Εστία/Τόμος 26/Τεύχος 659/Σημειώσεις

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εστία, Τέυχος 659
Συγγραφέας:Ανώνυμος
Σημειώσεις


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Ἡ παραγωγὴ τοῦ χρυσοῦ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1887 ἐν ταῖς χρυσοφόροις χώραις τῆς γῆς συνεποσώθη εἰς 502, 013, 400 φράγκα. Ὁ ἀριθμὸς οὗτος εἶνε κατώτερος τοῦ τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἐν γένει δὲ ἀπὸ τοῦ 1870 ἡ παραγωγὴ τοῦ χρυσοῦ βαίνει ἐλαττουμένη. Σήμερον τὴν μεγαλειτέραν ποσότητα χρυσοῦ παράγουσιν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς· ἡ ἀξία τοῦ παραχθέντος τὸ παρελθὸν ἔτος ἦτο 194 ἑκατομμυρίων φράγκων. Πρὸ τινων ἐτῶν τὴν πρώτην τάξιν ἐν ταῖς χρυσοφόροις χώραις κατεῖχεν ἡ Αὐστραλία, ἀλλὰ σήμερον ἔρχεται δευτέρα, παράγουσα χρυσὸν ἀξίας 133 ἑκατομμυρίων· μετ’ αὐτὴν ἡ Ρωσσία μὲ παραγωγὴν 106 ἑκατομμυρίων. Ἐν τοσούτῳ ἐπίκεινται σπουδαῖαι ἀλλοιώσεις ἐν τῇ ταξινομήσει αὐτῇ τῶν χρυσοφόρων τόπων· νέα μεταλλεῖα ἀνεκαλύφθησαν εἰς ἄλλας χώρας καὶ εἰσὶν ἐν ἐκμεταλλεύσει, καὶ πλὴν τούτου νέαι τεχνικαὶ μέθοδοι ἐπενοήθησαν, δι’ ὧν καλλιεργοῦνται λίαν συμφερόντως χρυσοφόρα στρώματα, ὧν ἡ ἐκμετάλλευσις διὰ τῶν παλαιῶν μεθόδων ἀντήμειβε πολὺ γλίσχρως τὴν πρὸς τοῦτο ἐργασίαν. Ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν τοῦ ἀργύρου, αὕτη τἀνάπαλιν αὐξάνει ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Ἡ ἐτησία παραγωγὴ κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη ἀπέφερε 600,000,000 φράγκων. Τὴν πρώτην δὲ τάξιν εἰς τὰς ἀργυροφόρους χώρας κατέχουσι πάλιν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι. Τὰ μεταλλεῖα τοῦ Μεξικοῦ ἀπέφεραν τὸ παρελθὸν ἔτος ἄργυρον 78 ἑκατομμυρίων φράγκων.


Κατ’ ἔτος ἡ ἀγγλικὴ κυβέρνησις τῶν Ἰνδιῶν δημοσιεύει στατιστικὴν τῶν ἐν τῇ βρετανικῇ ἐκείνῃ κτήσει ἀποθνησκόντων ἐκ δηγμάτων φαρμακερῶν ὄεφων καὶ θηρίων, προσέτι δὲ καὶ τῶν φονευομένων ὀλεθρίων τούτων ζῷων. Οἱ τῷ 1886 ἀποθανόντες τοιοῦτον θάνατον συμποσοῦνται εἰς 22, 134, φαρμακερὰ δὲ ἑρπετὰ ἐξωλοθρεύθησαν 417, 596, καὶ ἐδόθησαν ἀμοιβαὶ εἰς φονεῖς αὐτῶν 40, 000 φράγκα. Περισσότεραι σχετικῶς προσβάλλονται γυναῖκες, τοῦτο δὲ φαίνεται διότι ἐπέρχονται τὸ πρωῒ τῆς οἰκίας ἵνα φέρωσιν ὕδωρ ἢ ξύλα.


Τὴν ἑξῆς περίεργον παρατήρησιν ὡς πρὸς τὰ ταχυδρομεῖα διαφόρων χωρῶν ἀναφέρει τις ἐφημερὶς. Ἐν Ἑλβετίᾳ ἡ μέση ἀπόστασις πρὸς μετάβασιν εἰς ταχυδρομικόν τι γραφεῖον εἶνε 2 χιλιομέτρων, ἔν Βουλγαρίᾳ 20 χιλιομέτρων, ἐν Ρωσσίᾳ τριανταπέντε χιλιομέτρων. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν στελλομένων ἐπιστολῶν, ὑπελογίσθη ὅτι ὁ Ἄγγλος ἀποστέλλει μίαν ἐπιστολὴν κάθε δέκα ἡμέρας, ὁ Γάλλος κάθε δώδεκα ἡμέρας, ὁ Ἑλβετὸς κάθε δεκατέσσαρας ἡμέρας, ὁ δὲ Ρῶσσος κάθε 284 ἡμέρας.


Λίαν ἐνδιαφέρον πείραμα ἐγένετο ἐσχάτως ὑπὸ τῆς περιστεροτρόφου Ἑταιρίας τοῦ Bauvais ἐν Γαλλίᾳ περὶ τῆς ταχύτητος τῶν ταχυδρομικῶν περιστερῶν. Ἀπὸ τῆς ἐν Βανδαίᾳ πόλεως Roche-sur-Yon ἀφέθησαν 37 τοιαῦτα πτηνὰ ἵνα ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν Beauvais, ἔνθα οἱ περιστερεῶνες αὐτῶν. Ἡ μεταξύ τῶν δύο πόλεων ἀπόστασις εἶνε 500 χιλιομέτρων. Αἱ περιστεραὶ ἀπέπτησαν ἐκ τῆς πρώτης τὴν 5ην πρωϊνὴν ὥραν, μετὰ 5 δὲ ὥρας καὶ ὀλίγα λεπτά, 10 ἐξ αὐτῶν εἶχον φθάσει εἰς τοὺς περιστερεῶνας αὑτῶν, ἤτοι διήνυσαν καθ' ὥραν ὑπὲρ τὰ 80 χιλιόμετρα. Αὕτη εἶνε ἡ μέση ταχύτης τῶν ταχυδρομικῶν περιστερῶν, ὡς ἀπέδειξαν καὶ ἄλλα πειράματα. Ἐν τούτοις ἀναφέρονται παραδείγματα ἐκτάκτως ταχυπτέρων περιστερῶν, ἐν ἄλλοις δὲ καὶ τὸ ἑπόμενον. Τῷ 1884 τέσσαρες ταχυδρομικαὶ περιστεραὶ ἐξ ἐκείνων τὰς ὁποίας ἀνατρέφει ἐπὶ τούτῳ ὁ Οὗγγρος μεγιστὰν Καρόλυης διήνυσαν τὸ ἀπὸ Παρισίων εἰς Βουδαπέστην διάστημα ἐν ἑπτὰ ὥραις. Ἡ μεταξὺ τῶν δύο πόλεων ἀπόστασις εἶνε 1293 χιλιόμετρα, ἄρα ἡ ταχύτης τῶν πτηνῶν ἦτο 184 χιλιομέτρων καθ’ ὥραν.


Τὴν 31 Δεκεμβρίου 1887 ἐγένετο ἡ γενικὴ ἀπογραφὴ τῶν κατοίκων τῆς Ἱσπανίας, εὑρέθησαν δὲ συμποσούμενοι εἰς 17, 329, 032. Ὁ ἀριθμὸς οὗτος εἶνε πολύ μικρὸς ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας, καὶ πλὴν τούτου αὐξάνει πολὺ ἀσθενῶς. Τὰ δυσάρεστα ταῦτα φαινόμενα ἐξηγοῦνται ἐκ τῶν μακρῶν ἐμφυλίων πολέμων, οἵτινες ἐσπάραξαν τὴν Ἱσπανίαν, καὶ ἐκ τῆς μεταναστεύσεως, ἐξ ἧς ἐν διαστήματι 60 ἐτῶν ἡ Ἱσπανία ἀπώλεσε πλείονας τῶν 2 ἑκατομμυρίων κατοίκων.


Ὁ Ἀγαθόπουλος μεταβαίνων εἰς Πειραιᾶ ἐμβαίνει εἰς βαγόνιον, ἐν τῷ ὁποίῳ κάθηνται 6 ἄνθρωποι, ἀνὰ 3 εἰς ἕκαστον ἑδώλιον.

Ἅμα ἐκάθησε παρατηρεῖ ἀλλεπαλλήλως τὰ δύο ἑδώλια.

—Μπᾶ, λέγει καθ’ ἑαυτὸν, οἱ ἀντικρινοί μας εἶνε τρεῖς μόνον, ἐνῷ ἡμεῖς εἴμεθα τέσσαρες ςὲ τοῦτο τὸ σκαμνί...

Καὶ περνᾷ εἰς τὸ ἀντικρινὸν ἑδώλιον.