Ευτυχία

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Εὐτυχία



Καθότουν ἕνας γέροντας τυφλὸς
στὴν ἄκρη τῆς αὐλῆς του
κ' ἔλεγε τῆς ἀτάρακτης νυκτὸς
τὰ πάθη τῆς ψυχῆς του.

Τοῦ φεγγαριοῦ ἡ ἀχτίνα μυστικὴ
ἐσκέπαζε τὴ φύση
καὶ σιγά, σὰν τοῦ γέρου τὴ φωνὴ
μουρμούριζε μιὰ βρύση.

Κι ἐγώ, μέσα στῆς νιότης τὸν ἀνθὸ
π' ἔλαμπε ἡ φύση ἐμπρός μου
τὴν εὐτυχία πεθύμησα νὰ βρῶ
καὶ τὲς χαρὲς τοῦ κόσμου.