Γλώσσαι/Ψ

<Ψάγδας>· [ψαγδῆς.] μύρον ποιόν

[<ψαγεῖον>· ἀγγεῖον]

<ψάγιον>· πλάγιον, λοξόν, ἐπικεκλιμένον

*<ψάραλλα>· ψύγματα

<ψάδδα>· ἡ κινάβαρις

<ψάδιον>· κάταντες

<ψαδυρόν>· ἀσθενές. μαδαρόν. ψαθυρόν

<ψαέναι>· φθάσαι. κτίσαι

<ψαθάλλειν>· κνήθειν. ψηλαφᾶν

<ψαθαρά>· εὔθλαστα, σαθρά. ξηρά. ἀσθενῆ. ψαθυρά

<ψάθεα>· ψωμία

<ψαθύρματα>· ἀποκόμματα

<ψαθυρός>· εὔθλαστος, καὶ τὰ ὅμοια

<ψαιδρά>· ἀραιότριχα

<ψαιδρόν>· φαιδρόν. ἀραιόν

<ψαιθόν>· ὑποφοινίσσον

<ψαῖμα>· ὀλίγον

<ψαινούζειν>· διὰ ῥ.πισμοῦ καταψύχειν. γὰρ δὲ καὶ δραπισμοῦ

<ψαινύθιον>· ψευδές. μάταιον, εὐτελές, φλύαρον. οἰκτρόν

*<ψαινύροιτο>· διεσείσατο

<ψαινύντες>· ψωμίζοντες

<ψαίνυον>· ἀχρεῖον

<ψαίνυσμα>· ὀλίγον

<ψαινύσσειν>· ῥ.πίζειν

<ψαίρει>· τινάσσει, ῥιπίζει.

<ψαί(ρ)ειν>· ἀσθενῶς τι ποιεῖν. σύρειν

<ψαῖσμα>· σῖτον ὀλίγον

<ψαιστά>· ἄλφιτα ἐλαίῳ δεδευμένα

<ψα[ι]κάζει>· ῥα(ί)νει

<ψά[ί]καλον>· ἔμβρυον, βρέφος

*<ψαικάς>· ψακάς, ῥανίς

*<ψα[ι]καλοῦχον>· ἔμβρυον .......

<ψακαλοῦχοι>· ψάκαλα ἔχουσαι· εἰσὶ δὲ ἔμβρυα

<ψάκελον>· μέσα

[<ψάκιον>· ἀραιόν. μακρόν]

<ψάκταν>· τὴν ψώκτην μάζαν

<ψακτήρ>· ψήκτρα

<ψαλάγματα>· ψηλαφήματα

[<ψάλις>· κιθαριστής]

<ψάλια>· κρίκοι, δακτύλιοι

*<ψαλίδες>· ἁψῖδες <τῶν στύλων>

<ψαλίξαι>· κεῖραι

*<ψαλίοις ἵππους>· χαλινοῖς ἵππους. κωλυτηρίοις

<ψαλίον>· κωλυτήριον. χαλινός

<ψαλίθια>· ψήγματα

<ψαλάκανθα>· τοῦτο ἀδέσποτον δοκεῖ τισιν εἶναι. [ψ#]

<ψαλακτόν>· οὐκ ἀνεύρητον

<ψαλάσσει>· τινάσσει. ψηλαφᾷ. κινεῖ. ψαύει, ψάλλει, ἀφ' οὗ καὶ <ἀψά-

λακτος> ὁ ἄψαυστος

<ψαλίς>· τὸ ἄρμενον. καὶ καμάρα. καὶ ταχεῖα κίνησις

*<ψάλλειν>· ᾄδειν ᾄσματα. τίλλειν. κινεῖν

*<ψαλόν>· εἶδος χαλινοῦ

<ψαλίττεται>· ἁμιλλᾶται

<ψαλλός>· ὕλη

<ψαλοίμην>· βληθείην

<ψαλτήρ>· ὁ ἀνήρ· ἡ δὲ γυνὴ <ψάλτρια>

<ψαλτής>· κιθαριστής

<ψάλτιγξ>· κιθάρα

<ψαλύγων>· ἔνιοι <ψά(λυ)γας> τὰς λεγομένας ψυχὰς ἄμεινον, καὶ τοὺς

ἀσθενεῖς σπινθῆρας

<ψαμαθία>· αἰγιαλός

<ψάμαθος>· ψάμμιος, ἢ παραθαλάσσιος ἄμμος

<ψαμμακοσιογάργαρα>· πολλὰ ἀναρίθμητα, ἀπὸ τῆς ψάμμου καὶ

τῶν γαργάρων

<ψάμματα>· σπαράγματα

<ψαμματίζουσα>· ψωμίζουσα

<ψαμμήν>· ἄλφιτα

<ψαμμοδύτης>· ἰχθῦς, ὃν καὶ καλλιώνυμον ὀνομάζουσιν

<ψάμμος>· ἡ παραθαλάσσιος γῆ, ἄμμος

<ψανισμός>· ναυτιασμός

<ψανός>· ψεδνός

<ψάρις>· γένος στρουθοῦ

<ψᾶρ(ε)ς>· εἶδος ὀρνέου. [ἄλλοι δέ φασι τὴν λέξιν μηδαμοῦ κεῖσθαι

<ψάρις>· εἶδος νεώς, τριήρους

<ψαρί[γ]χοι>· ψᾶροι

<ψαροί>· ποικίλοι. εἶδος χρώματος

<ψαρόν>· ποικίλον. σποδοειδές

<ψαστής>· τὰ ψαιστὰ ῥόδα

<ψατᾶσθαι>· προκαταλαμβάνειν

<ψατῆσαι>· προειπεῖν

<ψαύειν>· θιγγάνειν

<ψαύεται>· ψηλαφᾶται

*<ψαυγές>· θορυβῶδες

<ψαυκρόποδα>· κουφόποδα, ἄκροις τοῖς ποσὶ ψαύοντα

<ψαυκρὸν γόνυ>· κοῦφον. ἀπὸ τοῦ ἄκρως ψαύειν

<ψαυκρός>· καλλωπιστής. ταχύς, ἐλαφρός. ἀραιός

*<ψαλόεντα>· τὰ ἐν τῷ ψαύειν ἀπολλύντα

<ψαῦσαι>· ἅψασθαι. προσεγγίσαι

<ψαύσασθαι>· τὰ αὐτά

<ψαυστά>· ψαυστὰ ἀρχίας

*<ψαύριος>· κονιορτός. φορυτός. οἱ δὲ <ψαυρός

<ψάφα>· κνέφας

<ψαφαρά>· ψαθυρά

<ψαφαρόν>· ξηρόν, αὐχμηρόν. ἀσθενές. ἐλαφρόν

<ψαφαρὰ νεφέλη>· σκοτεινή

<ψαφερά>· ψαθυρά

*<ψαφέα>· ψωμία

*<ψάφα>· λόφοι ψηλοί

<ψαφοτριβέων>· περὶ τοὺς λόγους τριβομένων

<ψέ>· αὐτούς, αὐτάς, [αὐτῶν] αὐτά, αὐτόν, αὐτήν, αὐτό

<ψέγει>· μέμφεται. ὑβρίζει

<ψέγος>· τάφος. καὶ <ἐπιψέγειν>· ἐπικηδεύειν

<ψέδειν>· ἐντρέπειν, φροντίζειν

<ψεδνὴ ἡ θρίξ>· ἡ ἀραιόθριξ·

ψεδνὴ δ' ἐπενήνοθε μαδαρὰ ἐπήνθει

<ψεδόναι>· λόγοι

<ψέδυρα>· ψίθυρος

*<ψεδνός>· μαδαρός, ἀραιόθριξ

<ψειαί>· ἀλώπεκες. ψῆφοι

<ψεαδερτῶν>· ἐλαιῶν τὸ ἀποπίασμα

<(ψ)ειήματα>· παίγνια

<ψ[ε]ιλεύει>· κρα(ς)πεδεύει

<ψ[ε]ινάζει>· ἀποῤῥεῖ

<ψείρει>· φθείρει

<ψεῖσαι>· ψωμίσαι

<ψεκάδες>· ῥανίδες, σταγόνες

<ψεκάς>· σταγών

<ψελλίζειν>· ἀς[χ]ήμως λαλεῖν

<ψεκτόν>· μεμπτόν

<ψελιστήν>· λίγνον

<ψελλός>· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων

<ψελός>· αἰθαλός

<ψενδύλοι>· σπόνδυλοι

<ψευδάγγελος>· ψευδῆ ἀγγέλων

*<ψέλια>· δακτύλιοι, λύγαια

<ψευδάλμιον>· ψευδές

<ψευδ(αμ)άμαξυς>· εἶδος ἀμπέλου. ἤγουν εἰς ἀναδενδράδα εὔθετος

ἄμπελος. καὶ ὁ ψευδόπλουτος

<ψευδεπήσειεν>· ψευδολογήσειεν

<ψευδῆ>· ἀλλόκοτα. ἀπάται

<ψευδηγόρους>· ψευδολόγους

<ψευδής>· ψεύστης

<ψευδοεπήσωμεν>· ψευδολογήσωμεν

<ψευδομυθεῖ>· ψευδολογεῖ

<ψευδοραβδοθίαι>· ψευδοραψῳδοί

<ψεῦδος>· ἀπάτη, πλάνη

<ψευδοσέληνον>· ἡ ἀμαυρὰ σελήνη

<ψευδώνυμοι ὄνειροι>· ψευδολόγοι

<ψευσάμενοι>· παραβάντες. ἐπιορκήσαντες, [ἐφιορκήσαντες]

<ψευστήσεις>· ψεύστης εἶ

<ψεφαί(α)ς νυκτός>· σκοτεινῆς

*<ψεφαυγοῦς>· σκοτεινῆς

<ψεφ(αί)αις>· σκοτειναῖς

<ψεφα[ρ]ῖον>· λυπρόν. σκοτεινόν

<ψεφαρά>· σκοτεινή

<ψέφας>· σκότος

<ψέφος>· καπνός

<ψέφει>· δέδοικεν, ἐντρέπει. λυπεῖ. φροντίζει

<ψῆγμα>· ξύσμα. ἢ μικρὸν θρύμμα, κλάσμα

<ψηκεδών>· κονιορτός

<ψήκτρα>· ξύστρα. σπάθη

<ψῆλαι>· τῖλαι

<ψηλαφηκότταμοι>· ......

<ψήληκες>· τῶν ἀλεκτρυόνων οἱ νοθογένναι

<ψήν>· εἶδος ζώου μικροῦ συκοφάγου

<ψῆνες>· κωνώπια τὰ ἐν τοῖς ὀλύνθοις γινόμενα

<ψῆνας>· τὰ σπέρματα τῶν ἀῤῥένων φοινίκων

<ψηνόν>· ἀραιόν

<ψηνός>· ψεδνός, διάψιλος

<ψηνίζων>· τοὺς Ψῆνας λέγει τοὺς τοῦ Μάγνητος· ἔστι δὲ ὁ ψὴν εἶδος

ζώου ὅμοιον κώνωπι, ὃ εἰσδύεται εἰς τοὺς ὀλύνθους τῶν σύκων καὶ πεπαίνει αὐτούς

<ψῆρες>· εἶδος ὀρνέων

<ψηροπυρίτας>· αὐτόπυρος ἄρτος. οἱ δὲ πυριεφθής. οἱ δὲ κακός

<ψῆττα>· ἰχθύδιον τῶν πλατέων ἡ ψῆττα, ἥν τινες <σανδάλιον> ἢ

<βούγλωσσον> .....

<ψηφῖδες>· ψῆφοι, μικροὶ λίθοι

<ψηφισαμένων>· κρινάντων

<ψηφίσματα>· γνῶμαι ἀρέσκουσαι

<ψῆφος>· λόγος. κρίσις. ἀπόφασις διὰ λαλιᾶς

<ψηφοφορία>· ἡ πολλῶν ψῆφος καὶ ἀποδοχή

[<ψηφῶν>· φροντίζων.] <ψηφολογική>· ......

<ψήχει>· καταμάσσει, τρίβει, ξύει. σμήχει. [ψύχει πραΰνει]

<ψήχοι>· πραΰνοι, καὶ τὰ ὅμοια

<ψήχομαι τὸν δικαστήν>

[<ψηχράν>· τὴν λεπτήν]

<ψιά>· χαρά, γελοίασμα, παίγνια

<ψιάδ(δ)ειν>· παίζειν

<ψιάδες>· ψακάδες, ῥανίδες, σταγόνες

<ψιάζει>· ψακάζει

<ψιάθια>· τὰ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἐπὶ τῶν καθεδρῶν ἐπιστορνύμενα

<ψίαθος>· ἡ χαμεύνη. καὶ τὸ φυτόν, ἐξ οὗ πλέκεται ψίαθος

<ψίαι>· ἀλώπεκες

<ψίακα>· ψακάδα

<ψιαρόν>· εὐῶδες

[<ψίγναι>· τρίχες]

<ψίδες>· ψιάδες, ψακάδες

<ψιβδεῖ>· ὑποπνεῖ, βδεῖ

<ψιδόνες>· διάβολοι. ψίθυροι

<ψίεσσα>· εὐδαίμων, μακαρία

<ψίεντα>· τὰ αὐτά

<ψιζομένη>· κλαίουσα

<ψίης>· μακάριος, εὐδαίμων

<ψιῆναι>· ψίξαι

<ψιῆσαι>· ψωμίσαι

<ψιθία>· εἶδος ἀμπέλου, καὶ μήλων τινῶν

<ψιθήν>· τὴν ἀπώλειαν

<ψιθύρα>· ἐξ ὧν τὸ σύνηθες καὶ ἥρωος Ἀθήνησιν ὄνομα

<ψιθυρίζει>· εἰς τὸ οὖς ἠρέμα διαλέγεται

<ψιθωμία(ν)>· Λάκωνες τὸν ἀσθενῆ

<ψιλάς>· πέτρα. κράσπεδα

<ψιλὰ τὰ γένεια>· σπανοπώγων

<ψιλαῖς>· ἀκοσμήτοις

*<ψηλαφῶ>· ἐρευνῶ, καὶ τὰ ὅμοια

<ψίλακα>· ψιλόν, λεῖον. πτερὸν [ἢ πτενόν]

<ψιλάκερ>· τὸ ἡγεῖσθαι χοροῦ

<ψιλεῖς>· οἱ ὕστατοι χορεύοντες

<ψιλή>· ζήτει εἰς τὸ ψιλόν

<ψιλίοις>· πλαγίοις, ὑπτίοις

<ψιλίον>· πτερόν. μακρόν. οἱ δὲ ψέλλιον. ἢ εἶδος ἄνθους

<ψιλοδετόρων>· βρώτη

<ψιλοκόῤῥης>· φαλακρός

<ψιλόν>· γυμνόν. ἔρημον. εὐτελές. ἄτριχον. καὶ πᾶν ἀποδεδαρμένον

<ψιλὸς στέφανος>· πτέρινος. καὶ ὁ ἱππεύς

<ψιλοτάπιδες>· αἱ καλούμεναι ὑποστρώματα καλά

<ψιλούς>· γυμνούς. σφενδονιστάς. τοξότας

<ψίλωθρον>· σποδή. ἔνιοι μάδον

<ψίμαρον>· εὐδιαῖον

<ψιλῶς>· κούφως. εὐτελῶς

<ψίν>· αὐτοῖς. αὐτόν

<ψινάδες>· αἱ ῥυάδες ἄμπελοι

<ψινάζει>· ἀποῤῥεῖ τὰ ἀσθενῆ τοῦ καρποῦ, φυλλορ(ρ)οεῖ

<ψίναθος>· ἀγρία αἴξ

<ψίνδεσθαι>· κλαίειν

<ψίνθος>· τέρψις

<ψινύθιον>· φαῦλον

<ψῖσαι>· ψωμίσαι

<ψίσις>· ἀπώλεια

<ψίττα>· ταχέως, εὐθέως

<ψιττάζων>· ψίττα ἐπιφθεγγόμενος. ὅπερ ἐστὶ ποιμενικὸν ἐπίφθεγμα

<ψιττάκ(ε)ια>· εἶδος ὑποδήματος γυναικείου

<ψιττία>· ψωμία. Ἀττικοί

<ψιφά>· ἑψιτὰ λεπτά

<ψιφαῖον>· ἱστίον. ὁτὲ δὲ ψίαθος. ἢ μικρὸν ὀρνιθάριον

<ψιχία>· ψωμία

*<ψίχες>· αἱ ἀποπίπτουσαι τῶν ἄρτων τεμνομένων. ψιχίδι(α)

<ψόαν>· ὀχεύτριαν

<ψόα>· τὸ μέρος τοῦ σώματος

<ψόγεια>· ψογερά, καὶ οὐκ ἄξια ἀκοῆς

<ψογερά>· ὡς λίαν μεμπτά

<ψογερόν>· αἰσχρόν, μεμπτόν, ἐπίψογον

<ψόγξαι>· ἀκοῦσαι

<ψόγος>· κατάγνωσις, μέμψις, ὄνειδος

<ψοδίον>· σκολιόν

<ψοθάλλειν>· ψοφεῖν

<ψοθίον>· αἰθαλῶδες

<ψοθόν>· μέλαν. [θόρυβος]

<ψόθος>· ψώρα, ἀκαθαρσία

*<ψόθωρ>· αὐχμηρόν

<ψοθώα>· ψώρα

<ψοίθη[σι]ς>· ἀλαζών

<ψολοκομπίαι>· ἀλαζόνες, κομπασταί

<ψόλος>· καπνός, αἰθάλη, φλόξ, ἀσβόλη

<ψολῶσαι>· ψιλῶσαι. ῥινῆσαι

<ψόμμος>· ἀκαθαρσία. καπνός

<ψο(ύ)δια>· ψευδῆ ...... Λάκωνες δὲ τὸν στόμαχον

<ψοφεῖ>· κτυπεῖ, ῥήσσει

<ψοφοδεῶς>· ταραχώδως

<ψοφοδεής>· δειλός, κενοφόβος, ὃ καὶ τοὺς ψόφους καὶ τὰ ἐλάχιστα

φοβούμενος

<ψοφοδεῆ>· τὸν ὅμοιον αὐτῷ

<ψόφος>· ἦχος, κτύπος

<ψυγεῖα>· ἀγγεῖα, ἐν οἷς ὕδωρ ψύχεται. καὶ ὁ τόπος αὐτό

<ψυδνὴ χέρσος>· ἀραιά, ὀλίγη

<ψυδρά>· ψευδῆ

<ψυδρόν>· ψευδές

<ψυθιζομένων>· γογγυζόντων

<ψύθιον>· ὀλιγοχρόνιον

<ψύθιος>· ἀραιά, ὀλίγη, ψιθυρίς

<ψυθιστάς>· ψιθυριστάς

<ψυθός>· ψίθυρος. ψεῦδος

<ψυθῶνες>· διάβολοι

<ψυῖαι>· ἀλώπεκες, βασσαρίδες. καὶ αἱ κατὰ τὴν ὀσφῦν σάρκες

<ψυκτά>· ἡ μὴ πολλῷ ὕδατι πεφυρ(α)μένη μάζα

<ψυκτήρ>· ὃν ἡμεῖς ψυγέα[ν], καὶ εἶδος ποτηρίου

<ψυκτήρια[ι]>· οἱ ἀλσώδεις καὶ σύ[ν]σκιοι τόποι

<ψυκτήριον>· ποτήριον ὃ ἡμεῖς ψυκτῆρά φαμεν

<ψύλλα>· ψύλλαι θηλυκῶς. ἄλλοι δὲ <Φύλλοι>, ἔθνος Λιβύης. ἔστι δὲ

καὶ ὄνομα ζωϋφίου μικροῦ ἀῤῥενικῶς, ὥς φησιν Ἐπίχαρμος

<ψύλλακας>· τὰς ψύλλας

<ψύλλιον>· πόα, ἧς καὶ σπέρμα ὁμώνυμον

<Ψυλλικοί>· εἶδος κυνῶν ὀνομασθὲν οὕτως

<Ψυλλικὸς γόης>· ὁ τῶν Ψύλλων. οἱ δὲ <Ψύλλοι> ἔθνος Λιβύης

<ψύλλος>· τὸ παχὺ τὸ συνέχον τὸ τοῦ κάπρου αἰδοῖον

<ψύξας>· ἀμβλύνας τὴν ψυχήν, φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας

<ψύξασθαι>· ῥυήσασθαι. ξηρᾶναι

<ψύξασαι>· πνεύσασαι. ῥυήσασαι

<ψύξουσι>· ξηρανοῦσιν

<ψύξις>· πνόη

<Ψυρίη(ς)>· νῆσος μικρά

<Ψύριος>· ἀκάθαρτος, ἀπὸ Ψύρ(ων) τῆς νήσου

<Ψυρίς>· γῆ λυπρά, χέρσος

<ψύττα>· ἐπὶ τοῦ ταχέως ἀποδρ(α)μεῖν λέγεται

<ψύτταρον>· σκαφίον

<ψύτταν>· πρόχυμα

<ψύττει>· πτύει

<ψυττόν>· πτύελον

<ψυχαγωγεῖ>· παραμυθεῖται τὴν ψυχήν

<ψυχαγωγός>· ὁ ἀνδραποδιστής, καὶ ὁ ἀπατεών. ὁ κατάγων τὰς ψυχὰς

εἰς ᾅδου

<ψυχάζει>· ἀναψύχει

<ψυχάς>· πνεύματα

<ψύχειν>· ἀνέμῳ ξηραίνειν. καὶ πνεῖν

<ψυχέμπορος>· ὁ τοὺς ἀνθρώπους ἀγοράζων καὶ πωλῶν

<ψύχεος ἱμείρων>· καταψύξεως ἐπιθυμῶν

<ψυχή>· πνεῦμα. καὶ ζωΰφιον πτηνόν

<ψυχόλεθρος>· ἀπώλεια ψυχῶν

<ψυχοῤ(ῥ)αγεῖ>· ἀποθνήσκει

<ψυχορόφους>· τὰς τὴν ψυχὴν ἐκπινούσας

<ψυχουλκός>· πόα τις

<ψυχουλκούμενοι>· τὰς ψυχὰς ἑλκόμενοι

<ψυχρά>· τὴν ἣν ἡμεῖς λεπτὴν λέγομεν

<ψυχροκομψώματα>· ψυχροφαντάσματα

*<ψυχρὸν κακόν>· ψύξεως αἴτιον

<ψυχρολογία>· ψευδολογία

<ψυχρολόγος>· μηδὲν χρήσιμον λέγων

<ψυχρὸν δ' ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσι>· τὸν καταψύχοντα τὰ σώματα (διὰ)

τῆς ἀναιρέσεως

<ψυχρός>· ἀσθενής

<ψωδαρέον>· αὐχμηρόν

<ψώθιον>· τὸ ὑποκάτω τοῦ ἄρτου

<ψώθια>· τὰ τοῦ ἄρτου ἀποθραύσματα, καὶ τὰ ὑποκάτω

<ψώϊζος>· ἄφοδος ὑγρά, ἢ ὄνθος, δυσωδία, καὶ ἣν καλοῦσι μίνθα(ν)·

οἱ δὲ αὐχμὸν ἢ μόλυσμα

<ψώια>· σαπρὰ δυσωδία

*<ψώδη>· γλῶττα

<ψωκτόν>· τράπεζαν

<ψωλήκυσθος>· οὐδενὸς ἄξιος

<ψωλόν>· τὸν ἀπεσκολυμμένον

<ψώμηκες>· οἱ τοῦ σίτου τὰς ῥίζας ἀπεσθίοντες. καὶ ὁ ἔγκατρος ὁ <σῖ-

τός> φησι <ἐξεψώμισεν>, ἀπὸ τοῦ ζώου σχηματίσας

*<ψωμιεῖ>· θρέψει

<ψῶμιγξ>· σφήκωμα

<ψωμοί>· μέρη

<ψωραλέον>· τὸν ψωριῶντα

<ψωροπέταλοι>· ἰχθύες εὐτελεῖς

<ψῶρος>· παιδεραστής

<ψῶσαι>· θάλψαι

<ψώσματα>· παρὰ Ἀριστωνύμῳ πέπαικται ἡ λέξις τῇ Βοιωτῶν δια-

λέκτῳ

<ψώχειν>· ἀνακινεῖν. ἀνατρίβειν

*<ψώχοντες>· λεπτύνοντες. πλύνοντες. ἀναξαίνοντες

*<ψώχω>· λεπτύνω. πλύνω. ξαίνω

<ψωχὸς γῆ>· ψαμμώδης