ ἐλάφων μὲν ἐν τοῖς ποσί, λεόντων δὲ ἐν καρδίᾳ. Μέχρι μὲν οὖν ψιλὸν ἦν τὸ πεδίον, ἡ μὲν προθέουσα διεσώζετο· ἐπειδὴ δὲ ἐγένετο κατά τινα ὑλώδη τόπον, τηνικαῦτα συνέβη, τῶν κεράτων αὐτῆς ἐμπλακέντων τοῖς κλάδοις, μὴ δυναμένην τρέχειν συλληφθῆναι. Μέλλουσα δὲ ἀναιρεῖσθαι ἔφη πρὸς ἑαυτήν· "Δειλαία ἔγωγε, ἤτις ὑφ' ὧν μὲν προδοθήσεσθαι ἔμελλον, ὑπὸ τούτων ἐσῳζόμην, οἷς δὲ καὶ σφόδρα ἐπεποίθειν, ὑπὸ τούτων ἀπόλλυμαι."

Οὕτω πολλάκις ἐν κινδύνοις οἱ μὲν ὕποπτοι τῶν φίλων σωτῆρες ἐγένοντο, οἱ δὲ σφόδρα ἐμπιστευθέντες προδόται.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένα ελάφι που διψούσε έφτασε σε μιά πηγή, ήπιε, κ κοίταξε τον εαυτότου στην επιφάνεια του νερού. Καμάρωσε τα κέρατάτου, πόσο είναι όμορφα, περίτεχνα, μεγαλοπρεπή. Είδε κ τα πόδιατου κ ντρεπότανε, γιατί φαινόταν πολύ άσχημα, κοκκαλιάρικα. (Οι αρχαίοι Έλληνες όμορφα θεωρούσαν τα μεστά, γεροδεμένα πόδια, όπως τα στολίζει με τα επίθετάτου κ ο Όμηρος). Καθώς σκεφτόταν αυτά τα πράγματα, "τί όμορφα κέρατα που έχω κ τί άσχημα πόδια!", εμφανίστηκε ένα λιοντάρι. Το ελάφι το έβαλε στα πόδια κ ξέφυγε μακριά απο το λιοντάρι. Οι αρχαίοι είχαν κ μιά παροιμία: "του ελαφιού η δύναμη είναι στα πόδια, του λιονταριού η δύναμη είναι στην καρδιά".

Έτσι, όσο το έδαφος ήταν σχετικά γυμνό, το ελάφι έτρεχε γρηγορότερα κ ήταν ασφαλές. Κάπου όμως χώθηκε σε έναν δασωμένο τόπο με πυκνή βλάστηση, εκεί μπλέχτηκαν τα κέρατα του ελαφιού σε κάτι θάμνους, οπότε το λιοντάρι πρόλαβε το ελάφι. Κ εκεί που θα το έτρωγε, είπε: "αλίμονόμου το κακόμοιρο ζώο, απο εκείνα που ντρεπόμουν κ φοβόμουν πως θα προδοθώ, σώθηκα, απο τα πόδιαμου. Κ εκείνα που καμάρωνα κ πίστευα πως θα με σώσουν, εκείνα με πρόδωσαν, τα κέρατάμου".

Κ ο Χριστός λέει: "μή κρίνετε κατ' όψιν, αλλα την δικαίαν κρίσιν κρίνατε".