830 S. JOANNIS CLIMACI δεν omeniletur qui peccavit, vel ut alii metuant : quod Α κίαν αὐτοῦ· αλλ' ένα διορθωθής άνθρωπος, η Ελλει si castigatio est ab hac diversa, non est easti- Callo. S. Antonii 9. Adversus peccantes irascendum non est, quam- vis delicta ab ipsis perpetrata digna sunt castiga tione : sed delinquentes propter quitatem ipsam a mobis reducendl et puniendi, si ita res ferat, sive per aos ipsos, sive per alios. Irasci autem et excau- descere non oportet, quia ira nil nisi perturbate eς vitiose ngit, nibil vero ex judicio et aquitate. Pro inde sec illi probandi sunt, qui præter jus et fas aliorum miserentur, propter bonestum ipsum et squam. Puniendi sunt improbi, et non ex proprio ira et impetu et affectu. Scholion 10. Mitis et sibi ipui et aliis vitae tranquillitatem et seremitatem parit, ira vero 181 muitos reddidit ferocis et contumaces praesertim iracundos. • Scholion 11, Lege, frater, Basilii Magni lexaemeron, sive ses dierum opus, et ibi reperies illud quod de oleo (a) ct fluctibus mirabiliter explicatum est. fic autem, ut arbitror, auctor scala figurate et tropologice accipit, quod de sæviente mari dixit: ac per utrem corpus, per alcuni mansuetudinem, per ductus tumenics, tumaurem et elationem ani- mi, sætitiam sem ferociam; per onerariam, fra- trem seu contubernium religiosorum hominυα intelligit. Scholion 19. " φοβηθῶσιν· ἡ δὲ μὴ ὁμοία οὖσα ταύτῃ, οὐκ ἔστι παιδεία. . Σχόλιον τοῦ ἁγίου ᾿Αντωνίου Γ. Ἐπὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν οὐ χρὴ ὀργίζεσθαι, καν Εγκλήματα εἶεν τὰ δρώμενα παρ' αὐτῶν κολάσεω; άξια · ἀλλὰ τοὺς μὲν πταίοντας διὰ τὸ δίκαιον αὐτὸ επιστρέφειν ὀφείλομεν· καὶ κολάζειν, εἰ οὕτω τύχοι, εἴτε δι' αὐτῶν, είτε δι' ἑτέρων ὀργίζεσθαι δὲ ἡ θυ μοῦσθαι οὐ χρή- διότι ἡ ὀργὴ κατὰ πάθος ποιεῖ μέσ νον, καὶ οὐ κατὰ κρίσιν, καὶ τὸ δίκαιον· ὅθεν οὐδὲ τοὺς παρὰ τὸ δέον ἐλεοῦντας ἀποδέχεσθαι δεῖ· διὰ δὲ τὸ καλὸν αὐτὸ, καὶ τὸ δίκαιον, χρὴ τιμωρεῖσθαι τους πονηρούς, καὶ οὐ διὰ τὸ οἰκεῖον πάθος τῆς ὀργῆς. Σχόλιον ι'. Ο πράος εαυτῷ τε καὶ τοῖς πλησίον γαλήνη καθώ έστηκε βίου· υποβρυχίους δὲ πολλοὺς ἐποίησεν ἡ όρο γή, καὶ πρὸ τῶν ἄλλων τοὺς ὀργιζομένους. Σχόλιον ω'. Ανάγνωθι, ἀδελφέ, τὴν Ἐξαήμερον τοῦ μεγάλου Βασιλείου, καὶ ἐκεῖ εὑρήσεις τὸ περὶ τοῦ ἐλαίου, καὶ τῶν κυμάτων θαυμασίως ἐξηγημένον. Ενταύθα δέ ὡς οἶμαι, ὁ τῆς κλίμακος τροπολογικώς εκλαμβάνει τὸ περὶ τῆς ἀγριαινούσης θαλάσσης· ἀστὸν τὸ σῶμα, ἔλαιον τὴν πραότητα, κύματα το οίδημα, καὶ τήν ἀγριότητα, ὁλκάδα τὸν ἀδελφόν, ἢ τὴν ἀδελφότητα σημαίνει. Σχόλιον ιδ'. Ἐργίσθη ἐπὶ τὸν Νάβαλ Δαυίδ, καὶ οὐχ ότι ὠργι σθη, πάλιν ὠργίζετο· ἀλλ᾽ εὐχαρίστες τῇ 'Αβιγαία ἐξ αἵματος αὐτοῦ τὰς χεῖρας φυσαμένη. Τστιν οὖν ἐν τῇ ὀργῇ κατὰ πάθος ὀργίζεσθαι· καὶ ἔστιν αὐ κατὰ πάθος· καὶ ἔστι μέμφεσθαι ἑαυτὸν ὅτι οὐ κατ' ὀργήν κινηθῆναι ώρμήθη. Διάφορες οὖν τῆς ὀργῆς ἡ μεταμέλεια, ὡς ἀναγνούς μαθήση. Iratus fuit David adversus Nabal, nec quod iratus fuit, iterum irascitur, sed gralias egit et benedixit Abigaili (uxori ejus) qua manus ejus a sanguine liberat *. Eat ergo cum ex perlur- batione vicious ira exsistit, et est quando sibe vitio. Est cum quis seipsum reprehendit, quod sine ira rem gesserit : et est, qui sibi ipsi irasci- tur quod totus in fram exarserit: aut quod impeta irm abreptus fuerli. Varia est orge ut lector intelligat, ira et penitudo. Scholion 15. Σχόλιον την Hic in medio perturbationum certamine verus Ο ον τών δι' ἀγώνων τὰ πάθη, σεσνώστηκε tus, tacere didicit : ille strepitu vinculorum alli διδαχθείς· ὁ δὲ βρυλλίῳ δεσμῶν λελύπηται, ὡς ἀδελ cius est, perinde quasi alteri scandalo fuisset : φὸν σκανδαλίσας· ὁ δὲ ἀποκτενὼν ὅπερ τῆς τοῦ ἀδελ tertius mactaturus malum afectam, pro salute φοῦ σωτηρίας πενθεῖ δι' ἀγάπης αὐτὸν ἀμειβόμενος fratris luget charitate illatam ignominiam cou-D ὁ δὲ καὶ βρυλλίς δεσμῶν· ήγουν τοσούτον κατα pensando. llle vero etiam strepit sew fremitu vinculorum, sive adeo contemnens vitiosos adfectus, οι levibus quibusdem vinculis ilion coerceret (ra quod ipsos contemneret) sive oratione sive sola interminatione. GRADUS II De abolenda injuriarum memorία. Virtntes quidem sanctae gradibus scale Jacobse φρονῶν τῶν παθῶν ὥστε μετ' εὐτελῶν τινών δεσμών αὐτὰ συνέχων, διὰ τὸ καταφρονείν, είτε διά προσε χής, εἴτε διὰ μόνης εμβριμήσεως. ΛΟΓΟΣ Θ. Περὶ μνησικακίας. Δὲ μὲν (1) ἔειας ἀρεταῖ, τῇ τοῦ Ἰακώβ κλίμακα
- 1 Reg. ***,
2 seq. (α) S. ltanilius : Oleum in altam aqua toragines immissum illustrat locum et conciliat perspicuitate Hom, in Ilexaem. Digitized by Google
