Αισώπου Μύθοι/Άνθρωπος λέοντα χρυσούν ευρών

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἄνθρωπος λέοντα χρυσοῦν εὑρών



Δειλὸς φιλάργυρος λέοντα χρυσοῦν εὑρὼν ἔλεγεν· "Οὐκ οἶδα τίς γενήσομαι ἐν τοῖς παροῦσιν· ἐγὼ ἐκβέβλημαι τῶν φρενῶν καὶ τί πράττειν οὐκ ἔχω· μερίζει με φιλοχρηματία καὶ τῆς φύσεως ἡ δειλία. Ποία γὰρ τύχη ἢ ποῖος δαίμων εἰργάσατο χρυσοῦν λέοντα; Ἡ μὲν γὰρ ἐμὴ ψυχὴ πρὸς τὰ παρόντα ἑαυτῇ πολεμεῖ· ἀγαπᾷ μὲν τὸν χρυσόν, δέδοικε δὲ τοῦ χρυσοῦ τὴν ἐργασίαν· ἅπτεσθαι μὲν ἐλαύνει ὁ πόθος, ἀπέχεσθαι δὲ ὁ τρόπος. Ὢ τύχης διδούσης καὶ μὴ λαμβάνεσθαι συγχωρούσης· ὢ θησαυρὸς ἡδονὴν οὐκ ἔχων· ὢ χάρις δαίμονος ἄχαρις γενομένη. Τί οὖν; ποίῳ τρόπῳ χρήσωμαι; ἐπὶ ποίαν ἔλθω μηχανήν; ἄπειμι τοὺς οἰκέτας δεῦρο κομίσων λαβεῖν ὀφείλοντας τῇ πολυπληθεῖ συμμαχίᾳ, κἀγὼ πόῤῥω ἔσομαι θεατής."

Ὁ λόγος ἁρμόζει πρός τινα πλούσιον μὴ τολμῶντα προσψαῦσαι καὶ χρήσασθαι τῷ πλούτῳ.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας άνθρωπος δειλός κ συνάμα φιλάργυρος βρήκε ένα χρυσό λιοντάρι, κ το φοβότανε σάν αληθινό λιοντάρι! Απο την άλλη ήθελε να το πάρει, γιατί ήταν χρυσό. Κ έτσι πολλή ώρα ταλανιζόταν ανάμεσα σε δύο γνώμες: να το πάρει ή να το αποφύγει; Αφού κάμποσο αμφιταλαντεύθηκε, αποφάσισε να πάει να φέρει τους υπηρέτεςτου να το πάρουν.

Μα αφού επρόκειτο να μείνει στη θέσητου το λιοντάρι ώσπου να φέρει τους υπηρέτες, γιατί το φοβόταν; Εδώ ταιριάζει η τουρκική παροιμία: "Korkar bezirgân, ne kâr ne zarar" (έμπορος που φοβάται δέν έχει ζημιά, αλλα και δέν αποκτά κέρδος). Όμως το να μήν έχεις κέρδος, είναι ζημία, κ είναι ακόμη πιό λυπηρό όταν οφείλεται σε παράλογη δειλία.