Πολιοὶ μὲν ἡμὶν ἤδη κρόταφοι

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πολιοὶ μὲν ἡμὶν ἤδη κρόταφοι
Συγγραφέας: Ανακρέων
Μεταφραστής: Σίμος Μενάρδος


Στοβ. 4,51,12
43. – Απόσπασμα 395

Πολιοὶ μὲν ἡμὶν ἤδη κρόταφοι κάρη τε λευκόν,
χαρίεσσα δ' οὐκέτ' ἥβη πάρα, γηραλέοι δ' ὀδόντες,
γλυκεροῦ δ' οὐκέτι πολλὸς βιότου χρόνος λέλειπται•
διὰ ταῦτ' ἀνασταλύζω θαμὰ Τάρταρον δεδοικώς•
Ἀίδεω γάρ ἐστι δεινὸς μυχός, ἀργαλῆ δ' ἐς αὐτὸν
κάτοδος• καὶ γὰρ ἑτοῖμον καταβάντι μὴ ἀναβῆναι.

Άσπρο μου'ναι το κεφάλι, οι κρόταφοί μου χιονισμένοι
γέρικά 'ναι πιά τα δόντια, πήρ' η καλή νεότη δρόμο,
και πολύς καιρός στον κόσμο τον γλυκό δεν μ' απομένει.
τούτο συχναναστενάζω κι έχω του Ταρτάρου τρόμο,
τί είναι φοβερός ο Άδης κι έχει βαρετό κατέβα.
Άμα μια φορά κατέβεις, δεν ξαναθωρείς ανέβα!

μετάφραση: Σιμ. Μενάρδος