Βουκολίσκος

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Βουκολίσκος
Ειδύλλια




Εὐνείκα μ᾽ ἐγέλαξε θέλοντά μιν ἁδὺ φιλᾶσαι,
καί μ᾽ ἐπικερτομέοισα τάδ᾽ ἔννεπεν· "Ἔρρ᾽ ἀπ᾽ ἐμεῖο·
βωκόλος ὢν ἐθέλεις με κύσαι, τάλαν; Οὐ μεμάθηκα
ἀγροίκως φιλέειν, ἀλλ᾽ ἀστικὰ χείλεα θλίβειν.
[5]Μὴ τύ γέ μευ κύσσῃς τὸ καλὸν στόμα, μηδ᾽ ἐν ὀνείροις.
Οἶα βλέπεις, ὁπποῖα λαλεῖς, ὡς ἄγρια παίσδεις·
ὡς τρυφερὸν καλέεις, ὡς κωτίλα ῥήματα φράσδεις·
ὡς μαλακὸν τὸ γένειον ἔχεις, ὡς ἁδέα χαίταν.
Χείλεά τοι νοσέοντι, χέρες δέ τοι ἐντὶ μέλαιναι·
[10]καὶ κακὸν ἐξόσδεις. Ἀπ᾽ ἐμεῦ φύγε, μή με μολύνῃς."
Τοιάδε μυθίζοισα, τρὶς εἰς ἑὸν ἔπτυσε κόλπον,
καί μ᾽ ἀπὸ τᾶς κεφαλᾶς ποτὶ τὼ πόδε συνεχὲς εἶδεν,
χείλεσι μυχθίζοισα καὶ ὄμμασι λοξὰ βλέποισα·
καὶ πολὺ τᾷ μορφᾷ θηλύνετο, καί τι σεσαρὸς
[15]καὶ σοβαρόν μ᾽ ἐγέλαξεν. Ἐμοὶ δ᾽ ἂφαρ ἔζεσεν αἷμα
καὶ χρόα φοινίχθην ὑπὸ τὤλγεος, ὡς ῥόδον ἕρσᾳ.
Χἀ μὲν ἔβα με λιποῖσα· φέρω δ᾽ ὑποκάρδιον ὀργάν,
ὅττι με τὸν χαρίεντα κακὰ μωμήσαθ᾽ ἑταίρα.
Ποιμένες, εἴπατέ μοι τὸ κρήγυον· οὐ καλὸς ἐμμί;
[20]Ἆρά τις ἐξαπίνας με θεὸς βροτὸν ἄλλον ἔτευξε;
Καὶ γὰρ ἐμοὶ τὸ πάροιθεν ἐπάνθεεν ἁδύ τι κάλλος,
ὡς κισσὸς ποτὶ πρέμνον, ἐμὰν δ᾽ ἐπύκαζεν ὑπήναν,
χαῖται δ᾽, οἷα σέλινα, περὶ κροτάφοισι κέχυντο,
καὶ λευκὸν τὸ μέτωπον ἐπ᾽ ὀφρύσι λάμπε μελαίναις.
[25]Ὄμματά μοι γλαυκᾶς χαροπώτερα πολλὸν Ἀθάνας·
τὸ στόμα δ᾽ αὖ πακτᾶς γλυκερώτερον· ἐκ στομάτων δὲ
ἔρρεέ μοι φωνὰ γλυκερωτέρα ἢ μέλι κηρῶ.
Ἁδὺ δέ μοι μέλισμα, καὶ ἢν σύριγγι μελίσδω,
κἢν αὐλῷ λαλέω, κἢν δώνακι, κἢν πλαγιαύλῳ.
[30]Καὶ πᾶσαι καλόν με κατ᾽ ὤρεά φαντι γυναῖκες,
καὶ πᾶσαί με φιλεῦνθ᾽· τὰ δ᾽ ἀστικά μ᾽ οὐκ ἐφίλασεν,
ἀλλ᾽, ὅτι βωκόλος ἐμμί, παρέδραμε, κοὐ ποτακούεν.
Οὐκ ἔγνω δ᾽, ὅτι Κύπρις ἐπ᾽ ἀνέρι μήνατο βώτᾳ,
καὶ Φρυγίοις ἐνόμευσεν ἐν ὤρεσι, καὶ τὸν Ἄδωνιν
[35]ἐν δρυμοῖσι φίλασε καὶ ἐν δρυμοῖσιν ἔκλαυσεν.
Ἐνδυμίων δὲ τίς ἦν; Οὐ βωκόλος; Ὅν γε Σελάνα
βωκολέοντα φίλασεν, ἀπ᾽ Οὐλύμπω δὲ μολοῖσα
Λάτμιον ἀννάπος ἦλθε, καὶ εἰς ἅμα παιδὶ κάθευδεν.
Καὶ τύ, Ῥέα, κλαίεις τὸν βωκόλον. Οὐχὶ δὲ καὶ τύ,
[40]ὦ Κρονίδα, διὰ παῖδα βοηνόμον ὄρνις ἐπλάγχθης;
Εὐνείκα δὲ μόνον τὸν βωκόλον οὐκ ἐφίλασεν,
ἁ Κυβέλας κρέσσων καὶ Κύπριδος, ἁ δὲ Σελάνας.
Μηκέτι μηδὲ τύ, Κύπρι, τὸν Ἄρεα μήτε κατ᾽ ἄστυ
μήτ᾽ ἐν ὄρει φιλέοις, μούνη δ᾽ ἀνὰ νύκτα καθεύδοις.