Σελίδα:Athides Aurai Georgios Vizyinos.djvu/185

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.
173


Ὡραία εἶναι κ’ ἡ ξανθή·
ποιός μᾶς τ’ ἀρνιέται τάχα;
Μ’ αὐτή, καρδιά μου, θὰ πιασθῇ
μὲ μέταλλο μονάχα.

Γι’ αὐτὸ τοῦ κάκου μὴ χτυπᾷς,
μὴν κρούεις στὰ χαμένα:
Ἡ νέα κόρη π’ ἀγαπᾷς
δὲν εἶναι διὰ σένα.