Αισώπου Μύθοι/Άνθρωπος καταθραύσας άγαλμα

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ἄνθρωπος καταθραύσας ἄγαλμα



Ἄνθρωπός τις ξύλινον θεὸν ἔχων πένης ὢν καθικέτευε τοῦ ἀγαθοποιῆσαι. Ὡς οὖν ταῦτ' ἔπραττε καὶ μᾶλλον ἐν πενίᾳ διῆγε, θυμωθεὶς, ἐκ τοῦ σκέλους ἄρας αὐτὸν τῷ τοίχῳ προσέκρουσε. Τῆς δὲ κεφαλῆς αὐτοῦ παραχρῆμα κλασθείσης, ἔῤῥευσε χρυσὸς ἐξ αὐτῆς, ὃν συναγαγὼν ὁ ἄνθρωπος ἐβόα· "Στρεβλὸς τυγχάνεις, ὡς οἶμαι, καὶ ἀγνώμων· τιμῶντά σε γὰρ οὐδὲν ὠφελησάς με· τυπτήσαντα δὲ πολλοῖς καλοῖς ἠμείψω."

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδὲν ὠφελήσεις σαυτὸν πονηρὸν ἄνδρα τιμῶν, αὐτὸν δὲ τύπτων πλέον ὠφεληθήσῃ.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ένας φτωχός είχε στο σπίτιτου το ξύλινο άγαλμα του θεού Ερμή κ κάθε μέρα τον παρακαλούσε να βελτιώσει τη θέσητου. Η θέσητου αντί να βελτιωθεί, η φτώχεια κ η κακομοιριάτου μεγάλωνε. Ώσπου ο άνθρωπος αγανάκτησε, έπιασε το ξύλινο άγαλμα κ το σαβούρντησε στον τοίχο κ το τσάκισε! Δέν φανταζόταν ο φτωχός άνθρωπος οτι στο άγαλμα μέσα ήταν κρυμμένα απο παλιό καιρό χρυσά νομίσματα, που καθώς τώρα τσακίστηκε το άγαλμα, τα χρυσά κύλισαν έξω!

Μάζεψε ο άνθρωπος με πολλή χαρά τα χρυσά νομίσματα, κ έπειτα είπε: είσαι όμως ανάποδος! τόσον καιρό που σε παρακαλούσα δέν με ελεούσες, κ τώρα που με οργή σε χτύπησα, μου χάρισες τόσο χρυσάφι!

Σε όποια θρησκεία κι άν πιστεύει κανείς, πρέπει να παραδεχθεί πως οι θείες δυνάμεις δέν ανταποκρίνονται άμεσα σε ό,τι οι άνθρωποι λένε κ κάνουν.