Ευχή επί τοις γάμοις Π. Σ. Βαλαωρίτου και Ιουλίας Α. Ράλλη

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευχή επί τοις γάμοις Π. Σ. Βαλαωρίτου και Ιουλίας Α. Ράλλη
Συγγραφέας: Αριστοτέλης Βαλαωρίτης


Τῇ 25 Ἰουλίου 1874


Τώρα ποὺ πρωτοτάξειδο θ' ἁπλώσῃς τὰ πανιά σου
στοῦ κόσμου τ' ἄγρια πέλαγα, παιδί μου, ν' ἀρμενίσῃς,
κι' ἀντὶ νὰ στέκῃς στὸ γιαλὸ καὶ στὴν τρελλὴ χαρά σου
νὰ παίζῃς μὲ τὰ κύματα καὶ νὰ ζητῇς νὰ κλείσῃς
στὰ δάκτυλά σου τὸν ἀφρό, τὴν ψεύτικη εὐμορφιά τους
χίλιαις φοραῖς θὰ νὰ τὰ δῇς θολὰ ν' ἀνεμοδέρνουν
τριγύρω σου ἄστατα, σκληρά, μὲ τὸ ροχάλιασμά τους
καὶ στὴν πλατειὰ τὴ ράχη τους ἀχόρταγα νὰ σέρνουν
συντρίμματα καὶ χαλασμούς... τώρα κ' ἐγώ, παιδί μου,
σοῦ στέλνω τὴν εὐχή μου.

Πῶς φεύγει ὁ χρόνος ὁ σκληρός!... Ἐχτὲς τὸ πρῶτο χνοῦδι
σοῦ στόλιζε τ' ἀδύνατα, τ' ἄμεστα τὰ φτερά,
ἡ μάνα σου στὸν κόρφο της σ' ἔσφιγγε πεταροῦδι,
καὶ σήμερον ἀητόπουλο πετᾷς γοργά, γοργά!...
Καὶ δὲ φοβᾶσαι σύγνεφα, κι' ἀντάρα δὲ σὲ σκιάζει...
Στῆς νειότης τὰ ψηλώματα περνᾷ τ' ἀγριοκαῖρι,
ποὺ κἄπου κἄπου ἀνέλπιστα τὸν οὐρανὸ σκεπάζει
κ' ἔρχετ' εὐθὺς ἡ ξαστεριά, τὸ φῶς, τὸ καλοκαῖρι·
εἶν' ἡ ἀγάπη φυλαχτό... Ἔχε καὶ σὺ μαζί σου
πάντοτε τὴ δική σου.

Προφύλαξέ την στὴν καρδιά. Θἆναι γιὰ σένα ἐλπίδα,
θἆναι γιὰ σὲ παρηγοριὰ καὶ σκέπη καὶ λιμάνι...
Μὴ λησμονήσῃς τὴ φτωχή, τὴν ἄχαρη πατρίδα,
καὶ τὰ παληά μας κόκκαλα... Θυμήσου ὅτι δὲ φθάνει
ὅλου τοῦ κόσμου ὁ θησαυρός, παιδί μου, νὰ πληρώσῃ
μιὰ φοῦχτ' ἀπὸ τὸ χῶμά σου, μιὰ στάλα ἀπ' τὸ νερό σου.
Ἔχει πικράδα ἡ ξενιτειὰ κι' ὅσα καλὰ ἄν σοῦ δώσῃ,
ἐδῶ νὰ τρέχῃ πάντα ὁ νοῦς, οἱ πόθοι, τ' ὄνειρό σου...
Ἀγάπησέ την σὰν ἐμέ... αὐτ' εἶν' ἡ προσταγή μου,
ἄν θέλῃς τὴν εὐχή μου.