Μια μαύρη πέτρα του γιαλού

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μια μαύρη πέτρα του γιαλού –Λούλα μου, ξανθούλα μου–
θα βάλω προσκεφάλι –λε, λε, λε, λε, λε κουρμπάνι μ’ , λε–
κι ό,τι τραβάει το κορμί –Λούλα μου ξανθούλα μου–
τα φταίει τι κεφάλι –λε, λε, λε, λε, λε, κουρμπάνι μ’ , λε.
Τρεις πήχες φίδι θα γινώ –Λούλα μου, ξανθούλα μου–
τη μέση σου να ζωσω –λε, λε, λε, λε, λε κουρμπάνι μ’ , λε–
κι αυτό το μόρτη π’ αγαπάς –Λούλα μου, ξανθούλα μου–
να στόνε φαρμακώσω –λε, λε, λε, λε, λε, κουρμπάνι μ’ , λε.
Άιντε, άϊντε μπάρμπα Γιαννακάκη,
πού ‘ν’ το – πού ‘ν’ το – πού ‘ν’ το Μαριγάκι

–:Ψαράκια τηγανίζει μεσ’ το μαγεριό.

Εγώ θα σου το πάρω, γιατί το αγαπώ.