Εις το φεγγάρι

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εἰς τὸ φεγγάρι
Συγγραφέας:
Τὰ Ἅπαντα (1873)


ΧΑΡΑ τῆς πρώτης μου ζωῆς, Φεγγάρι άγαπημένο,
Σὺ δὲν πονεῖς, ἐγὼ πονῶ·
Γιατί ψηλὰ στὸν οὐρανὸ
Κρεμιέσαι λυπημένο;

Ἐσὺ ποῦ χρύσονες τὴ γῆ καὶ ἐμάγευες τὸ κῦμα,
Γιατί μου ῥίχνεις φῶς πικρὸ,
Σὰ νὰ φωτᾷς ἔνα νεκρὸ
Ποῦ κοίτεται στὸ μνῆμα ;

Φεγγάρι! στὸ βασίλειό σου μὴ κατοικοῦν άγγέλοι
Καὶ ὸ ἄγγελός μου κατοικεῖ;
Μὴ, φίλημα πικρὸ άπὸ κεῖ,
Τὴν λάμψι σου μου στέλλει;

Τὸ φῶς σου ἄν ἦναι φίλημα, μυστήριο χυμένο
Ἀπὸ του γυιοῦ μου τὴν ψυχὴ,
Ὤχ, ἄκουσέ μου μιὰν εὐχὴ,
Φεγγάρι άγαπημένο!

Ὤχ, λάβε αὐτὸν τὸν στεναγμὸ καὶ πέ του, δὲν φοβᾶται
Ἀλλην ὸ νοῦς μου συμφορὰ—
Κάθε μου πὀθος καὶ χαρὰ
Στὸ χῶμά του κοιμᾶται.

Αὐτὰ, Φεγγάρι, σοῦ ζητῶ καὶ πέ του, ἀν σ’ έρωτήσῃ
Πότε θὰ παύσουν οἱ καϋμοί,
Ὅταν μιὰ άχτίδα σου χλωμὴ
Τὴν πλάκα μου φωτίσῃ.