Σελίδα:Ελεγεία και Σάτιρες.djvu/45

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.


ΤΑΦΟΙ

«Ἑλένη Σ. Λάμαρη 1878—1912. Ποιήτρια
καὶ μουσικός. Ἐπέθανε μὲ τοὺς φριχτότερους
πόνους στὸ σῶμα καὶ μὲ τὴ μεγαλείτερη γαλήνη
στὴν ψυχή».

(Νεκροταφεῖο Ἀθηνῶν).



Πόση ἡσυχία δωπέρα βασιλεύει!
Οἱ τάφοι λὲς κι αὐτοὶ χαμογελοῦνε,
ἐνῶ μὲ κεφαλαῖα σιγὰ μιλοῦνε
οἱ νεκροὶ γράμματα, βαθιὰ στὰ ἐρέβη.

Ἀπὸ κεῖ, στὴν καρδιά μας ποὺ εἰρηνεύει,
μὲ ἁπλὰ θέλουνε λόγια ν' ἀνεβοῦνε.
Μὰ τὸ παράπονο, ἡ ὅ,τι κι ἂν ποῦνε,
—τόσο ἔφυγαν μακριὰ—δὲ χρησιμεύει.

42