Χρήστης:Texniths/πρόχειρο

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Κεφάλαιο Ι. Γενικές διατάξεις. Ευρωπαϊκή Ένωση[Επεξεργασία]

Α. Γενικές διατάξεις[Επεξεργασία]

Άρθρο 1

Η Αυστρία είναι λαϊκή δημοκρατία. Το δίκαιό της πηγάζει από τον λαό.

Άρθρο 2

  1. Η Αυστρία είναι ομοσπονδιακό κράτος.
  2. Το ομοσπονδιακό κράτος απαρτίζεται από τα αυτόνομα κρατίδια του Μπούργκενλαντ, της Καρινθίας, της Κάτω Αυστρίας, της Άνω Αυστρίας, του Σάλτσμπουργκ, της Στυρίας, του Τιρόλου, του Φόραρλμπεργκ και της Βιέννης.
  3. Οι αλλαγές στη σύνθεση των κρατιδίων ή ο περιορισμός της συμμετοχής των κρατιδίων που προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο και στο άρθρο 3 απαιτούν επίσης συνταγματικούς κανονισμούς των κρατιδίων.

Άρθρο 3

  1. Το ομοσπονδιακό έδαφος περιλαμβάνει τα εδάφη των ομοσπονδιακών κρατιδίων.
  2. Οι κρατικές συμβάσεις που αλλάζουν τα ομοσπονδιακά σύνορα μπορούν να συνάπτονται μόνο με την έγκριση του ενδιαφερόμενου κρατιδίου.
  3. Οι τροποποιήσεις των ορίων εντός της ομοσπονδιακής επικράτειας απαιτούν ταυτόχρονους νόμους της Ομοσπονδίας και των κρατιδίων που επηρεάζονται. Οι επικυρώσεις των ορίων εντός της ομοσπονδιακής επικράτειας απαιτούν μόνο ταυτόχρονους νόμους του επηρεαζόμενου κρατιδίου.
  4. Οι αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου σχετικά με τις τροποποιήσεις των ορίων σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3, στο βαθμό που δεν αφορούν την οριοθέτηση των συνόρων, απαιτούν τουλάχιστον τις ψήφους των μισών μελών και την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.

Άρθρο 4

  1. Το ομοσπονδιακό έδαφος αποτελεί ενιαίο νομισματικό, οικονομικό και τελωνειακό χώρος.
  2. Ενδιάμεσα τελωνειακά εμπόδια ή άλλοι περιορισμοί κυκλοφορίας δεν επιτρέπεται να επιβληθούν εντός της ομοσπονδιακής επικράτειας.

Άρθρο 5

  1. Η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα και έδρα των ανώτατων ομοσπονδιακών αρχών είναι η Βιέννη.
  2. Κατά τη διάρκεια έκτακτων περιστάσεων, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος μπορεί, μετά από αίτηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, να μεταφέρει την έδρα των ανώτατων ομοσπονδιακών αρχών σε άλλη θέση στην ομοσπονδιακή επικράτεια.

Άρθρο 6

  1. Για τη Δημοκρατία της Αυστρίας ισχύει κοινή εθνικότητα.
  2. Οι υπήκοοι είναι πολίτες του ομόσπονδου κρατιδίου στο οποίο έχουν την κύρια κατοικία τους. Οι νόμοι του κρατιδίου μπορούν ωστόσο να προβλέπουν ότι και οι υπήκοοι που έχουν την κατοικία, αλλά όχι την κύρια κατοικία τους στο ομόσπονδο κρατίδιο, είναι πολίτες του εν λόγω κρατιδίου.
  3. Ο κύριος τόπος κατοικίας του ατόμου βρίσκεται στον τόπο όπου έχει εγκατασταθεί με την πρόθεση, αποδεδειγμένη ή αναδυόμενη από τις περιστάσεις, να εγκαταστήσει εκεί το κέντρο των σχέσεων της ζωής του. Αν η απαίτηση αυτή, με βάση μια γενική θεώρηση των επαγγελματικών, οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων ενός ατόμου, συναντάται σε περισσότερες από μία κατοικίες, το πρόσωπο αυτό πρέπει να ορίσει ως την κύρια κατοικία του εκείνη με την οποία έχει τη στενότερη σχέση.
  4. Στα θέματα που αφορούν την εκλογή του Ομοσπονδιακού Προέδρου, τις εκλογές για τα γενικά αντιπροσωπευτικά όργανα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την εκλογή του δημάρχου από τους εκλογείς του δημοτικού συμβουλίου, σε θέματα δημοψηφίσματος, και δημοσκοπήσεις βάσει του ομοσπονδιακού συντάγματος ή του συντάγματος ενός ομόσπονδου κρατιδίου, καθώς και σε θέματα άμεσης συμμετοχής των ατόμων που έχουν δικαίωμα να εκλέξουν το δημοτικό συμβούλιο κατά την εξέταση των θεμάτων της δικής τους αρμοδιότητας του δήμου, η διάρκεια κράτησης ή σύλληψης υπό την έννοια του ομοσπονδιακού συνταγματικού νόμου για την προστασία της προσωπικής ελευθερίας, ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 684/1988, οι τελευταίες κατοικίες εκτός του τόπου σύλληψης ή κράτησης ή η τελευταία κύρια κατοικία εκτός τον τόπο της σύλληψης ή της κράτησης, πριν από την κράτηση ή τη σύλληψη θεωρούνται οι κατοικίες αντίστοιχα της κύριας κατοικίας του κρατουμένου ή συλληφθέντος.

Άρθρο 7

  1. Όλοι οι υπήκοοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Προνόμια που βασίζονται στη γέννηση, το φύλο, την περιουσία, την τάξη ή τη θρησκεία αποκλείονται. Κανείς δεν πρέπει να υφίσταται διακρίσεις λόγω της αναπηρίας του. Η Δημοκρατία (Ομοσπονδία, Κρατίδια και Δήμοι) δεσμεύεται να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των ατόμων με αναπηρία και των μη αναπήρων σε όλες τις σφαίρες της καθημερινής ζωής.
  2. Η Ομοσπονδία, τα Κρατίδια και οι Δήμοι συνυπογράφουν την εκ των πραγμάτων ισότητα ανδρών και γυναικών. Τα μέτρα για την προώθηση της πραγματικής ισότητας γυναικών και ανδρών, ιδίως με την εξάλειψη των πραγματικών ανισοτήτων, είναι παραδεκτά.
  3. Οι επίσημοι τίτλοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο που να δηλώνει το φύλο του κατόχου αξιωματούχου. Το ίδιο ισχύει και για τίτλους, ακαδημαϊκούς τίτλους και περιγραφές επαγγελμάτων.
  4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των μελών του Ομοσπονδιακού Στρατού, εγγυώνται την απεριόριστη άσκηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Άρθρο 8

  1. Η γερμανική είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα που παρέχει το ομοσπονδιακό δίκαιο για τις γλωσσικές μειονότητες.
  2. Η Δημοκρατία (Ομοσπονδία, Κρατίδια και Δήμοι) προσυπογράφουν τη γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία που έχει αναπτυχθεί και εκφράζεται στις αυτόχθονες εθνικές ομάδες. Η γλώσσα και ο πολιτισμός, η ύπαρξη και η διατήρηση αυτών των εθνοτικών ομάδων πρέπει να γίνονται σεβαστά, να προστατεύονται και να υποστηρίζονται.
  3. Η αυστριακή νοηματική γλώσσα αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητη γλώσσα. Οι λεπτομέρειες ρυθμίζονται από τους νόμους.

Άρθρο 8α

  1. Τα χρώματα της Δημοκρατίας της Αυστρίας είναι κόκκινο-λευκό-κόκκινο. Η σημαία αποτελείται από τρεις ίσες ευρείες οριζόντιες λωρίδες των οποίων το ενδιάμεσο είναι λευκό, το άνω και το κάτω είναι κόκκινο.
  2. Το εθνόσημο της Δημοκρατίας της Αυστρίας (το ομοσπονδιακό εθνόσημο) αποτελείται από ένα αποδεσμευμένο, μονοκέφαλο, μαύρο, επιχρυσωμένο και αετό με κόκκινη γλώσσα, στο στήθος του οποίου βρίσκεται κόκκινη ασπίδα που τέμνει μία ασημένια διαδοκίδα. Στο κεφάλι του ο αετός φέρει στέμμα με τρία ορατά τμήματα πολεμιστρών. Ξεχωριστή μεταλλική αλυσίδα βρίσκεται γύρω και από τα δύο νύχια. Το δεξί κρατά ένα χρυσό δρεπάνι με λεπίδα προς τα μέσα, το αριστερό χρυσό σφυρί.
  3. Λεπτομερείς διατάξεις, ιδίως όσον αφορά τη διασφάλιση των χρωμάτων, του εθνοσήμου και της σφραγίδας της Δημοκρατίας, ρυθμίζονται από το ομοσπονδιακό δίκαιο.

Άρθρο 9

  1. Οι γενικά αναγνωρισμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου θεωρούνται αναπόσπαστα μέρη του ομοσπονδιακού δικαίου.
  2. Με νόμο ή κρατική συνθήκη που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1, μπορεί να μεταφερθούν συγκεκριμένες ομοσπονδιακές αρμοδιότητες σε άλλους κρατικούς ή διακυβερνητικούς οργανισμούς. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να ρυθμιστεί η δραστηριότητα των υπαλλήλων ξένων κρατών ή διακυβερνητικών οργανισμών εντός της Αυστρίας και η δραστηριότητα των αυστριακών αξιωματούχων στο εξωτερικό, καθώς και η μεταφορά μεμονωμένων ομοσπονδιακών αρμοδιοτήτων άλλων κρατών ή διακυβερνητικών οργανισμών σε αυστριακούς αξιωματούχους. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να προβλεφθεί ότι οι αυστριακοί αξιωματούχοι υπόκεινται στην εξουσία αντιπροσώπων άλλων κρατικών ή διακυβερνητικών οργανισμών ή υπόκεινται στην εξουσία αυστριακών αξιωματούχων.

Άρθρο 9α

  1. Η Αυστρία προσυπογράφει την πλήρη εθνική άμυνα. Το καθήκον της είναι να διατηρήσει την εξωτερική ανεξαρτησία της ομοσπονδιακής επικράτειας καθώς και το απαραβίαστο και την ενότητά της, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση και την υπεράσπιση της μόνιμης ουδετερότητας. Σε αυτό το πλαίσιο, επίσης, οι συνταγματικοί θεσμοί και η ικανότητά τους να λειτουργούν καθώς και οι δημοκρατικές ελευθερίες των κατοίκων πρέπει να προστατεύονται και να υπερασπίζονται από εξωτερικές ένοπλες επιθέσεις.
  2. Η παγκόσμια εθνική άμυνα περιλαμβάνει στρατιωτική, πνευματική, αστική και οικονομική εθνική άμυνα.
  3. Κάθε άνδρας υπήκοος υπόκειται σε στρατιωτική θητεία. Οι γυναίκες υπήκοοι μπορούν να συμμετέχουν με εθελοντική θητεία στον Ομοσπονδιακό Στρατό ως στρατιώτες και έχουν το δικαίωμα να διακόψουν την υπηρεσία τους.
  4. Οι αντιρρησίες συνείδησης που αρνούνται την εκπλήρωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και απαλλάσσονται από αυτήν πρέπει να εκτελέσουν εναλλακτική θητεία (πολιτική θητεία).

Άρθρο 10

  1. Η Ομοσπονδία έχει εξουσίες νομοθεσίας και εκτέλεσης στα ακόλουθα θέματα:
    1. το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, ιδίως εκλογές για το Εθνικό Συμβούλιο, και λαϊκή υποβολή νόμων, λαϊκό δημοψήφισμα, όπως προβλέπονται από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, το Συνταγματικό Δικαστήριο, το διοικητικό δικαστήριο, με εξαίρεση την οργάνωση των διοικητικών δικαστηρίων των κρατιδίων.

1α. εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ομάδες δράσης ευρωπαίων πολιτών.

    1. εξωτερικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής και οικονομικής εκπροσώπησης σε άλλες χώρες, ιδίως της σύναψης διεθνών συνθηκών, παρά την αρμοδιότητα των κρατιδίων σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1, οριοθέτηση των συνόρων, εμπόριο αγαθών και ζώων με άλλες χώρες, δασμοί.
    2. ρύθμιση και έλεγχος της εισόδου και εξόδου από την ομοσπονδιακή επικράτεια, εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, διαβατήρια, απαγόρευση διαμονής, απέλαση, άσυλο, έκδοση εγκληματία.
    3. ομοσπονδιακά οικονομικά, ιδίως φόροι που εισπράττονται αποκλειστικά ή εν μέρει για λογαριασμό της Ομοσπονδίας, μονοπώλια.
    4. το νομισματικό, πιστωτικό, χρηματιστηριακό και τραπεζικό σύστημα, μέτρα και σταθμά, πρότυπα και σύστημα σημάτων.
    5. υποθέσεις αστικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αφορούν την οικονομική ένωση αλλά εξαιρουμένων των κανονισμών που καθιστούν συναλλαγές σε ακίνητα, νόμιμη κληρονομιά από άτομα εκτός του κύκλου των νομικών κληρονόμων, με αλλοδαπούς και συναλλαγές σε ενσωματωμένα ακίνητα ή όπως προορίζεται για ανάπτυξη υπό την επιφύλαξη περιορισμών από τις διοικητικές αρχές, ιδιωτικές υποθέσεις ποινικού δικαίου, εξαιρουμένου του διοικητικού ποινικού δικαίου και της διοικητικής ποινικής διαδικασίας σε θέματα που εμπίπτουν στην αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητας των κρατιδίων, απονομή δικαιοσύνης, εγκαταστάσεις για την προστασία της κοινωνίας από εγκληματικά ή με άλλο τρόπο επικίνδυνα στοιχεία, πνευματική ιδιοκτησία, υποθέσεις τύπου, απαλλοτρίωση στον βαθμό που δεν αφορά θέματα που εμπίπτουν στην αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητας των κρατιδίων, θέματα που αφορούν συμβολαιογράφους, δικηγόρους και συναφή επαγγέλματα.
    6. διατήρηση της ειρήνης, της τάξης και της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης της πρωτοβάθμιας βοήθειας γενικά, αλλά εξαιρουμένων των τοπικών θεμάτων δημόσιας ασφάλειας, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και της συγκέντρωσης, θέματα που αφορούν την προσωπική κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της καταχώρησης γεννήσεων, γάμων και θανάτων και αλλαγή ονόματος, αστυνόμευση και διαμονή αλλοδαπών, θέματα που αφορούν όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά και τη χρήση πυροβόλων όπλων.
    7. θέματα που αφορούν το εμπόριο και τη βιομηχανία, δημόσια διαφήμιση και εμπορική μεσιτεία, συγκράτηση του αθέμιτου ανταγωνισμού, θέματα αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και την προστασία σχεδίων, εμπορικών σημάτων και άλλων περιγραφών προϊόντων, θέματα που αφορούν τους πράκτορες διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, θέματα που αφορούν την πολιτική μηχανική, εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια, δημιουργία επαγγελματικών ενώσεων στον βαθμό που επεκτείνονται στην ομοσπονδιακή επικράτεια στο σύνολό της, με εξαίρεση εκείνες στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας.
    8. σύστημα κυκλοφορίας που σχετίζεται με τους σιδηροδρόμους, την αεροπορία και τη ναυτιλία, εφόσον το τελευταίο από αυτά δεν εμπίπτει στο άρθρο 11, ζητήματα κυκλοφορίας αυτοκινήτων, με εξαίρεση την αστυνομία των αυτοκινητόδρομων, που αφορούν δρόμους που έχουν δηλωθεί από την ομοσπονδιακή νομοθεσία ως ομοσπονδιακοί αυτοκινητόδρομοι λόγω της σημασίας τους για τη διαμετακόμιση, αστυνόμευση ποταμών και ναυσιπλοΐας, εφόσον δεν εμπίπτουν στο άρθρο 11, ταχυδρομικό και τηλεπικοινωνιακό σύστημα, αξιολόγηση περιβαλλοντικής συμβατότητας για έργα που σχετίζονται με αυτά τα θέματα όπου πρέπει να αναμένονται υλικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
    9. εξορύξεις, δασοκομία, συμπεριλαμβανομένης της ξυλείας, δικαιώματα νερού, έλεγχος και διατήρηση των υδάτων για την ασφαλή εκτροπή των πλημμυρών ή για τη ναυσιπλοΐα, ρύθμιση των χειμάρρων, κατασκευή και συντήρηση πλωτών οδών, ρύθμιση και τυποποίηση υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων, καθώς και μέτρα ασφαλείας σε αυτόν τον τομέα, διατάξεις σχετικά με τη μετάδοση ηλεκτρικής ενέργειας στον βαθμό που η μετάδοση εκτείνεται σε δύο ή περισσότερα κρατίδια, θέματα που αφορούν κινητήρες κινούμενους με ατμό ή άλλον τρόπο, τοπογράφηση,
    10. εργατική νομοθεσία στο βαθμό που δεν εμπίπτει στο άρθρο 12, κοινωνική και συμβατική ασφάλιση, νομικές διατάξεις κοινωνικής αποζημίωσης, χρηματική ενίσχυση, σώματα για εργαζομένους και μισθωτούς με εξαίρεση εκείνα που σχετίζονται με τη γεωργία και τη δασοκομία,
    11. δημόσια υγεία, με εξαίρεση την ταφή και τη διάθεση των νεκρών και τις υπηρεσίες υγιεινής και πρώτων βοηθειών, αλλά μόνο την υγειονομική επίβλεψη όσον αφορά τα νοσοκομεία, τα γηροκομεία, τα θέρετρα υγείας και τους φυσικούς θεραπευτικούς πόρους, μέτρα για την αντιμετώπιση παραγόντων επικίνδυνων για το περιβάλλον μέσω της παραβίασης των ορίων εκπομπών, διατήρηση του καθαρού αέρα παρά την αρμοδιότητα των κρατιδίων για εγκαταστάσεις θέρμανσης, απόρριψη απορριμμάτων για επικίνδυνα απορρίμματα, αλλά για άλλα απορρίμματα μόνο εφόσον υπάρχει ανάγκη για έκδοση ομοιόμορφων κανονισμών, κτηνιατρικές υποθέσεις, διατροφικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της επιθεώρησης τροφίμων, ρύθμιση εμπορικών συναλλαγών σε προϊόντα σπόρων προς σπορά και φυτά, σε ζωοτροφές και λιπάσματα καθώς και σε συντηρητικά φυτών, και σε συσκευές ασφάλειας φυτών, συμπεριλαμβανομένης της εισδοχής τους και, στην περίπτωση των προϊόντων σπόρου και φυτών, η αποδοχή τους.
    12. υπηρεσίες αρχείων και βιβλιοθηκών για τις επιστήμες και ειδικούς σκοπούς, θέματα που αφορούν τις ομοσπονδιακές συλλογές και ιδρύματα που εξυπηρετούν τις τέχνες και τις επιστήμες, θέματα που αφορούν τα ομοσπονδιακά θέατρα με εξαίρεση τις οικοδομικές υποθέσεις, διατήρηση των μνημείων, θρησκευτικές υποθέσεις απογραφή καθώς και - επιτρέποντας στα δικαιώματα των κρατιδίων να συμμετέχουν στην επικράτειά τους σε κάθε είδος στατιστικής δραστηριότητας - άλλες στατιστικές, στο βαθμό που δεν εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα ενός κρατιδίου, κληροδοτήματα και θεμέλια όταν οι σκοποί τους εκτείνονται πέρα ​​από μια σφαίρα συμφερόντων ενός μόνο ομόσπονδου κράτους και μέχρι στιγμής δεν έχουν διατεθεί αυτόνομα από τα κρατίδια.
    13. οργάνωση και διοίκηση της ομοσπονδιακής αστυνομίας, διευθέτηση των όρων που αφορούν την ίδρυση και οργάνωση άλλων προστατευτικών δυνάμεων, με εξαίρεση τους δημοτικούς αστυνομικούς, διευθέτηση των όρων που σχετίζονται με τον εξοπλισμό των δυνάμεων προστασίας και το δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν τα όπλα τους.

$$στρατιωτικές υποθέσεις, θέματα που αφορούν την πολιτική θητεία, πολεμικές φθορές, μέριμνα των πολεμικών τάφων, όποια μέτρα φαίνονται απαραίτητα λόγω λογικού ή συνεπαγόμενου πολέμου για τη διασφάλιση της ομοιόμορφης συμπεριφοράς των οικονομικών υποθέσεων, ιδίως όσον αφορά τον εφοδιασμό του πληθυσμού με προϊόντα πρώτης ανάγκης.

    1. σύσταση ομοσπονδιακών αρχών και άλλων ομοσπονδιακών υπηρεσιών, κώδικες υπηρεσίας και δικαιώματα εκπροσώπησης προσωπικού των ομοσπονδιακών υπαλλήλων.
    2. πληθυσμιακή πολιτική όσον αφορά τη χορήγηση επιδομάτων παιδιών και τη δημιουργία εξισορρόπησης των βαρών για λογαριασμό των οικογενειών.
    3. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 12/2012)
  1. Σύμφωνα με τους ομοσπονδιακούς νόμους σχετικά με το δικαίωμα της κληρονομικής διαδοχής στην αδιαίρετη αγροτική περιουσία, καθώς και στους ομοσπονδιακούς νόμους που εκδόθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 1 εδάφιο 10 ανωτέρω, οι νομοθετικοί φορείς των κρατιδίων μπορούν να εξουσιοδοτήσουν να εκδίδουν εκτελεστικές διατάξεις σε σχέση με μεμονωμένες διατάξεις που πρέπει να οριστούν συγκεκριμένα. Οι διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 6 θα εφαρμόζονται αναλόγως σε αυτούς τους νόμους περί γης. Η εκτέλεση των εκτελεστικών νόμων που εκδίδονται σε τέτοιες περιπτώσεις εμπίπτει στην Ομοσπονδία, αλλά οι διατάξεις που επιτρέπουν, στο βαθμό που σχετίζονται με τις διατάξεις εφαρμογής του νόμου περί γης, χρειάζονται προηγούμενη συμφωνία με την οικεία κυβέρνηση του κρατιδίου.
  2. Η Ομοσπονδία πρέπει να δώσει στα κρατίδια την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις απόψεις τους πριν από τη σύναψη συνθηκών, οι οποίες κατά την έννοια του άρθρου 16 καθιστούν αναγκαία μέτρα που επιτρέπουν ή επηρεάζουν με άλλο τρόπο την αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητας του κρατιδίου. Η Ομοσπονδία όντας ένα ομοιόμορφο στοιχείο το οποίο καλύπτει όλα τα κρατίδια, δεσμεύεται κατά τη σύναψη της κρατικής συνθήκης. Μπορεί να αποκλίνει από αυτό μόνο για επιτακτικούς λόγους εξωτερικής πολιτικής. Η Ομοσπονδία πρέπει να ενημερώσει χωρίς καθυστέρηση τα κρατίδιαι για αυτούς τους λόγους.
  3. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 1013/1994)
  4. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 1013/1994)
  5. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 1013/1994)

Άρθρο 11

  1. Στα ακόλουθα θέματα, η νομοθεσία είναι αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας, ενώ η εκτέλεση τους των κρατιδίων:
    1. εθνικότητα,
    2. επαγγελματικές ενώσεις στο βαθμό που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 10, αλλά με εξαίρεση εκείνες στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας, καθώς και στον τομέα του προσανατολισμού στις Άλπεις και της εκπαίδευσης για σκι και στον τομέα της αθλητικής διδασκαλίας που εμπίπτει στην αυτόνομη αρμοδιότητα των κρατιδίων,
    3. κοινωνικές υποθέσεις εκτός από την προώθηση της κατασκευής αστικών κατοικιών και οικιακής αποκατάστασης,
    4. αστυνόμευση των οδών,
    5. αποχέτευση
    6. εσωτερική ναυσιπλοΐα όσον αφορά τις άδειες πλεούμενων, τις εγκαταστάσεις πλοίων και τα υποχρεωτικά μέτρα που αφορούν τέτοιες διευκολύνσεις, εφόσον δεν ισχύει για τον Δούναβη, τη λίμνη Κωνσταντία, τη λίμνη Νόιζιντλ και τα μεθόρια τμήματα άλλων παραμεθόριων υδάτων, αστυνόμευση ποταμών και ναυσιπλοΐας στα εσωτερικά ύδατα, με εξαίρεση τον Δούναβη, τη λίμνη Κωνσταντία, τη λίμνη Νόιζιντλ και τα μεθόρια τμήματα άλλων παραμεθόριων υδάτων,
    7. εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για έργα που σχετίζονται με αυτά τα θέματα, όπου αναμένονται σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στο βαθμό που θεωρείται αναγκαία η έκδοση ομοιόμορφων κανονισμών, η έγκριση τέτοιων έργων,
    8. Προστασία των ζώων, στο βαθμό που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής νομοθεσίας σύμφωνα με άλλους κανονισμούς, με εξαίρεση την άσκηση του κυνηγιού ή της αλιείας.
  2. Στον βαθμό που θεωρείται αναγκαία η έκδοση ομοιόμορφων κανονισμών, η διοικητική διαδικασία, οι γενικές διατάξεις του διοικητικού ποινικού δικαίου, η διοικητική ποινική διαδικασία και η διοικητική εκτέλεση επίσης σε θέματα όπου η νομοθεσία ανήκει στα κρατίδια, ορίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Μπορούν να θεσπιστούν αποκλίνοντες κανονισμοί σε ομοσπονδιακούς ή κρατιδιακούς νόμους που διευθετούν τους επιμέρους τομείς διοίκησης μόνο όταν είναι απαραίτητοι για την τακτοποίηση του υπό εξέταση θέματος.
  3. Η ενεργοποίηση διατάξεων στους ομοσπονδιακούς νόμους που εκδίδονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 ανωτέρω εκδίδεται, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά σε αυτούς τους νόμους, από την Ομοσπονδία. Ο τρόπος δημοσίευσης για την ενεργοποίηση διατάξεων των οποίων το ζήτημα από τα κρατίδια σε θέματα που αφορούν τις παραγράφους 1, εδάφια 4 και 6 είναι εξουσιοδοτημένα από την ομοσπονδιακή νομοθεσία μπορεί να καθορίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
  4. Η εφαρμογή των νόμων που εκδόθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 και των διατάξεων που εκδίδονται σύμφωνα με αυτήν εμπίπτει στην Ομοσπονδία ή στα κρατίδια, ανάλογα με το αν η πράξη που αποτελεί το αντικείμενο της διαδικασίας είναι ζήτημα εκτέλεσης από την Ομοσπονδία ή τα κρατίδια.
  5. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι μπορούν να ορίζουν ομοιόμορφα όρια παραγωγής για ατμοσφαιρικούς ρύπους, εφόσον υπάρχει ανάγκη για την έκδοση ομοιόμορφων κανονισμών. Αυτοί δεν μπορούν να υπερβληθούν από τους ομοσπονδιακούς και κρατιδιακούς κανονισμούς που προβλέπονται για τους επιμέρους τομείς της διοίκησης.
  6. Εφόσον θεωρείται ότι υπάρχει ανάγκη για την έκδοση ομοιόμορφων κανονισμών, η ομοσπονδιακή νομοθεσία ορίζει επίσης τη διαδικασία συμμετοχής των πολιτών για σχέδια που διέπονται από το ομοσπονδιακό δίκαιο, τη συμμετοχή στις διοικητικές διαδικασίες μετά τη διαδικασία της συμμετοχής των πολιτών και εξέταση των αποτελεσμάτων της διαδικασίας συμμετοχής των πολιτών κατά τη στιγμή της έκδοσης των απαιτούμενων αδειών για τα εν λόγω έργα καθώς και την έγκριση των έργων που ορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 εδάφιο 9. Όσον αφορά την εκτέλεση ισχύει η παράγραφος 4.
  7. Στα θέματα που ορίζονται στην παράγραφο 1 εδάφιο 7 και 8, τα ακόλουθα καθήκοντα ανατίθενται στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και στα επιμέρους ομοσπονδιακά υπουργεία έναντι της κρατιδιακής κυβέρνησης:
    1. εξουσία επιθεώρησης μέσω ομοσπονδιακών υπηρεσιών εγγράφων των κρατικών αρχών,
    2. εξουσία να απαιτούνται τη διαβίβαση αναφορών σχετικά με την εκτέλεση των νόμων και διατάξεων που εκδίδονται από την Ομοσπονδία,
    3. εξουσία να απαιτούνται για την προετοιμασία της έκδοσης νόμων και διατάξεων από την Ομοσπονδία όλων των απαραίτητων πληροφοριών σχετικά με την εκτέλεση,
    4. εξουσία σε ορισμένες περιπτώσεις να απαιτούνται πληροφορίες και την παρουσίαση εγγράφων στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για την άσκηση άλλων εξουσιών.

Άρθρο 12

  1. Στα ακόλουθα θέματα, η νομοθεσία όσον αφορά τις αρχές είναι το καθήκον της Ομοσπονδίας, το ζήτημα της εφαρμογής των νόμων και της εκτέλεσης τους αφορά τα κρατίδια:
    1. κοινωνική πρόνοια, πληθυσμιακή πολιτική στο βαθμό που δεν εμπίπτει στο άρθρο 10, δημόσια κοινωνικά και προνοιακά ιδρύματα, πρόνοια μητρότητας, βρεφών και εφήβων, νοσοκομεία και γηροκομεία, απαιτήσεις που πρέπει να επιβληθούν για λόγους υγείας σε θέρετρα υγείας, σανατόρια και κέντρα υγείας, φυσικοί θεραπευτικοί πόροι,
    2. δημόσια όργανα για την προσαρμογή των διαφορών εκτός δικαστηρίου,
    3. μεταρρύθμιση της γης, ιδίως μέτρα εξυγίανσης και επανεγκατάσταση,
    4. προστασία των φυτών από ασθένειες και παράσιτα,
    5. θέματα που αφορούν την ηλεκτρική ενέργεια στο βαθμό που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 10,
    6. εργατική νομοθεσία και προστασία των εργαζομένων και των υπαλλήλων στο βαθμό που πρόκειται για εργαζόμενους και υπαλλήλουςς που ασχολούνται στη γεωργία και στη δασοκομία.
  2. Οι θεμελιώδεις νόμοι και οι θεμελιώδεις διατάξεις της ομοσπονδιακής νομοθεσίας καθορίζονται ρητά ως τέτοιες.

Άρθρο 13

  1. Οι αρμοδιότητες της Ομοσπονδίας και των κρατιδίων στον τομέα της φορολογίας θα ορίζονται σε ειδικό ομοσπονδιακό συνταγματικό νόμο («Νόμος περί συνταγματικών οικονομικών»).
  2. Η Ομοσπονδία, τα κρατίδια και οι δήμοι πρέπει να στοχεύουν στην εξασφάλιση ενός συνολικού ισοζυγίου και βιώσιμων ισορροπημένων προϋπολογισμών κατά τη διεξαγωγή των οικονομικών τους υποθέσεων. Πρέπει να συντονίσουν τον προϋπολογισμό τους σε σχέση με αυτούς τους στόχους.
  3. Ομοσπονδία, κρατίδια και δήμοι πρέπει να στοχεύουν στην ισότιμη κατάσταση γυναικών και ανδρών στη χρηματοδότηση.

Άρθρο 14

  1. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις ακόλουθες παραγράφους, η νομοθεσία και η εκτέλεση στον τομέα της σχολικής εκπαίδευσης και στον τομέα της εκπαίδευσης σε θέματα που αφορούν τους ξενώνες μαθητών και σπουδαστών ανήκουν στην Ομοσπονδία. Τα ζητήματα που διευθετούνται στο άρθρο 14α δεν αφορούν τη σχολική εκπαίδευση και την εκπαίδευση κατά την έννοια του παρόντος άρθρου.
  2. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από την παρ. 4, υποπαράγραφο α παρακάτω, η νομοθεσία είναι έργο της Ομοσπονδίας, η εκτέλεση της νομοθεσίας αρμοδιότητα των κρατιδίων σε θέματα που σχετίζονται με τον κωδικό υπηρεσίας και τα δικαιώματα εκπροσώπησης των εκπαιδευτικών σε δημόσια υποχρεωτικά σχολεία. Αυτοί οι ομοσπονδιακοί νόμοι μπορούν να εξουσιοδοτήσουν τα νομοθετικά σώματα των κρατιδίων να εκδίδουν εκτελεστικές διατάξεις σε μεμονωμένες διατάξεις που θα προσδιορίζονται με ακρίβεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 6 εφαρμόζονται ανάλογα. Οι εξουσιοδοτικές διατάξεις σχετικά με αυτούς τους νόμους της Ομοσπονδίας, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στο παρόν, εκδίδονται από την Ομοσπονδία.
  3. Στα ακόλουθα θέματα, η νομοθεσία όσον αφορά τις αρχές είναι καθήκον της Ομοσπονδίας, το ζήτημα της εφαρμογής των νόμων και της εκτέλεσης της δραστηριότητας τους, των κρατιδίων:
    1. σύνθεση και διάταξη, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού και της αμοιβής των μελών τους, των διοικητικών συμβουλίων που θα συσταθούν ως μέρος των ομοσπονδιακών σχολικών αρχών,
    2. οργάνωση-πλαίσιο (δομή, οργανωτικά έντυπα, εγκατάσταση, συντήρηση, διάλυση, περιοχές αρμοδιότητας, μεγέθη τάξεων και περίοδοι διδασκαλίας) δημόσιων υποχρεωτικών σχολείων,
    3. οργάνωση πλαισίου ξενώνων μαθητών που διατηρούνται δημόσια και παρέχονται αποκλειστικά ή κυρίως για μαθητές υποχρεωτικών σχολείων,
    4. επαγγελματικά προσόντα απασχόλησης για νηπιαγωγούς και εκπαιδευτικούς βοηθούς που θα απασχοληθούν από τα κρατίδια, δήμους ή δημοτικούς συλλόγους στα κέντρα και ξενώνες σπουδαστών που παρέχονται αποκλειστικά ή κυρίως για μαθητές υποχρεωτικών σχολείων.
  4. Στα ακόλουθα ζητήματα, η νομοθεσία και η εκτέλεση είναι έργο των κρατιδίων:
    1. αρμοδιότητα των αρχών, βάσει των νόμων που θεσπίστηκαν σύμφωνα με την παρ. 2 ανωτέρω, να ασκούν το προνόμιο της υπηρεσίας έναντι των εκπαιδευτικών σε δημόσια υποχρεωτικά σχολεία, νόμοι των κρατιδίων που προβλέπουν ότι οι ομοσπονδιακές σχολικές αρχές πρέπει να συμμετέχουν σε διορισμούς, άλλες επιλογές για θέσεις υπηρεσίας και βραβεύσεις, καθώς και σε επιλεξιμότητα και πειθαρχικές διαδικασίες. Συμμετοχή σε διορισμούς, άλλες επιλογές για θέσεις υπηρεσίας και βραβεύσεις θα περιλαμβάνουν σε κάθε περίπτωση δικαίωμα διορισμού εκ μέρους της αρχικής ομοσπονδιακής σχολικής αρχής. Σύμφωνα με τους νόμους του κρατιδίου μπορεί να αποδειχθεί ότι η προνομιακή υπηρεσία έναντι των εκπαιδευτικών για δημόσια υποχρεωτικά σχολεία εκπληρώνεται από την αντίστοιχη σχολική υπηρεσία της Ομοσπονδίας, η οποία δεσμεύεται από οδηγίες της κυβέρνησης της γης.
    2. το σύστημα νηπιαγωγείου και το σύστημα ολοήμερων σχολείων.
  5. Στα ακόλουθα ζητήματα, η νομοθεσία και η εκτέλεση είναι, κατά παρέκκλιση των διατάξεων των παραγράφων 2 έως 4 ανωτέρω, υπόθεση της Ομοσπονδίας:
    1. δημόσια σχολεία πρακτικής, πρότυπα νηπιαγωγεία, πρότυπα ολοήμερα σχολεία και ξενώνες μαθητών πρότυπων σχολείων που συνδέονται με ένα δημόσιο σχολείο με σκοπό την πρακτική διδασκαλία, όπως παρέχεται από το πρόγραμμα σπουδών,
    2. δημόσιοι ξενώνες σπουδαστών που προορίζονται αποκλειστικά ή κυρίως για μαθητές των σχολείων πρακτικής που αναφέρονται στην υποπαράγραφο παραπάνω,
    3. κώδικας υπηρεσίας και δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εκπαιδευτικών, βοηθών εκπαίδευσης και δασκάλων στα δημόσια ιδρύματα που αναφέρονται στις υποπαραγράφους 1 και 2 παραπάνω.
5α. Η δημοκρατία, η ανθρωπότητα, η αλληλεγγύη, η ειρήνη και η δικαιοσύνη, καθώς και η διαφάνεια και η ανοχή απέναντι στους ανθρώπους είναι οι στοιχειώδεις αξίες του σχολείου, βάσει των οποίων διασφαλίζει για ολόκληρο τον πληθυσμό, ανεξάρτητα από την καταγωγή, την κοινωνική κατάσταση και το οικονομικό υπόβαθρο το ανώτατο εκπαιδευτικό επίπεδο, μόνιμη προστασία και ανάπτυξη της βέλτιστης ποιότητας. Σε μια συνεργατική σχέση μεταξύ μαθητών, γονέων και δασκάλων, τα παιδιά και οι ανήλικοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα για βέλτιστη πνευματική, διανοητική και σωματική ανάπτυξη που τους επιτρέπει να γίνουν υγιείς, να έχουν αυτοπεποίθηση, χαρά, προσανατολισμό στην απόδοση, να είναι αξιέπαινοι, ταλαντούχοι και δημιουργικοί άνθρωποι ικανοί να αναλάβουν την ευθύνη για τον εαυτό τους, τους συνανθρώπους τους, το περιβάλλον και τις επόμενες γενιές, προσανατολισμένοι σε κοινωνικές, θρησκευτικές και ηθικές αξίες Οποιοσδήποτε ανήλικος, σύμφωνα με την εξέλιξη και την εκπαιδευτική του πορεία, οδηγείται σε ανεξάρτητη κρίση και κοινωνική κατανόηση, είναι ανοιχτός στην πολιτική, θρησκευτική και ιδεολογική σκέψη των άλλων και μπορεί να συμμετάσχει στην πολιτιστική και οικονομική ζωή της Αυστρίας, της Ευρώπης και του κόσμου και συμμετέχει στα κοινά καθήκοντα της ανθρωπότητας, στην αγάπη για την ελευθερία και την ειρήνη.
6. Τα σχολεία είναι ιδρύματα στα οποία οι μαθητές πρέπει να εκπαιδεύονται μαζί σύμφωνα με ένα ολοκληρωμένο σταθερό πρόγραμμα σπουδών και στο οποίο, σε σχέση με τη μετάδοση γνώσεων και δεξιοτήτων, επιδιώκεται ένας ολοκληρωμένος εκπαιδευτικός στόχος. Δημόσια σχολεία είναι εκείνα τα σχολεία που ιδρύονται και συντηρούνται από τις αρχές που απαιτείται με βάση τον νόμο. Η Ομοσπονδία είναι η αρχή που απαιτείται από τον νόμο στον βαθμό που η νομοθεσία και η εκτέλεση σε θέματα που σχετίζονται με την ίδρυση, τη συντήρηση και τη διάλυση δημόσιων σχολείων είναι έργο της Ομοσπονδίας. Το ομόσπονδο κράτος ή, σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις των κρατιδίων, ο δήμος ή ένας δημοτικός σύλλογος είναι η αρχή που απαιτείται από τον νόμο, στον βαθμό που η νομοθεσία ή η εκτελεστική νομοθεσία και η εκτέλεση σε θέματα που αφορούν την ίδρυση, τη συντήρηση και τη διάλυση δημόσιων σχολείων είναι έργο του η γη. Η είσοδος στο δημόσιο σχολείο είναι ανοιχτή σε όλους χωρίς διάκριση γέννησης, φύλου, φυλής, περιουσίας, τάξης, γλώσσας και θρησκείας, και από άλλες απόψεις εντός των ορίων των νόμιμων απαιτήσεων. Το ίδιο ισχύει ανάλογα με τα νηπιαγωγεία, τα ημερήσια σχολεία και τους ξενώνες σπουδαστών.
6α. Η νομοθεσία πρέπει να παρέχει ένα διαφοροποιημένο σχολικό σύστημα το οποίο οργανώνεται σύμφωνα με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα τουλάχιστον στα γενικά εκπαιδευτικά και επαγγελματικά σχολεία και σύμφωνα με το επίπεδο εκπαίδευσης στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στο οποίο θα παρέχεται περαιτέρω επαρκής διάκριση για τα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
7. Τα ιδιωτικά σχολεία είναι διαφορετικά από τα δημόσια σχολεία. Αποκτούν καθεστώς δημόσιου σχολείου σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις.
7α. Η υποχρεωτική σχολική φοίτηση είναι τουλάχιστον εννέα χρόνια και υπάρχει επίσης υποχρεωτική επαγγελματική σχολική φοίτηση.
8. Η Ομοσπονδία έχει το δικαίωμα, σε θέματα τα οποία σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 που εκτελούνται από τα κρατίδια, λαμβάνει πληροφορίες σχετικά με την τήρηση των νόμων και διατάξεων που εκδίδονται βάσει αυτών των παραγράφων και μπορεί για το σκοπό αυτό να διορίσει υπαλλήλους σε σχολεία και ξενώνες σπουδαστών. Εάν παρατηρηθούν ελλείψεις, μπορεί να δοθεί εντολή στον κυβερνήτη (άρθρο 20 παράγραφος 1) να αποκαταστήσει τις ελλείψεις εντός της κατάλληλης προθεσμίας. Ο κυβερνήτης πρέπει να μεριμνήσει για την αποκατάσταση των ελλείψεων σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις και, για να πραγματοποιήσει την εκτέλεση αυτών των οδηγιών, υποχρεούται επίσης να χρησιμοποιήσει τα μέσα που έχει στη διάθεσή του ως αρχή που ενεργεί για λογαριασμό του ομόσπονδου κράτους σε αυτόνομη σφαίρα αρμοδιοτήτων.
9. Οι γενικοί κανόνες των άρθρων 10 και 21 σχετικά με την κατανομή αρμοδιοτήτων για τη νομοθεσία και την εκτέλεση σχετικά με τους όρους υπηρεσίας με την Ομοσπονδία, τα κρατίδια, τους δήμους και τους δημοτικούς συλλόγους ισχύουν όσον αφορά τον κώδικα υπηρεσίας για εκπαιδευτικούς, βοηθούς εκπαίδευσης και νηπιαγωγούς, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από τις προηγούμενες παραγράφους. Το ίδιο ισχύει και για τα δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εκπαιδευτικών, των βοηθών εκπαίδευσης και των νηπιαγωγών.
10. Σε θέματα που αφορούν την ελεύθερη παρακολούθηση των σχολείων και τη σχέση μεταξύ σχολείου και εκκλησιών (θρησκευτικών συλλόγων), συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής διδασκαλίας στο σχολείο, το Εθνικό Συμβούλιο, όσον αφορά θέματα που αφορούν πανεπιστήμια και κολέγια, μπορεί να ψηφίσει ομοσπονδιακή νομοθεσία μόνο παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών και με πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Το ίδιο ισχύει εάν οι αρχές της παραγράφου 6α παραμεριστούν και για την επικύρωση κρατικών συνθηκών που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στα προαναφερθέντα θέματα και που εμπίπτουν στην κατηγορία που ορίζεται στο άρθρο 50.
11. (Σημείωση: καταργήθηκε από το άρθρο 1 υποπαράγραφος 2 BVG, F. L. G. αρ. 316/1975)

Άρθρο 14α

  1. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις ακόλουθες παραγράφους, η νομοθέτηση και η εκτέλεση των νόμων αποτελούν αρμοδιότητα των κρατιδίων όσον αφορά τη γεωργική και δασική εκπαίδευση καθώς και τη γεωργική και δασική εκπαίδευση σε θέματα που αφορούν ξενώνες σπουδαστών και σε θέματα που σχετίζονται με τον κώδικα της υπηρεσίας και τα δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εκπαιδευτικών και των βοηθών εκπαίδευσης στα σχολεία και τους ξενώνες σπουδαστών που εμπίπτουν στο παρόν άρθρο Τα θέματα που αφορούν την κατάρτιση στο κολέγιο και το πανεπιστήμιο δεν εμπίπτουν στη γεωργική και δασική εκπαίδευση.
  2. Η νομοθέτηση και η εκτέλεση των νόμων είναι αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας στα ακόλουθα θέματα:
    1. δευτεροβάθμια γεωργικά και δασοκομικά σχολεία και σχολεία για την κατάρτιση και τη συμπληρωματική κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε αγροτικές και δασοκομικές σχολές,
    2. τεχνικά κολέγια για την εκπαίδευση υπαλλήλων δασοκομίας,
    3. δημόσια γεωργικά και δασοκομικά τεχνικά κολέγια που συνδέονται οργανωτικά με ένα από τα δημόσια σχολεία που αναφέρονται στα εδάφια 1 και 2 παραπάνω ή με ένα ομοσπονδιακό ινστιτούτο γεωργικών και δασικών ερευνών για τη διασφάλιση της παροχής των μαθημάτων που έχουν προγραμματιστεί στα προγράμματα σπουδών,
    4. ξενώνες σπουδαστών αποκλειστικά ή κυρίως για μαθητές των σχολείων που αναφέρονται στα εδάφια 1 έως 3 παραπάνω.
    5. κώδικας υπηρεσίας και δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εκπαιδευτικών και των εκπαιδευτικών βοηθών στους θεσμούς που αναφέρονται στις υποπαραγράφους 1 έως 4,
    6. επιχορηγήσεις για δαπάνες προσωπικού των παραπάνω γεωργικών και δασοκομικών σχολών,
    7. Ομοσπονδιακά γεωργικά και δασονομικά ινστιτούτα τα οποία συνδέονται οργανωτικά με μια γεωργική και δασική σχολή που υποστηρίζεται από την Ομοσπονδία για να διασφαλιστεί η παροχή των μαθημάτων που έχουν προγραμματιστεί στα προγράμματα σπουδών αυτών των σχολείων.
  3. Εκτός από τα θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 παραπάνω, η νομοθέτηση είναι έργο της Ομοσπονδίας, ενώ η εκτέλεση της, έργο των κρατιδίων, στα εξής θέματα:
    1. θρησκευτική διδασκαλία,
    2. κώδικας υπηρεσίας και τα δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εκπαιδευτικών σε δημόσια γεωργικά και δασοκομικά επαγγελματικά σχολεία και τεχνικά κολέγια και εκπαιδευτικών βοηθών σε ξενώνες σπουδαστών που διατηρούνται δημόσια αποκλειστικά ή κυρίως για μαθητές αυτών των σχολών, εκτός από θέματα επίσημης αρμοδιότητας για την άσκηση του προνόμιο υπηρεσίας έναντι αυτών των δασκάλων και εκπαιδευτικών βοηθών.

Τα νομοθετικά σώματα των κρατιδίων μπορούν να εξουσιοδοτηθούν σύμφωνα με τους ομοσπονδιακούς νόμους που εκδίδονται βάσει των διατάξεων του εδαφίου 2 ανωτέρω για την έκδοση εκτελεστικών διατάξεων για μεμονωμένους κανονισμούς που θα προσδιορίζονται επακριβώς σχετικά. Οι διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 6 εφαρμόζονται ανάλογα. Η Ομοσπονδία θα εκδίδει, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, τις διατάξεις για την ομοσπονδιακή νομοθεσία.

  1. Η νομοθεσία όσον αφορά τις αρχές είναι καθήκον της Ομοσπονδίας, ενώ το ζήτημα της εφαρμογής των νόμων και της εκτέλεσης τους είναι καθήκον των κρατιδίων στα εξής:
    1. όσον αφορά τις γεωργικές και δασοκομικές επαγγελματικές σχολές σε θέματα που αφορούν τους ορισμούς του εκπαιδευτικού στόχου, τα υποχρεωτικά μαθήματα, και τα δωρεάν δίδακτρα, καθώς και σε θέματα που αφορούν την υποχρεωτική εκπαίδευση και τη μεταφορά από σχολείο σε ένα κρατίδιο σε σχολείο σε άλλο κρατίδιο,
    2. όσον αφορά τις γεωργικές και δασοκομικές τεχνικές σχολές σε θέματα που σχετίζονται με τον ορισμό των προϋποθέσεων εισδοχής, τους εκπαιδευτικούς στόχους, τις οργανωτικές φόρμες, την έκταση της διδασκαλίας και τα υποχρεωτικά μαθήματα, δωρεάν δίδακτρα και τη μεταφορά από σχολείο σε ένα κρατίδιο σε σχολείο σε άλλο κρατίδιο,
    3. σε θέματα που αφορούν το δημόσιο καθεστώς των ιδιωτικών σχολών επαγγελματικής γεωργίας και δασοκομίας και των κολλεγίων κατάρτισης, με εξαίρεση τα σχολεία που εμπίπτουν στην παράγραφο 2 εδάφιο 2 ανωτέρω,
    4. Όσον αφορά την οργάνωση και την αρμοδιότητα των συμβουλευτικών συμβουλίων τα οποία στα θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παραπάνω συμμετέχουν στην εκτέλεση από τα κρατίδια.
  2. Η ίδρυση των γεωργικών και δασοκομικών τεχνικών κολεγίων και ερευνητικών ιδρυμάτων που ορίζονται στις παραγράφους 2, εδάφια 3 και 7, είναι παραδεκτή μόνο εάν η κυβέρνηση του κρατιδίου στο οποίο βρίσκεται η επαγγελματική σχολή ή αντίστοιχα το τεχνικό κολέγιο έχει την τοποθεσία που έχει συμφωνηθεί με το ίδρυμα. Αυτή η συμφωνία δεν είναι απαραίτητη εάν το ίδρυμα αφορά μια γεωργική και δασοκομική σχολή η οποία πρόκειται να συνδεθεί οργανωτικά με ένα σχολείο για την κατάρτιση και τη συμπληρωματική κατάρτιση των δασκάλων και των γεωργικών και δασοκομικών σχολών για να εξασφαλιστεί η παροχή των μαθημάτων που έχουν προγραμματιστεί στα προγράμματα σπουδών τους.
  3. Εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας να μεριμνά για την τήρηση των κανονισμών που εκδίδει σε θέματα των οποίων η εκτέλεση σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4 ισχύει για τα κρατίδια.
  4. Οι διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 5α, 6, 6α, 7, 7α και 9 ισχύουν επίσης αντίστοιχα για τις καθορισμένες σφαίρες
  5. Το άρθρο 14 παρ. 10 ισχύει ανάλογα.

Άρθρο 14β

  1. Η νομοθέτηση σχετικά με θέματα δημοσίων διαγωνισμών, στον βαθμό που δεν υπόκειται στην παράγραφο 3, είναι αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας.
  2. Η εκτέλεση της νομοθεσίας στα θέματα της παραγράφου 1 είναι
    1. Αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας σχετικά με
      1. την ανάθεση συμβάσεων από την Ομοσπονδία,
      2. την ανάθεση συμβάσεων από δωρεές, κεφάλαια και ιδρύματα κατά την έννοια του άρθρου 126β παράγραφος 1,
      3. την ανάθεση συμβάσεων από επιχειρήσεις με την έννοια του άρθρου 126β παράγραφος 2, εάν το χρηματοοικονομικό μερίδιο ή η επιρροή της Ομοσπονδίας που προκαλείται από άλλα χρηματοοικονομικά ή άλλα οικονομικά ή οργανωτικά μέτρα, είναι τουλάχιστον ίση με το χρηματοοικονομικό μερίδιο ή την επιρροή του κρατιδίου,
      4. την ανάθεση συμβάσεων από αυτοδιοικούμενους οργανισμούς που ορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία,
      5. η ανάθεση συμβάσεων από νομικά πρόσωπα που δεν αναφέρονται στα εδάφια 1 έως 4 και υποπαρ. 2 α έως δ,
        1. χρηματοδοτείται από την Ομοσπονδία, εάν η οικονομική συνεισφορά της Ομοσπονδίας είναι τουλάχιστον ίση με εκείνη του κρατιδίου,
        2. που αφορούν τη διαχείριση υπόκεινται σε έλεγχο από την Ομοσπονδία, στο βαθμό που η ανάθεση δεν υπόκειται στις υποπαραγράφους παραπάνω,
        3. της οποίας τα διοικητικά, διαχειριστικά ή εποπτικά όργανα αποτελούνται από μέλη που έχουν διοριστεί από την Ομοσπονδία, εάν η Ομοσπονδία έχει διορίσει τουλάχιστον ίσο αριθμό μελών όπως το κρατίδιο, στο βαθμό που η ανάθεση δεν υπόκειται στις υποπαραγράφους παραπάνω,
      6. την από κοινού ανάθεση συμβάσεων από την Ομοσπονδία και τα κρατίδια, στο βαθμό που δεν υπόκεινται στην υποπαράγραφο 1, καθώς και την από κοινού ανάθεση συμβάσεων από διάφορα κρατίδια,
      7. την ανάθεση συμβάσεων από νομικές οντότητες που δεν κατονομάζονται στα εδάφια 1 έως 6 και στην υποπαράγραφο 2,
    2. αρμοδιότητα των κρατιδίων σχετικά με
      1. την ανάθεση συμβάσεων από το ομόσπονδο κρατίδιο, τους δήμους και τις ενώσεις δήμων,
      2. την ανάθεση συμβάσεων από δωρεές, κεφάλαια και ιδρύματα κατά την έννοια του άρθρου 127 παράγραφος 1 και του άρθρου 127 α παράγραφος 1 και 8,
      3. την ανάθεση συμβάσεων από επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 126β παράγραφος 2, στο βαθμό που δεν υπόκειται στην υποπαράγραφο 1 εδάφιο 3, καθώς και στην ανάθεση συμβάσεων από επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 127 παρ. 3 και του άρθρου 127α παρ. 3 και 8,
      4. την ανάθεση συμβάσεων από αυτοδιοικούμενες νομικές οντότητες που έχουν δημιουργηθεί από το κρατιδιακό νόμο,
      5. η ανάθεση συμβάσεων από νομικά πρόσωπα που δεν αναφέρονται στην υποπαράγραφο 1 εδαφ. 1 έως 4,
        1. χρηματοδοτείται από το ομόσπονδο κράτος ή από κοινού με την Ομοσπονδία ή άλλο κρατίδιο, στον βαθμό που δεν υπόκειται στην υποπαράγραφο 1 εδάφ. 5 υποπαράγραφος 1,
        2. σε ότι αφορά τη διαχείρισή του υπόκειται στον έλεγχο από το ομόσπονδο κράτος, στον βαθμό που τη ανάθεση δεν υπόκειται στην υποπαράγραφο 1 εδάφ. 5 υποπαράγραφος 1 ή 2,
        3. στα διοικητικά, διαχειριστικά ή εποπτικά όργανα που αποτελούνται από μέλη που έχουν διοριστεί από το ομόσπονδο κράτος στον βαθμό που δεν υπόκεινται στην υποπαράγραφο 1 εδάφ. 5 υποπαράγραφοι 1 έως 3 ή υποπαράγραφοι 1 ή 2,
      6. την από κοινού ανάθεση συμβάσεων από την Ομοσπονδία και τα κρατίδια, στον βαθμό που δεν υπόκεινται στην υποπαράγραφο 1 εδάφ. 6, καθώς και την από κοινού ανάθεση συμβάσεων από διάφορα κρατίδια.

Οι δήμοι, ανεξάρτητα από τον αριθμό των κατοίκων τους, θεωρούνται νομικές οντότητες οι οποίες κατά την έννοια της υποπαραγράφου 1 εδάφια 2 και 3 και της υποπαραγράφου 2 εδάφια 2 και 3 υπόκεινται στη δικαιοδοσία της δημόσιας υπηρεσίας ελέγχου. Στο πλαίσιο της υποπαραγράφου 1 εδάφια 2, 3, 5 και 6, οι διαγωνισμοί υπό την έννοια της υποπαραγράφου 1 κατανέμονται στην Ομοσπονδία και οι διαγωνισμοί κατά την έννοια της υποπαραγράφου 2 στο αντίστοιχο κρατίδιο. Εάν σύμφωνα με την υποπαράγραφο 2 εδάφια 3, 5 ή 6 εμπλέκονται αρκετά κρατίδια, η αρμοδιότητα για την εκτέλεση εξαρτάται από την υπεροχή του κριτηρίου το οποίο είναι ή σύμφωνα με το αντίστοιχο εδάφιο (υποεδάφιο) της υποπαραγράφου 1 όπως νοείται για την οριοθέτηση της αρμοδιότητας για την εκτέλεση της Ομοσπονδίας από τη θέση του κρατιδίου, μετά από την έδρα του διαγωνιζόμενου, στη συνέχεια από την κεντρική τοποθεσία της επιχειρηματικής δραστηριότητας του διαγωνισμού, και μετά από την έδρα (κύρια κατοικία) του ιδρύματος ανάθεσης. Εάν, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί η αρμοδιότητα, το συμμετέχον κρατίδιο είναι αρμόδιο, το οποίο, κατά τη στιγμή του θεσμού της διαδικασίας ανάθεσης, ή πλέον πρόσφατα προεδρεύει του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.

  1. Αρμοδιότητα του κρατιδίου είναι η νομοθεσία και η εκτέλεση σε θέματα επανεξέτασης στο πλαίσιο της ανάθεσης συμβάσεων από διαγωνιζόμενους κατά την έννοια της παραγράφου 2 εδάφιο 2.
  2. Η Ομοσπονδία πρέπει να δώσει στα κρατίδια την ευκαιρία να συμμετάσχουν στην προετοιμασία των νομοσχεδίων στα θέματα της παραγράφου 1. Ομοσπονδιακός νόμος βάσει της παραγράφου 1 που πρόκειται να εκδοθεί, που διέπει θέματα των οποίων η εκτέλεση ανήκει στα κρατίδια, μπορεί να δημοσιευθεί μόνο μετά την έγκριση των κρατιδίων.
  3. Οι εκτελεστικές διατάξεις σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία σύμφωνα με την παράγραφο 1 εκδίδονται από την Ομοσπονδία, στο βαθμό που οι νόμοι αυτοί δεν προβλέπουν διαφορετικά. Η παράγραφος 4 και το άρθρο 42α πρέπει να εφαρμόζονται αναλόγως σε τέτοιες διατάξεις εκτέλεσης.
  4. (Σημείωση: καταργήθηκε από το F.L.G. I No. 51/2012)

Άρθρο 15

  1. Εφόσον ένα ζήτημα δεν εκχωρείται ρητά από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα στην Ομοσπονδία για νομοθέτηση ή και για εκτέλεση, παραμένει εντός της αυτόνομης σφαίρας αρμοδιότητας των κρατιδίων.
  2. Σε θέματα τοπικής διοίκησης δημόσιας ασφάλειας, όπως το τμήμα της διοίκησης δημόσιας ασφάλειας που επηρεάζει αποκλειστικά ή υπερισχύει τα συμφέροντα της τοπικής κοινότητας που εξατομικεύεται από τον δήμο και το οποίο, όπως η διατήρηση της δημόσιας αξιοπρέπειας και της άμυνας κατά της διατάραξης της τάξης, μπορεί να αναληφθεί κατάλληλα από την κοινότητα εντός των τοπικών της ορίων, αλλά η Ομοσπονδία έχει την εξουσία να εποπτεύει την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων από τον δήμο και να αποκαθιστά τυχόν παρατηρούμενες ελλείψεις με οδηγίες προς τον κυβερνήτη (άρθρο 103). Οι επιθεωρητικές αρχές της Ομοσπονδίας μπορούν για το σκοπό αυτό να ανατεθούν στον δήμο. Σε κάθε περίπτωση ο κυβερνήτης ενημερώνεται σχετικά.
  3. Οι διατάξεις της κρατιδιακής νομοθεσίας σε θέματα που σχετίζονται με θέατρα και κινηματογράφους, δημόσιες παραστάσεις, παραστάσεις και ψυχαγωγίες, ανατίθενται, για περιοχές ενός δήμου στις οποίες η αστυνομική διεύθυνση ενός κρατιδίου είναι ταυτόχρονα αρχή ασφαλείας, στην αστυνομική διεύθυνση του ομόσπονδου κράτους, τουλάχιστον στην εποπτεία των εκδηλώσεων, στο βαθμό που αυτό δεν επεκτείνεται στην τεχνική λειτουργία, στη σύσταση της αστυνομίας και πυροσβεστικής, καθώς και στη συμμετοχή της διοίκησης στο αρχικό στάδιο της χορήγησης αδειών όπως ορίζεται από τη σχετική νομοθεσία.
  4. Ο βαθμός στον οποίο ισχύει η εκτελεστική ευθύνη στον τομέα της τροχαίας αστυνόμευσης, εκτός από την τοπική αστυνομία (άρθρο 118 παρ. 3 εδάφιο 4) και την αστυνόμευση των ποταμών και της ναυσιπλοΐας στον Δούναβη, τη λίμνη Κωνσταντία, τη λίμνη Νόιζιντλ και τα όρια άλλων παραμεθόριων υδάτων, για περιοχές ενός δήμου όπου η αστυνομική διεύθυνση ενός εδάφους είναι ταυτόχρονα αρχή ασφαλείας, που ανατίθεται στην αστυνομική διεύθυνση του ομόσπονδου κράτους, ορίζεται στους αντίστοιχους νόμους της Ομοσπονδίας και του σχετικού κρατιδίου.
  5. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)
  6. Στο μέτρο που μόνο η νομοθέτηση όσον αφορά τις αρχές έχει οριστεί στην Ομοσπονδία, η λεπτομερής εφαρμογή στο πλαίσιο που ορίζει ο ομοσπονδιακός νόμος εναπόκειται στα νομοθετικά σώματα των κρατιδίων. Ο ομοσπονδιακός νόμος μπορεί να ορίσει για το ζήτημα της εκτελεστικής νομοθεσίας προθεσμία που δεν μπορεί, χωρίς τη συγκατάθεση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, να είναι μικρότερη των έξι μηνών και όχι μεγαλύτερη από ένα έτος. Εάν ένα ομόσπονδο κράτος δεν τηρήσει αυτήν την προθεσμία, η αρμοδιότητα για την έκδοση της εκτελεστικής νομοθεσίας μεταβιβάζεται από το εν λόγω κρατίδιο στην Ομοσπονδία. Μόλις το κρατίδιο εκδώσει την εκτελεστική νομοθεσία, η Ομοσπονδία αποσύρεται. Εάν η Ομοσπονδία δεν έχει θεσπίσει θεσμούς, το νομοθετικό σώμα του κρατιδίου είναι ελεύθερο να διευθετήσει τέτοια ζητήματα. Μόλις η Ομοσπονδία θεσπίσει αρχές, οι διατάξεις των νόμων του κρατιδίου πρέπει εντός της προθεσμίας που θα ορίσει ο ομοσπονδιακός νόμος να προσαρμοστούν στη νομοθεσία όσον αφορά το βασικό δίκαιο.
  7. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)
  8. Σε θέματα που διέπονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12, η ​​Ομοσπονδία έχει το δικαίωμα να ελέγχει την τήρηση των κανονισμών που έχει εκδώσει.
  9. Στο πλαίσιο της νομοθέτησής τους, τα κρατίδια εξουσιοδοτούνται να προβούν στις αναγκαίες διατάξεις και στον τομέα του ποινικού και αστικού δικαίου για τη ρύθμιση ενός θέματος.
  10. Η κρατιδιακή νομοθεσία που μεταβάλλει ή ρυθμίζει με νέους τρόπους την υπάρχουσα οργάνωση της κοινής δημόσιας διοίκησης στο κρατίδιο, μπορεί να εκδοθεί μόνο με τη συγκατάθεση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Σε μια τέτοια κρατιδιακή νομοθεσία, η διασυνοριακή συνεργασία των περιφερειακών διοικητικών αρχών, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων με δική τους χάρτα (άρθρο 116 παράγραφος 3), μπορεί επίσης να προβλεφθεί η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων των αρχών,
    1. εάν αφορά διαδικασίες, οι οποίες δεν είναι συχνές και απαιτούν υψηλό βαθμό εμπειρογνωμοσύνης, ή,
    2. προκειμένου να διευκολυνθεί ο χειρισμός των αρμοδιοτήτων εκτός των ωρών γραφείου για το ευρύ κοινό.

Άρθρο 15α

  1. Η Ομοσπονδία και τα κρατίδια μπορούν να συνάπτουν μεταξύ τους συμφωνίες για θέματα που εμπίπτουν στην αντίστοιχη αρμοδιότητά τους. Η σύναψη τέτοιων συμφωνιών στο όνομα της Ομοσπονδίας, εξαρτάται από το θέμα, από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή τους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς. Οι συμφωνίες που είναι δεσμευτικές και για τις αρχές του ομοσπονδιακού νομοθετικού σώματος μπορούν να συναφθούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μόνο με την έγκριση του εθνικού συμβουλίου. Το άρθρο 50 παράγραφος 3 εφαρμόζεται κατ' αναλογία σε τέτοια ψηφίσματα του Εθνικού Συμβουλίου, τα οποία δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας.
  2. Οι συμφωνίες μεταξύ των κρατιδίων μπορούν να γίνουν μόνο για θέματα που σχετίζονται με την αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητάς τους και πρέπει να γνωστοποιηθούν χωρίς καθυστέρηση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
  3. Οι αρχές του διεθνούς δικαίου σχετικά με τις συνθήκες εφαρμόζονται σε συμφωνίες κατά την έννοια της παραγράφου 1 ανωτέρω. Το ίδιο ισχύει και για συμφωνίες κατά την έννοια της παραγράφου 2 παραπάνω, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά από τους αντίστοιχους συνταγματικούς νόμους του εν λόγω κρατιδίου.

Άρθρο 16

  1. Σε θέματα που εμπίπτουν στη δική τους αρμοδιότητα, τα κρατίδια μπορούν να συνάπτουν συνθήκες με κράτη ή τα συστατικά τους κρατίδια, που συνορεύουν με την Αυστρία.
  2. Ο κυβερνήτης πρέπει να ενημερώσει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση πριν από την έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με μια τέτοια συνθήκη. Η έγκριση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης πρέπει να ληφθεί από τον κυβερνήτη πριν από τη σύναψή της. Η έγκριση θεωρείται ότι έχει δοθεί εάν η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση σε διάστημα οκτώ εβδομάδων από την ημέρα αποστολής της αίτηση φτάσει στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, αναφερθεί στον Κυβερνήτη ότι η αίτηση δεν εγκρίνεται. Η εξουσιοδότηση για την έναρξη διαπραγματεύσεων και τη σύναψη της συνθήκης ανατίθεται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο μετά από σύσταση της κυβέρνησης του κρατιδίου και με την αντιπροσώπευση του κυβερνήτη.
  3. Οι συνθήκες που συνάπτονται από ένα ομόσπονδο κράτος σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανωτέρω ανακαλούνται κατόπιν αιτήματος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εάν ένα ομόσπονδο κράτος δεν συμμορφώνεται δεόντως με αυτήν την υποχρέωση, η αρμοδιότητα στο θέμα μεταβιβάζεται στην Ομοσπονδία.
  4. Το κρατίδιο υποχρεούται να λάβει μέτρα τα οποία στο πλαίσιο της αυτόνομης αρμοδιότητάς τους καθίστανται απαραίτητα για την εφαρμογή διεθνών συνθηκών. Σε περίπτωση που ένα ομόσπονδο κράτος δεν συμμορφωθεί έγκαιρα με αυτήν την υποχρέωση, η αρμοδιότητα για τέτοια μέτρα, ιδίως για την έκδοση των απαραίτητων νόμων, μεταβιβάζεται στην Ομοσπονδία. Ένα μέτρο που λαμβάνεται από την Ομοσπονδία σύμφωνα με την παρούσα διάταξη, ιδίως το ζήτημα αυτού του νόμου ή η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος καθίσταται άκυρο μόλις το ομόσπονδο κράτος λάβει τα απαραίτητα μέτρα.
  5. Με τον ίδιο τρόπο, η Ομοσπονδία είναι στην περίπτωση εφαρμογής κρατικών συνθηκών που δικαιούνται εποπτεία και σε θέματα που ανήκουν στη σφαίρα αρμοδιότητας των ίδιων των κρατιδίων. Οι εξουσίες που έχουν ανατεθεί στην Ομοσπονδία ενάντια στο κρατίδιο είναι εν προκειμένω οι ίδιες με εκείνες που αφορούν την έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση (άρθρο 102).
  6. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F. L. G. No. 1013/1994)

Άρθρο 17 Οι διατάξεις των άρθρων 10 έως 15 όσον αφορά την αρμοδιότητα της νομοθεσίας και την εκτέλεση σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζουν τη θέση της Ομοσπονδίας και των κρατιδίων ως κατόχων αστικών δικαιωμάτων.

Άρθρο 18

  1. Ολόκληρη η δημόσια διοίκηση βασίζεται στο δίκαιο.
  2. Κάθε διοικητική αρχή μπορεί, βάσει του νόμου, να εκδίδει διατάξεις εντός της αρμοδιότητάς της.
  3. Εάν το άμεσο ζήτημα των μέτρων, που απαιτούν, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου, καθίσταται απαραίτητο για την αποφυγή προφανών και ανεπανόρθωτων ζημιών στην κοινότητα τη στιγμή που το Εθνικό Συμβούλιο δεν έχει συστηθεί, δεν μπορεί να συνεδριάσει, ή παρεμποδίζεται λόγω ανωτέρας βίας, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί μετά από σύσταση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και με δική του ευθύνη να λάβει αυτά τα μέτρα μέσω προσωρινών διατάξεων τροποποίησης του νόμου. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να παρουσιάσει τη σύστασή της με τη συγκατάθεση της μόνιμης υποεπιτροπής που θα διοριστεί από την κύρια επιτροπή του εθνικού συμβουλίου (άρθρο 55, παράγραφος 2). Ένα τέτοιο διάταγμα απαιτεί την αντιυπογραφή της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.
  4. Κάθε διάταγμα που εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 ανωτέρω υποβάλλεται χωρίς καθυστέρηση από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στο Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο εάν δεν συνεδριάζει αυτή τη στιγμή, συγκαλείται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο, εκτός εάν συνέρχεται από τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου μία από τις οκτώ ημέρες μετά την υποβολή. Εντός τεσσάρων εβδομάδων από την υποβολή, το Εθνικό Συμβούλιο πρέπει είτε να ψηφίσει έναν αντίστοιχο ομοσπονδιακό νόμο αντί του διατάγματος είτε να εγκρίνει ψήφισμα που να απαιτεί την ακύρωση του διατάγματος. Στην τελευταία περίπτωση, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να ανταποκριθεί αμέσως σε αυτό το αίτημα. Προκειμένου να εγκριθεί εγκαίρως το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου, ο Πρόεδρος υποβάλλει το αργότερο την πρόταση ψηφοφορίας την τελευταία ημέρα πριν από τη λήξη της προθεσμίας των τεσσάρων εβδομάδων. Λεπτομερείς διατάξεις θα οριστούν στον ομοσπονδιακό νόμο για τις Διαρκείς Διατάξεις του Εθνικού Συμβουλίου. Εάν το διάταγμα, σύμφωνα με τις προηγούμενες διατάξεις, ακυρωθεί από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οι νομικές διατάξεις που είχαν ακυρωθεί από το διάταγμα αρχίζουν να ισχύουν και πάλι την ημέρα έναρξης ισχύος της ακύρωσης.
  5. Οι διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 παραπάνω ενδέχεται να μην περιέχουν τροποποίηση των διατάξεων του ομοσπονδιακού συνταγματικού νόμου και ενδέχεται να έχουν ως προς το θέμα τους ούτε μόνιμη οικονομική επιβάρυνση για την Ομοσπονδία ούτε οικονομική επιβάρυνση για τα κρατίδια ή τους δήμους ούτε οικονομικές δεσμεύσεις για πολίτες ούτε δέσμευση των ομοσπονδιακών περιουσιακών στοιχείων ούτε μέτρα που αφορούν ζητήματα που ορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 υποπαράγραφος 11 ούτε, τέλος, όσον αφορά το δικαίωμα συλλογικής ένωσης ή την προστασία των ενοικίων.

Άρθρο 19

  1. Οι ανώτερες εκτελεστικές αρχές είναι ο ομοσπονδιακός πρόεδρος, οι ομοσπονδιακοί υπουργοί και οι υπουργοί, καθώς και τα μέλη των κρατιδιακών κυβερνήσεων.
  2. Το παραδεκτό των δραστηριοτήτων στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας από τις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παραπάνω και από άλλους δημόσιους λειτουργούς μπορεί να περιοριστεί από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.

Άρθρο 20

  1. Υπό την καθοδήγηση των ανώτερων αρχών της Ομοσπονδίας και των εκλεγμένων λειτουργών των κρατιδίων, οι διορισμένοι ειδικοί λειτουργοί ή οι συμβασιούχοι διορισμένοι λειτουργοί εξασκούν τη διοίκηση σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων. Είναι υπεύθυνοι έναντι των ανωτέρων τους για την άσκηση του αξιώματός τους και, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τους νόμους σύμφωνα με την παράγραφο 2, δεσμεύονται από τις οδηγίες αυτών. Ο υφιστάμενος αξιωματικός μπορεί να αρνηθεί τη συμμόρφωση με μια οδηγία εάν η εντολή δόθηκε από μια αρχή που δεν είναι αρμόδια στο θέμα ή η συμμόρφωση με αυτήν θα παραβίαζε τον ποινικό κώδικα.
  2. Σύμφωνα με τον νόμο, οι λειτουργοί μπορούν
    1. για αξιολόγηση από ειδικούς,
    2. για τον έλεγχου της νομιμότητας της διοίκησης,
    3. με ατζέντα διαιτησίας, διαμεσολάβησης και εκπροσώπησης συμφερόντων,
    4. για τη διασφάλιση του ανταγωνισμού και την εφαρμογή της οικονομικής επιθεώρησης,
    5. για να εποπτεύουν και να ρυθμίζουν τα ηλεκτρονικά μέσα και να υποστηρίζουν τα μέσα ενημέρωσης,
    6. για την εφαρμογή ορισμένων θεμάτων υπηρεσίας και πειθαρχικών κανόνων,
    7. για την εφαρμογή και οργάνωση εκλογών, ή
    8. στον βαθμό που απαιτείται σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

να απαλλαγούν από τις δεσμεύσεις των ανώτερων λειτουργών τους. Οι συνταγματικοί νόμοι των κρατιδίων μπορούν να δημιουργήσουν περαιτέρω κατηγορίες λειτουργών που απαλλάσσονται από τις δεσμεύσεις. Σύμφωνα με τον νόμο, παρέχεται δικαίωμα εποπτείας των ανώτατων αρχών που επαρκεί για το καθήκον των λειτουργών που απαλλάσσονται από δεσμεύσεις, τουλάχιστον το δικαίωμα ενημέρωσης σχετικά με όλες τις πράξεις της δραστηριότητας του λειτουργού να απαλλάσσεται από δεσμεύσεις και - στον βαθμό που τα όργανα δεν υπόκεινται στις υποπαραγράφους 2, 5 και 8 - το δικαίωμα απομάκρυνσης των λειτουργών που απαλλάσσονται από δεσμεύσεις από το αξίωμά τους.

  1. Όλοι οι λειτουργοί στους οποίους έχουν ανατεθεί διοικητικά καθήκοντα ομοσπονδιακού, κρατιδιακού και δημοτικού δικαίου, καθώς και οι λειτουργοί άλλων εταιρειών δημοσίου δικαίου, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τον νόμο, δεσμεύονται για εμπιστευτικότητα για όλες τις πράξεις για τις οποίες έχουν αποκτήσει γνώσεις αποκλειστικά από την επίσημη δραστηριότητά τους, και τα οποία πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικά προς το συμφέρον της διατήρησης της δημόσιας ειρήνης, της τάξης και της ασφάλειας, της συνολικής εθνικής άμυνας, των εξωτερικών σχέσεων, προς το συμφέρον ενός εταιρικού οργανισμού δημοσίου δικαίου, για την προετοιμασία μιας απόφασης ή υπέρ του συμφέροντος των εμπλεκομένων μερών (επίσημο απόρρητο). Δεν υπάρχει επίσημο απόρρητο για τους λειτουργούς που διορίζονται από λαϊκό αντιπροσωπευτικό φορέα εάν ζητούν ρητά τέτοιες πληροφορίες.
  2. Όλοι οι λειτουργοί στους οποίους έχουν ανατεθεί διοικητικά καθήκοντα Ομοσπονδίας, κρατιδίου και δήμου, καθώς και οι λειτουργοί άλλων εταιρειών δημοσίου δικαίου, παρέχουν πληροφορίες σχετικά με θέματα που αφορούν τη σφαίρα αρμοδιότητάς τους, εφόσον αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με νομική υποχρέωση διατήρησης του απορρήτου. Η ευθύνη των επαγγελματικών ενώσεων να παρέχουν πληροφορίες καλύπτει μόνο τα μέλη των αντίστοιχων οργανισμών τους και αυτό στο μέτρο που δεν παρεμποδίζεται η εκπλήρωση των νόμιμων καθηκόντων τους. Οι λεπτομερείς κανονισμοί είναι, όσον αφορά τις ομοσπονδιακές αρχές και την αυτοδιοίκηση που πρέπει να ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο σε σχέση με τη νομοθεσία και την εκτέλεση, καθήκον της Ομοσπονδίας. Όσον αφορά τα κρατίδια και τις δημοτικές αρχές και την αυτοδιοίκηση που ορίζονται από κρατιδιακό νόμο όσον αφορά τη νομοθεσία-πλαίσιο, αυτές είναι δραστηριότητες της Ομοσπονδίας, ενώ η εκτελεστική νομοθεσία και η εκτέλεση είναι καθήκον του κρατιδίου.

Άρθρο 21

  1. Η νομοθέτηση και εκτέλεση σε θέματα που σχετίζονται με τον κώδικα υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων των κανονισμών σχετικά με τις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, καθώς και τα δικαιώματα εκπροσώπησης του προσωπικού των εργαζομένων των κρατιδίων, των δήμων και των δημοτικών ενώσεων, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην περίπτωση όλων αυτών όπως στην παράγραφο 2 παρακάτω, και το άρθρα 14 παρ. 2 και 3 εδάφιο 4 και παράγραφο 5 εδάφιο γ και το άρθρο 14α παρ. 2 υποπαράγραφος και την παράγραφο 3 υποπαράγραφο 2, ανήκει στα κρατίδια. Οι διαφορές που προκύπτουν λόγω συμβατικής απασχόλησης διευθετούνται από τα δικαστήρια.
  2. Η νομοθέτηση και η εκτέλεση σε θέματα που αφορούν την προστασία των υπαλλήλων για τους λειτουργούς (παράγραφος 1) και την εκπροσώπηση του προσωπικού των υπαλλήλων των κρατιδίων, στον βαθμό που δεν ασχολούνται με επιχειρήσεις, είναι αρμοδιότητα των κρατιδίων. Στον βαθμό που σύμφωνα με την πρώτη πρόταση τα κρατίδια δεν είναι αρμόδια, τα προαναφερθέντα θέματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας.
  3. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τον παρόντα νόμο, η προνομιακή υπηρεσία για τους υπαλλήλους της Ομοσπονδίας ασκείται από τις υψηλότερες αρχές της Ομοσπονδίας. Το προνόμιο της υπηρεσίας σε σχέση με τους υπαλλήλους των κρατιδίων ασκείται από τις υψηλότερες αρχές των κρατιδίων. Στο μέτρο που ο νόμος αυτός προβλέπει εξαιρέσεις όσον αφορά τους υπαλλήλους της Ομοσπονδίας, μπορεί να θεσπιστεί από το συνταγματικό νόμο του κρατιδίου ότι η προνομιακή υπηρεσία έναντι των υπαλλήλων του κρατιδίου ασκείται από αντίστοιχες αρχές.
  4. Η δυνατότητα εναλλαγής της υπηρεσίας μεταξύ της Ομοσπονδίας, των κρατιδίων, των δήμων και των δημοτικών ενώσεων παραμένει εγγυημένη ανά πάσα στιγμή στους δημόσιους υπαλλήλους. Οι νομικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες οι χρόνοι υπηρεσίας λαμβάνονται υπόψη διαφορετικά ανάλογα με το εάν είχαν επιδοθεί στην Ομοσπονδία, σε ένα ομόσπονδο κράτος, σε έναν δήμο ή σε μια δημοτική ένωση, δεν είναι αποδεκτές. Προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο κώδικας υπηρεσίας, οι κανονισμοί εκπροσώπησης του προσωπικού και το σύστημα προστασίας των εργαζομένων της Ομοσπονδίας, των κρατιδίων και των δήμων αναπτύσσονται παράλληλα, και η Ομοσπονδία και τα κρατίδια ενημερώνουν για τα σχέδιά τους σε αυτά τα θέματα.
  5. Η νομοθεσία μπορεί να το προβλέπει πως:
    1. οι δημόσιοι υπάλληλοι διορίζονται προσωρινά για την εκτέλεση συγκεκριμένων διευθυντικών καθηκόντων ή σε περιπτώσεις όπου αυτό οφείλεται στη φύση του καθήκοντος,
    2. μετά τη λήξη της προσωρινής θητείας ή μετά από αλλαγή στην οργάνωση των αρχών ή των δομών του κώδικα υπηρεσίας από τον νόμο, δεν απαιτείται διορισμός,
    3. δεν απαιτείται διορισμός σε περίπτωση μεταβίβασης ή αλλαγής στην απασχόληση στο βαθμό που η αρμοδιότητα για τον διορισμό ανατίθεται σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 1.
  6. Στις περιπτώσεις της παραγράφου 5 κανείς δεν δικαιούται ισότιμη θέση.

Άρθρο 22 Όλες οι αρχές της Ομοσπονδίας, τα κρατίδια, οι δήμοι και οι δημοτικές ενώσεις καθώς και άλλες αυτοδιοικούμενες οντότητες δεσμεύονται στο πλαίσιο της νομικής τους αρμοδιότητας να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή μεταξύ τους.

Άρθρο 23

  1. Η Ομοσπονδία, τα κρατίδια, οι δήμοι και τα άλλα όργανα και θεσμοί που έχουν συσταθεί βάσει του δημοσίου δικαίου ευθύνονται για τη ζημία που υπέστησαν πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό τους κατά την εκτέλεση των νόμων από παράνομη συμπεριφορά σε οποιονδήποτε.
  2. Τα πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό μίας από τις νομικές οντότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παραπάνω ευθύνονται γι' αυτό, στο βαθμό που μπορεί να επιβληθεί πρόθεση ή βαριά αμέλεια, για τη ζημία για την οποία το νομικό πρόσωπο έχει αποζημιώσει τον ζημιωθέντα.
  3. Τα πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό μίας από τις νομικές οντότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παραπάνω ευθύνονται για τη ζημία η οποία προκαλείται στη νομική οντότητα κατά την εκτέλεση των νόμων υπό έκνομη συμπεριφορά.
  4. Οι λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τις παραγράφους 1 έως 3 ανωτέρω θα γίνουν από ομοσπονδιακό νόμο.
  5. Ένας ομοσπονδιακός νόμος μπορεί επίσης να προβλέπει σε ποιο βαθμό ισχύουν ειδικές διατάξεις που αποκλίνουν από τις αρχές που ορίζονται στις παραγράφους 1 έως 3 ανωτέρω στον τομέα των ταχυδρομείων και των τηλεπικοινωνιών.

Β. Ευρωπαϊκή Ένωση[Επεξεργασία]

Άρθρο 23α

  1. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται στην Αυστρία σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικής εκπροσώπησης με βάση ίση, άμεση, προσωπική, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία ανδρών και γυναικών που έχουν συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας τους την ημέρα των εκλογών και την ημέρα που έχει οριστεί για τις εκλογές είτε κατέχουν αυστριακή ιθαγένεια και δεν αποκλείονται από την ψηφοφορία βάσει των διατάξεων του νόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή έχουν την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν δικαίωμα ψήφου σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του Νόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  2. Η ομοσπονδιακή επικράτεια αποτελεί για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενιαία εκλογική περιφέρεια.
  3. Δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα έχουν όλοι όσοι έχουν δικαίωμα ψήφου για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην Αυστρία, που έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας τους την ημέρα των εκλογών.
  4. Το άρθρο 26 παρ. 5 έως 8 πρέπει να εφαρμοστεί αναλόγως.
  5. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 27/2007)
  6. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 27/2007)

Άρθρο 23β

  1. Δημόσιοι υπάλληλοι που θέτουν υποψηφιότητα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λαμβάνουν τον απαιτούμενο χρόνο για τη διεξαγωγή προεκλογικής εκστρατείας. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν εκλεγεί μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τίθενται σε αναστολή κατά τη διάρκεια των βουλευτικών καθηκόντων τους από τα καθήκοντά τους, μαζί με διακοπή της μισθοδοσίας τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις ρυθμίζονται με νόμο.
  2. Οι καθηγητές πανεπιστημίου μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους στην έρευνα και τη διδασκαλία και την εξεταστική τους δραστηριότητα, ενώ είναι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι απολαβές τους για αυτή τη δραστηριότητα υπολογίζονται σύμφωνα με τις υπηρεσίες που έχουν πράγματι εκτελεστεί, αλλά δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 25% του μισθού ενός καθηγητή πανεπιστημίου.
  3. Εφόσον αυτός ο ομοσπονδιακός συνταγματικός νόμος ορίζει το ασυμβίβαστο των καθηκόντων με την ιδιότητα μέλους ή πρώην μέλους του Εθνικού Συμβουλίου, αυτές οι λειτουργίες θα είναι επίσης ασυμβίβαστες με την ιδιότητα μέλους ή πρώην μέλους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Άρθρο 23γ

  1. Η σύσταση των αυστριακών προτάσεων για τον διορισμό μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μελών του Δικαστηρίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, μελών της Επιτροπής των Περιφερειών και οι αναπληρωτές τους και μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων είναι αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.
  2. Πριν από τις προτάσεις των διορισμών των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Δικαστηρίου, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Διαχειριστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει το Εθνικό Συμβούλιο και τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο σχετικά με τα πρόσωπα τα οποία προτίθεται να παρουσιάσει. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα καταλήξει σε συμφωνία με την κύρια επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου.
  3. Πριν από τις προτάσεις για τον διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ζητά προτάσεις από τους νόμιμους και άλλους επαγγελματικούς φορείς των διαφόρων ομάδων που αποτελούν την οικονομική και κοινωνική κοινότητα.
  4. Οι προτάσεις για τον διορισμό των μελών της Επιτροπής των Περιφερειών και των αναπληρωτών τους πραγματοποιούνται από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση βάσει των προτάσεων από τα κρατίδια καθώς και από την Αυστριακή Ένωση Δήμων και την Αυστριακή Ένωση Κοινοτήτων. Κάθε κρατίδιο πρέπει να προτείνει ένα μέλος και τον αναπληρωτή του. Τα άλλα μέλη και οι αναπληρωτές τους προτείνονται από την Αυστριακή Ένωση Δήμων και την Αυστριακή Ένωση Κοινοτήτων.
  5. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ενημερώνει το Εθνικό Συμβούλιο για τον καθορισμό των προσώπων των παραγράφων 3 και 4 και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο για τον καθορισμό των προσώπων των παραγράφων 2, 3 και 4.

Άρθρο 23δ

  1. Η Ομοσπονδία υποχρεούται να ενημερώσει χωρίς καθυστέρηση τα κρατίδια σχετικά με όλα τα έργα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επηρεάζουν την αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητας των κρατιδίων ή άλλως θα τα ενδιαφέρει και πρέπει να τους επιτρέψει να παρουσιάσουν τις απόψεις τους σε εύλογο διάστημα που καθορίζεται από την Ομοσπονδία. Αυτές οι κρίσεις απευθύνονται στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία. Το ίδιο ισχύει για τους δήμους στο βαθμό που επηρεάζονται οι δικές τους αρμοδιότητες ή άλλα σημαντικά συμφέροντα των δήμων. Η εκπροσώπηση των δήμων ανήκει στα θέματα αυτά στην Αυστριακή Ένωση Πόλεων και Κωμοπόλεων (Αυστριακή Δημοτική Ομοσπονδία) και στην Αυστριακή Ένωση Δήμων (Αυστριακή Κοινοτική Ομοσπονδία) (άρθρο 115 παράγραφος 3).
  2. Εάν τα κρατίδια παρουσιάσουν κοινό σχόλιο για ένα έργο που αφορά θέματα όπου η νομοθεσία είναι αρμοδιότητα τους, η Ομοσπονδία μπορεί κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και της ψηφοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί μόνο να αποκλίνει από το κοινό σχόλιο για επιτακτικούς λόγους ολοκλήρωσης και εξωτερικής πολιτικής. Η Ομοσπονδία πρέπει να ενημερώσει χωρίς καθυστέρηση τα κρατίδια για αυτούς τους λόγους.
  3. Εάν ένα έργο επηρεάζει επίσης θέματα όπου η νομοθεσία είναι αρμοδιότητα των κρατιδίων, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση μπορεί να εκχωρήσει το δικαίωμα συμμετοχής στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου και σε ένα τέτοιο πλαίσιο για τη διαπραγμάτευση του έργου και την ψηφοφορία, σε ένα μέλος μιας κυβέρνησης του κρατιδίου που προτείνεται από ένα από τα κρατίδια. Η άσκηση αυτής της εξουσίας μέσω του εκπροσώπου των κρατιδίων θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία και σε συντονισμό με τον αρμόδιο ομοσπονδιακό υπουργό. Η παράγραφος 2 ισχύει και για αυτόν. Σε θέματα που σχετίζονται με την ομοσπονδιακή νομοθεσία, ο εκπρόσωπος των κρατιδίων είναι υπεύθυνος έναντι του Εθνικού Συμβουλίου, σε θέματα που αφορούν τη κρατιδιακή νομοθεσία στα βουλευτικά σώματα των κρατιδίων σύμφωνα με το άρθρο 142.
  4. Πιο λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τις παραγράφους 1 έως 3 ανωτέρω θεσπίζονται σε συμφωνία μεταξύ της Ομοσπονδίας και των κρατιδίων (άρθρο 15α παράγραφος 1).
  5. Τα κρατίδια υποχρεούνται να λάβουν μέτρα τα οποία, στο πλαίσιο της αυτόνομης σφαίρας αρμοδιότητάς τους, καθίστανται απαραίτητα για την εφαρμογή δικαστικών πράξεων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σε περίπτωση που ένα ομόσπονδο κράτος δεν συμμορφωθεί έγκαιρα με αυτήν την υποχρέωση και αυτό αποδειχθεί εναντίον της Αυστρίας από δικαστήριο στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρμοδιότητα για τέτοια μέτρα, ιδίως η έκδοση των απαραίτητων νόμων, μεταβιβάζεται στην Ομοσπονδία. Ένα μέτρο που λαμβάνει η Ομοσπονδία σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, ιδίως το ζήτημα αυτού του νόμου ή το ζήτημα αυτού του διατάγματος, καθίσταται άκυρο μόλις το ομόσπονδο κράτος λάβει τα απαραίτητα μέτρα.

Άρθρο 23ε

  1. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο για όλα τα σχέδια στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους παρέχει την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη γνώμη τους.
  2. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός οφείλει να ενημερώνει ρητά και έγκαιρα το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο σχετικά με ένα επερχόμενο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή του Συμβουλίου σχετικά με
    1. αλλαγή από ομοφωνία σε ειδική πλειοψηφία ή
    2. αλλαγή από μια ειδική νομοθετική διαδικασία στην τακτική νομοθετική διαδικασία

έτσι ώστε το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο να είναι σε θέση να ενεργούν εντός των αρμοδιοτήτων τους σύμφωνα με αυτό το άρθρο.

  1. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο έχει υποβάλει παρατηρήσεις σε ένα σχέδιο που αποσκοπεί στη διαβίβαση μιας νομικής πράξης που θα επηρέαζε την έκδοση ομοσπονδιακών πράξεων στον τομέα που διέπεται από τη νομική πράξη, ο αρμόδιος Ομοσπονδιακός Υπουργός μπορεί να παρεκκλίνει από τις διαπραγματεύσεις και τις ψηφοφορίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση από ένα τέτοιο σχόλιο μόνο για λόγους ενοποίησης και εξωτερικής πολιτικής. Εάν ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός σκοπεύει να παρεκκλίνει από τη θέση του Εθνικού Συμβουλίου, πρέπει να επικοινωνήσει ξανά με το Εθνικό Συμβούλιο. Εάν το έργο έχει ως στόχο τη θέσπιση δεσμευτικής νομικής πράξης που είτε απαιτεί την έγκριση ομοσπονδιακών συνταγματικών κανονισμών είτε περιέχει κανόνες που μπορούν να εγκριθούν μόνο με τέτοιους κανονισμούς, μια τέτοια απόκλιση είναι παραδεκτή μόνο εάν το Εθνικό Συμβούλιο δεν αντιταχθεί εντός επαρκούς χρονικού διαστήματος. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός πρέπει να υποβάλει αναφορά φστο Εθνικό Συμβούλιο αμέσως μετά την ψηφοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά να αναφέρει τους λόγους, για τους οποίους παρέκκλινε από τη θέση.
  2. Εάν το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο έχει υποβάλει σχόλια σε ένα έργο που στοχεύει στην έγκριση μιας δεσμευτικής νομικής πράξης που είτε απαιτεί την έγκριση ομοσπονδιακών συνταγματικών κανονισμών που περιορίζουν την αρμοδιότητα των κρατιδίων στη νομοθέτηση και τις εκτελεστικές εξουσίες σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2, ή περιέχει κανονισμούς που μπορούν να εγκριθούν μόνο με τέτοιους κανονισμούς, ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός μπορεί να παρεκκλίνει από αυτή τη θέση σε διαπραγματεύσεις ή να ψηφίζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο για επιτακτικούς διεθνείς πολιτικούς λόγους και λόγους εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο, η απόκλιση είναι αποδεκτή μόνο εάν το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο δεν αντιταχθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός πρέπει να υποβάλει αναφορά στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αμέσως μετά την ψηφοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους παρεκκλίνει από αυτή τη θέση.

Άρθρο 23στ

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο ασκούν τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στη σύμβαση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη σύμβαση για τον τρόπο εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα πρωτόκολλα που επισυνάπτονται στις συμβάσεις αυτές, όπως τροποποιούνται, των εθνικών κοινοβουλίων.
  2. Οποιοσδήποτε ομοσπονδιακός υπουργός υποβάλλει αναφορά στο Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στις αρχές κάθε έτους σχετικά με τα σχέδια του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναμένονται κατά τη διάρκεια του έτους και επίσης σχετικά με τη θέση της Αυστρίας σε αυτά τα έργα που αναμένονται.
  3. Περαιτέρω καθήκοντα πληροφόρησης καθορίζονται από ομοσπονδιακό νόμο.
  4. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο μπορούν να εκφράσουν τις απόψεις τους για σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέσεις τους προς τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 23ζ

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο παρουσιάζουν τη θέση τους σε εύλογο σχόλιο σε σχεδιαζόμενη νομική πράξη στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την οποία το σχέδιο είναι ασυμβίβαστο με την αρχή της αποκέντρωσης.
  2. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο μπορούν να ζητήσουν από τον αρμόδιο ομοσπονδιακό υπουργό να προβεί σε δήλωση σχετικά με τη συμβατότητα των σχεδίων σύμφωνα με την παράγραφο 1 με την αρχή της αποκέντρωσης, η οποία, γενικά, πρέπει να υποβληθεί εντός δύο εβδομάδων από την υποβολή του αιτήματος.
  3. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρέπει να ενημερώνει αμέσως τα κοινοβούλια των κρατιδίων για όλα τα σχέδια σύμφωνα με την παράγραφο 1 και να τους δώσει την ευκαιρία να υποβάλουν σχόλια. Κατά τη λήψη εύλογης δήλωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρέπει να λάβει υπόψη τα σχόλια των κοινοβουλίων των κρατιδίων και να τα ενημερώσει σχετικά για αυτά τα ψηφίσματα.

Άρθρο 23η

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο μπορούν να αποφασίσουν να εγείρουν αξιώσεις κατά νομικής πράξης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παραβίαση της αρχής της αποκέντρωσης.
  2. Το γραφείο του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου αποστέλλει αμέσως την αξίωση στο όνομα του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 23θ

  1. Το μέλος της Αυστρίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να συμφωνήσει σε μια πρωτοβουλία σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία της Λισαβόνας, μόνο αφού είχε εγκριθεί από το Εθνικό Συμβούλιο, με την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, βάσει πρότασης της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Τέτοιες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου απαιτούν το καθένα την παρουσία τουλάχιστον του μισού του αριθμού των μελών και της πλειοψηφίας των δύο τρίτων των ψηφισάντων.
  2. Στον βαθμό που ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα εθνικά κοινοβούλια παρέχει τη δυνατότητα απόρριψης πρωτοβουλίας ή πρότασης σχετικά με
    1. αλλαγή από ομοφωνία σε ειδική πλειοψηφία ή
    2. αλλαγή από μια ειδική νομοθετική διαδικασία στην τακτική νομοθετική διαδικασία,

το Εθνικό Συμβούλιο, με την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, μπορεί να αρνηθεί τέτοια πρωτοβουλία ή πρόταση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  1. Ψηφίσματα του Συμβουλίου με τα οποία εισάγονται νέες κατηγορίες μέσων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτούν την έγκριση από το Εθνικό Συμβούλιο και την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Το άρθρο 50 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο εφαρμόζεται ανάλογα. Άλλα ψηφίσματα του Συμβουλίου που καθορίζουν κανονισμούς για το σύστημα των ιδίων μέσων της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαιτούν την έγκριση από το Εθνικό Συμβούλιο. Το άρθρο 23ε παράγραφος 2 εφαρμόζεται ανάλογα.
  2. Το άρθρο 50 παράγραφος 4 εφαρμόζεται ανάλογα με άλλα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή του Συμβουλίου, τα οποία τίθενται σε ισχύ σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο μετά από έγκριση από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.
  3. Τα ψηφίσματα του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου βάσει αυτού του άρθρου δημοσιεύονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας.

Άρθρο 23ι

  1. Η Αυστρία συμμετέχει στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει της Ενότητας V κεφάλαιο 1 και 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε από τη συμφωνία της Λισαβόνας, η οποία προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 5 και άρθρο 21 παράγραφος 1, ιδίως την τήρηση σεβασμός των αρχών του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό περιλαμβάνει τη συμμετοχή σε δασμούς σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 1 της παρούσας σύμβασης και σε μέτρα με τα οποία οι οικονομικές και χρηματοοικονομικές σχέσεις με μία ή περισσότερες τρίτες χώρες αναστέλλονται, περιορίζονται ή διακόπτονται εντελώς. Το άρθρο 50 παράγραφος 4 εφαρμόζεται ανάλογα με τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με την κοινή άμυνα.
  2. Το άρθρο 23ε παράγραφος 3 εφαρμόζεται ανάλογα με τα ψηφίσματα στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει της ενότητας V κεφάλαιο 2 της σύμβασης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία της Λισαβόνας.
  3. Το δικαίωμα ψήφου σχετικά με ψηφίσματα σχετικά με την έναρξη αποστολής εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα καθήκοντα στρατιωτικής διαβούλευσης και υποστήριξης, καθήκοντα πρόληψης των συγκρούσεων και διατήρησης της ειρήνης ή των μαχητικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο της διαχείρισης κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων και επιχειρήσεων ειρήνης η σταθεροποίηση της κατάστασης μετά από συγκρούσεις, καθώς και για αποφάσεις δυνάμει του άρθρου 42 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε από τη Συνθήκη της Λισαβόνας σχετικά με τον σταδιακό καθορισμό μιας κοινής αμυντικής πολιτικής, πρέπει να ασκείται με συντονισμό μεταξύ του ομοσπονδιακού καγκελάριου και του αρμόδιου Υπουργού Εξωτερικών.
  4. Εάν η απόφαση που θα ληφθεί ενδέχεται να συνεπάγεται υποχρέωση αποστολής εκ μέρους της Αυστρίας μονάδων ή μεμονωμένων προσώπων, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν σύμφωνα με την παράγραφο 3 μπορούν να εγκριθούν μόνο με την επιφύλαξη ότι αυτό εξακολουθεί να απαιτεί τη διεξαγωγή της προβλεπόμενης διαδικασίας σύμφωνα με το συνταγματικό δίκαιο που διέπει την αποστολή μονάδων ή μεμονωμένων ατόμων σε άλλες χώρες.

Άρθρο 23κ

  1. Λεπτομερέστερες διατάξεις σχετικά με τα άρθρα 23ε, 23στ παρ. 1, 2 και 4 καθώς και 23ζ έως 23ι διατυπώνονται με ομοσπονδιακή πράξη σχετικά με την πάγια εντολή του Εθνικού Συμβουλίου και την πάγια εντολή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.
  2. Οι αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου βάσει των άρθρων 23ε, 23στ παρ. 4, 23γ και 23ι παρ. 2 ανήκουν στην κύρια επιτροπή του. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τη μόνιμη επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να προβλέπει ότι η μόνιμη επιτροπή εκλέγει μόνιμη υποεπιτροπή, στην οποία εφαρμόζεται το άρθρο 55 παράγραφος 3. Η κύρια επιτροπή μπορεί να αναθέσει αρμοδιότητες σε αυτήν τη μόνιμη υποεπιτροπή σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο. Τέτοια αλλαγή μπορεί να ανακληθεί πλήρως ή εν μέρει ανά πάσα στιγμή. Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο, η αρμοδιότητα της μόνιμης επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να μεταφερθεί υπό το πρώτο εδάφιο στο Εθνικό Συμβούλιο ή στη μόνιμη υποεπιτροπή του κύριου συμβουλίου σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο.
  3. Οι αρμοδιότητες του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου σύμφωνα με τα άρθρα 23ε, 23στ, παρ. 4 και 23ζ μπορούν να μεταβιβάζονται με πάγια εντολή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου σε επιτροπή που πρέπει να εκλέξει.

Κεφάλαιο II. Ομοσπονδιακή νομοθεσία[Επεξεργασία]

Α. Εθνικό Συμβούλιο[Επεξεργασία]

Άρθρο 24

Η νομοθετική εξουσία της Ομοσπονδίας ασκείται από το Εθνικό Συμβούλιο από κοινού με το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.

Άρθρο 25

  1. Η έδρα του Εθνικού Συμβουλίου είναι η Βιέννη, η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα.
  2. Κατά τη διάρκεια έκτακτων περιστάσεων, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί, κατόπιν αιτήματος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, να συγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο αλλού εντός της ομοσπονδιακής επικράτειας.

Άρθρο 26

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο εκλέγεται από τον ομοσπονδιακό λαό σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικής εκπροσώπησης με βάση ίση, άμεση, προσωπική, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία ανδρών και γυναικών που έχουν συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας τους την ημέρα των εκλογών.
  2. Η ομοσπονδιακή επικράτεια χωρίζεται σε αυτόνομες εκλογικές περιφέρειες των οποίων τα όρια ενδέχεται να μην αλληλεπικαλύπτονται με τα όρια των κρατιδίων. Αυτές οι εκλογικές περιφέρειες υποδιαιρούνται σε αυτόνομες επαρχιακές περιφέρειες. Ο αριθμός των βουλευτών κατανέμεται μεταξύ των ψηφοφόρων των εκλογικών περιφερειών που πληρούν τα απαραίτητα προσόντα (εκλογικά όργανα) ανάλογα με τον αριθμό των υπηκόων που σύμφωνα με το αποτέλεσμα της τελευταίας απογραφής είχαν την κύρια κατοικία τους σε μια συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια συν τον αριθμό εκείνων που την ημέρα της απογραφής δεν είχαν την κύρια κατοικία τους στην ομοσπονδιακή επικράτεια, αλλά εγγράφηκαν στο εκλογικό μητρώο ενός δήμου που αφορά τη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Ο αριθμός των βουλευτών που κατανέμονται σε μια εκλογική περιφέρεια κατανέμεται με τον ίδιο τρόπο μεταξύ των επαρχιακών εκλογικών περιφερειών. Οι εκλογικοί κανονισμοί του Εθνικού Συμβουλίου προβλέπουν μια τελική διαδικασία κατανομής που σχετίζεται με ολόκληρη την ομοσπονδιακή επικράτεια, σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικής εκπροσώπησης που εξασφαλίζει ισορροπία μεταξύ των εδρών που διατίθενται στα κόμματα που εκλέγονται στις εκλογές και της κατανομής των μέχρι στιγμής μη κατανεμημένων εδρών. Δεν επιτρέπεται η κατανομή του εκλογικού σώματος σε άλλα εκλογικά σώματα.
  3. Η ημέρα των εκλογών πρέπει να είναι Κυριακή ή νόμιμη αργία. Εάν προκύψουν άλλες περιστάσεις που εμποδίζουν την έναρξη, τη συνέχιση ή το τέλος των εκλογών, η εκλογική επιτροπή μπορεί να εγκρίνει παράταση για την επόμενη ημέρα ή να αναβάλει τις εκλογές
  4. Δικαίωμα για υποψηφιότητα έχουν εκείνοι που έχουν δικαίωμα ψήφου για το Εθνικό Συμβούλιο, οι οποίοι κατέχουν την αυστριακή ιθαγένεια κατά την ημέρα των εκλογών και έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος ζωής τους την ημέρα των εκλογών.
  5. Ο αποκλεισμός από το δικαίωμα εκλέγειν ή εκλέγεσθαι, επίσης και σε διαφορετικό βαθμό, μπορεί να προβλεφθεί μόνο από ομοσπονδιακό νόμο ως συνέπεια τελικής ποινής από τα δικαστήρια.
  6. Τα άτομα που έχουν δικαίωμα ψήφου και ενδεχομένως παρεμποδίζονται κατά την ημέρα της εκλογής να ψηφίσουν ενώπιον της εκλογικής αρχής, για παράδειγμα για απουσία, για λόγους υγείας ή διαμονής στο εξωτερικό, μπορούν να κάνουν χρήση του δικαιώματος ψήφου τους μέσω ταχυδρομείου μετά από αίτηση που αναφέρει τον λόγο. Η ταυτότητα του αιτούντος πρέπει να αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως. Ο ψηφοφόρος που πληροί τα κριτήρια πρέπει να δηλώσει με υπογραφή αντί όρκου, ότι η ψήφος του διεξήχθη προσωπικά και εμπιστευτικά.
  7. Το εκλογικό μητρώο καταρτίζεται από τους δήμους ως μέρος των αρμοδιοτήτων τους.
  8. Περαιτέρω λεπτομέρειες της εκλογικής διαδικασίας καθορίζονται από ομοσπονδιακό νόμο.

Άρθρο 26α

Η υλοποίηση και διοργάνωση των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Εθνικό Συμβούλιο, τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο και τα δημοψηφίσματα καθώς και η συμμετοχή στον έλεγχο των λαϊκών πρωτοβουλιών, των λαϊκών διαβουλεύσεων καθώς και της συμμετοχής στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών ομάδες δράσης των πολιτών είναι υποχρέωση των εκλογικών αρχών που συγκροτούνται πριν από κάθε εκλογή του Εθνικού Συμβουλίου. Τα μέλη των συμμετεχόντων κομμάτων πρέπει να συμμετέχουν στην εκλογική αρχή, καθώς τα μέλη της επιτροπής, έχοντας δικαίωμα ψήφου, στην ομοσπονδιακή εκλογική αρχή και είναι επίσης ενεργοί ή συνταξιούχοι δικαστές. Ο αριθμός των μελών της επιτροπής καθορίζεται στους εκλογικούς κανόνες του Εθνικού Συμβουλίου. Τα μέλη που δεν είναι δικαστές διορίζονται βάσει προτάσεων των συμμετεχόντων κομμάτων ανάλογα με το ποσοστό τους κατά τις προηγούμενες εκλογές του Εθνικού Συμβουλίου. Τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο πρόσφατα εκλεγμένο Εθνικό Συμβούλιο που δεν δικαιούνται διορισμό μελών στην επιτροπή δικαιούνται ωστόσο να προτείνουν ένα μέλος της επιτροπής για την ομοσπονδιακή εκλογική αρχή.

Άρθρο 27

  1. Η νομοθετική περίοδος του Εθνικού Συμβουλίου διαρκεί πέντε έτη, υπολογιζόμενη από την ημέρα της πρώτης συνεδρίασης, αλλά σε κάθε περίπτωση μέχρι την ημέρα κατά την οποία συνέρχεται το νέο Εθνικό Συμβούλιο.
  2. Το νεοεκλεγμένο Εθνικό Συμβούλιο συγκαλείται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο εντός τριάντα ημερών μετά τις εκλογές. Αυτές πρέπει να διευθετηθούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ώστε να επιτρέψουν στο νεοεκλεγέν Εθνικό Συμβούλιο να συνεδριάσει την επομένη της λήξης του πέμπτου έτους της νομοθετικής περιόδου.

Άρθρο 28

  1. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος συγκαλεί κάθε χρόνο το Εθνικό Συμβούλιο για μια τακτική σύνοδο η οποία δεν θα ξεκινήσει πριν από τις 15 Σεπτεμβρίου και δεν θα διαρκέσει περισσότερο από τις 15 Ιουλίου του επόμενου έτους.
  2. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί επίσης να συγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο για έκτακτες συνόδους. Εάν το ζητήσει η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του Εθνικού ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος υποχρεούται να καλέσει το Εθνικό Συμβούλιο για έκτακτη σύνοδο για να συνεδριάσει επιπλέον εντός δύο εβδομάδων από την απαίτηση που έχει οριστεί. Η σύγκληση δεν χρειάζεται προσυπογραφή. Ένα αίτημα από μέλη του Εθνικού Συμβουλίου ή από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο δεν απαιτεί σύσταση από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
  3. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος κηρύσσει τη λήξη των συνόδων του Εθνικού Συμβουλίου κατόπιν ψηφοφορίας του Εθνικού Συμβουλίου.
  4. Μετά την έναρξη μιας νέας συνόδου του Εθνικού Συμβουλίου εντός της ίδιας νομοθετικής περιόδου, οι εργασίες θα συνεχιστούν σύμφωνα με το στάδιο που έφτασε στο τέλος της τελευταίας συνόδου. Στο τέλος της συνόδου, οι εθνικές επιτροπές μπορούν να ζητήσουν από το Εθνικό Συμβούλιο να συνεχίσουν τις εργασίες τους. Από την αρχή μιας νομοθετικής περιόδου, οι λαϊκές πρωτοβουλίες και οι πρωτοβουλίες πολιτών που υποβάλλονται στο Εθνικό Συμβούλιο θεωρούνται υποχρεώσεις για το νεοεκλεγέν Εθνικό Συμβούλιο. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να καθορίσει το ίδιο για περαιτέρω εργασίες.
  5. Κατά τη διάρκεια της συνόδου, ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου συγκαλεί τις ατομικές συνεδριάσεις. Εάν κατά τη διάρκεια μιας συνόδου ο αριθμός των μελών που ορίζει ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου ή την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση όπως το απαιτεί, ο Πρόεδρος υποχρεούται να συγκαλέσει συνεδρίαση. Λεπτομερέστερες διατάξεις ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο σχετικά με τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου που ορίζει επίσης μια περίοδο εντός της οποίας πρέπει να συγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο.
  6. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου ορίζει ειδικές διατάξεις για τη σύγκλησή του σε περίπτωση που ο εκλεγμένος Πρόεδρος παρεμποδίζεται από την άσκηση της θητείας του ή στερείται των καθηκόντων του.

Άρθρο 29

  1. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί να διαλύσει το Εθνικό Συμβούλιο, αλλά μπορεί να κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος μόνο μία φορά για τον ίδιο λόγο. Σε αυτήν την περίπτωση, οι νέες εκλογές θα διευθετηθούν από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ώστε το νεοεκλεγμένο Εθνικό Συμβούλιο να μπορεί να συνέρχεται το αργότερο την εκατοστή ημέρα μετά τη διάλυση.
  2. Πριν από τη λήξη της νομοθετικής περιόδου, το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να ψηφίσει τη δική του διάλυση με απλό νόμο.
  3. Μετά τη διάλυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 ανωτέρω καθώς και μετά τη λήξη της περιόδου για την οποία εκλέχθηκε το Εθνικό Συμβούλιο, η νομοθετική περίοδος διαρκεί μέχρι την ημέρα κατά την οποία συνεδριάζει το νεοεκλεγέν Εθνικό Συμβούλιο.

Άρθρο 30

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο εκλέγει μεταξύ των μελών του τον Πρόεδρο, τον δεύτερο και τον τρίτο πρόεδρο.
  2. Οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου διεξάγονται σύμφωνα με ειδικό ομοσπονδιακό νόμο. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να ψηφιστεί μόνο παρουσία των μισών μελών και με πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.
  3. Το κοινοβουλευτικό προσωπικό, το οποίο υπόκειται στον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου, είναι αρμόδιο για τη συνδρομή με τα κοινοβουλευτικά καθήκοντα και τη διεξαγωγή διοικητικών θεμάτων εντός του πεδίου εφαρμογής των αρχών του νομοθετικού σώματος της Ομοσπονδίας, καθώς και για παρόμοια καθήκοντα και διοικητικά θέματα σχετικά με τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έχουν εκλεγεί στην Αυστρία. Η εσωτερική οργάνωση του κοινοβουλευτικού προσωπικού για θέματα που αφορούν το ομοσπονδιακό συμβούλιο διευθετείται σε συμφωνία με τον πρόεδρο του ομοσπονδιακού συμβουλίου, ο οποίος έχει επίσης την εξουσία να εκδίδει οδηγίες σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στο ομοσπονδιακό συμβούλιο βάσει του νόμου.
  4. Ο διορισμός του κοινοβουλευτικού προσωπικού και όλες οι άλλες αρμοδιότητες σε θέματα προσωπικού ανήκουν στον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου.
  5. Ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να αποσπάσει υπαλλήλους του κοινοβουλευτικού προσωπικού σε κοινοβουλευτικά κόμματα για βοήθεια στην εκπλήρωση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων.
  6. Ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου είναι η ανώτατη διοικητική αρχή στην εκτέλεση των διοικητικών θεμάτων για τα οποία είναι σύμφωνα με το παρόν άρθρο αρμόδιος και ασκεί αυτές τις εξουσίες από μόνος του. Εκδίδει διατάγματα στο μέτρο που αφορούν αποκλειστικά διοικητικά θέματα που ρυθμίζονται από το παρόν άρθρο.

Άρθρο 31

Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά σε αυτόν τον νόμο ή όπως ορίζεται διαφορετικά στον ομοσπονδιακό νόμο για τις Διαρκείς Επιτροπές σε σχέση με μεμονωμένα θέματα, η παρουσία τουλάχιστον ενός τρίτου των μελών και η απόλυτη πλειοψηφία των ψηφισάντων απαιτείται για ψηφοφορία από το Εθνικό Συμβούλιο.

Άρθρο 32

  1. Οι σύνοδοι του Εθνικού Συμβουλίου είναι δημόσιες.
  2. Το κοινό αποκλείεται εάν το ζητήσει ο Πρόεδρος ή ο αριθμός των μελών που ορίζονται στον ομοσπονδιακό νόμο για τις Διαρκείς Επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου το ζητήσουν και το Εθνικό Συμβούλιο το ψηφίσει υπέρ του αποκλεισμού του κοινού.

Άρθρο 33

Κανείς δεν καλείται να λογοδοτήσει για τη δημοσίευση των καταγραφών των διαδικασιών στις δημόσιες συνόδους του Εθνικού Συμβουλίου και των επιτροπών του.

Β. Ομοσπονδιακό Συμβούλιο[Επεξεργασία]

Άρθρο 34

  1. Σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις, τα κρατίδια εκπροσωπούνται στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε ομόσπονδου κρατιδίου.
  2. Το κρατίδιο με τον υψηλότερο πληθυσμό εκπροσωπείται από δώδεκα μέλη, κάθε άλλο κρατίδιο ανάλογα με τον αριθμό των κατοίκων προς εκείνους του μεγαλύτερου κρατιδίου, με τα ποσοστά που υπερβαίνουν το μισό του συντελεστή να προσμετράται ως πλήρες. Ωστόσο, κάθε κρατίδιο έχει δικαίωμα εκπροσώπησης τουλάχιστον τριών μελών. Ένας αναπληρωτής διορίζεται για κάθε μέλος.
  3. Ο αριθμός των μελών εκπροσωπούν κάθε ομόσπονδο κρατίδιο καθορίζεται μετά από κάθε γενική απογραφή από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο.

Άρθρο 35

  1. Τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και οι αναπληρωτές τους εκλέγονται από τα κοινοβούλια κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων νομοθετικών περιόδων τους σύμφωνα με την αρχή της αναλογικής εκπροσώπησης, αλλά τουλάχιστον μία έδρα πρέπει να καταλάβει το κόμμα που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό εδρών στο κοινοβούλιο ή, εάν πολλά κόμματα έχουν τον ίδιο αριθμό εδρών, τον δεύτερο υψηλότερο αριθμό ψήφων κατά τις τελευταίες εκλογές για το κοινοβούλιο. Όταν οι αξιώσεις πολλών κομμάτων είναι ίσες, το ζήτημα διευθετείται με κλήρωση.
  2. Τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου δεν χρειάζεται να ανήκουν στο κοινοβούλιο που τους αναθέτει. Ωστόσο, πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις για αυτό το κοινοβούλιο.
  3. Μετά τη λήξη της νομοθετικής περιόδου ενός κοινοβουλίου ή μετά τη διάλυσή του, τα μέλη που του που έχουν ανατεθεί στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο παραμένουν στην αρχή έως ότου το νέο κοινοβούλιο πραγματοποιήσει την εκλογή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.
  4. Οι διατάξεις των άρθρων 34 και 35 μπορούν να τροποποιηθούν μόνο - πέρα από την πλειοψηφία των απαιτούμενων ψήφων γενικότερα για την έγκριση ψηφίσματος στο Συμβούλιο - εάν στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο η πλειοψηφία των εκπροσώπων από τουλάχιστον τέσσερα κρατίδια ενέκρινε την τροποποίηση.

Άρθρο 36

  1. Τα κρατίδια αναλαμβάνουν την προεδρία του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου διαδοχικά κατά αλφαβητική σειρά κάθε έξι μήνες.
  2. Ως πρόεδρος ενεργεί, ο κορυφαίος εκπρόσωπος του κρατιδίου που έχει αναλάβει την προεδρία, η εντολή του οποίου πηγαίνει στο κόμμα που έχει τον μεγαλύτερο αριθμό εδρών στο κοινοβούλιο ή, εάν πολλά κόμματα έχουν ίσο αριθμό εδρών, είχε τον υψηλότερο αριθμό ψήφων στις πιο πρόσφατες εκλογές του κοινοβουλίου· σε περίπτωση ίσων αξιώσεων πολλών κομμάτων, η απόφαση λαμβάνεται με κλήρωση. Ωστόσο, το κοινοβούλιο μπορεί να αποφασίσει, ότι πρόεδρος θα αναλάβει άλλος εκπρόσωπος του κρατιδίου, του οποίου η εντολή στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο είναι με το ίδιο κόμμα. Ωστόσο, ένα τέτοιο ψήφισμα απαιτεί την έγκριση της πλειοψηφίας των μελών του κοινοβουλίου, που ανήκουν στο ίδιο κόμμα στο κοινοβούλιο. Ο διορισμός των αναπληρωτών του προέδρου διέπεται από τις Διατάξεις του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος φέρει τον τίτλο «Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου», οι αναπληρωτές του φέρουν τον τίτλο «Αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου».
  3. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο θα συγκληθεί από τον πρόεδρό του στην έδρα του Εθνικού Συμβουλίου. Ο Πρόεδρος υποχρεούται αμέσως να συγκαλέσει το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο εάν το ζητήσει τουλάχιστον το ένα τέταρτο των μελών του ή η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
  4. Οι Διοικητές έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε όλες τις διαδικασίες του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες των Μόνιμων Διατάξεων του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, έχουν, κατόπιν αιτήματός τους, το δικαίωμα ακρόασης για ζητήματα που σχετίζονται με το κρατιδίο τους.

Άρθρο 37

  1. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τον παρόντα νόμο ή όπως ορίζεται διαφορετικά στις Μόνιμες Διατάξεις του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για μεμονωμένα θέματα, απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον ενός τρίτου των μελών και η απόλυτη πλειοψηφία των μελών που απαιτούνται για την έγκριση του ψηφίσματος από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
  2. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο λαμβάνει Μόνιμες Διατάξεις μέσω απόφασης. Αυτό το ψήφισμα μπορεί να εγκριθεί μόνο παρουσία των μισών μελών με την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Διατάξεις που ισχύουν και πέραν του εσωτερικού πεδίου εφαρμογής του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου μπορούν να γίνουν με τις Διατάξεις, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για τη διαχείριση των δραστηριοτήτων του. Οι Μόνιμες Διατάξεις έχουν το καθεστώς ομοσπονδιακού νόμου. Δημοσιεύονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας.
  3. Οι συνεδριάσεις του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου είναι δημόσιες. Ωστόσο, το κοινό μπορεί, σύμφωνα με τις Μόνιμες Διατάξεις, να αποκλειστεί με απόφαση. Οι διατάξεις του άρθρου 33 εφαρμόζονται επίσης σε δημόσιες συνεδριάσεις του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και των επιτροπών του.

Γ. Ομοσπονδιακή Συνέλευση[Επεξεργασία]

Άρθρο 38

Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο συνέρχονται ως Ομοσπονδιακή Συνέλευση σε κοινή δημόσια συνεδρίαση στην έδρα του Εθνικού Συμβουλίου για την επιβεβαίωση του ομοσπονδιακού προέδρου καθώς και για την έγκριση ψηφίσματος σχετικά με την κήρυξη πολέμου.

Άρθρο 39

  1. Εκτός από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 60 παρ. 6, 63 παρ. 2, 64 παρ. 4 και 68 παρ. 2, η Ομοσπονδιακή Συνέλευση συγκαλείται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Η προεδρία εναλλάσσεται μεταξύ του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου και του Προέδρου του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ξεκινώντας από τον πρώτο.
  2. Ο Ομοσπονδιακός Νόμος για τις Μόνιμες Διατάξεις του Εθνικού Συμβουλίου εφαρμόζεται ανάλογα στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση.
  3. Οι διατάξεις του άρθρου 33 ισχύουν και για τις συνόδους της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης.

Άρθρο 40

  1. Τα ψηφίσματα της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης επικυρώνονται από τον Πρόεδρό της και προσυπογράφονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  2. Τα ψηφίσματα της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης μετά από δήλωση πολέμου δημοσιεύονται επίσημα από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.

Δ. Ομοσπονδιακή νομοθετική διαδικασία[Επεξεργασία]

Άρθρο 41

  1. Οι νομοθετικές προτάσεις υποβάλλονται στο Εθνικό Συμβούλιο ως προτάσεις από τα μέλη του, από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο ή από το ένα τρίτο των μελών του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και ως νομοσχέδια από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
  2. Κάθε πρόταση 100.000 ψηφοφόρων ή κατά το ένα έκτο καθένας από τους ψηφοφόρους σε τρία κρατίδια (εφεξής «λαϊκή πρωτοβουλία») υποβάλλεται από την ομοσπονδιακή εκλογική επιτροπή στο Εθνικό Συμβούλιο για τις περαιτέρω ενέργειες. Το δικαίωμα ψηφοφορίας, ως προς τις λαϊκές πρωτοβουλίες, ανήκει σε εκείνους που την τελευταία ημέρα εγγραφής στο Εθνικό Συμβούλιο ψηφίζουν και έχουν την κύρια κατοικία τους σε έναν δήμο στην ομοσπονδιακή επικράτεια. Η λαϊκή πρωτοβουλία πρέπει να αφορά ένα ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί από το ομοσπονδιακό δίκαιο και μπορεί να προταθεί με τη μορφή σχεδίου νόμου.
  3. Οι λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία της λαϊκής πρωτοβουλίας θα γίνονται από το ομοσπονδιακό δίκαιο.

Άρθρο 42

  1. Κάθε νόμος του Εθνικού Συμβουλίου διαβιβάζεται χωρίς καθυστέρηση από τον Πρόεδρό του στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
  2. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από το συνταγματικό δίκαιο, μια πράξη μπορεί να επικυρωθεί και να δημοσιευτεί μόνο εάν το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο δεν έχει προβάλει αιτιολογημένη αντίρρηση για την εν λόγω νομοθεσία.
  3. Η ένσταση αυτή πρέπει να διαβιβαστεί γραπτώς στο Εθνικό Συμβούλιο από τον Πρόεδρο του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου εντός οκτώ εβδομάδων από την άφιξη του κανονισμού. Ο ομοσπονδιακός καγκελάριος ενημερώνεται σχετικά.
  4. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών του για άλλη μια φορά φέρει το αρχικό του ψήφισμα, αυτό επικυρώνεται και δημοσιεύεται. Εάν το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αποφασίσει να μην διατυπώσει αντιρρήσεις ή αν δεν εγείρει αιτιολογημένη ένσταση εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 3 ανωτέρω, η απόφαση θα επικυρωθεί και θα δημοσιευθεί.
  5. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο δεν έχει καμία αξίωση για συμμετοχή στο βαθμό που οι εθνικές αποφάσεις του Συμβουλίου αφορούν τις Μόνιμες Διατάξεις του Εθνικού Συμβουλίου, τη διάλυση του Εθνικού Συμβουλίου, έναν ομοσπονδιακό νόμο που παρέχει λεπτομερείς κανονισμούς για τη σύνταξη του ομοσπονδιακού χρηματοοικονομικού νόμου-πλαισίου, τον νόμο της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης νόμο, έναν ομοσπονδιακό νόμο περί οικονομικών, μια προσωρινή διάταξη σύμφωνη με το άρθρο 51α παράγραφος 4 ή τη διάθεση ομοσπονδιακής περιουσίας, την ανάληψη ή τη μετατροπή μιας ομοσπονδιακής ευθύνης, τη συστολή ή τη μετατροπή ενός ομοσπονδιακού νομισματικού χρέους, κύρωση τελικού σχεδίου νόμου ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.

Άρθρο 42α

Στον βαθμό που η θέσπιση του Εθνικού Συμβουλίου απαιτεί την έγκριση του κρατιδίου, πρέπει να κοινοποιηθεί από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο σύμφωνα με το άρθρο 42 αμέσως μετά την περάτωση της διαδικασίας από τις κυβερνήσεις των σχετιζόμενων κρατιδίων. Η έγκριση θεωρείται ότι χορηγείται εάν ο Κυβερνήτης του κρατιδίου δεν ειδοποιήσει τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο εντός οκτώ εβδομάδων μετά την ημέρα κατά την οποία επιδόθηκε στην κυβέρνηση του κρατιδίου, ότι η έγκριση απορρίπτεται. Πριν από τη λήξη αυτής της περιόδου, η απόφαση μπορεί να δημοσιευτεί μόνο εάν οι κυβερνήτες των σχετικών κρατιδίων έχουν κοινοποιήσει τη ρητή έγκριση από το ομόσπονδο κράτος.

Άρθρο 43

Εάν το Εθνικό Συμβούλιο το αποφασίσει ή εάν το ζητήσει η πλειοψηφία των μελών του Εθνικού Συμβουλίου, κάθε διάταξη του Εθνικού Συμβουλίου υποβάλλεται σε δημοψήφισμα μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύμφωνα με τα άρθρα 42 και 42α αλλά πριν από την επικύρωσή του από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο.

Άρθρο 44

  1. Οι συνταγματικοί νόμοι ή οι συνταγματικές διατάξεις που περιέχονται σε απλούς νόμους μπορούν να ψηφίζονται από το Εθνικό Συμβούλιο μόνο παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών και με πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Θα προσδιορίζεται ρητά ανάλογα («συνταγματικός νόμος», «συνταγματική διάταξη»).
  2. Οι συνταγματικοί νόμοι ή οι συνταγματικές διατάξεις που περιέχονται σε απλούς νόμους που περιορίζουν την αρμοδιότητα των κρατιδίων στη νομοθέτηση ή την εκτέλεση απαιτούν επιπλέον την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου που πρέπει να παρέχεται παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών και με πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.
  3. Οποιαδήποτε ολική αναθεώρηση του Ομοσπονδιακού Συντάγματος πρέπει μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 42 παραπάνω, αλλά πριν από την επικύρωσή του από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο να υποβληθεί σε δημοψήφισμα στον λαό της Ομοσπονδίας, ενώ οποιαδήποτε μερική αναθεώρηση απαιτεί αυτό μόνο εάν το ένα τρίτο των μελών του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου το απαιτεί.

Άρθρο 45

  1. Για ένα δημοψήφισμα, η απόλυτη πλειοψηφία των έγκυρων ψήφων είναι καθοριστική.
  2. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ανακοινώνεται επίσημα.

Άρθρο 46

  1. Το δημοψήφισμα πραγματοποιείται με εντολή του Ομοσπονδιακού Προέδρου.

$Δικαίωμα ψήφου σε δημοψηφίσματα έχουν εκείνοι που έχουν δικαίωμα ψήφου για το Εθνικό Συμβούλιο την ημέρα του δημοψηφίσματος.

  1. Οι λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία του δημοψηφίσματος θα γίνονται από ομοσπονδιακό νόμο. Το άρθρο 26 παράγραφος 6 πρέπει να εφαρμοστεί ανάλογα.

Άρθρο 47

  1. Η συνταγματική θέσπιση των ομοσπονδιακών νόμων επικυρώνεται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο.
  2. Η υποβολή για έλεγχο ταυτότητας πραγματοποιείται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  3. Η επαλήθευση υπογράφεται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.

Άρθρο 48

Οι ομοσπονδιακοί νόμοι και οι πολιτειακές συνθήκες που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1 θα δημοσιευθούν με αναφορά στην υιοθέτησή τους από το Εθνικό Συμβούλιο. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι βασίζονται σε δημοψήφισμα με αναφορά στο αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος.

Άρθρο 49

  1. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι δημοσιεύονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας. Εκτός εάν ορίζεται ρητώς διαφορετικά, η έναρξη ισχύος τους αρχίζει με τη λήξη της ημέρας δημοσίευσής τους και έχουν ισχύ σε ολόκληρη την ομοσπονδιακή επικράτεια.
  2. Οι κρατικές συνθήκες σύμφωνα με το άρθρο 50 παρ. 1 δημοσιεύονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας. Σε περίπτωση που μια κρατική συνθήκη σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1 υποπαράγραφος 1 έχει οριστεί σε περισσότερες από δύο γλώσσες αυθεντικά, αρκεί εάν
    1. δύο αυθεντικές γλωσσικές εκδόσεις και μετάφραση στη γερμανική γλώσσα,
    2. εάν, ωστόσο, η γερμανική έκδοση είναι η αυθεντική, αυτή και μια άλλη γνήσια γλωσσική έκδοση

δημοσιεύονται. Το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί, με την ευκαιρία της έγκρισης των κρατικών συνθηκών σύμφωνα με το άρθρο 50, παράγραφος 1, να αποφασίσει με διαφορετικό τρόπο εκτός από την Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας, τη δημοσίευση της κρατικής συνθήκης ή μεμονωμένων τμημάτων που θα καθοριστούν ακριβώς. Τέτοια ψηφίσματα του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου δημοσιεύονται από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας. Εκτός εάν ορίζεται ρητώς διαφορετικά, οι κρατικές συνθήκες σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1 τίθενται σε ισχύ μετά τη λήξη της ημέρας της δημοσίευσής τους - στην περίπτωση του τρίτου εδαφίου περίπτωσης κατά τη λήξη της ημερομηνίας διακήρυξης του ψηφίσματος του Εθνικού Συμβουλίου - και έχουν ισχύ σε ολόκληρη την ομοσπονδιακή επικράτεια. Αυτό δεν ισχύει για κρατικές συνθήκες που πρέπει να εφαρμοστούν με τη θέσπιση νόμων (άρθρο 50 παρ. 2 υποπαράγραφος 4).

  1. Οι ανακοινώσεις στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας και σύμφωνα με την παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο πρέπει να είναι προσιτές στο ευρύ κοινό και να εξακριβώνεται πλήρως και για πάντα στη δημοσιευμένη μορφή.
  2. Οι αναλυτικές διατάξεις σχετικά με τη διακήρυξη στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας θα τεθούν από ομοσπονδιακό νόμο.

Άρθρο 49α

  1. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος εξουσιοδοτείται από κοινού με τους αρμόδιους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς να επαναδιατυπώσει τους ομοσπονδιακούς νόμους, με εξαίρεση τον παρόντα Νόμο, και τις συνθήκες που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας στην έγκυρη έκδοσή τους με διακήρυξη στην Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας.
  2. Στη διακήρυξη για την αναδημοσίευση
    1. οι παρωχημένες ορολογικές εκφράσεις μπορούν να διορθωθούν και να διορθωθούν ορθογραφικά ώστε να εξομοιώνονται με τον νέο τρόπο γραφής,

$$μπορούν να διορθωθούν οι αναφορές σε άλλους κανονισμούς που δεν ανταποκρίνονται πλέον στην ισχύουσα νομοθεσία καθώς και σε άλλες ασυνέπειες,

    1. οι διατάξεις που έχουν ακυρωθεί από μεταγενέστερους κανονισμούς ή έχουν καταστεί άκυρες με άλλο τρόπο μπορούν να κηρυχθούν πλέον άκυρες,
    2. μπορούν να καθοριστούν συντομεύσεις τίτλων και αλφαβητικές συντομογραφίες τίτλων,
    3. οι ορισμοί των άρθρων, των τμημάτων, των παραγράφων και των παρόμοιων κουτιών σε περίπτωση εξάλειψης ή εισαγωγής μπορούν να τροποποιηθούν αντίστοιχα και, στο πλαίσιο αυτό, οι σχετικές αναφορές στο κείμενο του κανονισμού να διορθωθούν κατάλληλα,
    4. οι προσωρινές διατάξεις καθώς και οι παλαιότερες ακόμη ισχύουσες εκδοχές του ομοσπονδιακού νόμου (κρατική συνθήκη) μπορούν να συνοψιστούν με τον καθορισμό του πεδίου τους.
  1. Εκτός αν ορίζεται ρητώς διαφορετικά αναδημοσιευμένος ομοσπονδιακός νόμος (η αναδημοσιευμένη κρατική συνθήκη) και οι άλλοι κανονισμοί που περιέχονται στη διακήρυξη τίθενται σε ισχύ μετά τη λήξη της ημέρας της διακήρυξης.

Άρθρο 49β

  1. Η λαϊκή διαβούλευση του λαού για θέμα θεμελιώδους και συνολικής εθνικής σημασίας για την επίλυση του οποίου είναι αρμόδια η βουλή πρέπει να πραγματοποιηθεί εάν το Εθνικό Συμβούλιο το ψηφίσει λόγω πρότασης από τα μέλη του ή από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. Οι εκλογές και τα θέματα που υπόκεινται σε απόφαση δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο λαϊκής διαβούλευσης.
  2. Μια πρόταση σύμφωνα με την παράγραφο 1 παραπάνω πρέπει να περιλαμβάνει πρόταση για τη διατύπωση του ζητήματος που θα τεθεί βασικά σε λαϊκή διαβούλευση. Αυτό πρέπει να αποτελείται είτε από μια ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί με «Ναι» είτε «Όχι» είτε από δύο εναλλακτικές προτάσεις.
  3. Οι λαϊκές διαβουλεύσεις θα πραγματοποιούνται με τρόπο ανάλογο προς τα άρθρα 45 και 46. Το δικαίωμα ψήφου, όσον αφορά τις λαϊκές διαβουλεύσεις, ισχύει σε εκείνους που την ημέρα που ορίστηκε για τη διαβούλευση έχουν δικαίωμα ψήφου για το εθνικό Συμβούλιο. Η ομοσπονδιακή εκλογική επιτροπή πρέπει να υποβάλει το αποτέλεσμα της διαβούλευσης στο Εθνικό Συμβούλιο και στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.

Ε. Συμμετοχή του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου στην Εκτέλεση από την Ομοσπονδία[Επεξεργασία]

Άρθρο 50

  1. Τα πορίσματα από
    1. πολιτικές κρατικές συνθήκες και κρατικές συνθήκες, το περιεχόμενο των οποίων τροποποιεί ή συμπληρώνει υφιστάμενους νόμους και δεν εμπίπτουν στο άρθρο 16 παράγραφος 1, καθώς και
    2. κρατικές συνθήκες με τις οποίες τροποποιούνται οι συμβατικές βάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

απαιτούν την έγκριση του Εθνικού Συμβουλίου.

  1. Για να δηλωθούν οι συνθήκες σύμφωνα με την παράγραφο 1 εδάφιο 1 επιπλέον ισχύουν τα ακόλουθα:
    1. Σε περίπτωση που μια κρατική συνθήκη παρέχει την απλοποιημένη τροποποίησή της, η τροποποίηση αυτή δεν απαιτεί έγκριση σύμφωνα με την παράγραφο 1, εκτός εάν το Εθνικό Συμβούλιο έχει επιφυλαχθεί για την εν λόγω έγκριση.
    2. Στον βαθμό που μια κρατική συνθήκη διευθετεί θέματα που εμπίπτουν στην αυτόνομη σφαίρα αρμοδιότητας των κρατιδίων, απαιτεί την έγκριση από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
    3. Σε περίπτωση που μια κρατική συνθήκη έχει καθοριστεί αυθεντικά σε περισσότερες από δύο γλώσσες, αρκεί, εάν χορηγηθεί η έγκριση βάσει της παραγράφου 1
      1. βάσει δύο αυθεντικών γλωσσικών εκδόσεων και μετάφρασης στη γερμανική γλώσσα,
      2. εάν, ωστόσο, η γερμανική έκδοση είναι αυθεντική, βάσει αυτής και μιας άλλης γνήσιας γλωσσικής έκδοσης.
    4. Κατά τη στιγμή της έγκρισης μιας κρατικής συνθήκης, το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει σε ποιο βαθμό η εν λόγω συνθήκη θα εφαρμοστεί με την έκδοση νόμων.
  2. Το άρθρο 42 παράγραφοι 1 έως 4 συμπεριλαμβάνεται ανάλογα στα ψηφίσματα του Εθνικού Συμβουλίου σύμφωνα με τις παραγράφους 1 υποπαράγραφος 1 και παράγραφος 2 υποπαράγραφος 4 παραπάνω.
  3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 44 παράγραφος 3, οι κρατικές συνθήκες σύμφωνα με την παράγραφο 1 εδάφιο 2 μπορούν να συναφθούν μόνο με την έγκριση του Εθνικού Συμβουλίου και την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Αυτά τα ψηφίσματα απαιτούν το καθένα την παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών του και την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.
  4. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρέπει να ενημερώνονται χωρίς καθυστέρηση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για μια κρατική συνθήκη σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Άρθρο 50α

Το Εθνικό Συμβούλιο συμμετέχει σε θέματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Άρθρο 50β

Ένας Αυστριακός εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας μπορεί μόνο να συμφωνήσει ή να απέχει από την ψηφοφορία για

  1. πρόταση ψηφίσματος για τη χορήγηση ενίσχυσης σταθερότητας σε ένα κράτος μέλος κατ' αρχήν
  2. τροποποίηση του εγκεκριμένου μετοχικού κεφαλαίου και προσαρμογή του μέγιστου όγκου δανείων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, καθώς και η ζήτηση εγκεκριμένου μετοχικού κεφαλαίου που δεν έχει καταβληθεί και
  3. τροποποιήσεις των μέσων χρηματοδοτικής βοήθειας,

εάν το Εθνικό Συμβούλιο τον έχει εξουσιοδοτήσει να το πράξει βάσει πρότασης της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός μπορεί να συμβουλευτεί το Εθνικό Συμβούλιο. Χωρίς έγκριση από το Εθνικό Συμβούλιο, ο αυστριακός εκπρόσωπος πρέπει να αρνηθεί την πρόταση σε ένα τέτοιο ψήφισμα.

Άρθρο 50γ

  1. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός Υπουργός πρέπει να ενημερώσει αμέσως το Εθνικό Συμβούλιο για θέματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σύμφωνα με τους κανονισμούς του Ομοσπονδιακού Νόμου για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να παρέχει το δικαίωμα σχολιασμού από το εθνικό συμβούλιο.
  2. Στον βαθμό που το Εθνικό Συμβούλιο έχει κάνει σχολιασμούς σε θέματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας εγκαίρως, ο Αυστριακός εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας πρέπει να τους σεβαστεί στις διαπραγματεύσεις και στις ψηφοφορίες. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Εθνικό Συμβούλιο αμέσως μετά την ψηφοφορία και τελικά να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους ο Αυστριακός εκπρόσωπος δεν σεβάστηκε τους σχολιασμούς.
  3. Ο αρμόδιος ομοσπονδιακός υπουργός υποβάλλει τακτικά αναφορές στο Εθνικό Συμβούλιο σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Άρθρο 50δ

  1. Περαιτέρω λεπτομέρειες για τα άρθρα 50β και 50γ παράγραφοι 2 και 3 καθορίζονται στον Ομοσπονδιακό Νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου.
  2. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να παρέχει πρόσθετες αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου για τη συμμετοχή στην άσκηση του δικαιώματος ψήφου από αυστριακούς εκπροσώπους στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
  3. Για τη συμμετοχή σε θέματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, η Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνη για τις προπαρασκευαστικές συμβουλές για την ομοσπονδιακή χρηματοοικονομική νομοθεσία εκλέγει μόνιμες Υποεπιτροπές. Τουλάχιστον ένα μέλος οποιουδήποτε κόμματος που εκπροσωπείται στην κύρια επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να συμμετέχει σε οποιαδήποτε από αυτές τις υποεπιτροπές. Οι αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου σύμφωνα με τις παραγράφους 2, άρθρα 50β και 50γ μπορούν να μεταβιβαστούν σε αυτές τις μόνιμες Υποεπιτροπές από τον Ομοσπονδιακό Νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να προβλέπει ότι οι μόνιμες Υποεπιτροπές μπορούν να συγκαλούνται και να συνεδριάζουν ανά πάσα στιγμή. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο διαλυθεί από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 1, η συμμετοχή σε θέματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας βαρύνει τις μόνιμες Υποεπιτροπές.

Άρθρο 51

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο ψηφίζει τον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικού Πλαισίου και εντός των ορίων του τον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών. Το αντίστοιχο προσχέδιο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα αποτελέσει τη βάση των συζητήσεων.
  2. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση πρέπει να υποβάλλει στο Εθνικό Συμβούλιο κάθε χρόνο το αργότερο εντός προθεσμίας που ορίζεται σε ομοσπονδιακό νόμο, το σχέδιο νόμου περί Οικονομικού Πλαισίου ή το σχέδιο ομοσπονδιακού νόμου με τον οποίο τροποποιείται ο ομοσπονδιακός νόμος περί Οικονομικού Πλαισίου. Ο ομοσπονδιακός νόμος περί Οικονομικού Πλαισίου πρέπει να περιέχει ανώτατα όρια για τα οικονομικά μέσα που θα εγκριθούν από το Εθνικό Συμβούλιο στον αντίστοιχο νόμο περί Οικονομικού Πλαισίου που θα εγκριθεί βάσει κατηγοριών καθώς και των βασικών στοιχείων του προσωπικού προγραμματισμού. Εξαιρείται από αυτό η χρήση μέσων για την αποπληρωμή χρηματοοικονομικών χρεών και νομισματικών δεσμεύσεων για την προσωρινή ενίσχυση των ταμειακών κεφαλαίων και η χρήση μέσων ως αποτέλεσμα της ανταλλαγής κεφαλαίων σε περίπτωση συμφωνιών συναλλάγματος. Για περαιτέρω υποκατηγορίες πρέπει να προβλέπονται ανώτατα όρια για το επόμενο οικονομικό έτος και τα επόμενα επόμενα τρία οικονομικά έτη.
  3. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση πρέπει να υποβάλει στο Εθνικό Συμβούλιο το σχέδιο ενός Ομοσπονδιακού Οικονομικού Νόμου για το επόμενο οικονομικό έτος για το οποίο αυτός ο νόμος πρόκειται να ψηφιστεί το αργότερο δέκα εβδομάδες πριν από την έναρξη του οικονομικού έτους. Κατ' εξαίρεση, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να υποβάλει το σχέδιο ενός Ομοσπονδιακού Οικονομικού Νόμου και για το επακόλουθο και το επόμενο οικονομικό έτος, χωριστά σύμφωνα με τα έτη, στο Εθνικό Συμβούλιο.
  4. Σε περίπτωση που ψηφιστεί ομοσπονδιακός νόμος για τα οικονομικά για το επακόλουθο και το επόμενο οικονομικό έτος, στο δεύτερο μισό του επόμενου οικονομικού έτους, το σχέδιο ομοσπονδιακού νόμου, που τροποποιεί τον ομοσπονδιακό νόμο περί οικονομικών, πρέπει να υποβληθεί από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση το αργότερο δέκα εβδομάδες πριν από την έναρξη του επόμενου οικονομικού έτους, στο Εθνικό Συμβούλιο. Οι τροποποιήσεις του Ομοσπονδιακού Οικονομικού Νόμου που περιέχονται σε αυτόν πρέπει σε κάθε περίπτωση να κάνουν αναφορά στο επόμενο οικονομικό έτος. Το σχέδιο θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης από το Εθνικό Συμβούλιο μέχρι το τέλος του επόμενου οικονομικού έτους. Το άρθρο 51α παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται αναλόγως.
  5. Ο ομοσπονδιακός νόμος περί οικονομικών περιλαμβάνει ως παραρτήματα τις εκτιμήσεις του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού και τον προσωπικό προγραμματισμό καθώς και άλλα στοιχεία υλικού για τη διαχείριση των εσωτερικών ζητημάτων.
  6. Για τη διαχείριση των εσωτερικών ζητημάτων της Ομοσπονδίας ισχύουν:
    1. Τα ανώτατα όρια των κατηγοριών του ομοσπονδιακού νόμου περί Οικονομικού Πλαισίου δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα εγκεκριμένα.
    2. Τα ανώτατα όρια των υποκατηγοριών, που θα καθοριστούν από ομοσπονδιακό νόμο σύμφωνα με την παράγραφο 7 του ομοσπονδιακού νόμου περί Οικονομικών Πλαισίων για το επόμενο οικονομικό έτος, δεν πρέπει να υπερβαίνονται, εκτός εάν ομοσπονδιακός νόμος σύμφωνα με την παράγραφο 9 προβλέπει ότι αυτά τα ανώτατα όρια μπορούν να ξεπεραστούν με την έγκριση του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών.

Εάν κατ' εξαίρεση εγκριθεί ένας ομοσπονδιακός νόμος περί οικονομικών για το επακόλουθο και το επόμενο οικονομικό έτος, οι κανονισμοί της παραγράφου 2 πρέπει να εφαρμόζονται με την προϋπόθεση ότι τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τελευταίο εδάφιο ισχύουν για το επακόλουθο και το επόμενο επόμενο έτος.

  1. Τα ανώτατα όρια της παραγράφου 6 υποπαράγραφος 1 και 2 μπορούν να ξεπεραστούν στις ακόλουθες περιπτώσεις:
    1. Σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου, βάσει διατάγματος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, σε συγκατάθεση της Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με προκαταρκτική διαβούλευση με τους Ομοσπονδιακούς Δημοσιονομικούς Νόμους, απρόβλεπτα και ανεπίλυτα πρόσθετα μέσα στο μέγιστο των 2/1000 που μπορούν να παρέχονται από τα μέσα από τον ομοσπονδιακό νόμο περί οικονομικών, εάν προστατεύεται η κάλυψη. Εάν η Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με την προκαταρκτική διαβούλευση δεν αποφασίσει εντός δύο εβδομάδων, θεωρείται ότι πρέπει να δοθεί συγκατάθεση.
    2. Σε περίπτωση υπεράσπισης, για σκοπούς ολοκληρωμένης στρατιωτικής άμυνας (άρθρο 9α), αδιαμφισβήτητα πρόσθετα μέσα εντός του οικονομικού έτους έως το συνολικό ποσό των 10/100 των μέσων που προβλέπονται από την Ομοσπονδιακή Οικονομική Νομοθεσία για δαπάνες μπορεί να παρέχεται βάσει διατάγματος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης με συγκατάθεση με την Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνη για προκαταρκτική διαβούλευση για τους Ομοσπονδιακούς Οικονομικούς Νόμους. Στον βαθμό που η κατανομή τέτοιων πρόσθετων μέσων δεν μπορεί να διασφαλιστεί με εξοικονόμηση μέσων ή επιπλέον αυξημένα μέσα, το διάταγμα της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης πρέπει να εξουσιοδοτήσει τον Υπουργό Οικονομικών να φροντίσει για την απαραίτητη κατανομή των μέσων με την πραγματοποίηση ή τη μετατροπή χρηματοοικονομικών χρεών.
  2. Κατά τη διαχείριση των ομοσπονδιακών προϋπολογισμών, οι αρχές της προσπάθειας για αποτελεσματικότητα, κυρίως με σεβασμό τον στόχο της ίσης μεταχείρισης γυναικών και ανδρών, τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα και την πραγματική εικόνα της οικονομικής κατάστασης της Ομοσπονδίας, πρέπει να γίνονται όσο το δυνατόν περισσότερο σεβαστές.
  3. Οι πιο λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την προετοιμασία του ομοσπονδιακού νόμου για τα χρηματοοικονομικά πλαίσια, του ομοσπονδιακού νόμου για τα οικονομικά και της άλλης διαχείρισης των ομοσπονδιακών ζητημάτων ρυθμίζονται σύμφωνα με τις ομοιόμορφες αρχές σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 8 από τον ομοσπονδιακό νόμο. Ο τελευταίος ορίζει ειδικότερα:
    1. τα μέτρα για μια διοίκηση που επιδιώκει την αποτελεσματικότητα, ιδίως επίσης σε σχέση με τον στόχο της ίσης μεταχείρισης γυναικών και ανδρών,
    2. τα μέτρα διασφάλισης της διαφάνειας, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης υποβολής εκθέσεων στην Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με την προκαταρκτική διαβούλευση σχετικά με τους Ομοσπονδιακούς Οικονομικούς Νόμους
    3. τη διαμόρφωση, τη δομή και τη δεσμευτική επίδραση του ομοσπονδιακού νόμου περί χρηματοοικονομικών πλαισίων,
    4. τη διάρθρωση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού,
    5. το δεσμευτικό αποτέλεσμα του ομοσπονδιακού χρηματοοικονομικού νόμου, κυρίως όσον αφορά τις πτυχές του χρόνου και του ποσού,
    6. τα επιχειρήματα για τα χρέη εκ των προτέρων, συμπεριλαμβανομένων των προϋποθέσεων που, εάν πληρούνται, απαιτούν εκ των προτέρων διάταγμα του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών σε συγκατάθεση με την Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνη για την προκαταρκτική διαβούλευση με τους Ομοσπονδιακούς Οικονομικούς Νόμους ή την εκ του νόμου εξουσιοδότηση,
    7. τη δημιουργία θετικών και αρνητικών αποθεματικών του προϋπολογισμού,
    8. τη διάθεση των ομοσπονδιακών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των προϋποθέσεων οι οποίες, εάν πληρούνται, απαιτούν διάταγμα του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών με συγκατάθεση με την επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με την προκαταρκτική διαβούλευση με τους ομοσπονδιακούς νόμους περί οικονομικών ή τη νόμιμη εξουσιοδότηση,
    9. την ανάληψη υποχρεώσεων από την Ομοσπονδία,
    10. την πραγματοποίηση ή μετατροπή υποχρεώσεων με προμήθεια οικονομικών μέσων, τα οποία δεν εξαργυρώνονται εντός του ίδιου οικονομικού έτους ή μέσω μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης (χρηματοοικονομικά χρέη),
    11. τους μηχανισμούς κινήτρων και κυρώσεων,
    12. τον έλεγχο,
    13. τη συμμετοχή του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την ορθότητα της λογιστικής.

Άρθρο 51α

  1. Σε περίπτωση που η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει στο Εθνικό Συμβούλιο σε εύθετο χρόνο (άρθ. 51 παρ. 2 και 3) το σχέδιο ενός Ομοσπονδιακού Νόμου περί Ομοσπονδιακών Οικονομικών ή ενός Ομοσπονδιακού Νόμου περί Χρηματοοικονομικών, ένα σχέδιο Ομοσπονδιακού Νόμου Πλαισίου Οικονομικών ή Ομοσπονδιακό Οικονομικός νόμος μπορεί επίσης να ασκηθεί από τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου.
  2. Σε περίπτωση που η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση παρουσιάσει το σχέδιο νόμου περί Ομοσπονδιακού Οικονομικού Πλαισίου ή Ομοσπονδιακού Οικονομικού Νόμου μετά την υποβολή αυτής της πρότασης, το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει να εξετάσει οποιοδήποτε σχέδιο στις συζητήσεις του.
  3. Σε περίπτωση που το Εθνικό Συμβούλιο δεν έχει εγκρίνει ομοσπονδιακό νόμο για τα οικονομικά σε ένα οικονομικό έτος, εξακολουθούν να ισχύουν τα ανώτατα όρια του πιο πρόσφατου οικονομικού έτους, για τα οποία είχαν καθοριστεί ανώτατα όρια.
  4. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο δεν εγκρίνει έναν Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών για ένα οικονομικό έτος και ομοίως δεν προβλέψει προσωρινή διάταξη μέσω ενός Ομοσπονδιακού νόμου, η διαχείριση των ομοσπονδιακών οικονομικών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του πιο πρόσφατα νόμου περί Ομοσπονδιακών Οικονομικών. Στη συνέχεια, τα νομισματικά χρέη μπορούν να προκύψουν μόνο στα μισά από τα αντίστοιχα αναμενόμενα ανώτατα ποσά, καθώς και σε βραχυπρόθεσμες δεσμεύσεις για την προσωρινή ενίσχυση των διαθεσίμων σε μετρητά.

Άρθρο 51β

  1. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών πρέπει να προβλέπει ότι κατά τη διαχείριση του προϋπολογισμού θα καλύπτονται οι οφειλόμενες υποχρεώσεις και στη συνέχεια θα πραγματοποιούνται οι άλλες δαπάνες μέσων, ωστόσο υπό τον όρο ότι μπορούν να καλυφθούν και σύμφωνα με τις αρχές σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 8.
  2. Εάν η ανάπτυξη του Ομοσπονδιακού Προϋπολογισμού το απαιτεί ή κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους αρχίζει να εμφανίζεται μια ουσιαστική αλλαγή της εθνικής οικονομικής ανάπτυξης, ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών, με την έγκριση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή βάσει εξουσιοδότησης σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό Οικονομικό Νόμο, προκειμένου να ελεγχθεί ο Ομοσπονδιακός Προϋπολογισμός μπορεί να διαθέσει ένα ορισμένο ποσοστό των δαπανών των μέσων που προβλέπονται από τον Ομοσπονδιακό Οικονομικό Νόμο, στο βαθμό που αυτό δεν επηρεάζει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ομοσπονδίας. Μέσα σε ένα μήνα μετά την καταβολή του ποσού, πρέπει να υποβάλει έκθεση στην Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνη για τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις για τους Ομοσπονδιακούς Οικονομικούς Νόμους.
  3. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών πρέπει να ενημερώνει τακτικά τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και τα άλλα κορυφαία όργανα του προϋπολογισμού σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Άρθρο 51γ

  1. Η χρήση μέσων, που δεν προβλέπονται από τον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών ή η υπέρβαση της χρήσης μέσων που έχουν εγκριθεί από το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να γίνει μόνο βάσει εξουσιοδότησης από τον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών.
  2. Το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να εξουσιοδοτήσει τον Ομοσπονδιακό Υπουργό Οικονομικών και τον Ομοσπονδιακό Νόμο Οικονομικών να εγκρίνει την υπέρβαση της χρήσης των μέσων που προβλέπονται στον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών. Η άδεια αυτή μπορεί να χορηγηθεί μόνο στον βαθμό που η απαλλαγή συνδέεται με προϋποθέσεις για υλικούς λόγους και προσδιορίζεται ή υπολογίζεται σε ποσό. Επιπλέον, κατόπιν συμφωνίας του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών, μπορεί να γίνει υπέρβαση της χρήσης των μέσων που προβλέπονται στον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Οικονομικών,
    1. βάσει νομικής υποχρέωσης,
    2. σε περίπτωση υφιστάμενου χρηματοοικονομικού χρέους ή βάσει συμβάσεων ανταλλαγής νομισμάτων ή
    3. βάσει μιας άλλης υποχρέωσης που υπήρχε ήδη κατά την έναρξη ισχύος του Ομοσπονδιακού Νόμου περί Οικονομικών.

Η έγκριση βάσει των διατάξεων της παρούσας παραγράφου μπορεί να χορηγηθεί μόνο σε περίπτωση απρόβλεπτης απαίτησης και μόνο στο βαθμό που διασφαλίζεται η κάλυψη και τα αντίστοιχα δεσμευτικά ανώτατα όρια σύμφωνα με τα άρθρα 51 παρ. 2 και 6 για το σχετικό οικονομικό έτος δεν γίνεται υπέρβαση. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών μπορεί να μεταβιβάσει τις άδειες που χορηγούνται βάσει των διατάξεων της παρούσας παραγράφου για την έγκριση υπέρβασης της χρήσης μέσων που έχουν προβλεφθεί με τις εξαιρέσεις αυτών σύμφωνα με την υποπαράγραφο 2 - σε συγκατάθεση με τα κορυφαία όργανα προϋπολογισμού επιβάρυνση, στους αρχηγούς των επίσημων αρχών, στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για την εφαρμογή μιας διοίκησης που επιδιώκει την αποτελεσματικότητα.

  1. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών πρέπει να υποβάλλει τριμηνιαία έκθεση στην Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνη για τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις για τους Ομοσπονδιακούς Οικονομικούς Νόμους σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

Άρθρο 51δ

  1. Η συμμετοχή του Εθνικού Συμβουλίου στη διαχείριση του προϋπολογισμού είναι αρμοδιότητα της Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις για τους Ομοσπονδιακούς Νόμους περί Οικονομικών. Μπορεί να μεταφέρει ορισμένη ημερήσια διάταξη σε μια μόνιμη υποεπιτροπή στην οποία ανατίθεται επίσης η συμμετοχή στη διαχείριση του προϋπολογισμού, σε περίπτωση που το Εθνικό Συμβούλιο διαλύεται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 1. Η επιτροπή που είναι αρμόδια για τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις για τους Ομοσπονδιακούς Νόμους περί Οικονομικών και η μόνιμη υποεπιτροπή του θα συγκληθούν επίσης όταν το Εθνικό Συμβούλιο (άρθρο 28) δεν είναι σε σύνοδο, εάν είναι απαραίτητο. Ο Ομοσπονδιακός Νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου παρέχει περισσότερες λεπτομέρειες.
  2. Οποιεσδήποτε περαιτέρω εκθέσεις πέραν των άρθρων 51β παράγραφος 2 και 51γ παράγραφος 3 πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένη με τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις για τους Ομοσπονδιακούς Νόμους περί Οικονομικών σχετικά με συγκεκριμένες ομοσπονδιακές νομικές διατάξεις.

Άρθρο 52

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο έχουν το δικαίωμα να εξετάζουν τη διαχείριση των υποθέσεων από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, να ανακρίνουν τα μέλη της για όλα τα θέματα που σχετίζονται με την εκτέλεση, και να απαιτούν όλες τις σχετικές πληροφορίες, καθώς και να εγκρίνουν σε ψηφίσματα τις βουλήσεις τους για άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας.
1α. Οι αρμόδιες επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν την παρουσία του προϊσταμένου ενός ιδρύματος που δεν έχει οδηγίες σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 στις συνόδους των επιτροπών και να τον ανακρίνει σε όλα τα θέματα των διοικητικών υποθέσεων.
  1. Τα δικαιώματα ελέγχου σύμφωνα με την παράγραφο 1 ισχύουν όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και τα μέλη της, επίσης, όσον αφορά επιχειρήσεις στις οποίες η Ομοσπονδία συμμετέχει τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό στο μετοχικό κεφάλαιο και το οποίο υπόκειται στον έλεγχο της Υπηρεσίας Δημόσιου Ελέγχου. Η εν λόγω χρηματοδοτική συμμετοχή θεωρείται ισοδύναμη με την κυριαρχία των επιχειρήσεων μέσω διαφορετικών χρηματοοικονομικών ή άλλων οικονομικών ή οργανωτικών μέτρων. Αυτό ισχύει και για τις επιχειρήσεις σε κάθε περαιτέρω επίπεδο, όπου υπάρχουν οι προϋποθέσεις σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο.
  2. Κάθε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου έχει το δικαίωμα κατά τη διάρκεια των συνόδων του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου να απευθύνει σύντομες προφορικές ερωτήσεις στα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.
  3. Οι λεπτομερείς κανονισμοί όσον αφορά το δικαίωμα ανάκρισης θα ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο, από τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου καθώς και από τις μόνιμες εντολές του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.

Άρθρο 52α

  1. Οι αρμόδιες επιτροπές του Εθνικού Συμβουλίου εκλέγουν κάθε μόνιμη εξεταστική επιτροπή για την αναθεώρηση των μέτρων για τη διασφάλιση των συνταγματικά εγκατεστημένων οργανισμών, καθώς και τα επιχειρησιακά τους μέσα και τα μέτρα πληροφοριών για τη διασφάλιση της στρατιωτικής άμυνας της χώρας. Κάθε υποεπιτροπή πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα μέλος από κάθε ένα από τα κόμματα που εκπροσωπούνται στην κύρια επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου.

$Οι μόνιμες υποεπιτροπές έχουν την εξουσία να απαιτούν από τους αρμόδιους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς όλες τις σχετικές πληροφορίες και πληροφορίες για το σχετικό υλικό. Αυτό δεν ισχύει για πληροφορίες και υλικό, ιδίως για πηγές, των οποίων η αποκάλυψη θα έθετε σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια ή την ασφάλεια ατόμων.

  1. Οι μόνιμες υποεπιτροπές μπορούν, εάν χρειαστεί, να συνεδριάζουν άλλες φορές πέρα από αυτές των συνόδων του Εθνικού Συμβουλίου.
  2. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου ρυθμίζει λεπτομερείς διατάξεις.

Άρθρο 52β

  1. Για τον έλεγχο μιας συγκεκριμένης διαδικασίας σε ένα θέμα που σχετίζεται με την ομοσπονδιακή οικονομική διοίκηση, η επιτροπή που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 126δ παράγραφος 2 εκλέγει μόνιμη υποεπιτροπή. Τουλάχιστον ένα μέλος από κάθε κόμμα που εκπροσωπείται στην Κεντρική Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να ανήκει σε αυτήν την Υποεπιτροπή.
  2. Οι λεπτομερείς διατάξεις ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου.

Άρθρο 53

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί, με ψήφισμα, να συγκροτήσει εξεταστικές επιτροπές.
  2. Οι λεπτομερείς κανονισμοί που αφορούν τη σύσταση και τη διαδικασία των εξεταστικών επιτροπών θα ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου.
  3. Τα δικαστήρια και όλες οι άλλες αρχές είναι υποχρεωμένες να συμμορφωθούν με το αίτημα αυτών των επιτροπών προς απόδειξη στοιχείων. Όλα τα δημόσια τμήματα πρέπει κατά παραγγελία να παραδώσουν τα αρχεία τους.

Άρθρο 54

(Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 2/1997)

Άρθρο 55

  1. Το Εθνικό Συμβούλιο εκλέγει την κύρια επιτροπή του από τα μέλη του σύμφωνα με την αρχή της αναλογικής εκπροσώπησης.
  2. Σε περίπτωση ανάγκης, η κύρια επιτροπή συγκαλείται επίσης μεταξύ των συνόδων του Εθνικού Συμβουλίου (άρθρο 28).
  3. Η κύρια επιτροπή εκλέγει από τα μέλη της μόνιμη υποεπιτροπή στην οποία αναθέτει τις εξουσίες που ορίζονται από τον παρόντα νόμο. Οι εκλογές πραγματοποιούνται σύμφωνα με την αναλογική εκπροσώπηση. Ωστόσο, ο σεβασμός αυτής της αρχής πρέπει να επιτρέπει την ένταξη στην υποεπιτροπή τουλάχιστον ενός μέλους από κάθε κόμμα που εκπροσωπείται στην κύρια επιτροπή. Ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να προβλέπει ότι η μόνιμη υποεπιτροπή μπορεί να συγκαλείται και να συνεδριάζει ανά πάσα στιγμή. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2 διαλύεται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο, η συμμετοχή στην εκτελεστική εξουσία η οποία σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο εναπόκειται διαφορετικά στο Εθνικό Συμβούλιο (Κύρια Επιτροπή) ανατίθεται στη Μόνιμη Υποεπιτροπή.
  4. Μπορεί να ορίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία ότι ορισμένες γενικές πράξεις της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή ενός Ομοσπονδιακού Υπουργού χρειάζονται τη συμφωνία της Κεντρικής Επιτροπής, καθώς και ότι οι εκθέσεις διαβιβάζονται στην Κεντρική Επιτροπή από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή από έναν Ομοσπονδιακό Υπουργό. Λεπτομερέστερες διατάξεις, ειδικά εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου.
  5. Όσον αφορά τις διατάξεις του αρμόδιου Ομοσπονδιακού Υπουργού σχετικά με μέτρα ελέγχου για τη διασφάλιση της αδιάτακτης παραγωγής ή της προμήθειας του πληθυσμού και άλλων καταναλωτών με βασικά οικονομικά και καταναλωτικά αγαθά, πρέπει να προβλεφθεί η έγκριση της κύριας επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και για την κατάργηση τέτοιων διατάξεων, μπορούν να εκδοθούν ειδικοί κανονισμοί. Τα ψηφίσματα της κύριας επιτροπής για την έγκριση τέτοιων διατάξεων μπορούν να εγκριθούν μόνο παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών της και με πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.

ΣΤ. Καθεστώς των μελών του Εθνικού Συμβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου[Επεξεργασία]

Άρθρο 56

  1. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου δεσμεύονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους χωρίς εντολή.
  2. Εάν ένα μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή ένας Υφυπουργός έχει παραιτηθεί από την έδρα του ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, η αρμόδια εκλογική επιτροπή του εκχωρεί και πάλι την έδρα όταν έχει αποχωρήσει, υπό τις συνθήκες του άρθρου 71 μετά την αποφυλάκισή του εμπιστεύεται τη συνέχιση της διοίκησης, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει ενημερώσει εντός οκτώ ημερών το Συμβούλιο για την αποποίηση ευθυνών του για την ανανεωμένη άσκηση της εντολής του.

$Αυτή η ανανεωμένη αποστολή τερματίζει την εντολή αυτού του μέλους του Εθνικού Συμβουλίου που κατείχε την έδρα του προσωρινά παυμένου μέλους στο βαθμό που άλλο, επόμενο μέλος του Εθνικού Συμβουλίου με την ευκαιρία του διορισμού της έδρας στην ίδια εκλογική περιφέρεια δεν δηλώσει στην εκλογική επιτροπή την επιθυμία του να ασκήσει την εντολή ως αναπληρωτής για το προσωρινά παυμένο μέλος του Εθνικού Συμβουλίου.

  1. Οι παράγραφοι 2 και 3 ισχύουν επίσης εάν ένα μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή ένας Υφυπουργός δεν έχει αποδεχτεί την εκλογή του ως μέλους του Εθνικού Συμβουλίου.

Άρθρο 57

  1. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου δεν μπορούν ποτέ να θεωρηθούν υπεύθυνα για τις ψήφους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και μόνο από το Εθνικό Συμβούλιο για προφορικές ή γραπτές δηλώσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της αποστολής τους.

@Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου μπορούν να υποστούν ποινικό αδίκημα - εξαιρουμένης της υπόθεσης αυτόφορης σύλληψης για διάπραξη εγκλήματος - και να συλληφθούν μόνο με τη συγκατάθεση του Εθνικού Συμβουλίου. Οι κατ' οίκων έλεγχοι των μελών του Εθνικού Συμβουλίου απαιτούν επίσης τη συναίνεση του Εθνικού Συμβουλίου.

  1. Η νομική αγωγή λόγω ποινικού αδικήματος δίδεται, διαφορετικά, χωρίς τη συγκατάθεση του Εθνικού Συμβουλίου κατά των μελών του Εθνικού Συμβουλίου μόνο εάν δεν προφανώς συνδέεται με την πολιτική δραστηριότητα του εν λόγω μέλους. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή πρέπει να ζητήσει απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου σχετικά με την ύπαρξη μιας τέτοιας σχέσης, εάν το ζητήσει το εν λόγω μέλος ή το ένα τρίτο των μελών που ανήκουν στη μόνιμη επιτροπή που είναι επιφορτισμένη με αυτά τα θέματα. Κάθε πράξη νομικής διαδικασίας, σε περίπτωση τέτοιας απαίτησης, παύει αμέσως ή διακόπτεται.
  2. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η συγκατάθεση του Εθνικού Συμβουλίου θεωρείται ότι έχει χορηγηθεί εάν εντός οκτώ εβδομάδων δεν έχει αποφανθεί σχετικά με κατάλληλο αίτημα της αρμόδιας αρχής για την ανάληψη νομικής αγωγής. Ο Πρόεδρος, ενόψει της έγκρισης ψηφίσματος από το Εθνικό Συμβούλιο εγκαίρως, υποβάλλει το αίτημα αυτό σε ψηφοφορία το αργότερο μία ημέρα πριν από τη λήξη της προθεσμίας. Το τελευταίο δεν περιλαμβάνει την περίοδο κατά την οποία το Εθνικό Συμβούλιο δεν βρίσκεται σε σύνοδο.
  3. Σε περίπτωση αυτόφωρης σύλληψης ενός μέλους για διάπραξη εγκλήματος, η ενδιαφερόμενη αρχή πρέπει αμέσως να ενημερώσει τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου για τη σύλληψη. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο ή όταν δεν βρίσκεται σε σύνοδο, η Μόνιμη Επιτροπή που έχει αναλάβει αυτά τα ζητήματα το ζητήσει, η σύλληψη πρέπει να ανασταλεί ή να ακυρωθεί η νομική διαδικασία στο σύνολό της.
  4. Η ασυλία των μελών λήγει με την ημέρα της συνεδρίασης του νεοεκλεγέντος Εθνικού Συμβουλίου, εκείνης των λειτουργών του Εθνικού Συμβουλίου των οποίων η θητεία παρατείνεται πέραν αυτής της ημερομηνίας κατά τη λήξη της θητείας αυτής.
  5. Οι λεπτομερείς διατάξεις ρυθμίζονται από τον ομοσπονδιακό νόμο για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου.

Άρθρο 58

Τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου απολαμβάνουν καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας τους την ασυλία των μελών της Βουλής που υπηρετούν.

Άρθρο 59

Κανένα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν μπορεί ταυτόχρονα να ανήκει σε ένα από τα δύο άλλα αντιπροσωπευτικά όργανα.

Άρθρο 59α

  1. Σε οποιονδήποτε δημόσιο υπάλληλο θέτει υποψηφιότητα για έδρα στο Εθνικό Συμβούλιο, παρέχεται ο απαραίτητος χρόνος για τη διεξαγωγή προεκλογικού αγώνα.
  2. Σε δημόσιο υπάλληλο που είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, κατόπιν αιτήματός του, χορηγείται άδεια απουσίας ή συνταξιοδοτείται για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την εκπλήρωση των καθηκόντων του ως μέλους. Κατά τη διάρκεια της άδειας απουσίας, η αμοιβή αντιστοιχεί στο ποσό της εργασίας που πράγματι εκτελέστηκε στο πλαίσιο των καθηκόντων υπηρεσίας, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει το 75% της συνολικής αμοιβής. Αυτό το όριο ισχύει επίσης εάν δεν γίνει χρήση άδειας απουσίας ή συνταξιοδότησης. Η συνταξιοδότηση συνεπάγεται τον τερματισμό όλων των πληρωμών που σχετίζονται με τις υπηρεσίες.
  3. Εάν δεν είναι δυνατόν να διοριστεί δημόσιος υπάλληλος στην προηγούμενη θέση του λόγω της εκπλήρωσης των καθηκόντων του ως μέλους, δικαιούται να του δοθεί μια λογικά ισοδύναμη - εάν συμφωνεί, επίσης μια μη ισοδύναμη - δραστηριότητα. Η αμοιβή καθορίζεται από τη δραστηριότητα που πραγματικά εκτελείται από τον εργαζόμενο.

Άρθρο 59β

  1. Για τον έλεγχο των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν εκλεγεί μέλη του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, θα συσταθεί Επιτροπή υπό την αιγίδα του Κοινοβουλευτικού Προσωπικού. Η Επιτροπή αποτελείται από:
    1. έναν εκπρόσωπο που ορίζεται από καθέναν από τους προέδρους του Εθνικού Συμβουλίου,
    2. δύο εκπροσώπους που ορίζονται από τον Πρόεδρο του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου με τη συγκατάθεση των Αντιπροέδρων,
    3. δύο εκπροσώπου των κρατιδίων,
    4. δύο εκπροσώπους των δήμων, και
    5. ένα μέλος που είχε προηγουμένως ασκήσει δικαστική λειτουργία.

Τα μέλη σύμφωνα των εδαφίων 3 έως 5 διορίζονται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Κατά τη σύστασή της (άρθρο 67) σχετικά με το εδάφιο 3, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δεσμεύεται από κοινή σύσταση των κυβερνητικών αρχών της Λαϊκής Δημοκρατίας και σχετικά με το εδάφιο 4 από σύσταση της Αυστριακής Ομοσπονδίας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και σύσταση της Αυστριακής Ένωσης Πόλεων. Τα μέλη της Επιτροπής σύμφωνα με τα εδάφια 1 έως 4 πρέπει να είναι άτομα που είχαν προηγουμένως ασκήσει καθήκοντα κατά την έννοια του άρθρου 19 παράγραφος 2. Ένα άτομο που ασκεί κερδοφόρο επάγγελμα δεν μπορεί να είναι μέλος της Επιτροπής. Η ιδιότητα μέλους στην Επιτροπή λήγει με τη λήξη της νομοθετικής περιόδου, αλλά όχι πριν οριστεί ή διοριστεί νέο μέλος.

  1. Κατόπιν αιτήματος ενός δημόσιου υπαλλήλου, ο οποίος είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ή κατόπιν αιτήματος της απασχολούμενης αρχής του, η Επιτροπή γνωμοδοτεί για τις διαφορές που προκύπτουν μεταξύ του δημόσιου υπαλλήλου και της αρχής του στην εκτέλεση του άρθρου 59α ή σε σχέση με κανονισμούς που εκδίδονται κατά την εφαρμογή του. Η Επιτροπή γνωμοδοτεί επίσης για τέτοιες διαφορές που προκύπτουν μεταξύ δικαστή και τμήματος ή επιτροπής κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 2, καθώς και για διαφορές που προκύπτουν μεταξύ μέλους του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου κατά την εκτέλεση του άρθρου 30, παράγραφος 3.
  2. Το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου που είναι δημόσιος υπάλληλος υποχρεούται να ενημερώνει κάθε χρόνο την Επιτροπή σχετικά με τη ρύθμιση που έχει κάνει σχετικά με την άδεια απουσίας ή τη συνταξιοδότησή του σύμφωνα με το άρθρο 59α και τον τρόπο εργασίας που εκτελείται από αυτόν. Το άρθρο 53 παράγραφος 3 εφαρμόζεται ανάλογα στις έρευνες της Επιτροπής. Η Επιτροπή καθορίζεται από τις Πάγιες Εντολές. Κάθε χρόνο, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Εθνικό Συμβούλιο - όσον αφορά τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο - η οποία δημοσιεύεται.

Κεφάλαιο III. Ομοσπονδιακή Εκτελεστική Εξουσία[Επεξεργασία]

Α. Διοίκηση[Επεξεργασία]

1. Ομοσπονδιακός Πρόεδρος[Επεξεργασία]

Άρθρο 60

  1. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό της Ομοσπονδίας με βάση ίση, άμεση, προσωπική, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία από άνδρες και γυναίκες που έχουν δικαίωμα ψήφου στο Εθνικό Συμβούλιο. Εάν υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος, οι εκλογές θα διεξαχθούν με δημοψήφισμα. Το άρθρο 26 παράγραφοι 5 έως 8 εφαρμόζεται ανάλογα.
  2. Ο υποψήφιος που λαμβάνει περισσότερες από τις μισές από τις έγκυρες ψήφους έχει εκλεγεί. Εάν δεν υπάρξει τέτοια πλειοψηφία, πραγματοποιείται δεύτερη ψηφοφορία. Οι ψήφοι σε αυτό μπορούν να υπολογιστούν ως έγκυρες μόνο για έναν από τους δύο υποψηφίους που έχει λάβει τις περισσότερες ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία.
  3. Μόνο ένα άτομο που έχει δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για το Εθνικό Συμβούλιο και έχει συμπληρώσει το τριακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του την ημέρα των εκλογών μπορεί να εκλεγεί Ομοσπονδιακός Πρόεδρος.
  4. Το αποτέλεσμα της εκλογής του Ομοσπονδιακού Προέδρου δημοσιεύεται επίσημα από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  5. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος κατέχει το αξίωμά του για έξι χρόνια. Η επανεκλογή για την αμέσως επόμενη θητεία επιτρέπεται μόνο μία φορά.
  6. Πριν από τη λήξη της θητείας του, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί να αμφισβητηθεί μέσω δημοψηφίσματος. Το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί εάν το ζητήσει η Ομοσπονδιακή Συνέλευση. Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση θα κληθεί από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο για το σκοπό αυτό εάν το Εθνικό Συμβούλιο έχει εγκρίνει μια τέτοια πρόταση. Η ψηφοφορία του Εθνικού Συμβουλίου απαιτεί την παρουσία τουλάχιστον των μισών μελών και την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Με τέτοια ψηφοφορία στο Εθνικό Συμβούλιο, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος εμποδίζεται από την περαιτέρω άσκηση του αξιώματος του. Η απόρριψη της κατηγορίας από το δημοψήφισμα ισχύει ως νέα εκλογή και συνεπάγεται τη διάλυση του Εθνικού Συμβουλίου (άρθρο 29 παρ. 1). Σε αυτήν την περίπτωση και η συνολική θητεία του ομοσπονδιακού προέδρου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δώδεκα χρόνια.

Άρθρο 61

  1. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος δεν μπορεί να ανήκει σε κανένα γενικό αντιπροσωπευτικό όργανο ούτε να ασκεί οποιαδήποτε άλλη εργασία.
  2. Ο τίτλος «Ομοσπονδιακός Πρόεδρος» δεν μπορεί - ακόμη και με προσθήκη ή στο πλαίσιο άλλης ονομασίας - να χρησιμοποιείται από οποιονδήποτε άλλο. Προστατεύεται από τον νόμο.

Άρθρο 62

  1. Κατά την ανάληψη της θητείας του, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος υποβάλλει τον ακόλουθο όρκο ενώπιον της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης:

«Υπόσχομαι κατηγορηματικά ότι θα τηρήσω πιστά το Σύνταγμα και όλους τους νόμους της Δημοκρατίας και θα εκπληρώσω το καθήκον μου όσο καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω.»

  1. Η προσθήκη θρησκευτικού όρκου είναι αποδεκτή.

Άρθρο 63

  1. Ο θεσμός της νομικής διαδικασίας κατά του Ομοσπονδιακού Προέδρου είναι παραδεκτός μόνο εάν έχει συμφωνήσει η Ομοσπονδιακή Συνέλευση.
  2. Η αίτηση για την άσκηση νομικής διαδικασίας κατά του Ομοσπονδιακού Προέδρου υποβάλλεται από την αρμόδια αρχή στο Εθνικό Συμβούλιο που αποφασίζει εάν η Ομοσπονδιακή Συνέλευση θα ασχοληθεί με το θέμα. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο αποφανθεί υπέρ αυτού, ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος πρέπει αμέσως να συγκαλέσει την Ομοσπονδιακή Συνέλευση.

Άρθρο 64

  1. Όλες οι αρμοδιότητες του Ομοσπονδιακού Προέδρου, σε περίπτωση που αυτός αδυνατεί να τις εκπληρώσει, μεταβιβάζονται πρωτίστως στον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο. Η διαμονή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θεωρείται εμπόδιο. Εάν το εμπόδιο διαρκεί περισσότερο από είκοσι ημέρες ή εάν, σύμφωνα με το άρθρο 60 παράγραφος 6, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος εμποδιστεί από την εκπλήρωση της θητείας του, ο πρόεδρος, ο δεύτερος πρόεδρος και ο τρίτος πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου που ενεργούν ως επιτροπή αναλαμβάνουν την αρμοδιότητες του Ομοσπονδιακού Προέδρου. Το ίδιο ισχύει και εάν η θέση του Ομοσπονδιακού Προέδρου βρίσκεται σε συνεχή αναστολή.
  2. Η επιτροπή που έχει αναλάβει σύμφωνα με την παράγραφο 1 παραπάνω την άσκηση των καθηκόντων του Ομοσπονδιακού Προέδρου αποφασίζει με πλειοψηφία. Η προεδρία της επιτροπής ανατίθεται στον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου, όπως επίσης και η δημόσια εκπροσώπησή της.
  3. Εάν ένας ή δύο από τους Προέδρους του Εθνικού Συμβουλίου παρεμποδίζονται από την εκπλήρωση των ευθυνών τους ή η θέση τους είναι σε αναστολή, η επιτροπή εξακολουθεί να αποτελεί απαρτία ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή τους. Σε περίπτωση ισοψηφία, ο πρεσβύτερος Πρόεδρος έχει την καθοριστική ψήφο.
  4. Σε περίπτωση που η θέση του Ομοσπονδιακού Προέδρου παραμένει συνεχόμενα κενή, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση κανονίζει αμέσως την εκλογή του νέου Ομοσπονδιακού Προέδρου. Μετά την επόμενη εκλογή, η επιτροπή συγκαλεί χωρίς καθυστέρηση την Ομοσπονδιακή Συνέλευση για τη διαβεβαίωση του Ομοσπονδιακού Προέδρου.

Άρθρο 65

  1. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος εκπροσωπεί τη Δημοκρατία διεθνώς, δέχεται και πιστοποιεί απεσταλμένους, κυρώνει τον διορισμό ξένων προξένων, διορίζει τους προξενικούς εκπροσώπους της Δημοκρατίας στο εξωτερικό και συνάπτει κρατικές συνθήκες. Με τη σύναψη κρατικής συνθήκης που δεν εμπίπτει στο άρθρο 50 ή κρατικής συνθήκης σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1, η οποία ούτε τροποποιεί ούτε συμπληρώνει υφιστάμενους νόμους, μπορεί να ορίσει ότι η εν λόγω συνθήκη θα εφαρμοστεί με την έκδοση διατάξεων.
  2. Επιπλέον, του ανατίθεται - εκτός από τις εξουσίες που του έχουν ανατεθεί σύμφωνα με άλλες διατάξεις του παρόντος Συντάγματος - εξουσία:
    1. να διορίζει ομοσπονδιακούς δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων αξιωματούχων καθώς και άλλων ομοσπονδιακών λειτουργών, και να τους απονέμει επίσημους τίτλους,
    2. να δημιουργεί και να παραχωρεί επίτιμους τίτλους,
    3. σε μεμονωμένες υποθέσεις: να συγχωρεί άτομα που καταδικάστηκαν χωρίς περαιτέρω δικαίωμα έφεσης, να μετριάζει και να μετακινεί ποινές που εκδόθηκαν από τα δικαστήρια, ως πράξη χάριτος για την ακύρωση των ποινών και τη χορήγηση διαγραφής από τις νομικές τους συνέπειες, και επιπλέον για την κατάργηση ποινικών διαδικασιών σε υποθέσεις στην αυτεπάγγελτη δίωξη,
    4. σχετικά με την αναφορά των γονέων να κηρύξουν τα παράνομα παιδιά νόμιμα.
  3. Οι ειδικοί νόμοι προβλέπουν σε ποιο βαθμό οι εξουσίες ανατίθενται επιπλέον στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο όσον αφορά τη χορήγηση τιμητικών προνομίων, έκτακτων ικανοτήτων, επιδομάτων και συντάξεων, του δικαιώματος διορισμού και επιβεβαίωσης προσώπων σε διορισμούς και άσκησης άλλων εξουσιών σε θέματα προσωπικού.

Άρθρο 66

  1. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί να αναθέσει στα αρμόδια μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης το δικαίωμα που του έχει ανατεθεί να ορίσει ορισμένες κατηγορίες Ομοσπονδιακών δημοσίων υπαλλήλων και να τους εξουσιοδοτήσει να μεταβιβάζουν, όσον αφορά ορισμένες κατηγορίες Ομοσπονδιακών δημοσίων υπαλλήλων, αυτή την αρμοδιότητα στις αρχές που υπάγονται σε αυτόν
  2. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί να εξουσιοδοτήσει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή τα αρμόδια μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης να συνάψουν ορισμένες κατηγορίες κρατικών συνθηκών που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 16 παράγραφος 1 ούτε στο άρθρο 50. Μια τέτοια εξουσιοδότηση επεκτείνεται επίσης στην εξουσία να διατάσσει την εφαρμογή αυτών των συνθηκών με την έκδοση διατάξεων.
  3. Ο ομοσπονδιακός πρόεδρος μπορεί, μετά από σύσταση μιας κυβέρνησης ενός κρατιδίου και με την υπογραφή του κυβερνήτη, να εξουσιοδοτήσει την κυβέρνηση του κρατιδίου να συνάψει συνθήκες σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 όταν δεν τροποποιούν ούτε συμπληρώνουν τους ισχύοντες νόμους. Μια τέτοια εξουσιοδότηση επεκτείνεται επίσης στην εξουσία να διευκρινίζει ότι αυτές οι συνθήκες θα εφαρμόζονται με την έκδοση διατάξεων.

Άρθρο 67

  1. Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από το Σύνταγμα, όλες οι επίσημες πράξεις του Ομοσπονδιακού Προέδρου βασίζονται σε σύσταση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή του Ομοσπονδιακού Υπουργού που έχει εξουσιοδοτηθεί από αυτήν. Ο νόμος προβλέπει σε ποιο βαθμό η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή ο αρμόδιος Ομοσπονδιακός Υπουργός εξαρτάται στο παρόν από συστάσεις από άλλα κόμματα.
  2. Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από το Σύνταγμα, όλες οι επίσημες πράξεις του Ομοσπονδιακού Προέδρου απαιτούν για την εγκυρότητά τους την αντιπροσώπευση του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου ή του αρμόδιου Ομοσπονδιακού Υπουργού.

Άρθρο 67α

  1. Το αξίωμα του Ομοσπονδιακού Προέδρου, του υφιστάμενου του Ομοσπονδιακού Προέδρου, καλείται να τον βοηθήσει να εκτελέσει τις επίσημες υποθέσεις του. Λεπτομέρειες σχετικά με την πορεία των εργασιών στο αξίωμα του Προέδρου μπορεί να ρυθμίζονται με πάγια εντολή που θα εκδίδεται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο.
  2. Το άρθρο 67 δεν ισχύει για την πάγια εντολή του Προέδρου, για το διορισμό υπαλλήλων του Προέδρου και την παραχώρηση επίσημων τίτλων κατά την άσκηση της ανώτερης εξουσίας.

Άρθρο 68

  1. Σύμφωνα με το άρθρο 142, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος είναι υπεύθυνος έναντι της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης για την άσκηση των καθηκόντων του.
  2. Για την εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος, η Ομοσπονδιακή Συνέλευση συγκαλείται με την ψήφο του Εθνικού Συμβουλίου ή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  3. Η παρουσία περισσότερων από τα μισά μέλη καθενός από τα δύο αντιπροσωπευτικά όργανα και η πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων είναι απαραίτητη για μια ψηφοφορία, σύμφωνα με την οποία μια κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 142, προτιμάται έναντι του Ομοσπονδιακού Προέδρου.

2. Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση[Επεξεργασία]

Άρθρο 69

  1. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος, ο Αντικαγκελάριος και οι άλλοι Ομοσπονδιακοί Υπουργοί είναι επιφορτισμένοι με την ανώτατη διοικητική δραστηριότητα της Ομοσπονδίας στον βαθμό που αυτή δεν ανατίθεται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Αποτελούν ως σώμα την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση υπό την προεδρία του Ομοσπονδιακού Καγκελαρίου.
  2. Ο Αντικαγκελάριος έχει το δικαίωμα να αναπληρώνει τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο σε ολόκληρη την αρμοδιότητά του. Σε περίπτωση που ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος και ο Αντικαγκελάριος εμποδίζονται ταυτόχρονα από την εκπλήρωση των αρμοδιοτήτων τους, το πιο πρεσβύτερο - και σε περίπτωση ίσης αρχαιότητας, το παλαιότερο - μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης που δεν εμποδίζεται από την άσκηση των καθηκόντων του, αναπληρώνει τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  3. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση έχει απαρτία όταν είναι παρόντα περισσότερα από τα μισά μέλη της.

Άρθρο 70

  1. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος και, μετά από σύστασή του, τα άλλα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης διορίζονται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Δεν απαιτείται σύσταση για την παύση του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου ή ολόκληρης της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Η παύση μεμονωμένων μελών της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης γίνεται μετά από σύσταση του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου. Ο διορισμός του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου ή ολόκληρης της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης υπογράφεται από τον νεοεκλεγέντα Ομοσπονδιακό Καγκελάριο. Η παύση δεν απαιτεί αντίθετη προσυπογραφή.
  2. Μόνο τα άτομα που μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για το Εθνικό Συμβούλιο μπορούν να διορισθούν Ομοσπονδιακοί Καγκελάριοι, Αντιπρόεδροι ή Ομοσπονδιακοί Υπουργοί. Τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης δεν χρειάζεται να ανήκουν στο Εθνικό Συμβούλιο.
  3. Σε περίπτωση που διοριστεί νέα Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο τη στιγμή που το Εθνικό Συμβούλιο δεν βρίσκεται σε σύνοδο, το Εθνικό Συμβούλιο πρέπει να συγκληθεί σε έκτακτη σύνοδο (άρθρο 28 παράγραφος 2) και να συνεδριάσει εντός μίας εβδομάδας, με σκοπό την παρουσίαση της νέας Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.

Άρθρο 71

Εάν η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση αποχωρήσει, ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος αναθέτει στα μέλη της απερχόμενης κυβέρνησης τη συνέχιση της διοίκησης και σε ένα από αυτά την προεδρία της προσωρινής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Ένας Υφυπουργός που είναι συνδεδεμένος με έναν απερχόμενο Ομοσπονδιακό Υπουργό ή έναν ανώτερο δημόσιο υπάλληλο του οικείου Ομοσπονδιακού Υπουργείου μπορεί επίσης να αναλάβει τη συνέχιση της διοίκησης. Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται ανάλογα εάν μεμονωμένα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης έχουν αποχωρήσει. Όποιος είναι επιφορτισμένος με τη συνέχιση της διοίκησης φέρει την ίδια ευθύνη με τον Ομοσπονδιακό Υπουργό (άρθρο 76).

Άρθρο 72

  1. Πριν από την ανάληψη των καθηκόντων τους, τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ορκίζονται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Η προσθήκη θρησκευτικού όρκου είναι αποδεκτή.
  2. Τα έγγραφα διορισμού για τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο, τον Αντιπρόεδρο και τους άλλους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς εκτελούνται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο την ημέρα της ορκωμοσίας και προσυπογράφονται από τον νεοδιορισμένο Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  3. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται ανάλογα στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 71 ανωτέρω.

Άρθρο 73

  1. Εάν ένας Ομοσπονδιακός Υπουργός εμποδιστεί προσωρινά στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του, δίνει εντολή, κατόπιν συναίνεσης με έναν άλλο Ομοσπονδιακό Υπουργό, σε έναν Υφυπουργό που είναι συνδεδεμένος μαζί του ή έναν ανώτερο δημόσιο υπάλληλο του αντίστοιχου Ομοσπονδιακού Υπουργείου να τον αναπληρώσει. Οι εντολές για αναπλήρωση πρέπει να κοινοποιούνται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο και στον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο. Η διαμονή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θεωρείται εμπόδιο. Εάν ένας Ομοσπονδιακός Υπουργός δεν είναι σε θέση να αναπληρώσει στην έννοια του πρώτου εδαφίου, ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος, σε συγκατάθεση με τον Αντικαγκελάριο, δίνει εντολή σε έναν άλλο Ομοσπονδιακό Υπουργό, έναν Υφυπουργό συνδεδεμένο με τον εμποδιζόμενο Ομοσπονδιακό Υπουργό ή έναν ανώτερο δημόσιο υπάλληλο του αντίστοιχου Ομοσπονδιακού Υπουργείου να τον αναπληρώσει. Τέτοιες οδηγίες για αναπλήρωση πρέπει να κοινοποιούνται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο. Ο αναπληρωτής φέρει την ίδια ευθύνη με τον Ομοσπονδιακό Υπουργό (άρθρο 76).
  2. Ο αρμόδιος Ομοσπονδιακός Υπουργός για ένα θέμα μπορεί να αναθέσει σε άλλο Ομοσπονδιακό Υπουργό ή υφυπουργό την εξουσία να συμμετάσχει στις συνόδους του Συμβουλίου και εντός αυτού του πλαισίου να διεξάγει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με ένα συγκεκριμένο έργο και να ψηφίσει σχετικά.
  3. Ένα μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης που διαμένει σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να αφήσει τα καθήκοντά του στο Εθνικό Συμβούλιο ή στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο να υλοποιούνται από υφυπουργό που είναι συνδεδεμένος με αυτόν ή από άλλο Ομοσπονδιακό Υπουργό. Ένα μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, το οποίο δεν αναπληρώνεται, μπορεί να εκχωρήσει το δικαίωμα ψήφου του στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση σε άλλο Ομοσπονδιακό Υπουργό. Αυτό δεν επηρεάζει την ευθύνη του. Το δικαίωμα ψήφου μπορεί να ανατεθεί μόνο σε ένα μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης που δεν έχει ήδη αναλάβει την ανάθεση ενός άλλου μέλους της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και στο οποίο δεν έχει ήδη εκχωρηθεί δικαίωμα ψήφου.

Άρθρο 74

  1. Εάν το Εθνικό Συμβούλιο περάσει ρητή ψήφο δυσπιστίας στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή σε μεμονωμένα μέλη της, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή ο ενδιαφερόμενος Ομοσπονδιακός Υπουργός απομακρύνονται από τα καθήκοντά τους.
  2. Η παρουσία των μισών μελών του Εθνικού Συμβουλίου απαιτείται για την ψήφο δυσπιστίας στο Εθνικό Συμβούλιο. Ωστόσο, η ψηφοφορία διακόπτεται μέχρι την επόμενη εργάσιμη ημέρα, αλλά ένα εάν ο αριθμός των μελών που ορίζει ο ομοσπονδιακός νόμος για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου το απαιτεί. Μια νέα αναβολή της ψηφοφορίας μπορεί να προκύψει μόνο με απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου.
  3. Ανεξάρτητα από την εξουσία που ορίζεται από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 1, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή τα μεμονωμένα μέλη της θα παυθούν από τα καθήκοντά τους από νομικά καθορισμένα απρόοπτα ή με δική τους επιθυμία.

Άρθρο 75

Τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, καθώς και οι Υπουργοί, έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε όλες τις συζητήσεις του Εθνικού Συμβουλίου, του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης, καθώς και των επιτροπών (υποεπιτροπών) αυτών των αντιπροσωπευτικών οργάνων, αλλά μόνο κατόπιν ειδικής πρόσκλησης στις συζητήσεις της Μόνιμης Υποεπιτροπής της Κεντρικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου και των Εξεταστικών Επιτροπών του Εθνικού Συμβουλίου. Σε κάθε περίπτωση πρέπει, σύμφωνα με τις λεπτομερείς διατάξεις του ομοσπονδιακού νόμου για τις Πάγιες Εντολές του Εθνικού Συμβουλίου και των Πάγιων Εντολών του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, κατόπιν αιτήσεώς τους. Το Εθνικό Συμβούλιο, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και η Ομοσπονδιακή Συνέλευση καθώς και οι επιτροπές τους (υποεπιτροπές) μπορούν να απαιτήσουν τη συμμετοχή μελών της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και να τους ζητήσουν να ξεκινήσουν έρευνες.

Άρθρο 76

  1. Σύμφωνα με το άρθρο 142, τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης (άρθρα 69 και 71) είναι υπεύθυνα έναντι του Εθνικού Συμβουλίου.
  2. Η παρουσία περισσότερων από τα μισά μέλη είναι απαραίτητη για πρόταση που ευνοεί κατηγορία σύμφωνα με το άρθρο 142.

Άρθρο 77

  1. Τα Ομοσπονδιακά Υπουργεία και οι αρμόδιες αρχές ασκούν τις εργασίες της ομοσπονδιακής διοίκησης.
  2. Ο αριθμός των Ομοσπονδιακών Υπουργείων, η αρμοδιότητά τους και η εσωτερική τους οργάνωση θα καθορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
  3. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος είναι επιφορτισμένος με τη διεύθυνση της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας και ένας Ομοσπονδιακός Υπουργός έχει την ευθύνη καθενός από τα άλλα Ομοσπονδιακά Υπουργεία. Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος μπορεί να αναθέσει σε ειδικούς Ομοσπονδιακούς Υπουργούς την κατεύθυνση συγκεκριμένων θεμάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης προσωπικού και της οργάνωσης τέτοιων δραστηριοτήτων, παρά το γεγονός ότι αυτά τα θέματα εξακολουθούν να ισχύουν για την Ομοσπονδιακή Καγκελαρία. Αυτοί οι Ομοσπονδιακοί Υπουργοί έχουν για τα εν λόγω θέματα το καθεστώς του αρμόδιου Ομοσπονδιακού Υπουργού.
  4. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος και άλλοι Ομοσπονδιακοί Υπουργοί μπορούν κατ' εξαίρεση να αναλάβουν τη διεύθυνση ενός δεύτερου Ομοσπονδιακού Υπουργείου.

Άρθρο 78

  1. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορούν να διορίζονται Ομοσπονδιακοί Υπουργοί χωρίς ταυτόχρονα να είναι υπεύθυνοι για Ομοσπονδιακό Υπουργείο.
  2. Οι Υφυπουργοί, οι οποίοι διορίζονται και απομακρύνονται από τα καθήκοντα με τον ίδιο τρόπο όπως οι Ομοσπονδιακοί Υπουργοί, μπορούν να προσαχθούν στους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς για βοήθεια στη διεξαγωγή των εργασιών και για να τους αναπληρώσουν στο Κοινοβούλιο. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος μπορεί να αφήσει τις δραστηριότητές του στο Εθνικό Συμβούλιο και στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, σύμφωνα με τον Αντικαγκελάριο που είναι επιφορτισμένος ως επικεφαλής ενός Ομοσπονδιακού Υπουργείου, να φροντίζεται από Υφυπουργό που είναι συνδεδεμένος με αυτόν. Ο Αντικαγκελάριος, ο οποίος αναλαμβάνει να διευθύνει ένα Ομοσπονδιακό Υπουργείο μπορεί να αφήσει τα καθήκοντά του στο Εθνικό Συμβούλιο και στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο ώστε να αναληφθούν από έναν Υφυπουργό που είναι συνδεδεμένος με αυτόν, σε συγκατάθεση με τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο.
  3. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός μπορεί, με τη συγκατάθεσή του, να αναθέσει επίσης στον Υφυπουργό την εκτέλεση ορισμένων καθηκόντων. Κατά την εκπλήρωση αυτών, ο Υφυπουργός εξαρτάται επίσης από τον Ομοσπονδιακό Υπουργό και δεσμεύεται από τις οδηγίες του.

3. Ομοσπονδιακές Αρχές Ασφαλείας[Επεξεργασία]

Άρθρο 78α

  1. Η ανώτατη αρχή ασφαλείας είναι ο ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών. Υφιστάμενες σε αυτόν είναι οι αστυνομικές διευθύνσεις των κρατιδίων και ακολουθούν οι περιφερειακές διοικητικές αρχές υπό την ιδιότητά τους ως αρχών ασφαλείας.
  2. Εάν η ζωή, η υγεία, η ελευθερία ή η περιουσία των ατόμων κινδυνεύουν πραγματικά ή τέτοιος κίνδυνος είναι άμεσα επικείμενος, οι υπάλληλοι ασφαλείας είναι, ανεξάρτητα από την αρμοδιότητα άλλης αρχής για την αντιμετώπιση του κινδύνου, αρμόδιοι να παρέχουν πρωτοβάθμια βοήθεια μέχρι την παρέμβαση του την αντίστοιχη αρμόδια αρχή.
  3. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι προβλέπουν σε ποιο βαθμό οι αρχές των δήμων πρέπει να αναλαμβάνουν δράση ως αρχές ασφαλείας.

Άρθρο 78β

  1. Κάθε κρατίδιο διαθέτει αστυνομική διεύθυνση. Επικεφαλής της είναι ο διευθυντής της αστυνομίας του κρατιδίου. Στη Βιέννη, ο αστυνομικός διευθυντής της αστυνομικής διεύθυνσης του κρατιδίου έχει τον τίτλο «Πρόεδρος της αστυνομίας του κρατιδίου».
  2. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών διορίζει τον αστυνομικό διευθυντή του κρατιδίου σε συμφωνία με τον Κυβερνήτη.
  3. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών πρέπει να ενημερώνει τον Κυβερνήτη για κάθε εθνικά σημαντική εντολή ή οτιδήποτε είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ειρήνης, της τάξης και της ασφάλειας σε ολόκληρο το κρατίδιο, την οποία εκδίδει στον διευθυντή της αστυνομίας του κρατιδίου.

Άρθρο 78γ

Ο ομοσπονδιακός νόμος προβλέπει σε ποιο βαθμό η αστυνομική διεύθυνση ενός κρατιδίου είναι ταυτόχρονα αρχή ασφαλείας για την περιοχή ενός δήμου.

Άρθρο 78δ

  1. Η αστυνομική δύναμη είναι οπλισμένη ή ενδεδυμένη ή με άλλο τρόπο στρατιωτικά διαμορφωμένη μονάδα με καθήκοντα αστυνομικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, δεν πρέπει να προσμετράται στη χωροφυλακή το προσωπικό φρουράς που έχει συσταθεί για την προστασία ορισμένων κλάδων καλλιέργειας εδάφους, όπως η γεωργία και η δασοκομία (χωράφια, καλλιέργειες και δασική προστασία), για εξόρυξη, κυνήγι, ψάρεμα ή άλλες εγκεκριμένες χρήσεις νερού, αξιωματούχοι εποπτείας της αγοράς και πυροσβεστικές υπηρεσίες.
  2. Στην περιοχή ενός δήμου, όπου η αστυνομική διεύθυνση του ομόσπονδου κρατιδίου είναι ταυτόχρονα αρχή ασφαλείας, καμία άλλη περιφερειακή αρχή δεν μπορεί να συστήσει αστυνομική δύναμη.

4. Ομοσπονδιακός Στρατός[Επεξεργασία]

Άρθρο 79

  1. Η στρατιωτική άμυνα της χώρας είναι καθήκον του Ομοσπονδιακού Στρατού. Διεξάγεται βάσει των αρχών ενός συστήματος πολιτοφυλακής.
  2. Ο Ομοσπονδιακός Στρατός, στο βαθμό που η νόμιμη πολιτική εξουσία διεκδικεί τη συνεργασία του, έχει επιπλέον το καθήκον
    1. πέρα από το πεδίο της στρατιωτικής άμυνας της χώρας
      1. να προστατεύει τους συνταγματικά καθορισμένους θεσμούς καθώς και την ικανότητά τους να λειτουργούν και τις δημοκρατικές ελευθερίες του πληθυσμού,
      2. να διατηρεί την τάξη και την ασφάλεια στο εσωτερικό της χώρας γενικά,
    2. παροχής βοήθειας σε περίπτωση φυσικών καταστροφών και καταστροφών εξαιρετικού μεγέθους.
  3. Πρόσθετα καθήκοντα του Ομοσπονδιακού Στρατού θα καθορίζονται από ομοσπονδιακό συνταγματικό νόμο.
  4. Ο νόμος περί άμυνας ρυθμίζει ποιοι αξιωματούχοι και αρχές μπορούν να διεκδικήσουν άμεσα τη συνεργασία του ομοσπονδιακού στρατού για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 παραπάνω.
  5. Η παρέμβαση του στρατού με δική του πρωτοβουλία για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ανωτέρω είναι παραδεκτή μόνον εάν περιστάσεις που βρίσκονται εκτός του ελέγχου τους καθιστούν πέραν της ικανότητας των αρμόδιων αξιωματούχων να ζητήσουν επέμβαση από τον στρατό και να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημία στην κοινότητα γενικά από μια περαιτέρω αναμονή ή εάν αφορά την απώλεια μιας πραγματικής επίθεσης ή την εξάλειψη της ενεργητικής αντίστασης που στρέφεται εναντίον τμήματος του Ομοσπονδιακού Στρατού.

Άρθρο 80

  1. Ο αρχηγός του ομοσπονδιακού στρατού είναι ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος.
  2. Εκτός από τον βαθμό που ο νόμος περί άμυνας διατηρεί τη διάθεση του Ομοσπονδιακού Στρατού στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο, η διάθεσή του εναπόκειται στον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό εντός των ορίων της εξουσιοδότησης που του έχει ανατεθεί από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
  3. Η ανώτατη διοίκηση του ομοσπονδιακού στρατού ασκείται από τον αρμόδιο ομοσπονδιακό υπουργό (άρθρο 76 παράγραφος 1).

Άρθρο 81

Ο ομοσπονδιακός νόμος ορίζει σε ποιο βαθμό τα κρατίδια συμμετέχουν στην πρόσληψη, στην προμήθεια και στη στέγαση του Στρατού και την παροχή των άλλων απαιτήσεων του.

5. Ομοσπονδιακές σχολικές αρχές[Επεξεργασία]

Άρθρο 81α

  1. Η διοίκηση της Ομοσπονδίας στον τομέα της σχολικής εκπαίδευσης και στον τομέα της εκπαίδευσης σε θέματα που αφορούν φοιτητικούς ξενώνες αναλαμβάνεται από τον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό και - στο βαθμό που ούτε το πανεπιστήμιο και το σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ούτε το γεωργικό και το δασολογικό σχολικό σύστημα ούτε το δασολογικό και γεωργικό εκπαιδευτικό σύστημα σε θέματα που αφορούν φοιτητικούς ξενώνες και κεντρικά εκπαιδευτικά γραφεία αφορούν - από τις σχολικές αρχές της Ομοσπονδίας που υπάγονται στον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό. Οι δήμοι μπορούν, ως μέρος της αρμοδιότητας της Ομοσπονδίας, να κληθούν να τηρούν μητρώα όσων είναι ηλικίας σχολικής φοίτησης.
  2. Ιδρύεται σχολική αρχή σε κάθε κρατίδιο και είναι γνωστή ως σχολικό συμβούλιο του κρατιδίου. Στη Βιέννη, το σχολικό συμβούλιο του κρατιδίου είναι γνωστό ως σχολικό συμβούλιο της πόλης της Βιέννης. Η εφαρμοστέα σφαίρα αρμοδιότητας για τα μέλη των σχολικών συμβουλίων του κρατιδίου καθορίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
  3. Οι ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές ισχύουν για την ίδρυση, σύμφωνα με τον νόμο, των ομοσπονδιακών σχολικών αρχών:
    1. Οι επιτροπές διορίζονται στο πλαίσιο της δομής των ομοσπονδιακών σχολικών αρχών. Τα μέλη της σχολικής επιτροπής του κρατιδίου, με δικαίωμα ψήφου, διορίζονται ανάλογα με τη δύναμη του κόμματος στο κοινοβούλιο. Ο διορισμός όλων ή ορισμένων από τα μέλη της επιτροπής από το κοινοβούλιο είναι αποδεκτός.
    2. Ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του κρατιδίου είναι ο κυβερνήτης. Σε περίπτωση που ο διορισμός ενός εκτελεστικού προέδρου της σχολικής επιτροπής του κρατιδίου, ο οποίος προβλέπεται από τον νόμο, αναπληρώνει τον πρόεδρο σε όλες τις εργασίες που ο πρόεδρος δεν διατηρεί για τον εαυτό του. Εάν ο διορισμός αντιπροέδρου προβλέπεται από τον νόμο, έχει το δικαίωμα να επιθεωρεί έγγραφα και να παρέχει συμβουλές. Ένας τέτοιος αντιπρόεδρος διορίζεται σε κάθε περίπτωση για τα πέντε κρατίδια τα οποία, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της τελευταίας απογραφής πριν από την έναρξη ισχύος αυτού του ομοσπονδιακού συνταγματικού νόμου, έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων.
    3. Οι όροι της εντολής για τις επιτροπές και τους προέδρους των σχολικών συμβουλίων του κρατιδίου ρυθμίζονται από τον νόμο. Οι επιτροπές είναι αρμόδιες για την έκδοση κανόνων και γενικών οδηγιών, για τον διορισμό υπαλλήλων και για την υποβολή προτάσεων για υποψηφιότητες καθώς και για τη γνωμοδότηση για σχέδια νόμων και διατάξεων.
    4. Σε επείγουσες περιπτώσεις που δεν επιδέχονται αναβολή μέχρι την επόμενη συνεδρίαση της επιτροπής, ο πρόεδρος αναλαμβάνει δράση στον τομέα αρμοδιοτήτων που έχει ανατεθεί στην επιτροπή ως προς τις δραστηριότητές της και χωρίς καθυστέρηση ενημερώνει την επιτροπή σχετικά.
    5. Εάν για περισσότερους από δύο μήνες μια επιτροπή δεν έχει απαρτία, τα καθήκοντα της επιτροπής για την περαιτέρω περίοδο της αριθμητικής ανικανότητάς της ανατίθενται στον πρόεδρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο πρόεδρος αντικαθιστά την επιτροπή.
  4. Οι οδηγίες (άρθρο 20 παρ. 1) δεν μπορούν να δοθούν σε θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των επιτροπών. Αυτό δεν ισχύει για οδηγίες που απαγορεύουν την εφαρμογή ενός ψηφίσματος επιτροπής ως αντίθετου προς τον νόμο ή που οδηγούν την κατάργηση διατάγματος που εκδίδεται από την επιτροπή. Πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι για αυτές τις οδηγίες.
  5. Ο αρμόδιος Ομοσπονδιακός Υπουργός μπορεί να πεισθεί αυτοπροσώπως ή μέσω υπαλλήλων του Ομοσπονδιακού Υπουργείου που είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση και την απόδοση των σχολείων και των μαθητικών ξενώνων που υπάγονται στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο μέσω της σχολικής επιτροπής του κρατιδίου. Οι διαπιστωθείσες αδυναμίες - στο μέτρο που δεν τις αφορούν κατά την έννοια του άρθρου 14 παράγραφος 8 - θα κοινοποιούνται στο σχολικό συμβούλιο του κρατιδίου για τους σκοπούς της επανόρθωσής τους.

Άρθρο 81β

  1. Το διοικητικό συμβούλιο του κρατιδίου υποβάλλει τρεις κατηγορίες προτάσεων:
    1. για την πλήρωση κεντρικών κενών θέσεων για διευθυντές/διευθύντριες καθώς και για άλλους δασκάλους και εκπαιδευτικούς βοηθούς σε σχολεία και μαθητικού ξενώνες που υπάγονται στα διοικητικά συμβούλια του κρατιδίου.
    2. για την πλήρωση κεντρικών κενών θέσεων για τους εποπτικούς υπαλλήλους του σχολείου που υπηρετούν στα σχολικά συμβούλια του κρατιδίου καθώς και για το διορισμό δασκάλων με σχολικά εποπτικά καθήκοντα.
  2. Οι προτάσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανωτέρω υποβάλλονται, σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 1 ή το άρθρο 67 παράγραφος 1 ή λόγω άλλων διατάξεων, στον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό. Η επιλογή των ατόμων μεταξύ αυτών που προτείνονται ανατίθεται στον Ομοσπονδιακό Υπουργό.
  3. Κάθε σχολικό συμβούλιο του κρατιδίου δημιουργεί το δικαίωμα επιλογής και πειθαρχικά σχολικά συμβούλια για διευθυντές/διευθύντριες και άλλους δασκάλους, καθώς και εκπαιδευτικούς βοηθούς που είναι υπάλληλοι δημοσίου δικαίου της Ομοσπονδίας και απασχολούνται σε σχολείο (μαθητικός ξενώνας) που υπάγεται στο διοικητικό συμβούλιο του κρατιδίου. Οι λεπτομέρειες καθορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.

6. Πανεπιστήμια[Επεξεργασία]

Άρθρο 81γ

  1. Τα δημόσια πανεπιστήμια είναι χώροι δωρεάν επιστημονικής έρευνας, διδασκαλίας και ανακάλυψης των τεχνών. Ενεργούν αυτόνομα στο πλαίσιο των νόμων και μπορούν να καταστήσουν το καταστατικό τους. Τα μέλη των πανεπιστημιακών συλλογικών φορέων απαλλάσσονται από οδηγίες.
  2. Ομοσπονδιακός νόμος μπορεί να προβλέπει ότι η δραστηριότητα στο πανεπιστήμιο καθώς και η συμμετοχή σε φορείς του πανεπιστημίου και η εκπροσώπηση των φοιτητών από άτομα που δεν έχουν την αυστριακή ιθαγένεια είναι αποδεκτά.
  3. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)

Β. Δικαιοδοσία των δικαστηρίων[Επεξεργασία]

Άρθρο 82

  1. Η Ομοσπονδία είναι η πηγή της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων.
  2. Τα βουλεύματα και οι αποφάσεις εκδίδονται και συντάσσονται στο όνομα της Δημοκρατίας.

Άρθρο 83

  1. Η οργάνωση και η αρμοδιότητα των Δικαστηρίων καθορίζονται από ομοσπονδιακό νόμο.
  2. Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί ενός σύννομου δικαστή.
  3. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 73/1968)

Άρθρο 84

Η στρατιωτική δικαιοδοσία - εκτός από περίοδο πολέμου - καταργείται.

Άρθρο 85

Καταργείται η θανατική ποινή.

Άρθρο 86

  1. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τον παρόντα νόμο, οι δικαστές διορίζονται σύμφωνα με την πρόταση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο ή, με την εξουσιοδότησή του, από τον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή ο Ομοσπονδιακός Υπουργός λαμβάνουν προτάσεις για διορισμό από τα αρμόδια τμήματα σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
  2. Εάν υπάρχει επαρκής αριθμός υποψηφίων, η πρόταση διορισμού που πρέπει να υποβληθεί στον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό και να διαβιβαστεί από αυτόν στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση περιλαμβάνει τουλάχιστον τρία ονόματα, αλλά εάν υπάρχουν περισσότερες από μία κενές θέσεις συμπληρώνονται τουλάχιστον δύο φορές περισσότεροι υποψήφιοι από τους δικαστές που πρέπει να διοριστούν.

Άρθρο 87

  1. Οι δικαστές είναι ανεξάρτητοι κατά την άσκηση της δικαστικής τους εξουσίας.
  2. Ο δικαστής ασκεί τη δικαστική του θητεία κατά την εκτέλεση οποιασδήποτε δικαστικής λειτουργίας σύμφωνα με τον νόμο και την κατανομή των δραστηριοτήτων του, εξαιρουμένου όμως του διοικητικού έργου του δικαστικού σώματος, το οποίο σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου δεν απαλλάσσεται από σώματα ή επιτροπές.
  3. Οι εργασίες κατανέμονται εκ των προτέρων μεταξύ των δικαστών του Δικαστηρίου για την περίοδο που προβλέπει ο ομοσπονδιακός νόμος για την οργάνωση των δικαστηρίων. Ένα ζήτημα που ανατίθεται σε έναν δικαστή σύμφωνα με αυτήν την κατανομή μπορεί να αφαιρεθεί από τη δικαιοδοσία του μόνο με διάταγμα του αρμόδιου τμήματος, σε περίπτωση που απομακρύνεται από την εκπλήρωση των ευθυνών του ή αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, λόγω της έκτασής τους, σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Άρθρο 87α

  1. Η εκτέλεση ορισμένων καθηκόντων, τα οποία θα προσδιοριστούν επακριβώς και θα εμπίπτουν στη δικαιοδοσία ενός πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, μπορούν μέσω του ομοσπονδιακού νόμου να ανατεθούν σε ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό της Ομοσπονδίας που δεν είναι δικαστές.
  2. Ο αρμόδιος δικαστής σύμφωνα με την κατανομή των καθηκόντων μπορεί, ωστόσο, ανά πάσα στιγμή να αφήσει ή να αναλάβει την εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος.
  3. Το προσωπικό της Ομοσπονδίας που δεν είναι δικαστής δεσμεύεται για την εκτέλεση των εργασιών που ορίζονται στην παράγραφο 1 παραπάνω μόνο με οδηγίες από τον αρμόδιο δικαστή σύμφωνα με την κατανομή των εργασιών. Εφαρμόζεται το άρθρο 20, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο.

Άρθρο 88

  1. Ο ομοσπονδιακός νόμος θα καθορίσει το όριο ηλικίας με το οποίο οι δικαστές θα συνταξιοδοτούνται μόνιμα.
  2. Διαφορετικά, οι δικαστές μπορούν να παυθούν από τα καθήκοντά τους ή να μεταφερθούν ενάντια στη θέλησή τους ή να συνταξιοδοτηθούν μόνο στις περιπτώσεις και τους τρόπους που προβλέπονται από το νόμο και λόγω επίσημης δικαστικής απόφασης. Ωστόσο, αυτές οι διατάξεις δεν ισχύουν για μεταβιβάσεις και συνταξιοδοτήσεις που καθίστανται απαραίτητες μέσω αλλαγής στην οργάνωση των δικαστηρίων. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο νόμος θα ορίσει εντός του χρονικού διαστήματος που οι δικαστές μπορούν να μεταφερθούν και να συνταξιοδοτηθούν τις διατυπώσεις που ορίζονται διαφορετικά.
  3. Η προσωρινή παύση δικαστών από το αξίωμα τους μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με απόφαση του αρχηγού περιφερειακού δικαστηρίου ή προέδρου δικαστηρίου ή της ανώτερης δικαστικής αρχής μαζί με ταυτόχρονη παραπομπή του θέματος στο αρμόδιο δικαστήριο.

Άρθρο 88α

Ο ομοσπονδιακός νόμος μπορεί να προβλέπει θέσεις αναπληρωματικών δικαστών που έχουν ανατεθεί σε ανώτερο δικαστήριο. Ο αριθμός αυτών των θέσεων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 3% του αριθμού των θέσεων δικαστών που έχουν ανατεθεί στα δευτερεύοντα δικαστήρια. Η πρόσληψη των αναπληρωματικών δικαστών που είναι υπεύθυνοι σε δευτερεύοντα δικαστήρια και τελικά στο ίδιο στο ανώτερο δικαστήριο καθορίζεται από το αρμόδιο τμήμα του ανώτερου δικαστηρίου, το οποίο ορίζεται από τον ομοσπονδιακό νόμο. Οι αναπληρωτές δικαστές μπορούν να ανατεθούν μόνο με την αντικατάσταση δικαστών δευτερεύοντος δικαστηρίου ή δικαστών του ανώτερου τακτικού δικαστηρίου και μόνο εάν οι δικαστές αυτοί εμποδίζονται από την εκπλήρωση των καθηκόντων τους ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους, λόγω της έκτασης αυτών, εντός εύλογου χρόνου.

Άρθρο 89

  1. Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από τις ακόλουθες παραγράφους, τα δικαστήρια δεν έχουν το δικαίωμα να εξετάσουν την εγκυρότητα των δεόντως δημοσιευμένων διατάξεων, διακηρύξεων σχετικά με την αναδημοσίευση ενός νόμου (κρατική συνθήκη), νόμους και κρατικές συνθήκες.
  2. Σε περιπτώσεις όπου ένα γενικό δικαστήριο έχει αμφιβολίες σχετικά με τη χρήση διατάγματος που βασίζεται σε παρανομία, μια ανακοίνωση για την αναδημοσίευση ενός νόμου (κρατική συνθήκη) από παρανομία, ενός νόμου που βασίζεται στην αντισυνταγματικότητα ή μια κρατική συνθήκη λόγω παρανομίας, πρέπει να υποβάλει αίτηση για την κατάργηση αυτής της νομικής διάταξης στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
  3. Εάν ο νομικός κανονισμός που θα εφαρμοστεί από το δικαστήριο έχει ήδη παύσει να ισχύει, η αίτηση του δικαστηρίου προς το Συνταγματικό Δικαστήριο πρέπει να ζητήσει απόφαση ότι ο νομικός κανονισμός ήταν αντίθετος προς τον νόμο, αντισυνταγματικός ή παράνομος.
  4. Ο ομοσπονδιακός νόμος καθορίζει τις επιπτώσεις που έχει μια αίτηση σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3 ανωτέρω στις διαδικασίες που εκκρεμούν στο δικαστήριο.

Άρθρο 90

  1. Οι ακροάσεις σε αστικές και ποινικές υποθέσεις στο δικαστήριο είναι προφορικές και δημόσιες. Οι εξαιρέσεις ρυθμίζονται από τον νόμο.
  2. Σε ποινικές διαδικασίες η διαδικασία γίνεται με κατηγορητήριο.

Άρθρο 90α

Οι εισαγγελείς είναι λειτουργοί της δικαιοσύνης. Αντιπροσωπεύουν την έρευνα και τη δίωξη σε υποθέσεις για πράξεις που επιβάλλουν ποινή από το δικαστήριο. Ο ομοσπονδιακός νόμος καθορίζει τους λεπτομερείς κανονισμούς σχετικά με τη δέσμευσή τους στις οδηγίες των ανώτερων λειτουργών τους.

Άρθρο 91

  1. Ο λαός συμμετέχει στη δικαιοδοσία.
  2. Ένα σώμα ενόρκων επιστρέφει ετυμηγορία για την ενοχή των κατηγορουμένων για εγκλήματα που συνεπάγονται αυστηρές ποινές, που καθορίζονται από τον νόμο και σε όλες τις περιπτώσεις πολιτικών κακουργημάτων και κακομεταχείρισης.
  3. Σε ποινικές διαδικασίες για άλλες αξιόποινες πράξεις, οι αξιολογητές συμμετέχουν στην απονομή της δικαιοσύνης εάν η επιβληθείσα ποινή υπερβαίνει ένα όριο που ορίζεται από τον νόμο.

Άρθρο 92

  1. Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι το τελεσίδικο δικαστήριο σε αστικές και ποινικές αγωγές.
  2. Τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, μιας κυβέρνησης ενός κρατιδίου, ενός γενικού αντιπροσωπευτικού σώματος ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν μπορούν να είναι μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Για τα μέλη ενός γενικού αντιπροσωπευτικού οργάνου ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εκλέγονται για ορισμένη θητεία νομοθεσίας ή αξιώματος, η ασυμβατότητα αυτή συνεχίζεται μέχρι τη λήξη αυτής της θητείας του νομοθετικού σώματος ή του αξιώματος, ακόμη και αν παραιτηθούν πρόωρα από την έδρα τους. Όποιος κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πέντε ετών έχει ασκήσει μία από τις προαναφερθείσες λειτουργίες δεν μπορεί να διοριστεί Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Άρθρο 93

Οι γενικές αμνηστία για πράξεις που τιμωρούνται από τα δικαστήρια επεκτείνεται από τον ομοσπονδιακό νόμο.

Άρθρο 94

  1. Οι δικαστικές και διοικητικές εξουσίες είναι διακριτές σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας.
  2. Ο ομοσπονδιακός νόμος ή ο νόμος για τα κρατίδια μπορεί να προβλέπει σε συγκεκριμένα θέματα έφεσης από τη διοικητική αρχή σε δικαστήριο αντί για έφεση στο Διοικητικό Δικαστήριο. Στα θέματα εκτέλεσης της Ομοσπονδίας που δεν αντιμετωπίζονται άμεσα από τις ομοσπονδιακές αρχές, καθώς και στα θέματα των άρθρων 11, 12, 14, παράγραφοι 2 και 3 και 14α, παράγραφοι 3 και 4 μπορούν, σύμφωνα με την πρώτη φράση, να δημοσιεύεται μετά από έγκριση από το κρατίδιο. Για τους νόμους του κρατιδίου σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, το άρθρο 97 παράγραφος 2 του ομοσπονδιακού νόμου περί συντάγματος εφαρμόζεται ανάλογα.

Κεφάλαιο IV. Νομοθέτηση και εκτέλεση από τα κρατίδια[Επεξεργασία]

Α. Γενικές διατάξεις[Επεξεργασία]

Άρθρο 95

  1. Η νομοθεσία των κρατιδίων εγκρίνεται από τα κοινοβούλια. Τα κοινοβούλια εκλέγονται με ίση, άμεση, προσωπική, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία βάσει της αναλογικής εκπροσώπησης από τους άνδρες και τις γυναίκες πολίτες του κρατιδίου που σύμφωνα με τους εκλογικούς κανονισμούς του κοινοβουλίου έχουν δικαίωμα ψήφου. Κρατιδιακός νόμος ρυθμίζει τις λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την εκλογική διαδικασία και, εάν χρειάζεται, την υποχρεωτική ψηφοφορία. Αυτός ο νόμος ορίζει συγκεκριμένα τους λόγους για τους οποίους η μη συμμετοχή στις εκλογές, παρά την υποχρεωτική ψηφοφορία, θεωρείται ως δικαιολογία. Το σύνταγμα ενός κρατιδίου μπορεί να προβλέπει ότι οι υπήκοοι, οι οποίοι είχαν κατοικία στο κρατίδιο, πριν μετακομίσουν στο εξωτερικό, έχουν δικαίωμα ψήφου για τη διάρκεια αυτής της παραμονής στο εξωτερικό, για μέγιστη περίοδο δέκα ετών.
  2. Οι εκλογικοί κανονισμοί του κοινοβουλίου ενδέχεται να μην επιβάλλουν αυστηρότερους όρους ψηφοφορίας και εκλογικής επιλεξιμότητας από ό,τι το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα για τις εκλογές στο Εθνικό Συμβούλιο.
  3. Οι ψηφοφόροι ασκούν το δικαίωμα τους σε αυτόνομες εκλογικές περιφέρειες που μπορούν να χωριστούν σε αυτόνομες περιφερειακές εκλογικές περιφέρειες. Ο αριθμός των βουλευτών κατανέμεται μεταξύ των εκλογικών περιφερειών ανάλογα με τον αριθμό των κατοίκων. Οι εκλογικοί κανονισμοί του κοινοβουλίου μπορούν να προβλέψουν μια τελική διαδικασία κατανομής σε ολόκληρο το κρατίδιο, σύμφωνα με την οποία η ισορροπία μεταξύ των εδρών που κατανέμονται στα υποψήφια κόμματα στις εκλογικές περιφέρειες και, επίσης, η κατανομή των ακόμη μη κατανεμημένων εδρών πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικής εκπροσώπησης. Δεν επιτρέπεται η κατανομή του εκλογικού σώματος σε άλλα εκλογικά σώματα.
  4. Οι λεπτομερείς κανονισμοί σχετικά με τη διαδικασία εκλογής καθορίζονται από τις Πάγιες Εντολές του Κοινοβουλίου. Το άρθρο 26 παράγραφος 6 πρέπει να εφαρμοστεί αναλόγως.
  5. Σε δημόσιους υπαλλήλους που θέτουν υποψηφιότητα στο κοινοβούλιο ή οι οποίοι εκλέγονται ως μέλη ενός κοινοβουλίου, κατ' εφαρμογή του άρθρου 59α, είναι αποδεκτοί αυστηρότεροι κανονισμοί. Ο συνταγματικός νόμος του κρατιδίου μπορεί να δημιουργήσει ένα θεσμικό όργανο με τις ίδιες αρμοδιότητες και την ίδια υποχρέωση δημοσίευσης μιας έκθεσης με εκείνη της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 59β.

Άρθρο 96

  1. Τα μέλη ενός κοινοβουλίου απολαμβάνουν την ίδια ασυλία με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Οι διατάξεις του άρθρου 57 εφαρμόζονται ανάλογα.
  2. Οι διατάξεις των άρθρων 32 και 33 ισχύουν ως έχουν και για τις συνεδριάσεις των κοινοβουλίων και των επιτροπών τους.
  3. Κρατιδιακός νόμος μπορεί να καθορίσει διακανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφοι 2 έως 4 για τα μέλη του κοινοβουλίου που παραιτούνται από την έδρα τους με την ευκαιρία της εκλογής τους ως μέλους του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου ή της Κυβέρνησης του κρατιδίου.

Άρθρο 97

  1. Ένας κρατιδιακός νόμος απαιτεί την επιψήφιση του κοινοβουλίου, έλεγχο ταυτοποίησης και αντιγραφή σύμφωνα με τις διατάξεις του σχετικού ομόσπονδου κράτους και δημοσίευση από τον κυβερνήτη στην εφημερίδα της νομοθεσίας του κρατιδίου.
  2. Στο μέτρο που ο κρατιδιακός νόμος προβλέπει κατά την εκτέλεσή του τη συνεργασία των ομοσπονδιακών αρχών, απαιτείται η έγκριση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Τέτοιες διατάξεις πρέπει να κοινοποιηθούν αμέσως μετά την απόφαση του κοινοβουλίου από τον Κυβερνήτη στο γραφείο του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου. Η έγκριση θεωρείται χορηγηθείσα εάν εντός οκτώ εβδομάδων από την ημέρα παραλαβής του νόμου στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δεν έχει ενημερώσει τον Κυβερνήτη ότι αρνείται τη συνεργασία των ομοσπονδιακών αρχών. Πριν από τη λήξη αυτής της προθεσμίας, η δημοσίευση του νόμου μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εάν η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει ρητά.
  3. Εάν η άμεση θέσπιση μέτρων που απαιτούν συνταγματικά την έγκριση ψηφίσματος από το Κοινοβούλιο καθίσταται απαραίτητη για την αποτροπή πρόδηλης, ανεπανόρθωτης βλάβης στην κοινότητα στο σύνολό της σε περιπτώσεις όπου το κοινοβούλιο δεν μπορεί να συγκληθεί εγκαίρως ή παρεμποδίζεται στη λειτουργία της από γεγονότα πέρα ​​από τον έλεγχό της, η κυβέρνηση του κρατιδίου μπορεί σε συμφωνία με μια επιτροπή του κοινοβουλίου που έχει οριστεί σύμφωνα με την αρχή της αναλογικής εκπροσώπησης να λάβει αυτά τα μέτρα μέσω προσωρινών τροπολογιών του νόμου. Η κυβέρνηση του κρατιδίου πρέπει να ενημερώσει σχετικά την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση χωρίς καθυστέρηση. Το κοινοβούλιο συγκαλείται μόλις παύσει να υφίσταται το εμπόδιο στη σύγκλησή του. Το άρθρο 18 παράγραφος 4 ισχύει αναλόγως.
  4. Οι διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 παραπάνω μπορεί σε κάθε περίπτωση να μην υποδηλώνουν τροποποίηση των συνταγματικών διατάξεων του κρατιδίου και δεν μπορούν ούτε να περιλαμβάνουν μόνιμη οικονομική επιβάρυνση για το κρατίδιο ούτε οικονομική επιβάρυνση για την Ομοσπονδία ή τους δήμους, ούτε οικονομικές δεσμεύσεις για τους υπηκόους του κρατιδίου, ούτε διάθεση ιδιοκτησίας γης, ούτε μέτρα σχετικά με τα θέματα που ορίζονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 εδάφιο 6, ούτε, τέλος, να σχετίζονται με τις υποθέσεις των σωμάτων εργαζομένων και μισθωτών υπαλλήλων που ασχολούνται με τη γεωργία και τη δασοκομία.

Άρθρο 98

(Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)

Άρθρο 99

  1. Το Σύνταγμα του κρατιδίου που θα θεσπιστεί μέσω ενός συνταγματικού νόμου του κρατιδίου μπορεί, εφόσον δεν επηρεάζεται το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, να τροποποιηθεί με τον συνταγματικό νόμο του κρατιδίου.
  2. Ο συνταγματικός νόμος ενός κρατιδίου μπορεί να ψηφιστεί μόνο παρουσία των μισών μελών του κοινοβουλίου και με την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων.

Άρθρο 100

  1. Κάθε κοινοβούλιο μπορεί να διαλυθεί από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο κατόπιν αιτήματος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και με την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Ωστόσο, μια τέτοια διάλυση μπορεί να αποφασιστεί μόνο μία φορά για τον ίδιο λόγο. Η πρόταση στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρέπει να διεξαχθεί παρουσία των μισών μελών και με την πλειοψηφία των δύο τρίτων των ψηφισάντων. Οι εκπρόσωποι του ομόσπονδου κράτους του οποίου το κοινοβούλιο πρόκειται να διαλυθεί ενδέχεται να μην συμμετέχουν στον διαχωρισμό.
  2. Σε περίπτωση διάλυσης, οι εκλογές πραγματοποιούνται εντός τριών εβδομάδων σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος του κρατιδίου. Η σύγκληση του νεοεκλεγέντος κοινοβουλίου πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός τεσσάρων εβδομάδων μετά τις εκλογές.

Άρθρο 101

  1. Η εκτελεστική εξουσία σε κάθε ομόσπονδο κρατίδιο ασκείται από κυβέρνηση του κρατιδίου που εκλέγεται από το κοινοβούλιο.
  2. Τα μέλη της κυβέρνησης ενός κρατιδίου δεν χρειάζεται να ανήκουν στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, μόνο τα άτομα που είναι μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για το κοινοβούλιο μπορούν να εκλεγούν ως μέλη της κυβέρνησης του κρατιδίου.
  3. Η κυβέρνηση του κρατιδίου αποτελείται από τον κυβερνήτη, τον απαραίτητο αριθμό βουλευτών και άλλα μέλη.
  4. Πριν από την ανάληψη της θητείας ο Κυβερνήτης παρουσιάζεται στον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο, τα άλλα μέλη της Κυβερνήσεως του κρατιδίου καταθέτουν στον Κυβερνήτη όρκο σχετικά με το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα. Η προσθήκη ενός θρησκευτικού όρκου είναι αποδεκτή.

Άρθρο 101α

Η δημοσίευση των νομικών διατάξεων που θα δημοσιευτούν στην Εφημερίδα του Κράτους μπορεί να γίνει στο πλαίσιο του νομικού συστήματος πληροφοριών της Ομοσπονδίας.

Άρθρο 102

  1. Στον τομέα ευθύνης των κρατιδίων, στο βαθμό που δεν υφίστανται ομοσπονδιακές αρχές (άμεση ομοσπονδιακή διοίκηση), ο κυβερνήτης και οι αρχές του κρατιδίου που υπάγονται σε αυτόν ασκούν την εκτελεστική εξουσία της Ομοσπονδίας (έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση). Στον βαθμό που οι ομοσπονδιακές αρχές είναι επιφορτισμένες με την εκτέλεση θεμάτων που ασκούνται ως έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση, αυτές οι ομοσπονδιακές αρχές υπάγονται στον κυβερνήτη και δεσμεύονται από τις εντολές του (άρθρο 20 παράγραφος 1). Εάν και σε ποιο βαθμό αυτές οι ομοσπονδιακές αρχές είναι επιφορτισμένες με εκτελεστικές πράξεις ρυθμίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Αυτά μπορούν, στο μέτρο που δεν αφορούν την εντολή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 παρακάτω, να δημοσιεύονται μόνο με την κύρωση του ενδιαφερόμενου κρατιδίου.
  2. Τα ακόλουθα ζητήματα μπορούν στο πλαίσιο του συνταγματικά καθορισμένου τομέα αρμοδιοτήτων να ασκούνται άμεσα από τις ομοσπονδιακές αρχές:

οριοθέτηση των συνόρων, εμπόριο αγαθών και ζώων με άλλες χώρες, τελωνεία, κανονισμοί και έλεγχος της εισόδου και εξόδου από την Ομοσπονδιακή επικράτεια, δικαίωμα διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, διαβατήρια, εξορία, και απέλαση, άσυλο, έκδοση, ομοσπονδιακά οικονομικά, μονοπώλια, νομισματικά, πιστωτικά, χρηματιστήριο, τραπεζικές συναλλαγές, σταθμά και μέτρα, πρότυπα και σύστημα χαρακτηριστικών, διοίκηση της δικαιοσύνης, υποθέσεις τύπου, διατήρηση της ειρήνης, της τάξης και της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης της πρωτογενούς βοήθεια γενικά, αλλά εξαιρουμένων εκείνων της τοπικής διοίκησης δημόσιας ασφάλειας, θέματα που αφορούν την ένωση και το συνεταιρίζεσθαι, την αστυνομία αλλοδαπών και θέματα που αφορούν την εγγραφή κατοικίας, θέματα που αφορούν όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά, καθώς και τη χρήση πυροβόλων όπλων, αντιμονοπωλιακής νομοθεσία, ζητήματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και την προστασία σχεδίων, εμπορικών σημάτων και άλλων περιγραφών εμπορευμάτων, σύστημα κυκλοφορίας, αστυνόμευση ποταμών και πλοήγησης, ταχυδρομείο και το τηλεπικοινωνιακό σύστημα, εξορύξεις, έλεγχος και διατήρηση του Δούναβη, ρύθμιση χειμάρρων, κατασκευή και συντήρηση πλωτών οδών, έρευνα, εργατική νομοθεσία κοινωνικής και συμβατικής ασφάλισης, τροφεία, νομικές διατάξεις περί κοινωνικών επιδομάτων, εμπορικές συναλλαγές σε προϊόντα σπόρων και φυτών, σε ζωοτροφές και λιπάσματα καθώς και σε συντηρητικά φυτών, καθώς και σε συσκευές ασφάλειας φυτών, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής τους και στην περίπτωση των προϊόντων σπόρου και φυτών, διατήρηση μνημείων, οργάνωση και διοίκηση της ομοσπονδιακής αστυνομίας, επίσης, την αποδοχή τους, στρατιωτικές υποθέσεις, θέματα μη στρατιωτικής θητείας, πολιτική για τον πληθυσμό στο βαθμό που αφορά τη χορήγηση επιδομάτων παιδιών και την οργάνωση της εξισορρόπησης των βαρών για λογαριασμό των οικογενειών, σχολική εκπαίδευση, καθώς και εκπαίδευση σε θέματα που αφορούν ξενώνες σπουδαστών και μαθητών, με εξαίρεση τη γεωργική και δασική εκπαίδευση σε θέματα που σχετίζονται με φοιτητικούς ξενώνες, δημόσιες προσφορές.

  1. Η Ομοσπονδία διατηρεί το δικαίωμα να μεταβιβάζει στον Κυβερνήτη την εκτελεστική της εξουσία και στα θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 παραπάνω.
  2. Η ίδρυση ομοσπονδιακών αρχών για θέματα άλλα από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 παραπάνω μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την κύρωση του ενδιαφερόμενου κρατιδίου.
  3. Εάν σε ένα κρατίδιο η άμεση θέσπιση μέτρων σε θέματα που σχετίζονται με την άμεση ομοσπονδιακή διοίκηση καθίσταται απαραίτητη για την αποτροπή πρόδηλης, ανεπανόρθωτης βλάβης στην κοινότητα στο σύνολό της σε περιπτώσεις όπου οι ανώτατες αρχές της ομοσπονδιακής διοίκησης παρεμποδίζονται από γεγονότα πέρα από τον έλεγχό τους, ο κυβερνήτης πρέπει να λάβει τα μέτρα για λογαριασμό τους.

Άρθρο 103

  1. Σε θέματα έμμεσης ομοσπονδιακής διοίκησης, ο Κυβερνήτης δεσμεύεται από οδηγίες της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και μεμονωμένους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς (άρθρο 20) και υποχρεούται, προκειμένου να πραγματοποιήσει την εφαρμογή αυτών των οδηγιών, να χρησιμοποιεί επίσης τις εξουσίες που διαθέτει, υπό την ιδιότητά του ως λειτουργού του αυτόνομου τομέα αρμοδιοτήτων του κρατιδίου.
  2. Μια κρατιδιακή κυβέρνηση, όταν καταρτίζει τις διαρκείς εντολές της, μπορεί να αποφασίσει ότι συγκεκριμένες κατηγορίες αρμοδιοτήτων που σχετίζονται με την έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση θα διεξάγονται από μέλη της κρατιδιακής κυβέρνησης στο όνομα του κυβερνήτη, λόγω της ουσιαστικής σχέσης τους με τα ανάλογα θέματα, στον αυτόνομο τομέα αρμοδιοτήτων του κρατιδίου. Σε μια τέτοια αρμοδιότητα τα μέλη της κρατιδιακής κυβέρνησης δεσμεύονται εξίσου από τις εντολές του Κυβερνήτη (άρθρο 20) όπως και ο τελευταίος από τις οδηγίες της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ή μεμονωμένων ομοσπονδιακών Υπουργών.
  3. Οι οδηγίες που εκδίδονται από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ή μεμονωμένους Ομοσπονδιακούς Υπουργούς σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανωτέρω πρέπει επίσης σε περιπτώσεις που εμπίπτουν στην παράγραφο 2 ανωτέρω να απευθύνονται στον Κυβερνήτη. Ο τελευταίος, εάν ο ίδιος δεν ασκεί τη σχετική δραστηριότητα της έμμεσης ομοσπονδιακής διοίκησης, είναι υπεύθυνος (άρθρο 142 παράγραφος 2 υποπαράγραφος ε) για τη διαβίβαση της εντολής γραπτώς και χωρίς τροποποίηση στο ενδιαφερόμενο μέλος της κρατιδιακής κυβέρνησης και για την εποπτεία της εφαρμογής της. Εάν η εντολή δεν τηρηθεί, παρόλο που ο Κυβερνήτης έχει προβεί στις απαραίτητες ρυθμίσεις, το ενδιαφερόμενο μέλος της κρατιδιακής κυβέρνησης είναι σύμφωνα με το άρθρο 142 υπεύθυνο και για την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
  4. (Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)

Άρθρο 104

  1. Οι διατάξεις του άρθρου 102 δεν ισχύουν για τις υπηρεσίες για την εκτέλεση ομοσπονδιακών αρμοδιοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 17.
  2. Παρ' όλα αυτά, ο ομοσπονδιακός υπουργός που είναι επιφορτισμένος με τη διαχείριση των ομοσπονδιακών περιουσιακών στοιχείων μπορεί να αναθέσει την εκτέλεση μιας τέτοιας αρμοδιότητας σε έναν κυβερνήτη και τις αρμόδιες αρχές του. Μια τέτοια ανάθεση μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακληθεί εν μέρει ή στο σύνολό της. Σε ποιο βαθμό, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η Ομοσπονδία αποζημιώνει για το συσσωρευμένο κόστος εκτέλεσης μιας τέτοιας αρμοδιότητας θα ρυθμίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Το άρθρο 103 παρ. 2 και 3 εφαρμόζεται ανάλογα.

Άρθρο 105

  1. Ο κυβερνήτης εκπροσωπεί το κρατίδιο. Σε θέματα που αφορούν την έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση, σύμφωνα με το άρθρο 142, είναι υπεύθυνος έναντι της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Ο κυβερνήτης έχει ένα μέλος της κρατιδιακής κυβέρνησης για να τον αντικαταστήσει (αναπληρωτής κυβερνήτης) που ορίζεται από την κρατιδιακή κυβέρνηση. Ο διορισμός αυτός κοινοποιείται στον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο. Σε περίπτωση ανάγκης υποκατάστασης, το μέλος της κρατιδιακής κυβέρνησης που διορίζεται ως αναπληρωτής, σύμφωνα με το άρθρο 142, είναι επίσης υπεύθυνο έναντι της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης σε θέματα που αφορούν την έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση. Η ασυλία δεν αποτελεί εμπόδιο στην ανάληψη αυτής της ευθύνης εκ μέρους του Κυβερνήτη ή του μέλους της κρατιδιακής κυβέρνησης που τον αντικαθιστά. Ομοίως, η ασυλία δεν αποτελεί εμπόδιο στην ανάληψη ευθύνης εκ μέρους ενός μέλους της κρατιδιακής κυβέρνησης σε περίπτωση που προκύπτει από το άρθρο 103 παράγραφος 3.
  2. Τα μέλη της κρατιδιακής κυβέρνησης είναι υπόλογα για στο κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 142.
  3. Η ψήφος για την άσκηση κατηγορίας κατά την έννοια του άρθρου 142 απαιτεί την παρουσία των μισών μελών.

Άρθρο 106

Ένας διοικητικός δημόσιος υπάλληλος με νομική κατάρτιση θα διοριστεί για να αναλάβει τα καθήκοντά του ως διευθύνων σύμβουλος της εσωτερικής διοίκησης των κρατικών υπηρεσιών του κρατιδίου. Είναι επίσης ο επίσημος σύμβουλος του Κυβερνήτη σε θέματα που αφορούν την έμμεση ομοσπονδιακή διοίκηση.

Άρθρο 107

(Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 444/1974)

Β. Η Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα Βιέννη[Επεξεργασία]

Άρθρο 108

Για την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, τη Βιέννη, υπό την ιδιότητά της ως ομόσπονδου κρατιδίου, το δημοτικό συμβούλιο έχει επιπλέον τη λειτουργία του κοινοβουλίου, η γερουσία της πόλης την λειτουργία της κρατιδιακής κυβέρνησης, ο δήμαρχος τη λειτουργία του κυβερνήτη, η διοίκηση της πόλης τη λειτουργία του γραφείου κρατιδιακής κυβέρνησης, και ο διευθύνων σύμβουλος της διοίκησης της πόλης, τον ρόλος του διευθύνοντο συμβούλου του κρατιδίου.

Άρθρο 109

Το άρθρο 102 παράγραφος 1 ισχύει για την Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα της Βιέννης, με την προϋπόθεση ότι η εκτέλεση της Ομοσπονδίας, στο βαθμό που δεν υπάρχουν ξεχωριστές ομοσπονδιακές αρχές (άμεση ομοσπονδιακή διοίκηση), ασκείται από τον δήμαρχο ως κυβερνήτη και από την υφιστάμενη του διοίκηση της πόλης ως επαρχιακή διοικητική αρχή.

Άρθρο 110

(Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. No. 490/1984)

Άρθρο 111

(Σημείωση: καταργήθηκε από τον F.L.G. I No. 51/2012)

Άρθρο 112

Εξαιρουμένων των άρθρων 108 και 109, οι διατάξεις του Τμήματος Α του πέμπτου κεφαλαίου ισχύουν σε άλλες περιπτώσεις στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Βιέννη, με εξαίρεση το άρθρο 117 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 119 παράγραφος 4 και το άρθρο 119α. Το άρθρο 142 παρ. 2 εδάφιο ε ισχύει επίσης για τη διεξαγωγή του τομέα αρμοδιοτήτων που ανατίθεται από την Ομοσπονδία στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, Βιέννη.

Άρθρο 113

(Καταργήθηκε)

Άρθρο 114

(Καταργήθηκε)

Κεφάλαιο V. Αυτοδιοίκηση[Επεξεργασία]

https://www.constituteproject.org/constitution/Austria_2013?lang=en