Γλώσσαι/Τ

Από Βικιθήκη
< Γλώσσαι(Ανακατεύθυνση από Hesychius Τ)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γλώσσαι
Συγγραφέας: Ησύχιος
Τ


<Τά>· ταῦτα, ἅτινα αὐτά, ἀναφορικῶς·

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν

<τὰ ἅ>· [ἅτινα, ἢ τοιαῦτα]
[<τὰ ἀδάνοντα>· τὰ ἀρέσκοντα]
<τὰ αἰσχίω>· τὰ χείρω
<τὰ ἀμείνω>· τὰ κρείττονα
[<τὰ ἀντααῖον>· βαρύ]
<τὰ ἀπὸ τρίποδος>· παροιμία ἐπὶ τῶν ἀληθῶς λεγομένων· ἤτοι ἀπὸ

τοῦ Δελφικοῦ τρίποδος· ἢ ἀπὸ τοῦ Πυθαγορικοῦ

*<τὰ βάθη>· τὰ ἀχώρητα, τὰ ἀκατάληπτα
*<Ταβεήλ>· ἀγαθοῦ Θεοῦ
<ταβάλα>· ταβῆλα. ὑπὸ Πάρθων οὕτω καλεῖται ὄργανον κριβάνῳ ἐμφε-

ρές, ᾧ χρῶνται ἐν τοῖς πολέμοις ἀντὶ σάλπιγγος

[<ταβερνία>· καπή<λ>]
<ταβέρνων>· πανδοχείων]
<ταγαῖος>· ὁ ἐξ ἐπιταγῆς τι ποιῶν
<ταγαῖς>· ἀρχαῖς, ἡγεμονίαις
<τάγανα>· ταῦτα. Κρῆτες
<ταγατίζων>· κιχλίζων
<ταγή>· βασιλικὴ δωρεά. καὶ ἡ σύναξις τῶν πρὸς τὸ ζῆν ἀναγκαίων
<ταγηνία(ι)>· πεμμάτια (ἀπὸ) τηγάνων. οἱ δὲ στέας ὑγρόν, ἐπιχεόμενον

τηγάνῳ, ᾧ προσβάλλεται μέλι, (ση)σάμη, τυρός

<τάγηνον>· τήγανον
<τάγιλος>· φειδωλός
<τάγιος>· κήρυξ. πρεσβευτής. ὀξύς. ταχύς. βάσιμος
<ταγοί>· προστάται, ἄρχοντες, ἡγεμόνες
<ταγύρια>· τὰ ἐλάχιστα, τὰ τυχόντα
<ταγόναγα>· Μακεδονική τις ἀρχή
<τὰ δ' ἄποινα>· τὰ δὲ λύτρα
<τὰ δέ>· ταῦτα
<τὰ δ' ἐρῆμα φοβεῖται>· τὰ δὲ πρόβατα ἔρημα γενόμενα τῇ τοῦ ποι-

μένος φυγῇ

<τὰ διαβούλ(ι)α>· τοὺς διαλογισμούς
<ταθείς>· ἁπλωθείς
*<τατθίον>· μασθός, τιτθίον
<ταὶ δὲ χθόνα>· .......
<ταῖν>· ταῖς
[<ταῖη>· διοικητής, προστάτης]
<ταιναρίας>· παρὰ Λακεδαιμονίοις ἑορτὴ Ποσειδῶνος· καὶ ἐν αὐτῇ

Ταιναρισταί. Ταίναρον γὰρ πεδίον Λακωνικῆς

<ταῖν θεαῖν>· ταῖς θεαῖς
<ταινία(ι)>· στέμματα τῶν ἱερέων, διαδήματα ἀρχιερατικά, ἢ ζῶναι,

ἢ στέφανοι, κόσμοι, ἢ δεσμοὶ ἱεροί

<ταινιοῦντες>· κοσμοῦντες, δεσμοῦντες, στεφανοῦντες
<τὰ κέρατα>· τὰ ἄκρα
<τακερόν>· τηκτόν. οἰκτρόν
<τακτικοῖς>· στρατιωτικοῖς, πολεμικοῖς
<τακτόν>· ὁμοίως
<τἀκ το(ῦ) νίτ(ρ)ου>· τὰ τῶν μαγείρων ξηρὰ ἀρτύματα· διὰ τὸ ἔνθα καὶ

τὸ νίτρον πωλεῖσθαι

<τακῶνες>· τροχίσκοι στέατος κεκομμένου μεθ' ἁλῶν, καὶ ξηρῶν [καὶ]

ἀρτυμάτων

<τάλα>· μέγα
<ταλαεργοί>· οἱ ὑπομένοντες τὰ ἔργα, τλητικοί, ταλαίπωροι, δυσπα-

θεῖς

<ταλαεργόν>· τὰ αὐτά
<ταλαίνης>· ἀθλίας, ταλαιπώρου
<ταλαιπωρία>· μοχθηρία
<ταλαίπωρος>· ἐπίπονος, τλητικός
<ταλακάρδιος>· τλητικός, ὑπομονητικὸς κατὰ τὴν καρδίαν
<ταλαίφρων>· καρτερικός
<ταλανίζει>· θρηνεῖ
<τάλαντα>· ζυγά, σταθμοί
<τάλαντον>· λίτραι ἑκατὸν εἴκοσι πέντε κατὰ τὸν μέγαν Ἐπιφάνιον
<ταλανταίων>· μεδίμνων, καὶ σταθμίων
<ταλάντατα>· ἀτυχέστατα
<ταλαντεύει>· σταθμίζει, ζυγοστατεῖ
<ταλαντιαῖον>· βαρύ
<Ταλάντιον>· τόπος. Ἀρτεμίδωρος
<τάλαντον>· σταθμός, ζυγός. ὁλκὴ λιτρῶν ἑκατόν, ἢ ἑκατὸν εἰκοσιπέντε,

ἢ ἑκατὸν ἑξηκονταπέντε. ἢ τετρακόσια. ἢ χίλια ἑκατὸν πεντηκονταδύο

<τάλαντος>· ταλαιπώρου
<ταλαντώσει>· σταθμήσει, στήσει
<ταλαόν>· ὑποστατικόν. ἰσχυρόν, βίαιον
<ταλαπείριος>· τλητικὸς κατὰ τὴν πεῖραν, ἢ τηλόθεν διαπεπεραιωμέ-

νος. οἱ δὲ ἀφιγμένος

<ταλαρίς>· ἐξ οὗ βάλλουσι τοὺς ἀστραγάλους
*<ταλαπενθέα>· ὑπομένοντα τὰ πένθη
<τάλαροι>· κάλαθοι ἐρίων. καὶ ἐν οἷς οἱ τυροὶ πήγνυνται·

πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν

<τάλας>· ἄθλιος, ταλαίπωρος
<ταλάσια>· τὰ ἔρια
[<ταλασείῃ>· ὑπομείνῃ]
<ταλασία>· ἐριουργία, ἐργασία
<ταλασιουργία>· τῶν ἐρίων τὰ ἔργα
<ταλασιουργός>· ἐριουργός. [καὶ ἡ ἐν τοῖς ταλάροις ἐργαζομένη κρόκη,

ἢ ἔρια

<ταλασίφρων>· ταλακάρδιος, ἰσχυρός, τολμηρός. θρασύς, ὑπομονητι-

κός, ἰσχυρόφρων

*<ταλάσεις>· ὑπομε[ί]νεῖς, τολμήσεις
<ταλάς(ς)αι>· ὑπομεῖναι. καὶ τὰ ὅμοια
<ταλαύῤινον>· ὑπομονητικόν, τολμηρόν, <πολεμιστήν>
<ταλάφρονα>· τλητικὸν κατὰ τὰς φρένας. οἱ δὲ ἰσχυρογνώμονα
<ταλαώρεα>· τοξεύματα
<Ταλαιός>· ὁ Ζεὺς ἐν Κρήτῃ
<ταλαιδίτης>· ἀγὼν γυμνικός
<ταλικής>· ἀναιδής
<ταλίκην>· τηλικα(ύ)την
[<ταλίκην[ος]>· τηλικαύτην]
<τάλιξ>· ὁ ἔρως
<ταλίων>· ἀθλίων
<τᾶλις>· ἡ μελλόγαμος παρθένος καὶ κατωνομασμένη τινί, οἱ δὲ γυναῖκα

γαμετήν, οἱ δὲ νύμφην

<Ταλύβιος>· ἱερεύς
<ταλῶς>· ὁ ἥλιος
<τἀμά>· τὰ ἐμά
<ταμᾶς>· γαμβρός
<τάμε>· ἔταμεν
<ταμέει>· τέμνει
<ταμεῖν>· τεμεῖν
<ταμέσθαι>· ἀπομερίσαι. ἐπιτ[ι]μῆσαι
*<ταμεῖα>· ἀπόκρυφα οἰκήματα
<ταμεσίχροα>· τέμνοντα τὸν χρῶτα. ἀπὸ μέρους δὲ λέγει τὴν σάρκα
<τὰ μέταζε>· μετὰ ταῦτα. Δωριεῖς
<ταμετάτι>· τηνικάδε
<ταμίαι>· οἱ τῶν δημοσίων χρημάτων καὶ πάντων τῶν κοινῶν προστά-

ται καὶ φύλακες, ταμιοῦχοι

<ταμίαν>· ζημίαν
<ταμιείας>· φύλαξ χρημάτων, προστάτης, δεσπότης, οἰκονόμος, διοι-

κητής

<ταμιεῖον>· κοιτῶνα
<ταμιεύεται>· διοικεῖται. ἀποκρύβει
<ταμίη>· ἢ προστάτις τοῦ οἴκου, διοικήτρια, ἢ κελλαρία πιστή. καὶ ἀρχὴ

Ἀθήνησιν

<ταμίην>· δέσποιναν, τὴν τοῦ οἴκου προεστῶσαν
*<ταμεῖον>· θάλαμος
*<ταμειοῦχος>· οἰκονόμος
<Ταμιράδαι>· ἱερεῖς τινες ἐν Κύπρῳ
<τάμισος>· ἡ πυτία
<τάμνειν>· διατέμνειν
<τάμνεν>· ἐνέκοψεν
<τάμνοντες>· διατέμνοντες. ποιοῦντες·

τάμνον τ' ἀμφὶ περιήλαυνον

<τάμοις>· τέμοις. ποιήσαις
[<τάμονες>· διακόπτοντες]
<ταμόντες>· ποιήσαντες. συνθέμενοι
<τάμωμεν>· ποιήσωμεν
<τάν>· σύ, Ἀττικῶς. ἢ ταύτην. ἢ τούτων
<τανάγρα>· ἀγγεῖον χαλκοῦν, ἐν ᾧ ἤρτυον τὰ κρέα
<Ταναγρίδαι>· οἱ Ταναγρεῖς
<Ταναγραίων φυήν>· Κητεῖ ὁμοιοτάτην. Ἔφορος λέγει εἶναί τινα ἐν

Τανάγρᾳ παχύτατον, ὃς ἐλέγετο Κητεύς

<ταναηκέα>· δι' ὅλου ἠκονημένα, ὀξέα, ἀποτεταμένην τὴν ἀκμὴν ἔχοντα
<ταναηκέϊ>· τὰ αὐτά
<ταναηκέος>· μακροῦ, τοῦ μακρὰν λαβὴν ἔχοντος
<ταναηκές>· εὔμηκες
[<ταναηκότες χαλκῷ>· τῷ ἐκτεταμένῳ σιδήρῳ]
<ταναῆς>· ἐκτεταμένης
[<τανακιδές>· ὀξύ. μακρόν. δι' ὅλου ἠκονημένον]
<ταναοῖο>· ἐπιμήκους, μακροῦ, πάνυ ἐκτεταμένου
<τανα(όν)>· ἰσχυρόν. ὀξύ. λεπτόν. σκληρόν. μέγα. ὑγρόν. μακρόν
[<τάνας>· παρηκούσας, ἀπὸ τοῦ εἰς μῆκος τετανύσθαι]
<ταναύποδα>· ὀρθόποδα, τεταμένοις τοῖς ποσὶ κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν
<τἄνδον>· τὰ ἔνδον
<τανέη>· ἀποτεταμένῃ
<τανεηκῆ>· ἐκτεταμένην ἔχοντι τὴν ἀκμήν
<τανηλ(εγ)έος>· παρατεταμένην ἔχοντος τὴν ἀλγηδόνα. μακροκοιμήτου·

τανηλεγέος θανάτοιο

<τανθαλύζει>· τρέμει. Δωριεῖς. οἱ δὲ σπαίρει
<τἀνθάριον>· ἐρύθημα
[<τανίφυλλος>· μακρόφυλλος]
<τανίσφυρος>· ὀρθόσφυρος. εὔσφυρος. λεπτόσφυρος
<τανθαρυστός>· ὁ τρόμου παρασκευαστικός
[<τανοϋφῆ>· λεπτοϋφῆ]
<τανταλάσσεται>· δάκρυα. στάζει δάκρυα
<τανύγλωσσοι>· μακρόφωνοι. ἢ τεταμένην ἔχους(α)ι τὴν γλῶτταν
<τανταλίζεται>· σαλεύεται
<τανυγλώχινες>· τεταμένας τὰς γωνίας ἔχοντες
<τανύει>· ἐκτείνει, ἕλκει, τείνει
<τανυηκές>· τὴν ἀκὴν ἔχον παρατεταμένην
<τανυηκέας>· ἐκτεταμένους <ὄζους>
<τανύοντο>· ἐξετείνοντο. ἔτρεχον·

τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι ἐπὶ τῶν συῶν. ἐξετείνοντο διὰ τὴν λιπαρίαν· εὐόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο

<τανύπεπλος>· μακρόπεπλος
<τανύποδας Ἐριν[ν]ῦς>· ταχύποδας, ἐν τάχει τιμωρουμένας
<τανύπτερος>· μακρόπτερος, τεταμένα ἔχων πτερά
<τανυπρώρους>· τὰς καλύπτρας· διὰ τὸ περὶ τὸ πρόσωπον περιτε-

τάσθαι

<τανυς(ς)άμενος>· ἐκταθείς
<τάνυσσα>· ἐνέτεινα
<τάνυσσαν>· ἐνέτεινον
<τανύς(ς)ας>· ἁπλώσας. ἐκτείνας. κρεμάσας
<τανύτριχα>· δασύτριχα. λεπτότριχα
<τὰ νῶτα>· τὰ ὀπίσθια
<ταξάμενοι>· ὁρίσαντες
<τάξις>· ἡ ἐπὶ ὀφειλομένοις χρήμασι καταβολή. ἢ ἀκολουθία, καὶ

εἱρμός

<τάξος>· δένδρον. τι ὀρεινόν
<τάξω>· συντάξω. θήσω
<ταπεινόν>· χθαμαλόν
<τάπ(ι)δες>· τάπητες
*<τὰ ὅπλα τοῦ φωτός>· τὴν φυλακὴν τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας
<τάπις>· προσκεφάλαιον
*<τάπερ>· ἅτινα
*<τάπησι>· ποικίλοις στρώμασιν
<τὰ πρόσω>· τὰ ἔμπροσθεν
<τὰ πρῶτα>· ἀντὶ τοῦ ἅπαξ. ἢ τὸ πρῶτον, καὶ ἐξ ἀρχῆς
<τάρ>· σύνδεσμος. δέ, δή, ἄρα, καὶ δή, ταχέως
<τά ῥα>· ἅτινα δή
*<ταρβήσαντες>· φοβηθέντες, εὐλαβηθέντες
[<Ταρακίναι>· ἔθνος. ἢ πόλις]
<τάρανδος>· ζῶον ἐλάφ[ου]ῳ παραπλήσιον, οὗ τὰς δορὰς εἰς χιτῶνας

χρῶνται Σκύθαι

<Ταραντῖναι>· αἵματι <βαφαί>, τινὲς δὲ τὰς πορφύρας. ἐδώδιμοι γάρ.

καὶ ἐξ αὐτῶν τραχήλια

<Ταραντῖνοι>· ἱππεῖς τινες ὀνομάζονται. οἱ δὲ τοὺς ἀκοντιστάς, ἢ

τοὺς ψιλοὺς ἱππεῖς, ὡς καὶ Ἵππαρχος

<Ταραντῖνον>· ἱμάτιον γυναικεῖον λεπτόν, κρωσσοὺς ἔχον ἐκ τοῦ ἑνὸς

μέρους

<Ταράξιππος>· οὕτως ὑπ' ἐνίων Πέλοψ ἱστορεῖται, οὗ τάφος ἐν Ὀλυμπίᾳ
<τά ῥά οἱ>· ἃ δὴ αὐτῷ
<τ' ἄρα τἄλλα>· καὶ τὰ ἄλλα δέ
<Τάρας>· πόλις Ἰταλίας· ἀπὸ Τάραντος τοῦ Ποσειδῶνος. ἔστι δὲ Λα-

κώνων ἄποικος

*<ταρβεῖ>· φοβεῖται
*<τάρβει>· φοβοῦ
*<τάρβησαν>· ηὐλαβήθησαν
<ταρβαρέον>· δεινόν, φοβερόν
<τάρβος>· φόβος
<ταργαίνειν>· ταράσσειν
<ταργάναι>· πλοκαί, συνδέσεις, πέδαι
<τάργανον>· ὄξος. Λυδοί. ἢ τὸ ταράττον. ἢ τὸ ἀπὸ στεμφύλων πόμα.

καὶ πόα, ἣ καὶ σκορπίουρος·

[<ταρήφη>· κόφινος μέγας. οἱ δὲ νεκροφορικὸν ἀγγεῖον]
<ταριχεύουσαι>· τήκουσαι
<ταριχευτόν>· τηκτόν. ξηρόν
<ταρκούει>· ἀκούει
<ταρμύξασθαι>· φοβηθῆναι
<ταρνόν>· κολοβόν, κολοβόουρον
<Τάρνη>· πόλις ἐν Λυδίᾳ. οἱ δὲ ἐν Μυσίᾳ, ὅθεν ἦν Ἑρμείας, ὁ Ἀριστο-

τέλους τοῦ φιλοσόφου γνώριμος

<τάρπη>· συρακούσιοισύηνος. τινὲς σορόν
*<ταρόν>· ταχύ
<τάρπημεν>· ἐκορέσθημεν
<ταρπήμενα(ι)>· τερφθῆνα(ι), [τερπνά]
<τάρπησαν>· τέρψιν ἔλαβον
<τάῤῥοθοι>· παρορμῆται. βοηθοί
<τάῤῥοθος>· βοηθός, ἀρ[ρ]ωγός
<ταῤῥοί>· τὰ ἀγγεῖα τῶν τυρῶν
<ταῤῥός>· κώπη. καὶ πλέγμα καλάμινον, ἐφ' οὗ τοὺς τυροὺς ξηραίνου-

σιν, ἔνιοι ταρσοὺς κρεμαστούς. καὶ λίθος ὁ κάτω τιθέμενος ἐν τῷ ἰπνῷ ἐν τοῖς μεταλλεῦσιν

<ταρσῆται>· ἀγγεῖα, ἐν οἷς οἱ τυροὶ ψύχονται
<ταρσιήν>· τὴν τρασιάν
<ταρσίοις>· πτεροῖς ἄκροις
<Ταρσοί>· πόλις Συρίας. καὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν. καὶ

τὸ ἐπάνω τοῦ πέλματος. καὶ τῆς κώπης τὸ ἄκρον

<ταρσοὺς καλάμων>· πλέγματα καλάμων
<τάρταρος>· ὁ ὑπὸ τὴν γῆν κατώτατος τόπος
<ταρτημόριον>· τὸ τριτημόριον, ἢ τὸ δίχαλκον
<Ταρτης(ς)ίαις>· γαλαῖς
<Ταρτης(ς)ός>· πόλις περὶ τὰς Ἡρακλε(ί)ους στήλας
<ταρφέα[ς]>· συνεχῆ. ξηρά. ὀξέα. τραχέα
<ταρφέσι>· πυκνοῖς
[<ταρφεῖς>· θεωροί. θαυμαστοί]
<Τάρφη>· πόλις Λοκρίδος. οἱ δὲ (ς)ποδός, τέφρα. ἢ βλαστ(ός)
<ταρφήεντα>· [ἐντάφια] τεφρώδη
[<ταρφῆες>· κτερισταί. ἀγχιστεῖς]
*<ταρφ(ε)ιαί>· πυκναί, συνεχεῖς
[<ταρφήϊα>· ἐντάφια]
<τάρφθεν>· ἐτέρφθησαν
<ταρφθήμεναι>· τερφθῆναι
<ταρφὺς στάχυς>·
<τάρχη>· τάραξις
<ταρχάνιον>· ἐντάφιον
<τέρχανον>· πένθος, κῆδος
<ταρχύειν>· θάπτειν, ἐνταφιάζειν
<ταρχῦσαι>· θάψαι, ἐνταφιάσαι
<ταρχύσωσι>· τὰ αὐτά
<τάσις>· ὤθησις. σεισμός
<τᾶς οὐ τλατᾶς>· τῆς οὐχ ὑπομονητικῆς
<τᾶς οὐ φερτᾶς>· τῆς οὐ φορητῆς
<τὰς σφετέρας>· τὰς αὐτῶν
<τὰ στέγη>· τὰς στέγας. τὰς κέλλας
<τὰ στίγματα>· τὰ παθήματα, τὰ ἕλκη
<τὰς ὠτειλάς>· τὰ τραύματα
<τά τ' ἐόντα>· τὰ νῦν ὄντα
<τᾶτες>· κατ' ἔτος
<τά τ' ἐς(ς)όμενα>· τά τε μέλλοντα
<τατύρας>· ὁ φασιανὸς ὄρνις
<τατωμένα>· στερομένη
<ταϋγέταις· πύλαις> ταῖς μεγάλαις
<ταυληρόντα>· ἱμάντα. Ἡρακλέων
<ταυρείην>· ἐκ ταυρείου δέρματος κατεσκευασμένην περικεφαλαίαν
<Ταύρειον πῶμα>· Σοφοκλῆς Αἰγεῖ. ἀπὸ Ταύρου ποταμοῦ (περὶ) Τροι-

ζῆνα, παρ' ᾧ καὶ κρήνη Ὑόεσσα

<Ταυρία>· ἑορτή τις ἀγομένη Ποσειδῶνος
<ταυρίνδα>· κεφαλή. ἢ παιδιὰ παρὰ Ταραντίνοις
<ταῦροι>· οἱ παρὰ Ἐφεσίοις οἰνοχόοι. καὶ οἱ τέλειοι βόες
<ταυροπόλια>· ἃ εἰς ἑορτὴν ἄγουσιν Ἀρτέμιδι
<Ταυροπόλαι>· ἡ Ἄρτεμις, καὶ ἡ Ἀθηνᾶ
<Ταῦρος>· Ταύρειος, ὁ Ποσειδῶν. Φανόδημος δὲ τὰς κριθὰς προσαγο-

ρεύεσθαι ταῦρον, ὅτι κέρας ἔχουσιν. ἄλλοι δὲ τὸν παιδεραστήν. καὶ τὸ γυναικεῖον

<ταυροφάγος>· ὁ Διόνυσος
<ταυρόφθογγοι>· παραπλήσια βουσὶ φθεγγόμενοι
<ταυροχόλια>· ἑορτὴ ἐν Κ[ο]υζίκῳ
<Ταυρώ>· ἡ ἐν Ταύροις Ἄρτεμις
<ταύρωσον>· ταῦρον ποίησον
<ταΰς>· μέγας, πολύς
<ταΰσας>· μεγαλύνας, πλεονάσας
<ταύσιμον>· μάταιον
<ταυτά>· τὰ ἴσα. τὰ ὅμοια
<ταύτασος>· ὄρνις ποιός
<ταυτέας>· αὐλὰς μεγάλας
<ταύτῃ>· οὕτως, τούτῳ τῷ τρόπῳ
<ταυτί>· ταῦτα. ἢ τοῦτο
[<ταυτί>· ταῦτα. τοῦτο] [ὁμοιότης
<ταύτῃ τοι>· οὕτω δή
<ταυτό>· ταυτόν, τὸ αὐτό
<ταυτοέπειαι>· ταυτολογίαι
<ταυτοεπεῖν>· τὸ αὐτὸ λέγειν
<ταυτότητος>· ἀπαραλλάκτου καὶ φυσικῆς κοινωνίας
<ταφεῖς>· θεωροί. θαυμασταί. ἢ οἱ νεκροτάφοι
<ταφεύς>· θεωρός. καὶ τὰ ὅμοια
<ταφῆες>· κτερισταί. ἀγχιστεῖς
<ταφήϊα>· ἐντάφια, εἰς ταφὴν εὔθετα ἱμάτια
<Τάφιοι>· οἱ Τηλεβόαι λεγόμενοι, οἱ τὰς Ἐχινάδας νήσους κατοι-

κοῦντες

<τάφος>· τὸ γινόμενον περίδειπνον ἐπὶ τῇ τῶν κατοιχο[υ]μένων τιμῇ. ἢ

τύμβος. ἢ σημεῖον

<τάφρος>· ἐπίμηκες ὄρυγμα ἔξωθεν τοῦ τείχους γινόμενον πρὸς ἔκπληξιν

πολεμίων

<ταφρεῦσαι>· διορύξαι
<ταφ[ρ]ών>· ἐκπλαγείς, θαμβηθείς
<τάχα>· ταχέως, ὡς σάφα, ἢ ἴσως. καὶ <ταχεῖα> ὁμοίως
<ταχινοί>· γοργοί
<ταχή>· βόη
<ταχίνης>· λαγωός. ἔλαφος
<τάχιστα>· [γοργόν. ταχύ. λεπτόν]
<ταχυβάμονας ὅρκους>· ἀντὶ τοῦ βραδεῖς, βέλτιον δὲ τοὺς ἐν ἔρωτι

γινομένους· ἀβλαβεῖς γὰρ οἱ ἐπιορκήσαντες

<ταχυναυτεῖ>· ταχέως πλέει
<ταχύπωλοι>· ταχυπόροι, ταχύοδοι
<ταχυπώλων>· ταχεῖς ἵππους (ἐχόντων)
<ταχυτῆτος>· τάχους. λέγει δὲ τοῦ δρόμου
<τάων>· τούτων
<τάων μοι>· τούτων μοι
<τάως>· τέως. Κρῆτες. καὶ δασέως τὸ ὄρνεον
<τεά>· τὰ σά
<τεαῖς>· ταῖς σαῖς
<τεάν>· σήν
<τέγγει>· βρέχει, ὑγραίνει. στάζει
<τέγγεις>· πληροῖς. κλαίεις. βρέχεις. σταλάζεις
<τέγγεσθαι>· εἴκειν. ἐνδιδόναι
<τέγγοις>· βρέχοις. πληροῖς
<τεγγύρος>· ὄρνεον ποιόν
<τέγε(α)>· κόρυζα. Κῶοι. καὶ πόλις Ἀρκαδίας
(*)<τέγεοι>· ὑπερῷοι οἶκοι
<τεγείδιον>· κοσμάριον ποιὸν γυναικεῖον
<τέγεος>· τέγους, ἤγουν στέγης
<τέγη>· στέγη. οἴκημα
<Τεγησσός>· ἀκρωτήριον Κύπρου
<τεγκτούς>· χριστούς
[<τέγξω>· κατασκευάσω]
<τέγος>· στέγη. δῶμα. ὑπερῷον
<τεγοῦν>· Λυδοὶ τὴν λῃστήν
[<τέειν>· σοί. Δωριεῖς]
<τεήν>· σήν
<τεῆς>· τῆς σῆς
*<τεθαλυῖαν>· θάλλουσαν, ἀκμάζουσαν
<τεθαγμένοι>· μεμεθυσμένοι
<τέθαξαι>· (με)μέθυσαι
<τεθαῤῥήκαμεν>· ἐθαῤῥήκαμεν
[<τέθ[ε]ιγεν>· ἥψατο
<τεθελῶτα>· θάλλοντα]
<τεθηγμένον>· ἠκονημένον
[<τέθηδεν>· ἐθαύμασεν. ἀνεφύη]
<τεθήλαμεν>· ἀνεφύημεν
<τέθηλε>· θάλλει, ἀνθεῖ
<τεθηλότα>· ὁμοίως
<τέθηπεν>· ἐξεπλάγη, πεφόβηται, ἐπτοήθη
<τεθηπός>· πεφοβημένον. σεσηρός
<τεθήσεται>· Ἡρακλέων. δανεισθήσεται
<τεθήσατο>· ἐθηλάσατο
<τέθμια>· νόμους
<τέθμια>· νόμιμα
<τεθμός>· νόμος
[<τεθνία>· γαστριμαργία πολλή]
<τεθολωμένον>· μεμυρισμένον
<τεθολώς>· ἀνάπλεως. Ἀμερίας
<τεθο(ω)μένον>· ὠξυμμένον. καὶ <ἐθόωσα> ὤξυνα
<τεθράνευμαι>· συγκέκλασμαι. ἀπὸ τῶν θράνων
<τέθραπται>· πέπηγεν
*<τεθορεῖν>· διαπηδῆσαι
<τεθρᾶσθαι>· ὠχεῦσθαι
<τεθραυσμένος>· πεπληγμένος
[<τεθρηδών>· πρωρεύς]
<τεθριπποβάμονι στόλῳ>· τῇ ὁρμῇ τοῦ ἅρματος
<τέθριππον>· τετράϊππον <ἅρμα>
<τεθυλλιαμένον>· τεταραγμένον, ἀπὸ τῆς θυέλλης
<τεθυ(μ)μένον>· τὸ κεκαυμένον ὑπὸ πυρός
*<τεθυκώς>· εὐχαριστήσας
<τεθυωμένον>· ἡγνισμένον. τεθυμιασμένον. εὐῶδες
<τεθωγμένοι>· τεθυμωμένοι
<τέθωκται>· τεθύμωται
<τεθωγμένοι>· μεμεθυσμένοι
[<τειαλεσθήν>· τὴν ἅμαξαν]
<Τειγησός>· ἀκρωτήριον Κύπρου
<τεῖδε>· ἐνθάδε
<τεῖν>· ζητεῖν. ἄλλοι δὲ σοί
<τ[ε]ίνειν>· ἀποδιδόναι
<τεῖον>· ποῖον. Κρῆτες
<τείρεα>· ἄστρα
<τείρει>· καταπονεῖ
<τείρεο>· κατεπονεῖτο
<τείρεσθαι>· καταπονεῖσθαι
<τειρόμενον>· καταπονούμενον. τιμωρούμενον
<τείρων>· λυπῶν. τιμωρῶν. καταπονῶν
<τείχεα>· τέκνα
<τειχ[ε]ιόεσσαν>· καλὰ τείχη ἔχουσαν
<τειχεσβλῆτα>· τείχη καταβαλών
<τειχεσιπλῆτα>· προσπελάζων τείχεσι
<τειχίον>· Ἀττικοὶ τὸν περίβολον τοῖς χωρίοις. ὁ δὲ Ὅμηρος <τεῖχος>

μὲν τὸ τῆς πόλεως, <τειχίον> δὲ τὸ τῆς οἰκίας

<τειχομαχεῖ>· πολιορκεῖ
<τεῖχος Ἄρειον>· ἀντὶ τοῦ πόλιν Ἄρεως. δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἰσχυρόν, καὶ

τὸ ἀσφαλές

<Τειχοφύλαξ>· ἥρως τις ἐν Μυρίνῃ
<τέκεν>· ἔτεκεν, ἐγέννησεν
<τεκέεσσι>· [τέκνοις ἰδίοις
<τέκεσι]ν ἑοῖσι>· τέκνοις ἰδίοις
<τέκμαρ>· πέρας, τέλος
<τεκμαίρεο>· σημείωσαι
<τεκμαίρεσθαι>· σκέπτεσθαι. φράζεσθαι
<τεκμαίρομαι>· ἀποτελέσω. σημειώσομαι
<τεκμαίρεται>· ἐπὶ τέλο[υ]ς ἄγει. στοχάζεται. περαίνει
<τεκμήρατο>· συνεπεράνατο
<τεκμήριον>· σημεῖον ἀληθές
[<τεκμήρων>· ἢ] τεκμηρίων. σημείων
<τέκμωρ>· τέλος φανερόν, μαρτύριον, σημεῖον. τὰ δὲ εἰς <ωρ> λήγοντα

ὀνόματα οὐδέτερα· ἕλωρ, τέκμωρ, ὕδωρ

<τεκνοῦσα>· τέκνον ἔμβρυον ἔχουσα
<τεκνώσει>· εὔτεκνον ποιεῖ
<τεκταινόμενος>· κατασκευάζων
<τεκτήνατο>· κατεσκεύασεν, ἐμηχανήσατο
<τεκτονουργός>· ἀρχιτέκτων
<τέκτων>· πᾶς τεχνίτης. εἶδος φαλαγγ[ε]ίου
<τέλα>· σπεῦδε
[<τέλαθι>· ὑπόμεινον]
<τελαμών>· λῶρος, καὶ ὁ ἀναφορεὺς τοῦ ξίφους καὶ τῆς ἀσπίδος, ἢ

δεσμός, ἢ φασκία

<Τελαμῶνα ᾄδειν>· ἀρχὴ σκολίου
<Τελαμώνιοι κόνδυλοι>· οἱ προσδεόμενοι τῶν τελαμώνων. ἢ μεγάλοι,

χαλεποί

<τελάσσαι>· τολμῆσαι, τλῆναι
<τέλγη>· ὁ καλούμενος ῥῶπος. κακῶς· ἔστι γὰρ <γέλγη>
<τελδαίνειν>· κομιδῆς ἀξίου
<τελέθει>· γίνεται. ἔστι. τελεῖται
<τελέθοιεν>· ὑπάρχοιεν. θάλλοιεν
<Τελεία>· [καὶ τέλη. τὰ ἀναλώματα. καὶ τὰ συνέδρια τῶν ἐν ἀρχῇ. καὶ

τὸ συντέμνειν. τάγμα. τάξις.] ἡ Ἥρα

<τέλεια ἱερά>· τὰ ἐνιαύσια. οἱ δὲ τὰ ἡμέρας δέκα ὑπερβεβηκότα
<τέλειοι>· οἱ γεγαμηκότες
<Τέλειος>· τελεσιουργός. ὁ Ζεύς, καὶ ὁλόκληρος
<τέλειος ἡμέρα>· ἡ ὑστάτη, καὶ τελοῦσα τὸν βίον
<τελειότατον>· ἐντελέστατον
<τελειότατον πετεηνῶν>· ἐπιτελεστικώτατον
<τελείων>· ἤτοι τὴν ἡλικίαν· ἢ ὁλοκλήρων, ἀσινῶν
<τελενικίσαι>· ἀντὶ τοῦ [μὴ] κενὸν ποιῆσαι
*<τελειώσεις>· ἁγιάσεις
<τέλεον>· τὸ τέλος, καὶ πέρας
*<τελεστινόν>· τὸ ξηρὸν σῦκον
<τελεσιά(ς)>· ἡ μετὰ ξίφους ὄρχησις, ἀπὸ τοῦ εὑρόντος Τελεσίου
*<τελέσαι>· δοῦναι
<τελεσί[γ]ερον παιᾶνα>· τὸν ἐπιτελεστικὸν τῶν τοῖς θεοῖς ἐπιτελου-

μένων ἱερῶν

[<τελέσιος ἡμέρα>· ἡ ἐσχάτη]
<τελεσιουργία>· τὸ τέλειον πᾶν ἔργον
<τελεσιουργεῖσθαι>· τελειοῦσθαι ἐν ἔργῳ
<τελεσιφάστας>· τελεσιουργός
<τελεσθία>· θυσία τις ἐν Λίνδῳ
<τελεσφορεῖ>· εἰς τέλος ἄγει
<τελεσφόρος>· ὁ τελεσφορῶν καθ' ὥραν τοὺς καρπούς, ἢ ὁ τελείους

αὐτοὺς φέρων

<τελεσφόρος οἶκος>· τοῦ γεγαμηκότος καὶ τεκνώσαντος
<τελέσωμεν>· πράξωμεν
<τελεταί>· ἑορταί. θυσίαι. μυστήρια
<τελεύτατον>· ἄκρον, ἔσχατον
<τελευτῆσαι>· τελέσαι
<τελέω>· δῶ, παράσχω
<τεληέσσας ἑκατόμβας>· τὰς ἐπιτελεστικὰς τῶν γινομένων εὐχῶν

θυσίας, ἢ τῷ ἀριθμῷ πλήρεις

<τέλθει>· ἐν ᾠδῇ τέρπει
<τέλθεια>· ὀνείδη. καὶ πόλις. καὶ ἔθνη. τέλη. οὐσίαι
<τέλθος>· χρέος
*<τελισκόμενος>· πληρούμενος, τελειούμενος
<τελλίην>· ὁ δεῖνα. Ταραντῖνοι
<τέλλεται>· ἐπιτελεῖν φαίνεται. γίνεται. ἀνύεται
<τελλίς>· ὅλον. τάξις. μέρος
*<τελμῖν ..>· ὁ ἐκ τῶν τελμάτων πηλός
<τέλλον>· ἐποίουν. ἔμελλον
<τέλμα>· τόπος πηλώδης, ἔλαφος, πλέξ, ἰλύς
<τελμῖνος>· μολύσματος πηλώδους
*<τέλματα>· τὰ πηλώδη καὶ τελευταῖα τοῦ ὕδατος
*<τελμάτων>· πηλῶν
<τελμίς>· ἡ ἐν τοῖς τέλμασιν ὑφισταμένη ἰλύς καὶ πηλός
<Τελμισεῖς>· ἔθνος περὶ Λυκίαν
<τέλος>· τάγμα. πέρας. καὶ τὸ καταβαλλόμενον τοῖς τελώναις
<τελοῦντα>· τεταγμένον
<τέλσας>· στροφάς. τέλη, πέρα(τα)
<τέλσον>· πέρας. καὶ τὰ ὅμοια
<Τελχῖνες>· βάσκανοι, γόητες, φθονεροί. ἢ παρὰ τὴν τῆξιν, ἢ παρὰ

τὸ θέλγειν

<τελχιτένοντες>· σκληροτραχηλοῦντες
<τελῶμεν>· ποιῶμεν
[<τέλωρ>· πελώριον. μακρόν, μέγα
<τελώριος>· μέγας. πελώριος
<τέλβεσθαι>· μεμψιμοιρεῖν. ἐπικαλεῖν
<τέλβει>· ῥήγνυται. ὀδυνᾶται. σχίζει. ἢ πείθει]
<τεμένη>· ναοί. ἄλση. ἢ τὰ ἀφωρισμένα κατὰ τιμὴν χωρία
<τέμενος>· πᾶς ὁ μεμερισμένος τόπος τινὶ εἰς τιμήν, ἢ ἱερόν καὶ βω-

μός, ἢ ἀπονεμηθὲν θεῷ ἢ βασιλεῖ

<τεμενωρόν>· τεμένους φύλακα
<τέμμαι>· τ[ε]ίνει
<τέμματα>· στεφανώματα
<τέμνηξ>· πόῤῥω
<τέμμειν>· πείθειν. τιμᾶν. [τείθεσθαι]. ἡγεῖσθαι
<τέμνοντα>· ἀμέλγοντα
<τέμπη>· τὰ σύνδε(ν)δρα χωρία. τινὲς δὲ τὰ στενὰ τῶν ὀρῶν
<τέμπλα>· τέμπλῳ ἐπίσημα
<τεμποῦροι>· ἀρχὴ ἐπιμελουμένη τῆς τῶν γυναικῶν εὐκοσμίας
<τενάγη>· κάθυδροι τόποι. ἢ ποτάμ(ι)ος πηλός
<τεναγώδεσι>· τόποι(ς), ἔνθα ὀλίγον ὕδωρ
*<Τέναγος>· νῆσος Τροίας
[<τέναι>· ζῶναι]
*<τένεα>· κόρυζα
<τέναρος>· κακοῦργος. συκοφάντης
<τένδει>· ἐσθίει, ἢ λιχνεύει. <Τένθαι> γὰρ οἱ λίχνοι
<Τενέδιον βέλος>· ἀντὶ τοῦ Τενέδ(ι)ος πέλεκυς, παροιμία δέ ἐστιν

ἐπὶ τῶν ἀποτόμως τι πραττόντων "<ἔτι ἄρα τὸ πρᾶγμα Τενε- δίῳ πελέκει συνέκοψαν>"

<Τενέδιος ξυνήγορος>· ὁ ἀπότομος καὶ σκληρός
<Τένεδος>· πόλις Τρωϊκή, ἢ νῆσος
<τενεκοῦντι>· ἐνοικοῦντι. Αἰολεῖς
<τένθαι>· λωποδύται. μοιχοί
<τενθρηδών>· ζῶον τῶν ἐντόμων καὶ κεντροφόρων παραπλήσιον σφηκί.

ἔνιοι ἀγρίαν μέλισσαν

<τενθρήνιον>· κηρίον
<τενθρηνιῶδες>· πολύ[καὶ]κενον (ὡς) κηρίον καὶ ἀραιόν
<τενθίνοι>· λίθοι πλατεῖς
[<τενίαι>· ζῶναι. στέφανοι. ἢ δεσμοί, διαδήματα]
<τέννει>· στένει. βρύχεται
<τέννος>· στέφανος ἐλάϊνος, ἐρίῳ πεπλεγμένος
<τένοντες>· τὰ διατεταμένα νεῦρα, ἀπὸ κεφαλῆς ἕως τῶν ποδῶν. καὶ

ἡ συνάφεια τῶν νευριῶν

<τενο(ν)τώσεις>· νωτοκοπ(ής)εις. ἀποκτενεῖς
<τένων>· τὸ ἐν τῷ τραχήλῳ νεῦρον
<τέο>· τίνος

τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων

*<τεοῖο>· σοῦ
*<τεόν>· σόν
*<τεοί>· σοί
<τέορ>· σοῦ. Κρῆτες
*<τεὸς φθόγγος>· ἡ σὴ φωνή
*<τεούς>· σούς
<τεπτά>· ἑπτά
<τέρα>· τέρεα. σημεῖα
<τεράεσσι>· σημείοις
<τερᾴζει>· τερατεύει
<τέραμνοι>· στέγανοι. σκιαί. σκηνώματα
<τέραμνος>· κυψέλη
<τερασκόποι>· ὀνειροκρίται
<τεράστ[ε]ια>· θαύματα, σημεῖα
<τεράστ[ε]ιοι θεοί>· ἐπὶ σημείων τεταγμένοι
<τερατεύεται>· δολιεύεται
<τερατευόμενον>· δολιευόμενον, ψευδόμενον. ἢ σημεῖον ποιῶν
*<τερατεῖαι>· ψευδολογίαι
*<τερετίσματα [ἢ τερετίματα]>· ᾠδαὶ ἀπατηλαί, ἠχητικαί. ἢ μω-

ρολογίαι ἠχημέναι

<τερατοσκόπος>· μάντις, σημειωτικός
<τερατουργεῖ>· παράδοξα ποιεῖ, ἢ τέρατα ἐργάζεται
<τέρειν>· ἁπαλόν
<τέρεμνα>· οἰκήματα
[<τέρεμνος>· ἰσχυρός. ἢ <στέρεμνος>]
<τέρενα χρόα>· ἁπαλὸν χρῶτα
<τέρενα>· ἁπαλά, τρυφερά
<τέρετρα>· τρύπανα
<τέρεσσεν>· ἔτρωσεν. ἐτόρνωσε
<τερετίζοντα>· λαλοῦντα. ἐκ μεταφορᾶς τῆς χελιδόνος
<τερετίσματα>· ᾠδαὶ ἀπατηλαί. τὰ τῆς κιθάρας κρούματα. καὶ τὰ

τῶν τεττίγων ᾄσματα

<τερηδών>· σκώληξ οἰκῶν ἐν ξύλῳ
<τέρθεται>· ξηραίνεται. καίεται
<τερθρεία>· λογομαχία. ἀπάτη. φλυαρία. φληναφία
<τερθρεύειν>· τηρεῖν. σκοπεῖν. λιπαρεῖν
<τερθρεύμασι>· φλυαρίαις
<τερθρεύονται>· ἀπατῶνται
<τέρθρ(ι)οι>, οἱ εἰς τὸ κέρας τοῦ ἱστίου ἑκατέρωθεν δεδεμένοι, ἐν οἷς

τὸ ἅρμενον ἕλκουσι

<τέρθρον>· ὁ λεγόμενος ἀρτέμων. ἔνιοι δὲ τὸ ἄκρον τοῦ κέρως. καὶ

στέγη οἰκίας. τινὲς δὲ τὸ ἔσχατον καὶ ὑψηλόν

<τερθρωτήρ>· ὅπου ὁ πρωρεὺς προορᾷ τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ
<τερίκαρπον>· μεγαλόκαρπον
<τερίμη>· τάφρος
<τερίνη>· τετριμμένη. οἱ δὲ τερπωλή
<τερῖνος>· τηρῶν διάνοιαν, λυπῶν
<τέρμα>· σημεῖον. τέλος ζωῆς. καμπτήρ. ἔσχατον
<τερματίζει>· τελειοῖ, ὁρίζει
<τερμάτων>· τελευταίων
<Τερμέρ(ε)ια κακά>· τὰ μεγάλα
<τέρμιοι>· ὕστατοι
<τέρμινθος>· φυτὸν ἐμφερὲς τῷ λίνῳ, ἐξ οὗ πλέκουσιν (παρ') Ἀθη-

ναίοι(ς) [παρ]ὁρμιάς

(*)<τερμιόεντα>· ποδήρη, καὶ εὔμετρον, τὸν μέχρι τῶν ποδῶν τερμα-

τιζόμενον

*<τερμιόεσσα>· ἐς πόδας ἀποτερματιζομένη
<τερμιόεν>· ἁρμοστόν. τέλειον
<τέρμιον>· ἔσχατον. ἁρμόζον, πρέπον
<τέρμις>· πούς
<τέρμονα>· φραγμόν. τέλος
<τέρμονες>· τέλη. φραγμοί, ὅρια, τέρματα
<τέρνακα>· τῆς κάκτου τοῦ φυτοῦ καυλός
<Τερπιάδης>· Τερπίου υἱός, ὁ Φήμιος. πατρωνυμικῶς
<τέρπεται>· ἥδεται
<τερπικέραυνος>· ὁ τερπόμενος, ἢ τρέπων πάλιν κεραυνοῖς
<τερπνά>· ἡδέα
<τερπωλή>· τέρψις
<τερπωλῆς>· τέρψεως
<τερπώμεθα>· τρεπώμεθα
<τεῤῥατόν>· ἔσχατον. ἡδύ, τερπνόν
<τεῤῥητόν>· τριήρης
*<τέρσεται>· ξηραίνεται ὑπὸ ἡλίου
<τερσαίνειν>· ξηραίνειν
<τέρσει>· [τέργει]. ξηραίνει, [καίεται. οἱ δὲ πήγνυται
<τέρτα>· ἡ τρίτη
<τέρυ>· ἀσθενές, λεπτόν
<τέρυας ἵππους>· οὕτω λέγονται ὅσοι ἀδδηφάγοι εἰσί. ἔνιοι τοὺς ἀσθε-

νεῖς

<τερύνης>· τετριμμένος ὄνος. καὶ γέρων, ἢ δυσανάληπτος γέρων
<τερύσκεται>· νοσεῖ. φθίνει
<τερύσκετο>· ἐτείρετο
<τέρφη>· λέπυρα
<τέρχνεα>· φυτὰ νέα. ἢ ἐντάφια
<τερψιμβρότου>· τοῦ τοὺς βροτοὺς ἤγουν τοὺς ἀνθρώπους, τέρποντος
<τέρψις>· τερπνότης
<τέρψομαι>· τερφθῶ
<τεσσίχον>· τὸ μικρόν
<τε στήλῃ τε τύμβῳ>· στήλῃ ἐν τῷ τάφῳ
<τέτα>· λίαν, κάρτα
<τεταγών>· διατείνας. τινάξας
[<τετακώς>· τετολμηκώς]
<τεταμένον>· ἡπλωμένον
<τέτανος>· κονία. χρίσμα. ἄσβεστος
<τετάνυ(ς)το>· ἐκτέτατο. ἐπέκειτο
<τεταργανωμέναι>· ἐμπεπλεγμέναι
[<τετάργιστο>· ἐκορέσθη, ἐπλήσθη]
<τετάργη>· φασγάνων εἴδη
<τεταρπέσθαι>· ἐμπλησθῆναι. τερφθῆναι
<τετάρπετο>· ἐτρέπετο
<τε(τα)ρπώμεθα>· ἐμπλησθῶμεν
<τεταρτημόριον>· οἱ δύο χαλκοῖ
<τετάρτῳ>· μέτρῳ τῶν ὑγρῶν
<τέταρτον ἥμισυ>· τὸ τέταρτον ἡμιστάτηρον
<τέταται>· τείνει
<τέταχας>· ἐτύπωσας. ἔταξας. [ἐτύπασας]
<(τε)τεὴν κεφαλήν>· τὴν σήν
<τετέλεσται>· γεγένηται. οἱ δὲ γεγάμηκεν
*<Τερέβινθος>· πόλις Ἰακώβ
<τετελεσμένον>· τὸ οἷόν (τε) πρᾶγμα τελεσθῆναι, ἤγουν πληρωθῆναι.

[ἢ καὶ μεμιασμένον]

<τετελεσμένος>· τελισκόμενος. ἀνδρόγυνος
<τέτευ[γ]κται>· κατεσκεύασται
<τετεύξεται>· κατασκευασθήσεται. γενήσεται
<τετευχῆσθαι>· καθωπλίσθαι
[<τετηότι>· λυπουμένῳ. ὀργιζομένῳ]
<τέτηφεν>· ἐκπέπληκται, ἐκπλήττεται
*<τετιημέναι>· τετιμωρημέναι
<τετιη[κ]ότες>· ὁμοίως λελυπημένοι
<τετιηότι>· λυπουμένῳ, τιμωρουμένῳ
<τετιημένος>· τὴν ψυχὴν τετιμωρημένος, ἐκπεπληγμένος, ἢ συγκεχυμένος
<τέτλα>· ὑπόμεινον, ἀνέχου
<τέτλαθι>· ὑπόμεινον
<τετληότι>· ὑπομεμενηκότι
<τέτμῃς>· εὕρῃς, καταλάβῃς
<τέτορεν>· ἔτρωσεν
<τετόρῃ>· τρώσῃ
<τετραβάμονος>· τετράποδος
<τετραβαρήων πλίνθων καὶ τάγματα>· Ἀλκαῖος
<τετράγκων>· ὄργανον πολεμικόν
<τετράγυον>· τεσσάρων [ὀρ]γυῶν. <Γύης> δὲ μέτρον ἕκτον σταδίου. καὶ

ἐν τῷ ἀρότρῳ τὸ κύρτωμα τοῦ ἱστοβοέως γύης. ἔνιοι γύην τὸ ὀργυιαῖον μέτρον

[<τετραδάμονος>· τετράποδος]
<τετράδι μέν τ' οἴχου>· τετράδι μέν φασι γενέσθαι (Ἡρακλέα), καὶ

πρῶτον ἔνδοξον ὄντα, ἄλλῳ ταλαιπωρεῖν. ἔστιν οὖν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἄλλοις πονούντων

<τετραδισταί>· σύνοδος νέων συνήθων κατὰ τετράδα γινομένη
<τετράδων>· ὄρνεόν τι. Ἀλκαῖος
<τετράδυσιν>· ἀηδόνας
<τετραέλικτον ἅλμαν>· ἤγουν τρικυμίαν
<τετραελίκωπες>· τέσσαρας ὀφθαλμοὺς ἔχους(α)ι ναῦς
<τετραέλιξ>· τετράκις περιειλημμένος, ἢ πολυέλιξ. ἢ φυτόν τι
<τετραέτηρον, τετραετῆ καὶ τετράενον>
<τετραθέλυμνον>· τετράπτυχον, ἐκ τεσσάρων πτυχῶν [ὅ ἐστι] τεθει-

μένον, ὅ ἐστιν ἐπιθήματα ἔχον τέσσαρα ἐπάλληλα, ἐκ τεσσάρων δερ- μάτων συνεστός

<τετραῖον>· ὀρνιθάριόν τι. Λάκωνες
<τετρακίνη>· ἡ ἀγρία θρίδαξ
*<τετράκωλος>· τετράπους
<τετρακτύς>· Πυθαγορικὸς ὅρκος, ἤγουν τῶν τεσσάρων στοιχείων σημαίνων
<τετράκωμος>· μέλος τι σὺν ὀρχήσει πεποιημένον εἰς Ἡρακλέα ἐπινί-

κιον. ἐκαλεῖτο δὲ <τέσσαρες κῶμοι>

<τετραμαίνει>· τρέμει, φοβεῖται
<τετραμ(μ)έναι>· ἀπεστραμ(μ)έναι, πρὸς αὐτοὺς τὰς ὄψεις ἔχουσαι
<τετραντίας>· τετράγωνος. καὶ ἰσχυρός
<τετρᾶντα>· τετράγωνόν τι σχῆμα. δηλοῖ δὲ καὶ τοὺς τέσσαρας χαλκοῦς
<τετράξων>· εἶδος χαλινοῦ
<τετράοροι>· τέσσαρες ἐπὶ τοῦ τεθρίππου ὑπεζευγμένοι
<τετρά[ο]ρχαι>· οἱ βασιλεῖς
<τέτραπται>· ἔστραπται
<τετραστάτηρον>· τὴν τετράμνουν
<τετραφάληρον>· τέσσαρας φάλους ἔχουσαν, καὶ ἐξοχάς, οἵ εἰσιν ἧλοι

λαμπροὶ περὶ τὸ μέτωπον τῆς περικεφαλαίας κατακρουόμενοι

<τετράφυον>· τετραπάλαιστον
*<τετράφθω>· ἀναχωρείτω
<τετραχίζειν>· τὸ ἐπὶ τετάρτῳ μέρει ποιεῖν τι
*<τέτραχηλισμένα>· πεφανερωμένα
<τετρᾶχμα>· τετράδραχμα
<τετράψομαι>· εἰς ἐκεῖνο τραπήσομαι
<τετράων>· ὄρνις ποιός
<τέτρηνεν>· ἐτρύπησεν
<τετρῆναι>· τρῆσαι
<τετρήχει>· τετράχυντο. πεπύκνωτο. τετάρακτο. ἢ θορύβου πλήρης ἦν
*<τεῦ>· τίνος
<τετρίγει>· ἔτριζεν
<τέτριγε>· τρίζει. [τέτριγεν]
<τετριγῶτας>· τρίζοντας
<τετριγυῖα>· [τετρωμένη.] τρίζουσα
<τετριμμένη>· πεπατημένη ὁδός
<τέτρομος>· τρόμος
<τετροπωμένους>· νενικημένους
<τετρόφασιν>· ἀπενηνόχασι
<τέτροφε>· πέπηγε. πέφυκε. [ἐ]μετεώρισται
<τετρυκότεσσι>· κεκυπρωκόσι
<τετρυμένον>· λεπτόν. καταπεπονημένον. διεφθαρμένον
<τετρυ[ο]μένος>· τετρυχωμένος. δεδαπανημένος ἐν κακοῖς
<τετρῦσθαι>· καταδεδαπανῆσθαι. καταπεπονῆσθαι
<τετρυφάλεια>· περικεφαλαία
<τετρυχωμένος>· καταπεπονημένος
*<τέτραλον>· τετράϊππον
<τετρωμένη>· πληγεῖσα
<τετρωμένος>· πεπληγμένος
<τέτρωρον>· τετράϊππον <ἅρμα>
<τέττα>· νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον τιμητικὴ προσφώνησις
<τέτταρα ξύλα>· ἐπὶ τῆς θύρας οὕτω λέγουσιν Ἀττικοί
<Τέττιγος ἕδρανον>· ἡ Ταίναρος. Τέττιξ γὰρ ὁ Κρὴς Ταίναρον

ἔκτισεν

<τεττιγοφόρας>· Ἀττικοὶ ἐπὶ τῶν τῆς κεφαλῆς τριχῶν εἶρον χρυσοῦς

τέτ(τιγ)ας

<τέττιξ>· ἔξω τοῦ συνήθους ζώου παρὰ Ἀττικοῖς οἱ τῶν μαγείρων ὑπη-

ρέται ξένοι, οἱ δὲ ἐντόπιοι <μαίσωνες>

<τετυγμένα>· σύνθετα, πεποιημένα. πεφροντισμένα
<τετύκοντο>· ἡτοιμάζοντο
<τέτυκται>· κατεσκεύασται
<τετύλωται>· ἐμπέφρακται
<τετυρευμένον>· συγκείμενον. ἀπὸ τοῦ πηγνυμένου γάλακτος
<τετύσκετο>· κατεσκευάζετο
<τετύσκων>· ἐμφανίζων
<τετύφωται>· ἀπόλωλεν. ἐμπέπρησται. ἐμβεβρόντηται. ἐπῄρθη
<τετυφῶσθαι>· μεμηνέναι
<τετύχῃσι>· τύχῃ. παρατύχῃ
[<τετώμενοι>· ὑστερούμενοι. ἐνδεῶς ἔχοντες
<τευάζοντες>· πλανώμενοι]
<τευθίδες>· σηπίαι. θρίς(ς)αι
<τευθίς>· πέμμα πλακουντῶδες. καὶ εἶδος ἰχθύος θαλαττίου
<Τεῦκροι>· οἱ Τρῶες. καὶ οἱ ποιηταί
<τεῦκρον>· ποιητήν
<τευκτῆρος>· ποιητοῦ
<τευκτοῖς>· κατασκευασθεῖσιν
<τευκτόν>· χειροποιητόν, κατασκευαστόν
<τευμᾶται>· τεχνάζει. τιμᾶται
<Τεύμης>· ποταμὸς Θηβῶν
<Τευμησία>· περὶ τῆς <Τευμησίας ἀλώπεκος> οἱ τὰ Θηβαϊκὰ γεγρα-

φότες ἱκανὰ εἰρήκασιν

<Τευμησσός>· ὄρος Βοιωτίας
<τεῦξαι>· ποιῆσαι, κατασκευάσαι
<τεῦξαν>· κατεσκεύασαν
<τεῦξε>· κατεσκεύασε
<τεῦξις>· κατασκευή, ποίησις
<τευξομένη>· ποιήσουσα
<τευξόμεθα>· τύχωμεν
<τευτάζει>· σκευωρεῖ. ἡσυχάζει. διατρίβει. οἱ δὲ φροντίζει
[<τευτέξεται>· τε[υ]χνάζει. τέμνεται]
<τευτάζοντες>· πλανώμενοι
<τευτασμός>· στραγγεία
<τευτᾶτ(αι)>· τεχνᾶται
<τεύχεα>· ὅπλα, οὐ μόνον τὰ πολεμικά, ἀλλὰ (καὶ) τῆς νεώς, καὶ τὰ

σκεύη, καὶ τὰ χαλκευτικὰ ἐργαλεῖα· ἦλθε δὲ χαλκεὺς ὅπλ' ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήϊα, πείρατα τέχνης

<τεῦχε>· κατεσκεύασε
<τεύχει>· ποιεῖ
<τεύχη>· ὅπλα
<τευχησταί>· ὁπλῖται
<τεῦχος>· βιβλίον. ὅπλον. ἄγγος, σκεῦος
<τεύχοντες>· κατασκευάζοντες
<τεῦχρος>· ἀδελφὸς νόθος
<τεύχω>· κατασκευάζω
<τεύχωνται>· σάττωνται. ὁπλίζωνται
<τέφρα>· σποδός
<τεφρόν>· σποδόν, φαιόν, πολιόν
*<τέφρα>· σποδός, κόνις
*<τέφρη> καὶ <τεφρόν>· ὁμοίως
<τεφρώσας>· σποδώσας
<τεχνάζω>· τεχνάζομαι
<τέχνη>· ἐπιστήμη. ἢ δόλος. καὶ <ἀτέχνως>· ἀδόλως
<τεχνήματα>· κατασκευάσματα
*<τεχνήσομαι>· ἐπινοήσω. τεχνάσομαι
<τέχνης γὰρ οὐχ ἥμαρτες>· ........
<τέῳ>· τινί. ἢ τοὺς σούς, δυϊκῶς
<τέων δέ>· ποίων δέ. ἢ τῶν σῶν δέ
<τεωρεῖς>· δραπέται. κακοῦργοι, λῃσταί
<τέωρος>· συκοφάντης. καὶ τὰ ὅμοια
<τέως>· ἕως, μέχρι. ἢ πρὸς τὸ παρόν. ἢ ὅμως. ἢ τότε. ἢ ἐν τοιούτῳ.

τηνικαῦτα. ἢ ἀντὶ τοῦ πρότερον

<τῇ>· ἄρθρον προτακτικὸν θηλυκόν. καὶ ἀντὶ ὑποτακτικοῦ. [ἢ λάβε.] ἢ

σέ. ἢ ταύτῃ. ἢ σή. χωρὶς τοῦ <ι> προστακτικὸν ἀνάλογον τῷ λάβε· Κύκλωψ, τῆ, πίε οἶνον

*<τῆ>· λάβε, δέξαι
*<τῇ ἁδρότητι>· τῇ ὑψηλότητι
[<τῇ ἀλέσθῃ>· τῇ ἁμάξῃ]
<τῇ ἄλλως>· τῇ ματαίως
<τήβεννος>· εἶδος περιβολαίου παρὰ Ῥωμαίοις
<τήβηθ>· περίτιος μήν
<τηγανίτης>· ἄρτος ἐπὶ τηγάνου γεγονώς, καὶ μετὰ τυροῦ ὀπτώμενος
<τῇδε>· ὧδε, ἐνταῦθα
<τηθαλλαδοῦς ἢ τηθαμμωδοῦς> [η]· ὁ γυναικοτραφής. ἄλλοι τὴν

ὑπὸ τήθῃ γενόμενον καὶ τεθραμμένον. ἄλλοι τὴν μαμμόθρεπτον καὶ σπάταλον

<τήθεα>· ὄστρεα
<τήθεα (διφῶν)>· τὰ ἄῤῥυγα, ἢ ὄστρεα ζητῶν
<τήθη>· ἡ τῆς μητρὸς καὶ πατρὸς (μήτηρ), ἡ καὶ μάμμη, καὶ <τηθίς>·

ἡ τῶν γονέων ἀδελφή

[<τηθηνόν>· ἐράσμιον]
<τηθύα>· τενάγη, ἃ προχέουσιν οἱ ποταμοί. καὶ εἶδος ὀστρέων
<Τηθύς>· ἡ γῆ
<...τηι ῥινῶι σχέτο>· ἐν τῇ βύρσῃ ἐπεσχέθη, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ὅπλῳ, ἢ

ἐν τῇ βελέῃ

<τηκεδανοῖο>· τηκομένου, τήκοντος
*<τήκει>· φθείρει. δαπανᾷ. λεπτύνει
<τηκεδών>· φθίσις, τῆξις
<τηκόμενος>· φθειρόμενος. λεπτυνόμενος. δαπανώμενος
<τηλαυγές>· τηλέσκοπον. καθαρόν
*<τῆλε>· μακράν. πόῤῥω
*<τηλαύγημα>· ἀρχὴ λέπρας
*<τηλαυγήσεως>· λαμπρότητος
*<τηλαυγῶς>· λαμπρῶς
(*)<τηλεδαποί>· οἱ πόῤῥωθεν καὶ ἀπὸ τοῦ ἄλλου δαπέδου. ξένος ἀλ-

λοδαπής. καὶ <τηλεδαπός> ὅμοιον

*<τῆλε δέ>· μακρὰν δέ
<Τηλεβόαι>· οἱ Τάφιοι
*<τηλεθάον>· θάλλον, ἀκμάζον, εὐανθές
*<τηλεθόωσαν>· θάλλουσαν, θάλπουσαν
<τηλέθροον>· ὀξύφωνον, μεγαλόφωνον
*<τηλεκλειτοί>· πόῤῥω ἔνδοξοι
*<τηλεκλυτά>· ἔνδοξα, καὶ μέχρι πολλοῦ ἀκουόμενα
*<Τηλεμάχῳ καὶ ἐμοὶ διαειπέμεν>· πρός με καὶ Τηλεμάχῳ ἔσται

ὁ λόγος

*<τηλέπυλον>· μακρὰν ἀπ' ἀλλήλων ἔχουσαν διεστώσας τὰς πύλας.

ἐξ οὗ τὴν μεγάλην δηλοῖ, [ἢ στύλου πύλαι]

<τηλεσκόπος>· πόῤῥω ὁρῶν
<τηλεφανής>· μακρόθεν φαινομένη
<τηλεφανές>· φαινόμενον μακρόθεν
<Τηλεφίδην>· Τηλέφου υἱόν
<τηλέφιλον>· φυτόν τι. τινὲς δὲ ἀείζωον ἄγριον
<τηλία>· σηλία, ἐν ᾗ διαμάττεται τὰ ἄλευρα. ἢ περιφέρεια κοσκίνου
<τήλιδα>· οὕτως ἐκάλουν τὴν συνηρμο(ς)μένην
<τηλικαῦτα>· τοιαῦτα
<τηλίκος>· τηλικοῦτος. ἢ νήπιος
<τηλικώτατον>· πρεσβύτατον. ποῤῥώτατον
<τηλόθεν>· πόῤῥωθεν
<τηλόθι>· ὁμοίως
<τηλουρόν>· πόῤῥω ἀφωρισμένην. τινὲς μὲν ὡς πανοῦργον, τινὲς δὲ

ὡς κηπουρὸν τῷ τόνῳ

<τηλοῦρος>· μακρόθεν ἀποθείς
<τηλυγέτην>· μονογενῆ
<τηλύγετος>· ὁ τηλοῦ τῆς ἡλικίας τοῖς γονεῦσι γεγονώς, ἐπὶ γήρᾳ παῖς

μονογενής

<τηλυγέτων ἀποικιῶν>· τῶν μακρὰν ἀπεχουσῶν
<τηλωπόν>· μακρόθεν φαινόμενον
<τημελεία>· θεραπεία. ἐπιμέλεια
<τημελές>· ἐπιμελές, σπουδαῖον
<τημελητής>· ἐπιμελητής
<τημελῆσαι>· θλῖψαι. φιλοκαλῆσαι. σπουδάσαι. καὶ <τημελήσαντες>

καὶ <τημελούμενοι> ὁμοίως

<τήμερον>· Ἀττικοὶ [<τήμερος>] καὶ <τήμερα> λέγουσιν
<τῇ 'μῇ>· τῇ ἐμῇ <ἕπεσθαι>
<τῆμος>· τηνικαῦτα, τότε
<τήν>· ὁτὲ μὲν ἄρθρον προτακτικὸν θηλυκόν. καὶ ἀντὶ τοῦ ταύτην·

τήν ποτε Φοίνικες

<τηνάλλως>· τὴν μάτην
<τήνδε>· ταύτην
<τήνεβλος>· ἐφύμνιον, ἀφ' οὗ ὁ νικῶν τήνεβλος
<τήνεβλα>· τὰ ἐφύμνια ᾀδόμενα τοῖς νικῶσι
<τὴν ἐπιδεξιάν>· περιέφερον ἐν τοῖς συμποσίοις ἐπὶ δεξιὰ τὸ πάλαι

κιθάραν, εἶτα μυῤῥίνην, πρὸς ἣν ᾖδον

<τηνεσμός>· νόσημα περὶ τὰ ἔντερα
*<τὴν εὐπερίστατον>· τὴν εὔκολον
<τηνήδε>, ἐποίησε δέ σοι
<τὴν ἠϊόνα>· τὴν αἰγιαλόν
<τήνης>· ἕως. Ταραντῖνοι
<Τηνία>· ἔχιδνα. ἄλλοι δὲ τὴν στηθοδέσμην
<τηνικάδε>· τότε δέ
<τηνικαῦτα>· [πότε. ἢ] τότε
<τὴν κύλικα>· τὴν φιάλην, τὸ ποτήριον
<τὴν παῖδα>· τὴν παρθένον
<τὴν προσήκουσαν>· τὴν ὀφειλομένην
<τὴν φειδώ>· τὸ φείδεσθαι
<τῆξις>· φθίσις, νόσος. παρὰ τὸ <τήκεσθαι>
<τῇ ὀρέξει>· τῇ ἐπιθυμίᾳ
[<τήποδα>· λέβητα. τρισκελῆ, χαλκίον]
<τῇ πρὸς ἀκτῖνα>· τῇ ἀνατολῇ
[<τήπτε δέ σε χρεώ>· τίς δέ σε χρεία κατέλαβεν;]
<τηρεῖ>· φυλάσσει, φρουρεῖ
<Τήρ(ε)ια>· ὄρος Τρωάδος
<Τηρίας>· ποταμὸς Σικελίας
<τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλε>· ταῖς ἐν θαλάσσῃ κορώναις.

προσημαίνουσι δὲ αὗται τοὺς χειμῶνας

<τῆς ἄλης>· τῆς πλάνης
<τῆς δεῦρο>· τοῦ παρόντος
<τῆσδε φύσεως>· ταύτης τῆς φύσεως
<τῆς κουστωδίας>· τοῦ συστήματος
<τῆς ὑπερῴας>· τοῦ οὐρανίσκου
<τήτει>· σπάνει
<τῆτες>· ἐν τῷδε τῷ ἔτει. οἱ δὲ Δωριεῖς <σᾶτές> φασιν· ὅθεν <σατα-

νίους πυροὺς> [καὶ] μὴ τελεσφοροῦντας, ἀλλὰ πρὸ ὥρας θεριζομέ- νους

<τήτη>· ἀπορία, ἔνδεια, στέρησις
<τητωμένη>· στερ[ρ]ομένη
[<τητθή>· μάμμη. θεία]
[<τητύμα>· ἀληθῆ]
<τητωμένου>· στερ[ρ]ομένου
<τητώμενον>· στερισκόμενον
<Τηΰγετον>· ὄρος
<τηϋσίην>· ματαίαν·

σὺ δὲ (τη)υσίην ὁδὸν ἔλθῃς τινὲς ἀρχ(α)ίαν· ἄλλοι βλαβεράν, ἢ περιβόητον

<τηΰσιον>· μάταιον
<τιάλλακτον>· Σέλευκος παρὰ Ἐπαινέτῳ ἔμβαμμά τι
[<τιαλέσθην>· τὴν ἅμαξαν]
<τιάρα>· ἡ λεγομένη κυρβασία. ταύτῃ δὲ οἱ Πέρσαι βασιλεῖς μόνοι

ἐχρῶντο ὀρθῇ· οἱ δὲ στρατηγοὶ ὑποκεκλιμένῃ. Ἡρόδοτος δὲ ἐν α# ἀῤῥε- νικῶς

<τιάρις>· λόφος τῆς περικεφαλαίας, περίθεμ[εν]α κεφαλῆς, καμελαύκιον
*<τιβάθων>· τιμώμενος
<Τιάσσα>· κρήνη ἐν Λακεδαιμονίᾳ. τινὲς δὲ ποταμόν
<τίβδαινον>· φίλον
<τιβδεῖ>· φοβεῖται
<τιβήν[ος]>· λέβης, τρίπους
<τιγάς>· εἶδος ἀμπέλου
<τίγγα>· Διοκλῆς ἐν Μελίτταις. Ἡρακλέων δὲ οὐ διελὼν τιγγάβαρυ τὸ

κιννάβαρι[ν] λέγει

<τιγόνιον>· εἶδός τι Ἀριστοτέλει
<Τίγρης>· ποταμὸς Περσῶν. καὶ ὁ τοῦ ποταμοῦ ῥοῖζος. καὶ ζῶον [παρὰ

μὲν Ἰουδαίοις Φορά<δ>, παρὰ δὲ Ἕλλησι] <τίγρις>

<τί δαί>· τί γὰρ ἄλλο, ἢ τί γὰρ; Κρῆτες. Βοιωτοὶ δὲ ἐνθάδε. Ἀττικοὶ

διὰ τί δή

<τί δή ποτε>· διὰ τί
<τί δῆτά σοι>· διὰ τί σοι
<τί δόστορε>· τί ποιεῖτε; Ταραντῖνοι
<τίει>· τιμᾷ, σέβεται, αἰδεῖται
<τίεσκε μύθους>· ἐτίμα λόγους
<τιέσκετο>· ἐτιμᾶτο
<τίεσκον>· ἐτίμων
<τίετο>· ἐτιμᾶτο
<τίη>· διὰ τί, ἱνατί
[<τιήνη>· ἡ βασίλισσα]
<τιήρη(ς)>· τὸ ὀξύ ...... Πέρσαι
<τιητιβεῖν>· τιμωρεῖσθαι
<τιθαί>· τιθασσαί. τέλειαι. ἐργάτιδες. πραεῖαι
<τιθαιβώσσειν>· βόσκειν. ἐργάζεσθαι. τρέφειν, ἐθήβειν. θησαυρίζειν.

ἀγαπᾶν. θορυβεῖν. τιθέναι τὴν βόσιν, τουτέστι τὴν τροφήν

<τιθαιβώσσουσιν>· ἐναποτίθενται, ἀποθησαυρίζουσι τὴν τροφὴν αἱ

μέλιτται, τὸν λεγόμενον μελίκηρον

<τιθαιβώσσουσι>· τιθέασι. φυλάσσουσι
<τίθει>· ἐνετίθει, ἐδίδου
[<τιθεῖον>· μαστός]
<τίθεισθα>· ποιεῖς
<τιθέντες>· ποιοῦντες
<τίθεντο>· παρεσκευάζοντο
[<τίθεον>· ἰσόθεον]
[<τιθή>· τροφός]
<τιθήνας>· τροφούς, τιτ(θ)άς
*<τιθασσεύει>· ἡμεροῖ, πραΰνει
<τιθηνεῖ>· τρέφει
<τιθηνεύεται>· ὅμοιον
<τιθηνευόμενος>· τρεφόμενος. ἀσκῶν
<τιθήνη>· τροφός. μοσχοτρόφος. ἢ ὁ τὰ τι(τ)θευόμενα τημελῶν παιδία.

οἱ δὲ <τιθηνόν>· τὸν ἐράσμιον

*<τιθήμενον>· παρατιθέμενον, ὅ ἐστι καθοπλιζόμενον
<τιθηνόκομον γένος>· τοὺς Αἰθίοπας, ἐπεὶ μέλανες καὶ κομῆται
<τιθηνούμενος>· τρέφων. <Τιθηνός> γὰρ ἡ τροφός, καὶ <τιτθοί> οἱ

μαστοί

<τίθησι>· τιθεῖ
<τιθίασται>· τιμᾶν
<Τιθράσια>· χαλεπά, τραχέα
<Τιθωνόκομον>· ἔθνος μέλαν μὲν τὸ ὅλον σῶμα, λευκὸν δὲ τὰς κόμας
<τί ἱκανόν>· τί ὄφελος
<τί κεν>· τί ἄν
<τίκτειν>· καὶ ἐπὶ ἀῤῥένων·

τίκτεν ἀνὴρ ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι

<τιλίαι>· αἴγειροι
[<τιλλά>· πτερά]
<τίλλει>· ἀνα(ς)πᾷ. μέμφεται. διαβάλλει. ἀποσκώπτει
<τιλλομένη>· λοιδορουμένη
<τιλμός>· παιδιά
<τιλτόν>· εἶδος ταριχίου
<τιμᾴδιον>· μικρὰ τιμή
<τί μαθών>· τί βουλόμενος
<τιμαλφεῖν>· τιμᾶν
<τιμαλφής>· ἔντιμος, τιμὴν ἀλφάνουσα, διὰ τιμῆς ἀγομένη· Ἴων Φοί-

νικι δευτέρῳ. τινὲς μὲν τὴν ἰώνιον, Αἰσχύλος δὲ ἐν Ἐπιγόνοις ἐπὶ τοῦ ἐντίμου

*<τιμαί>· ὠνα(ί)· τιμήματα
<τιμαλφέστατα>· τιμιώτατα, πολύτιμα. ἢ ὁσιώτατα
[<Τιμάναξ>· ὁ πρωκτός. ὁ δὲ αὐτὸς καὶ Θεόδωρος]
<τιμᾶσι>· τίουσιν
<τιμά(ς)ω>· τιμήσω
<τιμή>· δόξα. ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία
<τί μέλλει(ς)>· τί βραδύνεις
<τιμηδές>· εὐλαβές
<τιμήεντος>· ἐντίμου
<τιμήορος>· τιμωρός. βοηθός
<τιμηρύειν>· τιμιοπωλῶν
<τιμῆς>· τίσεως
<τιμήσεως>· ζημίας
<τιμηταί>· οἱ τιμώμενοι τὴν ἑκάστου οὐσίαν
<τίμιος>· ἔντιμος, ἔνδοξος
<τιμιουλκῶν>· τιμὴν αἰτῶν, ἢ ἕλκων τὴν τιμήν
<τιμουλκῶν>· αἰτῶν, καὶ ἀπαιτῶν
<τιμοῦντας>· τιμίους ὄντας
<τιμοῦχος>· ἔντιμος. ἀξιόλογος. καὶ ἄρχων, ἰσχυρότατος, μέγιστος
<τιμῶμαι>· καταδικάζω
<τιμώμενος>· εὐθυνόμενος. καὶ ἐπιτίμιον ὑπέχων. οἱ δὲ ἐπιτίμια πα-

τρός

<τιμωρεῖσθαι>· κολάζεσθαι
<τιμωρία>· πρόστιμον, ἀνταπόδοσις. κόλασις. ἢ τιμὴ παρὰ Λυσίᾳ
<τιμωροῦσι>· καταπονοῦσιν. ἐκδικοῦσιν
<τίν>· σοί. ἢ τινά
<τινακτοπήληξ>· σεισολόφος
<τινθαλέῳ>· πυρί. διαθέρμῳ
<τινθαλέον>· διάπυρον. διάφορον. διεφθαρμένον. διαφανές
<τιννεῖν>· ἀποδοῦναι
*<τί νυ βείομαι>· τί δὴ μέλ[λ]ω βιοῦ(ν), ὅ ἐστι ζῆν
*<τιν[ν]ύμενον>· ἀπαιτούμενον. ἀποδιδόμενον
<τίν[ν]υνται>· τιμωροῦνται
<τιν[ν]ύων>· ἀποδιδῶν
<τιντόν>· ἑφθόν
<τῖξον>· δεῖξον
<τιοίμην>· τίμιος εἴην
<τίοιτο>· τιμηθείη
<τίον>· μέσον ἡμέρας ἐτίμουν
<τίον ἑτέρων>, τὰ ἀπρεπῆ
<τί ὀνήσω>· τί ὠφελήσω
<τίπτε>· τί δήποτε. ἢ κατὰ συγκοπὴν τί ποτε. ἢ διὰ τί, ἢ ἱνατί
<τίπτε δέ σε χρεώ(ν)>· τίς δέ σε χρεία καταλαμβάνει
<τίπτε με>· διὰ τί με
<τί πράττεις>· τί ποιεῖς
[<τίρεα>· ἄστρα]
<τί ῥέζεις>· τί πράττεις
[<τίρεται>· καταμολύνεται. καταπονεῖται]
<τίριος>· θέρου(ς). Κρῆτες
<Τίρυνθα>· πόλις ἐν Ἄργει
<Τιρύνθιον Ἄργος>· τὰς Μυκήνας
<Τιρύνθιον πλίνθε(υ)μα>· ἀντὶ τοῦ [τὸ] τεῖχος. ὑπὸ Κυκλώπων δὲ

κατεσκεύαστο

*<τισάμενον>· καταπονούμενον
*<τίσασθαι>· τιμωρίας λαβεῖν
*<τίσατο>· ἐτιμωρήσατο
<τῖσαι>· ἀποδοῦναι
<τίς γάρ>· τίς δή
<τίς δ' αὖ τοι>· τί(ς) δέ σοι
<τίς[ο]ι>· ποίοις
<τίσειαν>· τιμωρίαν δοῖεν
<τίσις>· ἀντέκτισις. ἀτιμία. ποινή, τιμωρία
<τίς κεν>· τίς ἄν
<τίσις>, τί ποτε
<τῖσον>· τίμησον
<τίσομαι>· τιμωρήσομαι
<τίς γάρ>· τίς δή
<τίσουσι>· τιμωρήσονται
<τίς τρόπος>· παροιμία ἐπὶ τῶν ἀλλοκότων
<τίσω>· ἀποδώσω. τιμήσω
<τίται>· εὔποροι. ἢ κατήγοροι τῶν ἀρχόντων
<τιταινόμενος>· τρέχων. ἕλκων. τ(ε)ινόμενος
<τίται.νον>· ἕλκουσι. τείνουσι
<τιταίνειν>· σπεύδειν. τείνειν. κραδαίνειν. ἕλκειν. τίσιν λαμβάνειν. τι-

μωρεῖν

<τιταινομένω>· ἐκτετακότε
<τιτάν>· παιδεραστής. [καὶ τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὄνομα]
<Τιτανίδα>· τὴν Εὔβοιαν, παρόσον Βριάρεω[ς] θυγάτηρ ἦν. ἔνιοι δὲ

τὴν Ἀσωποῦ φασι

<Τιτᾶνες>· τιμωροί, ἀπὸ τοῦ τιταίνειν. ἄλλοι δὲ οἱ μὴ ἔχοντες ἀποτῖ-

σαι <ἀτιτᾶνες> ὠνομάζοντο, οἱ δὲ ἔχοντες <τιτᾶνες>

<Τιτανὶς γῆ>· ἤτοι πᾶσα ἡ γῆ, (ἢ) ἡ (Ἀττικὴ) ἀπὸ τῶν κατασχόντων
<τίτανος>· [ὄρος Θεσσαλίας.] καὶ κονία, ἄσβεστος. οἱ δὲ τιγύψου

χρῖσμα

<..τιτανωμένας>· γεγυψωμένας
<τιτανωτὴ χρόα>· γυψωτή, ἢ λευκόχροος
*<Τιταρήσιος>· ποταμὸς Ἠπείρου
<τίταξ>· ἔντιμος. ἢ δυνάστης. οἱ δὲ βασιλεύς
[<τιτᾶσθαι>· στερήσασθαι]
[<τιτένων>· τείνων. πέμπων. ἕλκων]
<Τιτῆνες>· Οὐρανοῦ παῖδες
<τιτῆναι>· βασιλίδες ....... ἢ Ἕκτορος Λύτροις
<τίτθαι>· τροφοί
<τίτθεν>· τίκτειν
<τιτθίον>· τιτθός. μαστός
<τιτθή>· ἡ τροφός
<τι τίει>· τιμᾷ
<τίρ>· τίς. Λάκωνες
<τίτλος>· πτυχίον ἐπίγραμμα ἔχον
<Τίτορμος>· οὗτος Αἰτωλὸς ἀνὴρ διαβεβοημένος ἐπὶ ἀνδρείᾳ καὶ με-

γέθει

<τιτρᾶται>· τρυπᾶται. διανοίγεται
<τιτυβίζει>· ὡς χελιδὼν φωνεῖ
<τιτύπαι>· αἱ ἐμπύλαι· αἱ πλάναι
<τιτύρας>· ὄρνις ποιός. ἢ τιτυρώδης
<τίτυρος>· σάτυρος. κάλαμος. ἢ ὄρνις
<τιτύρινος>· μόναυλος. ἢ αὐλὸς καλάμινος
<τιτύσκετο>· ἡτοιμάζετο, παρεσκευάζετο. κατεστοχάζετο
<τιτυσκόμενοι>· εὐστοχοῦντες, στοχαζόμενοι
<τιτυσκόμενος>· τὰ αὐτά
<τιτώ>· ἠώς. ἢ αὔριον. ἢ τινί
<τί ὑμῖν διαφέρει>· τί ὑμῖν μέλει
<τίφαι>· αἱ ὀλύραι. καὶ <τιφή> ἐν τοῖς ἕλεσι
<τιφαίας>· τὰς τῶν θηρῶν καταδύσεις
<τίφια ὄρνεα>· τὰ ἐν τοῖς ἕλεσι γινόμενα
<τῖφος>· ἕλος
<Τῖφυς>· ὁ ἐφιάλτης, νέαλυς. καὶ ὁ τῆς Ἀργοῦς κυβερνήτης
<τί φῶ>· τί εἴπω
[<τιχίζομαι>· σκέπομαι]
<τίω>· σοῦ. ἢ τιμῶ. ἢ τύχω
<τλᾶθι>· ὑπόμεινον
<τλαιπαθές>· ταλαίπωρε
<τλάς>· ὑπομείνας. ἢ ποιήσας
<τλασίφρονα>· ὑπομονητικόν
<τλήθα>· ὡραία. Κυρηναῖοι
<τλήθυμος>· ἰσχυροκάρδιος
*<τλήμων>· ὑπομονητικός
[<τλημαθεῖν>· ταλαιπωρεῖν, πονεῖν]
<τλημόνως>· ἐλεεινῶς
<τλῆναι>· ὑπομεῖναι. τολμῆσαι. παθεῖν
<τληπάθειαι>· ὑπομοναί, ταλαιπωρίαι
<τληπαθής>· ὑπομονητικός
<τλῆσις>· τόλμα. θράσος
<τλησίπονος>· τολμηρός, καρτερικός
<τλῆτε>· ὑπομείνατε
<τλητικῶς>· ὑπομονητικῶς
<τλητῶν>· ὑπομονητικῶν
<τμάγεν>· διεχωρίσθησαν, διέστησαν, ἐτμήθησαν, ἐσχίσθησαν
<Τμάριον>· ὄρος Ἀρκαδίας
<Τμάριος>· Ζεὺς ἐν Δωδώνῃ
<τμήγας>· γατόμος. ἀροτήρ
<τμῆγος>· ἀρότης. βούτμημα
<τμήδην>· τμητικῶς, τομῶς. ταχέως. ἀποκεχ(ω)ρισμένως. βέλτιον δέ, ὅσον

ἐπιτεμεῖν, καὶ οὐκ εἰς βάθος τρῶσαι· τμήδην αὐχέν' ἐπῆλθεν

<τμηθεῖσα>· κοπεῖσα
<τμηθῆναι>·
<τμῆξαι>· τεμεῖν. (δια)λαβεῖν
<τμήξας>· τὰ αὐτά
<τμητός>· τμῆμα
<Τμῶλος>· ὄρος. καὶ ποταμός
<τό>· τὸ ἄρθρον οὐδέτερον προτακτικόν

[ἢ γὰρ] τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδ(ο)ιο[ν] καὶ ἀντὶ τοῦ τοῦτο· (τὸ) μὲν οὔποτε φύλ(λ)α [τε] καὶ ὄζους φύσει

<τοάκης>· χιτὼν σχιστός
<τόβλικος>· κρουματίου μίμησις
<τόγε ἧκον>· ὅσον δυνατόν
<τογέρα>· μοιχός. λαλαχός
<τὸ δ' αὐτό>· τὸ αὐτὸ δέ. ὁμοίως δέ
<τὸ δεῖν>· τὸ δέον
<τὸ δήϊον>· τὸ πολέμιον
<τόδ' ἱκάνεις>· ἔνθαδε ἥκεις
<τὸ ἐνσώματον>· τὸ μετὰ σώματος
<τὸ ἠλύσιον>· ὁ παράδεισος
<τὸ ἤνυστρον>· μέρος τῆς κοιλίας τῶν μηρυκωμένων
*<τὸ θεέ>· π[αρ]αστάς
<τοί>· οἵ. οὗτοι. καὶ σύνδεσμος παραπληρωματικός. [καὶ ἀντὶ τούτοις]
<τοῖα>· τοιαύτας, τοιάςδε
<τοιγάρ>· τοιγαροῦν. σύνδεσμος
<τοιγαροῦν>· ὅθεν δή. ἢ οὐκοῦν
<τοιγάρτοι>· καὶ γάρ. τοιγάρτοι
<τοίδε γε>· ἐκεῖνοι δέ, ἢ οὗτοί γε
<τοιθορύκτρια>· ἡ τοὺς σεισμοὺς ποιοῦσα
<τοιθορύσσειν>· σείειν
<τὸ ἱερόν>· τὸ θεῖον
<τοί κεν>· οἵτινες ἄν
<τοῖν>· τί ποτε. Κρῆτες
<τοῖϊν>· ἐκείνων
<τοίνυν>· διὰ τοῦτο
[<τοινισταφράσαι>· ἀγγεῖλαι. εἰπεῖν]
<τοῖο>· [τοῦτο. ἢ] αὐτοῦ
<τοῖοι>· τοιοῦτοι· ἀγαθοί
<τοῖον>· τοιοῦτον. οὕτως ἀγαθόν. τοῦτον. τάσσεται καὶ ἐπὶ θαυμασμοῦ
<τοῖος>· τοιοῦτος
<τοίοις δέ>· τοιούτοις δέ
<τοίους>· τοιούτους
<τοί ῥα>· οἵτινες δή
<τοῖς>· τούτοις
<τοῖσι>· τοῖς σοῖς. ἢ ἐν ἑαυτοῖς. ἢ ἐν τούτοις
<τοῖς τῇδε>· τοῖς ἐνθάδε
<τοῖς τυχοῦσι>· τοῖς ἐντυγχάνουσι
<τοιχοδιφήτωρ>· τοιχωρύχος
<τοῖχος>· τοῦ πλοίου ἡ πλευρά
<τοιχωρύχος>· λῃστής, κλέπτης
<τοίως>· ἰσχυρῶς. καλῶς. ἀκριβῶς
<τοκάδερ>· ἔγκυοι
<τὸ καί>· διὸ καί
<τὸ κατὰ γᾶς ξίφος>· θηρίδιον σκολοπένδρᾳ ὅμοιον
<τοκέες>· πατέρες, γονεῖς
<τοκεῦσι>· γονεῦσιν. ἐγγόνοις
<τοκέων>· γονέων
<τόκος>· γένεσις
<τὸ κρήγυον>· τὸ ἀληθές
<τὸ κῦρος>· ἡ ἐξουσία, ἡ δεσποτεία
[<τόλα>· τότε]
<τὸ λαιόν>· τὸ ἀριστερόν
[<τολέσπευσεν>· εἰργάσατο]
<τολμήσω>· καρτερήσω
<τολμητίας>· προπετής, αὐθάδης, ὑπὲρ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἐπιχειρῶν
<τόλυξ>· αἰδοῖον
*<τὸ λοβόν>· τὴν ἀρχὴν τοῦ ὠτός
<τολύπαι>· τὸ κατασκευαστὸν ἔριον
<τολυπεύειν>· ταλαιπωρεῖν. μοχθεῖν. στρέφειν. μηχανᾶσθαι. ἐργάζεσθαι
<τολύπευμα>· τὸ κατασκευαστὸν ἔριον
<το[πο]λυπεύσας>· κατεργασάμενος
<τολύπευσεν>· ἐξειργάσατο
<τολυπευτικώτατος>· ἐργαστικώτατος. ἐπιτελεστικώτατος
<τολύπη>· τὰ προφυράματα τῶν μαζῶν, ἃ καὶ βήρηκας καλοῦσιν. καὶ

ἀγαθίδιον στήμονος, ἢ ῥοδάνης

<Τόμαρος>· τὸ ἐν Δωδώνῃ ὄρος. καὶ προφήτης. καὶ ἱερεύς. καὶ θύτης.

καὶ μάντις

<τὸ μέταζε>· τηνικάδε
<τὸ μελάνδρυος>· τὸ μέσον τοῦ ξύλου· διὰ τὸ εἶναι εὔτονον τοῦτο τὸ

μέρος. ἄλλοι δὲ διαστείλαντες <τὸ μέλαν δρυός> εἰς δύο μέρη λόγου ἀποδεδώκασι τὸ μέσον τῆς δρυὸς μέρος μέλαν εἶναι καὶ ἄσηπτον διαμένειν

<τομεύουσι>· τέμνουσι
<τομεύς>· τμήτης, ἤγουν ὁ τέμνων
<τομή>· ἡ ῥίζα, ὅθεν ἐτμήθη. καὶ ἡ πληγὴ τοῦ ξίφους
<τομία>· τὰ ἀποτμήματα, καὶ ἀκρωτηριάσματα τοῦ νεκροῦ. οἱ δὲ τὰ

ἱερά, ἃ σφάζοντες ὀμνύουσιν

<τό μοι>· τοῦτό μοι
<τόμος>· χάρτης. ἢ ὁ τέμνων
<τόμουροι>· προφῆται. ἱερεῖς. οἰωνοσκόποι. διάκονοι
<τομώτερος>· ὀξύτερος, δυνάμενος τέμνειν
<τόν>· ἄρθρον ἀρσενικὸν προτακτικὸν πτώσεως αἰτιατικῆς. ἢ τοῦτον. ἢ

ὅντινα

<τοναία>· φωνῆς τάσις
<τὸν ἀφ' ἱερᾶς>· γραμμή τις ἐν τῇ παιδιᾷ τῶν πεσσῶν, ἱερὰ καλου-

μένη

<τὸν δ' ἄρ>· πρὸς τοῦτον δέ
<τὸν εὐθυτενῆ>· τὸν ὀρθόν
<τονθορύζει>· ἀτάκτως λαλεῖ. γογγύζει. ψιθυρίζει. καὶ <τονθρίζει>

τὰ αὐτά

<τονθρύς>· φωνή
<τόνθων>· παρὰ Κορίννῃ ἐπὶ νωτιαίου κρέως τὸ ὄνομα
<τόνος>· ἔντασις, ἰσχύς, ῥώμη, δύναμις
<τόνους>· τὰς κειρίας ἀπὸ τοῦ τετάσθαι
<τὸν ὀπισθότατον>· τὸν ὀπίσω, τὸν τελευταῖον, τὸν ἔσχατον
<τὸν οὐδόν>· τὸν βατῆρα ὁδοποιόν
<τόν ῥα>· τὸν δή
<τὸν σόν>· τὸν ἴδιον. τέρ[τρε]μονα, τὸ τέλος
<τό νυ γὰρ κατεάξαμεν>· τοῦτο γὰρ τὸ δόρυ κατεάξαμεν
<τόνῳ>· λίαν [τέρατι
<τοξεύομαι>· ἀποστεροῦμαι ....
<τοξεύοντο>· τόξα ἔτεινον
<Τοξίου βουνός>· τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ ἐν Σικυῶνι. βέλτιον δὲ ἀκούειν

τὴν ἐν Δελφοῖς Νάπην λεγομένην· ἐκεῖ γὰρ καὶ ὁ δράκων κατετο- ξεύθη. καὶ ὁ ὀμφαλὸς τῆς γῆς τάφος ἐστὶ τοῦ Πύθωνος

<τόξον>· κυρίως αὐτὸ τόξον. δηλοῖ δὲ καὶ τὴν τοξικὴν ἐμπειρίαν, καὶ

αὐτὰ τὰ βέλη

<τοξοποιεῖν τὰς ὀφρῦς>· συστρέφειν αὐτάς
<τοξόται>· οἱ δημόσιοι ὑπηρέται
<τοξότα λωβητήρ>· διὰ τόξων λωβώμενε, καὶ βλάπτων· ἀφ' οὗ τὸν

δειλὸν λέγει

<τοξότης>· πολεμιστής
<τόξου πῆχυν>· τὸ ὅλον τόξον, κατὰ ἀντεπέκτασιν τῆς νευρᾶς
<τό οἱ>· ὅπερ αὐτῷ
<τὸ ὄντως>· τὸ ἀληθῶς
[<τόοσα μέμηλε>· τοσαῦτα φροντίζει]
<τὸ ὅσον ἐπ' ἐμοί>· τὸ κατὰ δύναμιν
<τοπάζει>· εἰκάζει. ἱδρύει. ὑποπτεύει. στοχάζεται [ἢ <τοθάζει>]
<τὸ παράπαν>· παντελῶς
<τὸ πάροιθεν>· τὸ πρὸ τούτου
<τὸ παρὸν εὖ τίθεσο>· παροιμία, ἧς καὶ Πλάτων ἐν Γοργίᾳ μνημο-

νεύει

<τοπάσαι>· ὑπονοῆσαι. ὑπολαβεῖν
<τοπαστέον>· ὑποληπτέον. ὑπονοητέον
<τὸ περιόν>· πλῆθος
<τοπήϊα>· ὅπλα νεώς, σχοινία, τοπεῖα, κάλοι
<τὸ πρὸς ἀκτῖνα>· τὸ πρὸς ἀνατολήν
<τὸ προμηθέ[υ]ς>· τὸ προνοητικόν
<τὸ προσεχές>· τὸ ἐγγύς
<τὸ πρῶτον>· τὸ πρεσβύτατον
[<τοπυργίαις>· ἐμπυρισμοῖς]
<τό ῥα>· ὅπερ δή
<τόρβηλος>· μεμψίμοιρος
<Τόργιον>· ὄρος ἐν Σικελίᾳ, ὅπου νεοττεύουσιν οἱ γῦπες. ἀφ' οὗ καὶ

αὐτοὶ <τόργοι>

<τόργος>· εἶδος γυπὸς αἱματοῤῥόφου. ἔστι δὲ καὶ ὁ γὺψ παρὰ Σικε-

λιώταις

<τορεῖν>· τορῆσαι, τρῆσαι, τεμεῖν
<τορέλλη>· ἐπιφώνημα θρηνητικὸν σὺν αὐλῷ Θρᾳκικόν
<τορκιμόν>· τὸ βαρὺ καὶ μισητόν
<τόρμη>· εὐθὺς δρόμος κατὰ τέχνην. καὶ στροφή. καὶ σύμπας (δρόμος)
<τορμίς>· ἡ δέσποινα
<τόρμος>· ἡ πλήμνη τοῦ τροχοῦ, εἰς ἣν ὁ ἄξων ....
<τορνεύει>· γλύφει
<τορνευταί>· γλύπται
<τόρνος>· ἐργαλεῖον τεκτονικόν, ᾧ τὰ στρογγύλα σχήματα περιγράφεται
<τορνῶσαι>· περιγράψαι. κυκλῶσαι
<τορνώσας>· τῷ κύκλῳ περιγράψας
<τορνοῦμαι δὲ πρὸς μέτρον>· ἀντὶ τοῦ περιγράφομαι
<τὸ ῥόθιον>· τὸ κῦμα
<τόρον>· λιθ(οκοπ)ικὸν σκεῦος. ἢ μεγαλόφωνον
<τορόνος>· τόρνος. Ταραντῖνοι
<τόρος>· ἐργαλεῖον φρεωρυχικόν. καὶ εἰς ὃ ὁ στελεὸς ἐμβάλλεται
*<τορόν τι>· ὀξεῖα
[<τορόῳ>· ἐργαλείῳ. ὀξεῖ, ἀκριβεῖ, τρανῷ, ἰσχυρῷ, μεγάλῳ]
<τόῤῥα>· ὅπερ δή
[<τόρτυρα>· τῶν κεραμίων προμήκης πυθμήν]
<τορτυρόμενον>· νιφόμενον
<τορύνη>· σιτῶδές τι
<τόσα καὶ τόσα>· ἢ τοσαῦτα
<τὸ σέλας>· ἡ ἔκλαμψις
<τὸ σίνεσθαι>· τὸ βλάπτεσθαι
<τὸ σκάφος>· τὸ πλοῖον
<τόσσον>· τοσοῦτον, τηλικοῦτον. λέγεται καὶ ἐπὶ θαυμασμοῦ
<τὸ σὸν μένος>· τὴν σὴν ὀργήν
<τοσοῦτον>· ὅλον τοῦτο
<τὸ σταῖς>· τὸ ἄλευρον
<τόσῳ μᾶλλον>· ὅσῳ πλέον
<τὸ τάχος>· συντόμως
<τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών>· εὐρὺ καὶ μέγα μοι χάσμα γῆς γέ-

νοιτο, ἵνα με δέξηται· ὅπερ ἐστὶν ἀποθάνοιμι

<τὸ τεῦχος>· τὸ σκεῦος
<τὸ τηνικαῦτα>· τὸ τότε
<τὸ τί>· διατί
<τοῦ>· ἄρθρον προτακτικόν
<τοῦ δὴ πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἴενται>· τοῦ καλουμένου κομήτου

ἀστέρος

<τοῦμα>· στόμα
<τοὐμοῦ>· τοῦ ἐμοῦ
<τοὐμφανές>· φανερόν
<τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός, τοῦ δ' ἱσταμένοιο>· τὴν τριακάδα

λέγει. τὸν μῆνα ἔχειν φησὶ ἡμέρας εἰκοσιεννέα, ὥστε τὴν τριακάδα μέρος ἔχειν καὶ τοῦ παρῳχηκότος καὶ τοῦ ἐπιόντος μηνός

<τοὔμπαλιν>· τὸ ἐναντίον, ἀνάπαλιν, ἔπειτα πάλιν
<τοὔνεκα>· τούτου χάριν, τούτου ἕνεκεν
<τούνη>· σύ. Λάκωνες
<τοῦ παντὸς ἀξιόλογον>· τοῦ παντὸς κύριον
<τοὖργον>· τὸ ἔργον, κατὰ συναίρεσιν τῶν φωνηέντων
<τοὐρθόν>· τὸ ὀρθόν
<τούς>· ἄρθρον προτακτικόν. καὶ ἀντὶ τοῦ οὕς· καὶ ἀντὶ τοῦ τούτους
<τουσοίρ>· φύσκη πλήρης κριμνῶν, στέατος, αἵματος
<τοὺς ἐμβόλους>· τὰ ἔμβολα τῶν νεῶν. καὶ ἐπὶ τῶν θηλειῶν
<τοὺς ἐν τέλεϊ>· τοὺς ἐν τιμῇ καὶ ἀρχῇ
<τοὔσχατον>· τὸ ἔσχατον, καὶ μέγιστον
<τουτάκις>· τοσαυτάκις, ὅπερ ἐστίν ....
<τουτί>· τοῦτο
<τοῦτις>· ὁ κόσσυφος
<τοῦτο μέν>· ποτὲ μέν
<τοῦτο Πύθιον>· τοῦτο πρῶτον καὶ ἔσχατον
<τουτῶ>· ἐντεῦθεν. Λάκωνες
<τοῦφος>· τάφος
<τόφρα>· ἐν τοσούτῳ. ἕως τούτου τοῦ χρόνου. καὶ ἔστιν ἀνταποδοτι-

κὸν τοῦ ὄφρα ἢ ἄχρι, ἢ ἕως. ἢ ἵνα

<τόφρα δέ>· τηνικαῦτα δέ
<τραγαλέον>· διεῤῥωγότα
<τραγᾶν>· οὕτω τὸ ἀκαρπεῖν τινες τῶν γεωργικῶν· οἱ δὲ μενῶν νόσον.

καὶ τῆς φωνῆς τὸ πάθος

<τράγαις>· Αἰολεῖς [οὕτω λέγονται ἀπὸ λίμνης, ἣ καλεῖται Τραγ(άς)η
<Τραγασαῖοι ἅλες>· οἱ ἀπὸ Λεκτοῦ
<τραγεῖον>· πόας εἶδος
<τράγη>· πεπληγμένη. πεπηγυῖα
<τραγηφόροι>· αἱ κόραι Διονύσῳ ὀργιάζουσαι τραγῆν περιήπτοντο
<τραγίζειν>· τὸ τραγᾶν τῇ φωνῇ τοὺς ἀκμάζοντας τῶν παίδ[ί]ων
<τραγικῆς>· ....... τραγῳδῶν ᾄσματα
<τραγικὸν πάθος>· μεστὸν συμφορᾶς
<τραγικὸς πίθηκος>· παροιμία ἐπὶ τῶν παρ' ἀξίαν σεμνυνομένων
<τραγιστάς>· τοὺς τὰ ἱερεῖα κλέπτοντας
<τραγοπώγων>· πόας εἶδος
<τράγους>· σατύρους, διὰ τὸ τράγων ὦτα ἔχειν
<τραγῳδεῖν>· χορεύειν
<τραγῳδία>· χορεία. κωμῳδία
<τραγῳδός>· χορευτής. κωμῳδός
*<τρακτεύει>· μηχανᾶται
*<τ(ρ)ακτωρία>· μηχανουργία
<Τραλλεῖς>· οὕτως ἐκαλοῦντο μισθοφόροι Θρᾷκες τοῖς βασιλεῦσιν, οἱ

τὰς φονικὰς χρείας πληροῦντες

<τραλλόν>· πικρόν
<τράμις>· τὸ (τ)ρῆμα τῆς ἕδρας. ὁ ὄῤῥος. τινὲς ἔντερον. οἱ δὲ ἰσχίον
<τράμπις>· ναῦς ἄκατος. πορθμίς. τινὲς πλοῖα βαρβαρικά
<τρανές>· σαφές. ἀληθές
<τρανίαν>· αὐλὴν ἐν ὁδῷ μεγάλην
<Τρανιψοί>· ἔθνος Θρᾴκιον
<τρανός>· σαφής. ἀληθής
<τρανόν>· ἑξαμηνιαῖον πρόβατον
<τράπε>· ἔτρεψεν
*<τραπεζῆες>· οἱ πρὸς ταῖς τραπέζαις λιχνεύοντες. καὶ οἱ ἐπιτραπέ-

ζιοι. καὶ οἰκουροί. [λύσις τῆς τοῦ σώματος συνεχείας κατὰ μικρόν τι μέρος τῆς συναφείας διακοπείσης

*<τραπεζίας>· παρὰ τῇ τραπέζῃ τρεφομένους
*<τραπέζιον>· παρὰ τοῖς γεωμέτραις σχῆμα, τὸ τὰς μὲν δύο πλευρὰς

ἀπεναντίας πρὸς ἀλλήλας ἔχον ἀνίσους, τὰς δὲ ταύτας ἐπιζευγνυού- σας ἴσας

<τραπεζεύς>· παράσιτος ἄκλητος
<τραπεζίτης>· κολλυβιστής, κερματιστής, δανειστής
<τραπεζοποιός>· οὐχ ὁ μάγειρος· ἀλλ' ὁ τῆς πάσης περὶ τὰ συμπόσια

παρασκευῆς ἐπιμελούμενος

<τραπεζώ[ν]· ἱέρειά τις Ἀθήνησιν
<τραπεζίτην Πάριν>· τὸν παραβάντα τὴν τράπεζαν καὶ ἀτιμάσαντα

τὸν Μενέλαον

<τραπείομεν>· τερφθῶμεν
<τραπελιζόμενος>· συνεχῶς ἀναστρεφόμενος
<τραπέμπαλιν>· ἐνηλλαγμένως, ἢ παρηλλαγμένως
<τραπέοντο>· ἐπατοῦντο, παρὰ (τὸ) τροπὴν λαμβάνειν τὸν βότρυν πα-

τηθέντα

<τραπέουσι>· πατοῦσιν ἐπὶ τῇ ληνῷ
<τράπηκι>· δόρατι
*<τραπεῖν>· ληνοπατεῖν
<τραπῆναι>· στραφῆναι, πεισθῆναι
<τραπητός>· ὁ οἶνος
<τραπομένους>· τρεπομένους
<τράποντο>· εἰς φυγὴν ἐτράποντο
<τραπῶ>· ἀπέλθω
<τραρόν>· τ[ρ]αχύ
<τρασιά>· ἡ τῶν σύκων ψύκτρα, παρὰ τὸ τερσαίνειν. ἤγουν τόπος,

ἔνθα ξηραίνουσιν αὐτά

[<τρατικόν>· θρηνητικόν, λυπηρόν]
<τραυλίζει>· ψελλίζει
<τραυλόν>· ἡδύ. λεπτόν
<τραυλός>· ψελλός, τὴν γλῶτταν βεβλαμ(μ)ένος
<τραῦμα>· πληγή. ἕλκος. μώλωψ
<τραυματίαι>· σφαγαί. τετρωμένοι
<τραύσανον>· ξηρὸν πᾶν. ἢ φρύγανον
<Τραῦσος>· ἔθνος Σκυθικόν, οἳ τοὺς μὲν γεννωμένους ἀτιμάζουσι, τοὺς

δὲ τελευτῶντας κατευφημίζουσιν

<τράφαλλος>· ὁ χλωρὸς τυρός. οἱ δὲ <τραφαλλίδα>
<τράφεν>· ἐτράφησαν
<τραφερήν>· ξηράν. τὸ γὰρ πῆξαι <θρέψαι> λέγουσιν
<τραφερόν>· πηκτόν. τρόφιμον. λευκόν. ξηρόν. πεπηγμένον
<τράφεται>· πήγνυται
<τράφηξ>· χάραξ. σκόλοψ. ἔνιοι δὲ τὸ δόρυ. ἄλλοι τὸ τῆς νεὼς χεῖλος
<τραφηρά>· ξηρά
<τράφος>· τάφος
<τράχε>· πορεύου
<Τραχ[ε]ίς>· ἡ νῦν Ἡράκλεια καλουμένη
<τραχηλιάσας>· ἐναντιωθείς. ἀπειθήσας
<τραχηλιῶ>· ὑψῶ αὐχένα
<τράχηλος>· αὐχὴν τραχύς. σκληρός
<τραχήλους>· τὰς πορφύρας. ἔνιοι τοὺς σπονδύλους τῶν κογχυλίων
<τρέ>· σέ Κρῆτες
<τρεῖν>· φοβεῖσθαι. φεύγειν
<τρ[ε]ίς ἕκαστον ἀΰσας>· τρ[ε]ίς ἕκαστον φωνήσας καὶ ἀνακαλεσά-

μενος. ἔθος γὰρ ἦν ἐν τοῖς τῶν ἐπὶ τῆς ἀλλοδαπῆς τεθνηκότων τὰς ψυχὰς μετακαλεῖσθαι κατὰ τὸν ἀπόπλουν

<τρεῖς θεοί>· παρὰ Σόλωνι ἐν τοῖς ἄξοσιν ὅρκῳ τέτακται. ἔνιοι κατὰ

τὸ Ὁμηρικόν

<Τρεμ[ε]ιλία>· ἡ Λυκία
<τρέπει>· μεταστρέφει
<τρέπεται>· ἀλλάσσεται. μεταβάλλεται
<τρεπόντων>· ἐπιστρεφόντων
<τρεπτότητος>· τροπῆς
<τρέπω>· διώκω. ἢ φεύγω
<τρές(ς)αι>· φυγεῖν φοβηθῆναι
<τρες(ς)άντων>· φοβηθέντων. ἢ διὰ δέος φευγόντων. καὶ <τρέσσον-

τες> ὁμοίως

<τρέστης>· δειλός
<τρέφειν>· ἔχειν. πηγνύναι. καὶ <τρέφεται>. ὁμοίως
<τρέχειν>· ἀγωνίζεσθαι
<τρέχνος>· στέλεχος, κλάδος, φυτόν, βλάστημα
<τρέψαν>· μετέβαλλον
<τρέψειαν>· νικήσειαν. πατάξειαν
<τρέψομαι>· ἔξω πορεύσομαι. διώξω
<τρηγαλέον>· διεῤῥωγότα
<τρήματα>· τρυπήματα
<τρη[ς]μα[ς]τικτάς>· κυβευτάς. ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς κύβοις τρημάτων
<τρη[ι]ρόν>· ἐλαφρόν. δειλόν. ταχύ. πλοῖον μικρόν
<τρήρων>· δειλή. περιστερά. ἀπὸ τοῦ <τρεῖν>, ὅ ἐστιν φοβεῖσθαι· δει-

λὸν γὰρ τὸ ζῶον καὶ ταχύ

<τρήρωνες>· περιστεραί
<τρήρωσι>· περιστεραῖς
[<τρήρ[ς]ωνα>· δειλήν. ἀπὸ τοῦ ..... τρέμειν]
<τρητοὶ λοβοί>· τὰ ἀλόβα. τὰ γὰρ ἐνώτια <ἐλλόβια>, διὰ τὸ ἐν τοῖς

λοβοῖς ἐνίεσθαι

<τρητοῖο λίθοιο>· εἰώθασιν ἐπὶ τῶν λιμένων τρυπᾶν λίθους, ἵνα ἐξ

αὐτῶν τὰ ἀπόγεια σχοινία ἐξάπτωσιν οἱ ναῦται

<τρητοῖς ἐν λεχέεσσι>· τοῖς κατὰ τὰς ἁρμογὰς τετρημένοις, ἢ ἱμαν-

τωτοῖς. ἱμᾶσι γὰρ ἐνετείνοντο αἱ κλῖναι, ὡς καὶ τὰ βάθρα

<τρητοκουρήτας>· γνησίας γυναῖκας. οἱ δὲ παρθένους
<τρητὸν ἔλαιον>· διὰ τὸ κοίλωμα ἔχειν τὸν ἄγριον ἔλαιον
<τρηχαλέῳ>· τραχεῖ
<τρηχεῖα>· τραχεῖα. πολλὰς ἐξοχὰς ἔχουσα
<τρηχεῖαν>· τραχεῖαν. καὶ τὰ ὅμοια
<τρηχὺ νόημα>· σκληρὸν νοῦν
<τρί>· κατὰ τοῦ πολλοῦ τοῦτο προστίθεται
<τρία Θηραμένους>· ἄντικρυς τὰ τοῦ Θηραμένου(ς) ἐπιζήμια ἐκτέ-

θεικεν

<τρίαινα>· δόρυ τρεῖς ἔχον ἀκμάς
<τριαινατῆρες>· ἀντὶ τοῦ ἀροτριοῦντος
<τρία καὶ δύο>· ἐπὶ κράσεως πότου. δύο δὲ ἦσαν κράσεις· τρεῖς μὲν

ὕδατος πρὸς ἕνα [οἴνου δὲ μία] καὶ πέντε ὕδατος πρὸς δύο

<τριακάς>· ἡ τριακοστὴ τοῦ μηνός. καὶ σύστημά τι τῶν πολιτῶν
<τριακατίοι>· οἱ ἔφηβοι. καὶ τὸ σύστημα αὐτῶν
<τριάκις>· ἀντὶ τοῦ τρ[ε]ίς. Λάκωνες
<τριάκοντα>· οὗτοι ἐχειροτονοῦντο δικασταὶ Ἀθήνησιν, οἵτινες ἐζη-

μιοῦντο τοὺς μὴ παραγενομένους τῶν πολιτῶν εἰς ἐκκλησίαν

<τριακοντόρι(οι)>· πλοῖα ὑπὸ λη# κωπηλατούμενα
<τριᾶντος πόρνη>· λαμβάνουσα τριᾶ[κο]ντα, ὅ ἐστι λεπτὰ εἴκοσι
<τριάξ>· τριακάς
<τρία Στησιχόρου>· ἔθος ἦν παρὰ πότον ᾄδεσθαι, ὡς καὶ τὰ Ὁμήρου
<τριβακὸν ἱμάτιον>
<τριβαλλοί>· συκοφάνται. οἱ δὲ τοὺς θωπευτικούς, ἐν τοῖς βαλανείοις

(δια)τρίβοντας, καὶ ἐπὶ τὰ δεῖπνα ἑαυτοὺς καλοῦντας

<τρίβανον>· λήκυθον
<τριβή>· διατριβή. ἢ βραδυτής
<τρίβολα>· στρεπτά. στωμύλα
<τρίβολοι>· ἀκάνθης εἶδος· ὅθεν καὶ τὸ τοῖς ἵπποις ἐν τοῖς χαλινοῖς

ἐντιθέμενον

<τρίβολον ἄκοντα>· τρίαιναν
<τρίβοντες>· λειοῦντες. ἢ φανερὰν ποιοῦντες, ἢ λείαν
<τρίβος>· ἀτραπός, ὁδός
<τρίβουνος>· ἔμπειρος
*<τρίβος>· ὁδός
<τρίβων>· στολὴ ἔχουσα σημεῖα ὡς γάμμα
<τρίβωνα>· στολισμόν
<τριβώνιον>· πάλλιον. περιβόλαιον
<τριβωνοφόρος>· ὁ φορῶν στολήν
[<τρίγανον>· εἶδος μέτρου παρὰ τοῖς γεωμέτραις]
<Τρίγλα>· ἰχθῦς θαλάσσιος. καὶ τόπος τις
<τρίγληνα>· πολυθέατα· <γλῆναι> γὰρ οἱ ὀφθαλμοί· τρίκοκκα, τριόφθαλ-

μα, πολυειδῆ

<τριγλίζειν>· κατὰ μίμησιν ἐπὶ τῶν γελώντων
*<τριγλήνας>· εὐμόρφους ὀφθαλμούς
*<τριγκῶσαι>· φράξαι
<τριγλώχινι>· τριγώνῳ, τρεῖς γωνίας ἔχοντι
<τρίγονοι>· τρίτην γενεὰν ἐπισχόντες. ἢ οἱ τρεῖς
<τρίγωνον>· εἶδος ὀργάνου ψαλτηρίου. ἢ φυτὸν ἐν Αἰγύπτῳ
*<τριγός>· τρηγών
<τρίζει>· φωνεῖ
<τριγχός>· περίφραγμα, στεφάνη, τειχίον
<τρίζουσα>· φωνοῦσα λεπτόν τι
<τρίζωος>· ὃς τρεῖς γενεὰς ἐξήγαγε
<τριήμερος>· Θεσμοφόρια ὑπὸ Λάκωνεις
<τριημιολία>· ναῦς μακρὰ ἄνευ καταστρώματος
<τριήραρχος>· τριήρους ἄρχων, ἤτοι πλοίων πολεμικῶν
<τριήρεις>· πλοῖα πολεμικά
<τριήρης>· ἔξω τῆς νεὼς καὶ ῥυτόν τι ἔκπωμα
<τρίηρον>· πλοῖον μικρόν
<τριηρονόμος>· τριήραρχος
<τριθαλλίαι>· μεγάλως τοῦ θάλλειν αἰτίαι
<τρίκαρπον>· τριετῆ
<Τρίκκη>· πόλις Θεσσαλίας
<τρίκκος>· ὀρνιθάριον ὁ καὶ βασιλεὺς ὑπὸ Ἠλείων
<τρικόλυβον>· νομισμάτιόν τι
<τρικόνητος>· ὁ πολλάκις ἀπολέσθαι ἄξιος καὶ καταχωσθῆναι
<Τρικόρυνθος>· ἀνδρεῖος ἥρως
<τρικότυλος οἶνος>· οὗ τρεῖς κοτύλαι ὀβολοῦ πωλοῦνται
<τρίκουρος>· ὁ ἐπὶ τρία ἔτη κεκ[αθ]αρμένος <κριός>. ὁμοίως καὶ ὁ μὴ

κεκ[αθ]αρμένος .....

<τρικτεῖρα>· θυσία Ἐνυαλίῳ. θύεται δὲ πάντα τρία καὶ ἔνορχα
<τρικτύα>· τριάδα. ἔνιοι θυσία κάπρου, κριοῦ, ταύρου
*<τρικτῆς>· μέρ(ος) φυλῆς .....
<τρίκυζα>· πολλῆς δεόμενα λιτανείας
<τρικυμία>· ζάλη
<τρίλλιστος>· πολυλιτάνευτος
<τρίμηνοι πυροί>· οἱ καὶ σητά[μη]νιοι λεγόμενοι
<τρίμι.ον>· τὸ εὐσπάθητον ἱμάτιον
<τριμίσκον>· ἱμάτιον. Ἀσπένδιοι
[<τρίμηταγωνιστής>· ὁ τρίτος ἀγωνιζόμενος]
<τριμίτινα ὑφάσματα>· τρίμι[τος]τα
[<τρίμ με>· φοβεῖσθαί με]
<τρῖμμα>· [ὁ] ἀρωματίζον πόμα ἐν γάμοις πινόμενον καὶ ἐν θεατρι-

κοῖς ἀγῶσιν

<τρίογδον>· μέτρον τι παρὰ Ταραντίνοις
<τρίοδος> καὶ <τριόδους> πληθυντικῶς>· ἰδίως τὰς τρεῖς ὁδούς. καὶ

τρίαινα

<τριολύμπιον ἅρμα>· τὸ ἐκ τριῶν Ὀλυμπιάδων ἐζευγμένον
<τριοπην>· τριόφθαλμον
<τριοπηλίς>· δέσμη σκορόδων
<Τριόπιον>· ἡ Κνίδος. καὶ ἱερὸν ἔνθα ἑορτάζουσιν
<τριοπίς>· τριόφθαλμος. ἔνιοι ζῶον ὅμοιον ἀκρίδι. καὶ περιτραχήλιον

τρεῖς ἔχον ὀφθαλμοὺς ὑαλοῦς

[<τριόροφα>· τρίστεγα]
<τρίορ[ο]χος>· εἶ(δος) ἱέρακος
<τρίοψ>· ὁ ὑπὸ τῶν Πυθαγορικῶν ἐν Δελφοῖς τρίπους
<Τριπατρεῖς>· οἱ πρῶτοι γεννώμενοι
<τρίπεζαν>· τὴν τράπεζαν. Βοιωτοί
<τρίπλακα[ι]>· τρὶς ἐπιπτυχθῆναι δυναμένη(ν)· ἐξ οὗ τὴν μεγάλην δη-

λοῖ· τρίπτυχον, τριπλῆν

<τριπλῇ τετραπλῇ τε>· τριπλασίονα καὶ τετραπλάσια
<τρίποδα>· λέβητα τρισκελῆ. χαλκίον
<τρίπολον>· τὴν τρὶς ἢ πολλάκις μεταβεβλημένην διὰ τῆς ἀροτριάσεως

γῆν

<Τρίπολις>· εἶδος πέμματος. καὶ πόλις
<τριπονῆται>· ἑορτή τις
<τρίπος>· τρίπους
<τρίπους>· λέβης, κρατήρ. ἐχρῶντο δὲ αὐτὸ εἰς τὸ θερμαίνειν ὕδωρ. ὁ

δὲ <ἐμπυριβήτης> ἐστὶν ὁ ἐξ ἑαυτοῦ πόδας ἔχων εἰς τὸ ὑποκαίεσθαι

<τριπτήρ>· ᾧ τὴν σταφυλὴν τρίβουσιν. ὑπὸ δὲ Σικελῶν ὁ δοῖδυξ
<τρίπτυχος>· τριπλῆ, ἢ πολύπτυχος, ἡ τρεῖς ἐπιπτυχὰς ἔχουσα
<τρίς>· ἐπὶ τοῦ πολλάκις
<τρὶς ἀλιτήριος>· ἁμαρτωλός
<τρὶς ἕξ>· νικητήριος βόλος. καὶ παροιμία· τρὶς ἓξ ἢ τρεῖς κύβοι. ἐλέ-

γετο δὲ ἐπὶ τοῦ εὐστόχου, ἀπὸ τῶν κυβευτῶν ......

<τρὶς εὐδαίμων>· τρισμακάριστος
<τρὶς ὄλβιος>· τρισμακάριστος
<τρισπόλιον>· βοτάνη τις
<τρισσός>· εἶδος ὄφεως
<τριστάται>· οἱ παρὰ χεῖρα τοῦ βασιλέως, ἔχοντες ἀνὰ τρεῖς λόγχας
<τριστοιχεί>· ἐπὶ τρεῖς τάξεις
<Τρίτ[τ]α>· οὕτως ἡ Κνωσσὸς ὠνομάζετο
<τριταγωνιστής>· ὁ τρίτος ἀγωνιζόμενος
*<τριτάτη>· τρίτη
<τριταία>· παρὰ Σόλωνι μὴ πλείω εἶναι τριταίας τὴν κτιστήν
<τριτεύς>· γὰρ χοίνικος οὗτος
<Τριτῆες γενεήν>· οἱ ἀπὸ τοῦ Τριτέων πόλεως κύνες, ἥ ἐστι πλησίον

Φωκίδος

<τρίτη Θεσμοφορίων>· ζητεῖται, πῶς ἅμα μὲν λέγει τρίτην Θεσμο-

φορίων εἶναι, ἅμα δὲ μέσην, τεττάρων οὐσῶν ἡμερῶν

<τριτημόριον>· οἱ ἓξ χαλκοῖ
<τριτημόριον>· ἐλέγετο καὶ ἐπὶ τῆς μοίρας, καὶ ἐπὶ νομίσματος ἀρ-

γυρίου

<Τριτογένεια>· ἡ τὸ τρεῖν ἐνγεννῶσα τοῖς ἐναντίοις
<Τριτογενής>· ἐπιθετικῶς ἡ Ἀθηνᾶ. ἀπὸ τοῦ τρεῖν ἐνγεννᾶν τοῖς πο-

λεμίοις· ἢ τῷ παρὰ Τρίτωνι, τῷ ποταμῷ Λιβύης, ἐμφανισθῆναι

<τριτοκούρη>· ᾗ πάντα συν(τε)τέλεσται τὰ εἰς τοὺς γάμους· τινὲς δὲ

γνησία παρθένος

<τριτόμηνις>· ἡ τρίτη τοῦ μηνός
<τρίτον ἡμίδραχμον>· αἱ δύο δραχμαὶ καὶ τριώβολον
<Τριτοπάτορας>· ἀνέμους ἐξ Οὐρανοῦ καὶ Τῆς γενομένους, καὶ γενέ-

σεως ἀρχηγούς. οἱ δὲ τοὺς προπατέρας

<τριτοπηλίς>· σκορόδων δέσμη, ἀπὸ τοῦ πεπιλῆσθαι καὶ συνεστράφθαι
<τρίτος κρατήρ>· Σοφοκλῆς Ναυπλίῳ καταπλέοντι. ἐν ταῖς συνουσίαις

ἐκιρνῶντο κρατῆρες τρεῖς. καὶ τὸν μὲν πρῶτον Διὸς Ὀλυμπίου καὶ θεῶν Ὀλυμπίων ἔλεγον· τὸν δὲ δεύτερον ἡρώων· τὸν δὲ τρίτον σωτῆρος

<τριτοστάτις>· Ἀριστοφάνης ἐν Σκηνὰ[ῖ]ς .......
<τριτύς>· τριάς
<τριτώ>· ῥεῦμα. τρόμος, φόβος
<τριτώ>· Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιός φησι τὴν κεφαλὴν καλεῖν Ἀθαμᾶνας
<τριφάσιοι>· τριπλάσιοι. τρίφωνοι
<τρίφυλλα>· πολύφυλλα. καὶ πόα δέ τις μηδίκη οὕτω καλουμένη
<Τρίφυλ[λ]οι>· οἱ Καύκωνες
<τριφυόν>· τριπλοῦν
<τρίχα>· τριχῶς
<τριχάϊκες>· τριχόθεν ἐλθόντες ἀπὸ βίας
[<τριχάν>· ἡ τρίτη φυλακή]
<τριχαπτόν>· τὸ βαμβύκινον ὕφασμα ὑπὲρ τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς

ἁπτόμενον, ἢ πολύμιτον

<τριχῆ>· εἰς τρία μέρη
<τρίχηλ(ον)>· τρικόρυφον
*<τριχῆ>· τὸ δ' αὐτὸ καὶ <τὸ τρίχα>, ἢ τὸ τρίτον μέρος
<τριχθάδες>· αἱ χαλκίδες. Ἡρακλέων δὲ μεμβράδες
<τριχόβρως>· θηρίδιον κατεσθίον τοὺς λόφους τῶν περικεφαλαίων
<τρίχορδον>· ὄργανον
<τριχοκόμος>· τριχῶν ἐπιμελούμενος
<τριχοτρῶκται>· ζωύφια τὰ τὰς τρίχας κατεσθίοντα
<τριχώδη>· ὄργανα πολιορκητικά, πρὸς χώρησιν ἐπιτήδεια
<τριχῶς>· τρισσῶς. ὑπομονητικῶς
<τριχῶσαι>· θάψαι
<τριψ(η)μερεῖν>· στραγγεύεσθαι, καὶ παρέλκειν τὰς ὥρας
<τριώδελον>· τριῶν ἡμιμναίων σταθμός
<τριώροφα>· τρίστεγα
<τριῶλαξ>· ἀγὼν παρθένων δρόμου
<Τροία>· πόλις
<Τροίης>· τῆς Ἰλίου
<Τροιζή(ν)>· πόλις, ἢ χωρίον ἐν Ἄργει
<τρομέοντο>· ἔτρεμον
<τρόμος>· εὐλάβεια. δέος. φυγή
<τρόνα>· ἀγάλματα. ἢ ῥάμματα ἄνθινα
<τρόνοι>· στύππιοι. στήμων. ἁρπεδόνη. ἄτρακτος
<τρόπα>· εἶδος παιδιᾶς, καθ' ἣν στρέφουσι τοὺς ἀστραγάλους εἰς τὸ

ἕτερον μέρος

<τροπαγός>· ὁ ἀπητιμασμένος
<τρόπαι(α)>· νικητήρια, σύμβολα νίκης
<τροπαί>· αἱ δύσεις. καὶ αἱ μεταβολαί, αἱ φυγαί, αἱ διώξεις. νομίσματά

τινα. καὶ αἱ μεταβεβλημέναι φροντίδες

<τροπαλίζει>· στρέφει
<τροπαλισμός>· μεταβολή. καὶ τὸ ἐκ συμβόλων ὑποδέχεσθαι
[<τροπαλόν>· τραχύ]
<τροπέοντο>· ἐπάτουν. ἀπὸ τούτου καὶ ὁ οἶνος λέγεται <τραπητός>
<τρόπηκος>· μερὶς τῆς κώπης ὁ τρόπηξ, οὗ ἐπιλαμβάνονται οἱ ἐρές-

σοντες· ὥστε ἀπὸ μέρους τὴν κώπην

*<τροπικώτερον>· θεωρητικώτερον. ἀλληγορικῶς, μεταφορικῶς, οὐκ

ἀληθῶς

*<τροπῆς ἀποσκίασμα>· ἀλλοιώσεως καὶ φαντασίας ὁμοίωμα
<τροπίας>· οἶνος μεταβεβληκὼς καὶ ἔκλυτος
*<τροπή>· ἀλλοίωσις
<τρόπις>· τὸ κατώτατον τῆς νεώς
<τροποί>· οἱ ἱμάντες τῶν κωπῶν, ἢ οἱ κατέχοντες τὰς κώπας δεσμοὶ

δερμάτινοι, ὅταν ἐλαύνωσιν. οἱ τροπωτῆρες

<τρόπον τινά>· ἀντὶ τοῦ[τον τὸν τρόπον]
<τρόπος>· ἦθος. γνώμη, προαίρεσις
<τροποῦσθαι>· ἁρμόζεσθαι. μεταβάλλεσθαι, τρέπεσθαι
<τροπώσασθαι>· τὸ τὴν κώπην πρὸς τὸν σκαλμὸν δῆσαι τῷ τροπω-

τῆρι. ἢ διὰ μηχανῆς νικῆσαι

<τροπώσομαι>· νικήσω. πλήξω
<τρούεται>· ἰσχναίνεται, τήκεται
<τροῦροι>· δρόμοι, στάδιοι
<τρουφωνίδαι>· εἶδος κροκωτοῦ
<τροφαλ[λ]ίς>· τυρὸς μακρός
<τροφημ(η)>· δέσποινα. ἢ μήτηρ
<τρόφηξ>· χάραξ, σκόλοψ
<τρόφι>· τεθραμμένον. μέγα·

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα· γέγονε δὲ κατὰ ἀποκοπὴν τοῦ τρόφιμον

<τρόφιμον>· ὃν ἡμεῖς δεσπόσυνον. καὶ <τρόφιμον>· ἀνδρὸς δακτυλίῳ
[<τροφ.οντα>· εὐτραφῆ, καὶ μεγάλως αὐξόμενα]
<τρόφις>· εὖ τεθραμμένος
<τροφιοῦται>· παχύνεται
<τροφόεντα>· εὐτραφῆ καὶ μεγάλα
<τροφοί>· ἀντὶ τοῦ θρέμματα
<τροφός>· νεώτερος δεσπότης. ἢ μήτηρ
<τροχάδες[αι]>· σανδάλια ἀπὸ αἰγείου δέρματος
<τροχαῖα>· μέσα ἐν κύβοις. ἢ ὁδός, ὡς Ῥίνθων
<τροχαλοί>· οἱ ἤδη περι(ι)όντες
<τροχαλόν>· τροχαῖον. τ[ρ]αχύ. ἢ περιτρέχον
<τροχαντῆρες>· πρὸς τὰ πηδάλια. καλεῖται τῆς πρύμνης μέρος
<τροχαντήρ>· τῆς τοῦ μηροῦ κεφαλῆς ἡ ἔξω ἔκφυσις
<τροχάσας>· σπεύσας, δραμών, προλαβών
<τροχηλατεῖ>· ἐλαύνει
<τροχιαί>· αἱ τῶν τροχῶν χαράξεις
<τροχιάς>· πορείας
<τρόχις>· ἄγγελος. ἀκόλουθος
<τρόχμαλον>· τὸ πλῆθος τῶν λίθων, καὶ τὸν σωρόν
<τροχόεν>· τροχοειδές, στρογγύλον
<τροχός>· περιβόλαιον, τεῖχος. ἢ κύκλος. ἢ δρόμος
<τροχ(όω)σαι>· τρέχουσαι
<τρόχων>· δρόμων. καὶ τὰ ὅμοια
<τρύβλιον>· ὀξυβάφιον. ἢ ποτήριον μυστηρίου
<τρύγα>· οἶνον ἀδιήθητον ἀπὸ ληνοῦ
<τρυγαβόλια>· εἰς ἃ καρποὺς ξηροὺς ἀπετίθεντο
<τρυγεῖ>· ξηραίνει
*<τρύγητος>· ὁ καιρός, <τρυγητός>· ὁ τρύγος
<τρυγέρανος>· φάσματι ἐοικώς
<τρυγερούς>· τρυγώδεις, ὀξεῖς
<τρύγη>· ὁ πυρός, καὶ ἡ κριθή, καὶ πᾶς ἄλλος καρπός, καὶ ποιὰ βο-

τάνη

[<τρυγήλλα>· τρώγλη]
<τρύγηλλος>· οἰκοδόμημα μεταλλικὸν κατασκευαζόμενον
<τρύγιος>· τρυγία οἴνου, ἢ ἐλαίου
[<τρύγμα>· δίπλωμα]
<τρυγόνα ψάλλειν>· παροιμία ἐπὶ τῶν φαύλως πραττόντων· ἀπὸ τοῦ

τρύζειν

<τρύγοιπος>· ὑλιστήρ
<τρυγῳδεῖν>· κωμῳδεῖν
<τρυγών>· ἰχθῦς θαλάσσιος, ἧς τὸ κέντρον δηλητήριον. καὶ ὄρνις. καὶ

ἡ τῶν γυναικῶν μίξις. καὶ σύντροφος

<τρυγῶς>· τὰς τρυγῶνας
<τρύειν>· κατατρίβειν, καταπονεῖν
<τρύζει>· γογγύζει, ψιθυρίζει
<τρύζητε>· ψιθυρίζητε, λογοποιῆτε, γογγύζητε
<τρυηλίς>· ζωμήρυσις
<τρυμαλιαί>· τρῦπαι
<Τρυμαλῖτις>· Ἀφροδίτη
<τρύνης>· ἐφίππιον. στήμων
<τρύξ>· ὁ νέος οἶνος, παρὰ τὴν τρύγην. καὶ γλεῦκος ἀδιήθητον
<τρύξοντα>· καταπονήσοντα, ἀνιάσοντα
<τρυπᾶν>· τρίβειν
<τρυπάνη>· ἐργαλεῖον τεκτονικόν
<τρυπανίζεται>· τρυπάνῳ πλήσσεται
<τρυπήλα>· τορύνη
<τρυσίππιον>· τὸν χαρακτῆρα τὸν ἀπὸ τῆς βουλῆς ἐν ταῖς δοκιμασίαις

τοῖς ἀδυνάτοις καὶ τετρυ[μ]μένοις ....... ἵνα μηκέτι στρατεύωνται, τὸ παλαιὸν ἐκάλουν τρυσίππιον. τροχὸς δὲ ἦν ὁ ἐπιβαλλόμενος χα- ρακτὴρ τῇ γνάθῳ τῶν ἵππων

<τρύσκει>· τρύχει. ξηραίνει
<τρῦσις>· νόσος. πόνος
<τρυσμός>· γογγυσμός
<τρυς[ς]όν>· νοσερόν. λεπτόν, ἀσθενές
<τρυτάνη>· ὁ ζυγός
<τρύφακτος>· ἔνιοι διὰ τοῦ Δ· <δρῦς> γὰρ τὸ ξύλον
<τρυφάλη>· περικεφαλαία, τρεῖς ἔχουσα λαμπροὺς ἀστέρας, ἢ ἥλους
<τρυφαλίδες>· τὰ τμήματα τοῦ ἁπαλοῦ τυροῦ
<τρυφερός>· νέος ἁπαλός, ἢ ψιλός
<τρυφέν>· κλασθέν
<τρυφηλοῖς>· ἐπιθυμητ(ικ)οῖς
<τρυφοκαλάσιρις>· ἔνδυμα γυναικεῖον
<τρύφος>· κλάσμα ἄρτου. ἢ ξύλον καταδεδαπανημένον
*<τρυφή>· γαστριμαργία, πολυφαγία, εἰκαιοφαγία
<τρυφώματα>· θρέμματα. Ἰταλοί
<τρύχειν>· φθείρειν, τήκειν. καταπονεῖν. κακοπονεῖν. κακοπαθεῖν
<τρυχηρά>· ῥακώδη
<τρυχίνοις>· ῥακίοις
<τρυχόμενος>· καταπονούμενος. ἀνιώμενος. δαπανώμενος
<τρύχωσα>· τρύχουσα. ἐπιτρίβουσα
<τρῶα>· ἁρπεδόνη
<τρωγάλια>· τὰ τραγήματα. Λάκωνες
<τρωγάλιον δέρμα>· τὰς μελικοκκίδας
<τρῶγας>· τρώγλας
<τρώγλας>· τρύπας
<Τρωγλοδύται>· οἱ εἰς τὰς τρώγλας οἰκοῦντες
<τρωγμός>· τὸ ἐπιθέσθαι τὴν ὕλην τρωγμόν
<τρώει>· τιτρώσκει. δαπανᾷ
<Τρῶες>· οἱ τὴν Ἴλιον οἰκοῦντες, καὶ οἱ τὴν Τρωάδα χώραν
<τρώεσθαι>· τραυματίζεσθαι
<τρώζειν>· ψιθυρίζειν. συνουσιάζειν
<τρωθείς>· πληγείς
<Τρώϊοι ἵπποι>· ἀπὸ Τρωὸς τοῦ ἥρωος· ἢ ἀπὸ Τροίας
<τρῶκται>· κακοῦργοι
<τρώκτης>· φάγος, ὁ ἀπὸ πάντων ἐσθίων. καὶ κερδαίνειν βουλόμενος,

πανοῦργος, ἀπατεών

<τρώματα>· τραύματα
<τρωπάασθαι>· περιτρέπεσθαι
<τρωπάσκετο>· ἐτρέπετο, μετεβάλλετο
<τρωπασκέσθω>· μεταβαλλέσθω, ἐπιστρεφέσθω
<τρωπᾶν>· τρέπεσθαι. πείθειν. στρέφεσθαι, μεταβάλλεσθαι
<τρωπῶντο>· ἐτρέποντο, μετεβάλλοντο
<τρωπῶσα>· τρέπουσα τὴν φωνήν
<τρώσας>· πλήξας, τοξεύσας
<τρωτός>· παθητός
<τρωχῶσι>· τρέχουσι
<τρώχων>· ἔτρεχον. ἐκρούνιζον. ἐστάλαζον
*<τοῦ>· σοῦ
<τυΐ>· ὧδε. Κρῆτες
<τυβηκτίς>· κακοσχόλος
<τῦδε>· ἐνταῦθα. Αἰολεῖς
<Τυδᾶν κολωνᾶν>· Τυνδαριδᾶν κολωνᾶν
<τύϊγγα>· ὀρνιθάριόν τι
<τυκτόν>· κατεσκευασμένον
<τυκτὸν κακόν>· τουτέστι μέγα κακόν
*<τυτθόν>· ὀλίγον
<τυκτῷ δαπέδῳ>· εὖ κατεσκευασμένῳ
<τύκω>· ἑτοιμάζω
<τύλαι>· αἱ ἐν ταῖς χερσὶ φλύκταιναι, ὡς περισσά τινα, καὶ τοῖς ὤμοις
<τύλη>· τῆς καμήλου ἀπὸ τῆς ῥάχεως τὸ ἄκρον δέρμα
<τύλοι>· αἱ ὀχθώδεις ἐπαναστάσεις, καὶ τὰ τῶν ἀχθοφόρων ἐπὶ τῶν

ὤμων τυλώματα

<τύλον>· τὸ αἰδοῖον. οἱ δὲ ξύλον
<τύλος>· νενεκρωμένη σάρξ
<τύλωμα>· τύμμα
<τύλαρος>· μάνδαλος
<τυλαρώσας>· μανδαλώσας
<τυμβὰς γυνή· τυμβάδας> ἔλεγον τὰς φαρμακίδας, ἀπὸ τοῦ περὶ

τοὺς τύμβους διατρίβειν καὶ τοὺς νεκροὺς ἀκρωτηριάζειν

<τυμβογέρων>· ἐσχατόγηρως, καὶ παρη(λλα)γμένος τῇ διανοίᾳ
<τύμβος>· τάφος, μνημεῖον
<τυμβωρύχος>· λωποδύτης νεκρῶν
*<τυμβοχοῆσαι>· περιχῶσαι, θάψαι
*<τυμβοχόης>· τύμβου καὶ χώσεως, οἷον ταφῆς
<τύμμα>· πληγή
<τύμπανα>· τὰ δερμάτινα [π]ῥακτήρια κόσκινα, τὰ ἐν ταῖς βάκχαις

κρουόμενα

<τυμπανίζεται>· πλήσσεται, ἐκδέρεται, ἰσχυρῶς τύπτεται
<τύμπανον>· ᾧ αἱ Βάκχαι κρούουσιν. ἢ[ν] εἶδος τιμωρίας
<Τυμφαῖον ἔθνος>· ἄθεον ἔθνος. λέγει δὲ [καὶ] τοὺς Ἠπειρώτας
<τύνη>· ἐν [<τυπείς>· πεσών, πληγείς.] Δωρικῶς δὲ σύ
<τύνη δὲ ἐποιήσας>· σὺ δέ
<τυννός>· μικρός. τηλικοῦτος
<τυννοῦν>· τὸν μικρόν
<τυντλάζει>· αὐτὸ καὶ αὐτὸ λέγει. ἢ ταράττει. ἐπιβαίνει πηλοῦ. οἱ δὲ

σκάπτειν ἀμπέλους

<τύντλον>· πηλόν
<τυντλώδους>· ὑλώδους
<τύξιν>· τεῦξιν. παρασκευήν
<τυπάδι>· σφύρᾳ
<τυπάζειν>· κόπτειν
<τύπαι>· ἑορτή τις
<τυπαῖς>· πληγαῖς
<τύ[μ]πανον>· ξύλον τι, ἐν ᾧ τυμπανίζουσιν
<τυ[μ]παστήριον>· τὸ τῶν ἁλιέων στυμνίον
<τυπεῖ>· ψοφεῖ, κτυπεῖ, κροτεῖ, πλήσσει
<τυπείς>· πληγεὶς ἐκ χειρός, καὶ πεσών. ἢ τρωθείς
<τυπήσει>· πλήξει
<τύπης>· πλήκτης
<τυπῇσι>· πληγαῖς
<τυπίας>· οὕτω καλεῖται τῶν τοῦ χαλκοῦ τις τροχῶν
<τυποῖ>· πλάττει, γλύφει
<τύπος>· χαρακτήρ, εἰκών
<τυποῦται>· πλήσσεται. ἰοῦται. μιμεῖται. ἢ πλάττεται
<τυπῶντες>· χοροί τινες
<τυραννοδαίμονα>· ἣν οὐκ ἄν τις τύραννον μόνον εἴποι, ἀλλὰ καὶ

δαίμονα

<τύραννος>· παράνομος βασιλεύς, ἢ ἄρχων ἀπηνὴς καὶ ἀπάνθρωπος
<τυρβασία>· χορῶν ἀγωγή τις διθυραμβικῶν
<τύρβη>· θόρυβος, [ἀγωγή,] τάραχος
<Τυρβηνός>· ἐπίθετον τοῦ Ἀπόλλωνος
<τύρβησις>· ἡλιβατὸν ἀέρα
<Τυρεῖν>· τόπος τις Κλαζομενίων
<τυρεύεται>· ταράττει, κυκᾷ
<τυρεῦσαι>· τὰ αὐτά. καὶ <τυρεύων>
<τυρικίλοι>· αὐλοὶ καλάμινοι
<Τύρις>· ὁ Περσικὸς χιτών. ἢ ποταμὸς ἐκδιδοὺς εἰς τὸν Βορυσθένη
<τυρόεντα>· πλακοῦντα
<τυρόκνηστις>· σχῆμα τῶν ἀκολάστων. οἱ δὲ μάχαιραν
<τυροκομεῖον>· τάλαρος, ἐν ᾧ ὁ τυρὸς τῆς ἐπιμελείας τυγχάνει
<Τυῤῥηνικὰ σανδάλια>· κάττυμά τι ὑψηλὸν οὕτω καλεῖται
*<τυρίς>· ὁ περίβολος τοῦ τείχους
<Τυῤῥηνοὶ δεσμοί>· οἱ λῃστρικοὶ καὶ χαλεποί
<τύῤῥις>· πύργος, ἔπαλξις, προμαχών
<τύρσις>· τὰ αὐτά
<τύρσος>· τὸ ἐν ὕψει οἰκοδόμημα
<τυρωθέντα>· ταραχθέντα, κινηθέντα
<τύσσει>· ἱκετεύει
<τυτάνη>· ὄργανόν τι, ᾧ χρῶνται εἰς τὸν ἀλοητὸν τοῦ σίτου
<τύτη>· τὸ αὐτόθι
<τυτθήν>· ὀλίγην, μικράν
<τυτθόν>· ὀλίγον, βραχύ, καὶ μικρόν
<τυτώ>· ἡ γλαῦξ
<τυφεδανός>· τετυφωμένος
<τύφεται>· καίεται, καπνίζεται, φλέγεται. [τυφόμενον]
<τυφόμενον>· τὰ αὐτά
<τυφείσας>· μεμαραμμένας
<τύφεσθαι>· μαραίνεσθαι, ἡσυχῆ ἐκκαίεσθαι, χωρὶς φλογὸς καπνὸν

ἱέναι

<Τυφίον>· ὄρος Βοιωτίας
<τυφλῖνος>· ἰχθῦς Νειλώ[ε]ιος. καὶ ὄφεως εἶδος
<τυφλός>· τίθεται καὶ ἀντὶ τοῦ κωφός
<τυφλότερος σπάλακος>· τοῦτο τὸ ζῶον οὐκ ἔχει ὀφθαλμούς· ἔχει

δὲ ὀδόντας μικροτάτους, καὶ ῥύγχος ὡς γαλῆς, καὶ πόδας ἄρκου

<τυφλῶπες>· εἶδος ὄφεων
<τυφλῶν ὀν(εί)ρων>· .......
<τύφοι>· σφῆνες
<τῦφος>· ἀλαζον(ε)ία, ἔπαρσις, κενοδοξία
<Τυφῶ>· ἀντὶ τοῦ Τυφῶνος. Σοφοκλῆς
<Τύφω ...> ἑνὶ τῶν γιγάντων
<τύφυμεν>· βρέχειν
<Τυφωεύς>· θεός τις γηγενής, ἐναντιωθεὶς τῷ βασιλεῖ τῶν θεῶν
<τυφωθείς>· ἐπαρθείς, ὑπερηφανεύσας
<τυφών>· ὁ μέγας ἄνεμος· τινὲς τὰ ἐκ τῆς ἀναθυμιάσεως
<τυφῶνος>· πυρ[ρ]ώδους δαίμονος
<τυφῶσαι>· πνῖξαι, ἀπολέσαι
<τυχάζεσθαι>· στοχάζεσθαι
<τυχεῖν (ἀξιώσεως)>· ἀξιωθῆναι
<τύχη>· εὐτυχία
<τύχε>· κατέτυχεν
<τυχῆσαι>· ἐπιτυχεῖν
<τυχήσας>· ἐπιτυχών
<τυχθείς>· κατασκευασθείς
<τυχθῆναι>· γενέσθαι. [ἐπιτυχεῖν
<Τυχίος>· ὄνομα τοῦ κατασκευάσαντος τὴν Αἴαντος ἀσπίδα σκυτο-

τόμου

<τύχοι>· λιθοξοϊκὰ ἐργαλεῖα
<τυχόν>· ὡς φθάσει. ὡς λάχοι. ἢ πολλάκις
<Τύχων>· ἔνιοι τὸν Ἑρμῆν· ἄλλοι δὲ τὸν περὶ τὴν Ἀφροδίτην
<τύχουσι>· τεύχουσιν
<τύχων πυλῶν>· τὸν ἐσφηνωμένον· <τύχους> γὰρ καὶ τοὺς σφῆνας

καλοῦσιν

<τύψαι>· τὸ διὰ χειρὸς πατάξαι, ἢ τρῶσαι
<τυψέλη>· ὃ ἐν τοῖς ὠσὶ ῥύπος
<τύψον>· ἔκχεε, ἐκκένωσον. τρῶσον, δάμασον
<τώ>· οὗτοι δυϊκῶς, καὶ τούτους. ἢ διὰ τοῦτο. ἢ τινί
<τώγε>· οὗτοί γε
*<τῶν γάρ>· ἐκ τῶν γάρ
<τωθάζει>· χλευάζει, μετὰ κενοδοξίας σκώπτει. ἐρεθίζει. κατακαυ-

χᾶται. λοιδορεῖ. θωπεύει. κακολογεῖ

<τῶ κεν>· οὕτως ἄν
<τῶ κε>· οὕτως γὰρ ἄν
<τῶ κε λάχον>· οὕτως γὰρ ἂν (ἔ)λαχον
<τῶν>· τούτων
<τώνα>· ζώνη
<τῶν ἀκεραίων>· τῶν ἡσύχων
*<τῶν μὴ σύ[γ] γε μύθον ἐλέγξῃς>· σὺ τὴν ἱκετείαν τούτων μὴ

ἐπονείδιστον ποιήσῃς

<τῶν δὲ πάροιθεν>· (τῶν) πρὸ τούτων
<τῶν ἐν τέλει>· τῶν ἀρχόντων ἐν τῷ δήμῳ
<τῶν ἐπὶ σκηνῆς>· τῶν θεατρικῶν
<τῶν μοι>· ἐκ τῶν μοι
<τῶν οἰνάρων>· τῶν τῆς ἀμπέλου φύλλων
<τωνολβεύς>· τὸ κακοδαίμων
<τῶν ὄπι[ς]θεν>· ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τούτων
<τῶν οὔτι>· ὧν οὐδαμῶς
<τῶν παρεκτός>· τῶν ἔξωθεν
<τῶν πέλας>· τῶν πλησίον
<τῶν πλωτήρων>· τῶν πλεόντων, τῶν ναυτῶν
<τῶν πτίλων>· τῶν πτερῶν
<τῶν τριῶν ἕν>· Θηραμένης ἐψηφίσατο τρεῖς τιμωρίας κατὰ τῶν πα-

ράνομόν τι δρώντων

<τώ οἱ>· οἵτινες αὐτῷ
<τῷ ὄντι>· τῇ ἀληθείᾳ
<τῶπιν>· μέτρον δεκαχοίνικον
<τὼ πόδε>· τοὺς πόδας. δυϊκῶς
<τῶ ῥα>· διὸ δή
<τώς>· οὕτως, ὁμοίως
<τώ>· τὸ ἐντεῦθεν
<τῷ φύσαντι [ἢ τῷ φύντι>]· τῷ γεννήσαντι
<τῶ χορτᾶν>· τῶν σίτων ὑποστελλοῦ
<Ὑάδας>· τὰ ἐπὶ τοῦ μετώπου κέρατα τοῦ ταύρου τοῦ ἐν οὐρανῷ

ἄστρου. εἰσὶ δὲ ἀστέρες ἑπτά, ὧν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ὑετὸς γίνεται