Σελίδα:Ελεγεία και Σάτιρες.djvu/22

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτή η σελίδα έχει εγκριθεί.



Ἄλογα μαῦρα, θίασος ἱπποδρομίου, πετοῦνε
οἱ σκέψεις τώρα, φεύγοντας τὴ μάστιγα τοῦ λόγου.
Κ' εἶμαι ἕνας κλόουν τραγικὸς, ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ δοῦνε
νὰ παίζη, νὰ συντρίβεται μὲ τὴν ὁπλὴ τοῦ ἀλόγου.

19