Ο Ιουλιανός, ορών ολιγωρίαν

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση



Ὁ Ἰουλιανός, ὁρῶν ὀλιγωρίαν


1923


"Ὁρῶν οὒν πολλὴν μὲν ὀλιγωρίαν οὖσαν
ἠμὶν πρὸς τοὺς θεοὺς"— λέγει μὲ ὕφος σοβαρόν.
Ὀλιγωρίαν. Μὰ τί περίμενε λοιπόν;
Ὅσο ἤθελεν ἂς ἔκαμνεν ὀργάνωσι θρησκευτική,
ὅσο ἤθελεν ἂς ἔγραφε στὸν ἀρχιερέα Γαλατίας,
ἢ εἰς ἄλλους τοιούτους, παροτρύνων κι ὁδηγῶν.
Οἱ φίλοι του δὲν ἤσαν Χριστιανοί ˚
αὐτὸ ἦταν θετικόν. Μὰ δὲν μποροῦσαν κιόλας
νὰ παίζουν σὰν κι αὐτόνα (τὸν Χριστιανομαθημένο)
μὲ σύστημα καινούριας ἐκκλησίας,
ἀστεῖον καὶ στὴν σύλληψι καὶ στὴν ἐφαρμογή.
Ἕλληνες ἤσαν ἐπὶ τέλους. Μηδὲν ἄγαν, Αὔγουστε.