Γλώσσαι/Φ

5ος αιώνας μ.Χ.|Ησύχιος}}

<Φᾶ>· εἰπέ, λέγε

<φᾶν>· λέγειν

<φάανθεν>· ἐφάνησαν

<φαάνθη>· ἐφάνη

<φαάντερον>· λαμπρότερον

<φάβα>· μέγας φόβος. καὶ τὸ σύνηθες. ὄσπριον

<φαβοτύπος>· εἶδος ἱέρακος, καὶ περιστερᾶς ἀγρίας σπερμοφάγου

<φαβοκτόνος>· ἱερακοκτόνος

<Φαβρίς>· νησίδιον πρὸ τῆς Ἀττικῆς

<φαγανθρώπων>· ἀκαθάρτων

<φάγαινα>· φαγέδαινα νόσος ..... ἑλκῶδες νεμόμενον

<φαγέσωρ[ι]ον>· πολυφάγον

<φάγιλος>· ἀμνός

<φαγλαός>· χείμαῤῥος

<φαγόνες>· σιαγόνες, γνάθοι

<φάγυλοι>· μαστοί. μάρσιπποι

<φάγωρος>· ἰχθῦς ποιός

<φαδάσαι>· γνάψαι

<φάεα>· ὀφθαλμοί

<φαέθει>· καίει, λάμπει, φαίνει

<φαέθοντα>· ἐπιφανῆ, λάμποντα

<φα(έ)θοντα· τόκον> ἐπιφανῆ καὶ καταπληκτικὸν τῇ προσόψει

<φαέθων>· φαίνων, λάμπων

<φαεινή>· λαμπρά, φαιδρά

<φάεν>· ἐπέστειλεν

[<φαένθεν>· ἐφάνησαν]

<φαεινόν>· λαμπρόν, φαιδρόν, ὡραῖον

<φαέσασθαι>· ἰδεῖν, μαθεῖν

<φαεσίμβροτος>· ἡ τὸ φῶς τοῖς ἀνθρώποις παρεχομένη. καὶ ἥλιος

<φαεσφόρος>· γνώσει φωτίζων, καὶ ὁ τὸ φῶς παρέχων

[<φαζακηνίαις>· δειλίαις]

<φαζάλη>· πάθος σωματικόν, ὃ γίνεται τοῖς ἐρυθρὰν θάλασσαν πλέου-

σιν

<φάηκες>· ὀφθαλμοί

<φάθι>· εἰπέ

<φαῖ>· δῆμος

<Φαίακες>· ἔθνος

<Φαιάκων>· αὐτὰ τὰ ἔθνη

<φαίδει>· ὄψει

<Φαίδιμος>· ὄνομα κύριον. ἢ λαμπρός. κατὰ ψυχὴν ἰσχυρός. ἐπίσημος.

σπουδαῖος

<φαιδρός>· καθαρός. γεγηθώς. φανερός

<φαιδρυντής>· ὁ τὸ ἕδος τοῦ θεοῦ θεραπεύων

<φαιδρωπόν>· χάριεν τὸ πρόσωπον

<φαῖεν ἂν>· [φαίειν ἄν,] εἴποιεν ἄν

<φαί(η)>· εἴ(ποι)

<φαί(ην)>· εἴποιμι

<φαίην ἄν>· εἴποιμι ἄν

<φαίκανον>· πήγανον

<φαικάσιον>· ὑποδήματος εἶδος γεωργικοῦ

[<φαίκελον>· φορτίον]

<φαικόν>· ἐλαφρόν. ἰταμόν. κοῦφον. λαμπρόν

<φαικῷ>· ἐνεργῷ, ἀκμάζοντι, ἀπὸ τοῦ φαίνειν οἷον λαμπρόν

<φαικῶς>· λαμπρῶς. ἢ λίαν, καὶ τὰ ὅμοια

[<φαιλόνης>· εἰλητάριον μεμβράϊ(ν)ον. ἢ γλωσσόκομον]

<φαῖμεν>· εἴποιμεν. ὑπολάβοιμεν

[<φαινακίζει>· πλανᾷ, ἀπατᾷ, χλευάζει

<φαινακισθείς>· ἀπατηθείς

<φαινακισμός>· τὰ ὅμοια]

<φαίνει>· λάμπει, φαντάζει

<φαίνεται>· δοκεῖ. καὶ ὅμοια

<φαινόλα>· τὸ ὕφασμα οὕτως "ἔχουσα καινὰν φαινόλαν">

<φαινόλις>· λαμπρά, φωσφόρος

[<φαινόν>· φωτεινόν]

<Φαινύλιος>· ὄνομα ἥρωος

<φαίνων>· δεικνύων, δηλῶν

<φαιόν>· μέλαν

<φαιούς>· ἄρτους ῥυπαρούς

<φαιρίδδειν>· σφαιρίζειν

<φαιρωτήρ>· (ς)κύτος

<Φαιστός>· πόλις Κρήτης

<φάκελον>· φορτίον εὐάλωτον

<φακέλους>· φόρτους

<φάκελοι>· ὁμοίως

<φακός>· βρύον τὸ ἐν τῇ λίμνῃ. καὶ μέλασμά τι ἐν τῇ ὄψει. καὶ μέρος

τοῦ χαλινοῦ. καὶ ἡ λεπτὴ τῆς μεταλλικῆς λίθου. καὶ ἰατρικὸν σκεῦος

<φάκται>· ληνοί, σιπύαι, πύελοι

*<Φακεέ>· διάνοιξις

*<φρακτεῖν>· φράττειν. <Φρακτός> γὰρ ὁ φραγμός. καὶ τὸ μέτρον

φάκτον

<φάλαγγες>· πολεμικαὶ τάξεις, ἀπὸ τοῦ πέλας ἀλλήλων εἶναι. καὶ τὰ

τῶν δακτύλων ἄρθρα. καὶ νεῶν ὑπερείσματα

<φαλάγγια>· στρογγύλα ξύλα καὶ σύμμετρα. Ἀττικοὶ δὲ <κόρακας>

*<φαλαγγηδόν>· κατὰ τάξεις

<φάλα(γ)ξ>· ζῶον παραπλήσιον ἀράχνῃ, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ <ὑφαίνειν> δοκεῖ

<φαλάγγωμα>· πομπή τις ἐν τοῖς Διονυσίοις

<φαλαγγῶσα>· τεθηριωμένη, ἠρεθισμένη

<φάλαγξ>· πολεμιστῶν παράταξις

<φάλαι>· ὅρα, σκόπει

*<φαλαγγοστορύναι>· ὄργανα πολεμικά

<Φαλάκραι>· τόπος τῆς Ἴδης, καὶ νύμφαι .......

<Φαλάκρας>· ἄκρας τῆς Εὐβοίας

<Φάλακρον>· ἀκρωτήριον Ἴδης

[<φαλακτόνοιο>· εἶδος ἱέρακος]

<φαλάνθη>· ἐριουργός

<φάλανθον>· πολιόν. καὶ ἡ Νέστορος κάρα. οἱ δὲ φαλακρόν

*<φάλα>· ἡ μικρὰ κάρα

<φάλαρα>· ἀστραγαλίσκος ὁ ἐπὶ τῆς περικεφαλαίας, καὶ παραγναθίδες.

χαλινοί, ἢ ἱπποκόσμια

[<Φαλαρεῖς>· δῆμος τῆς Αἰαντίδος φυλῆς]

[<φαλάρικα>· εἶδος λόγχης]

<φαλαρόν>· λευκόν

<φαλαρός>· φαλιός, φαλακρός, λευκομέτωπος, λευκός, καὶ φαλέον

<φαλεριαῶ>· πέφρικα

<φάληρα>· λευκά. ἀφρίζοντα, φρίσσοντα

<Φαληρεύς>· πολίτης

<Φαληρικαί>· αἱ ῥάφανοι ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς

<φαληριόωντα>· λευκανθίζοντα, ἢ λευκαινόμενα

<φαληρίς>· ὄρνις λιμναῖος. καὶ τὸ .......

<Φάλης>· δερμάτινον καὶ ἀνδρεῖον

<φαλίζει>· θέλει

<φαλικρόν>· ἄκρατον

<φαλιόν>· [λαμπρόν]

*<φαλίς>· κάνναβις

<φαλιόπουν>· λευκόπουν. <Φαλ[α]ιοὶ ταῦροι>· λευκομέτωποι

<φαλίπτει>· μωραίνει

<φαλίσσεται>· λευκαίνεται. ἀφρίζει

<φάλκη>· ὁ τῆς κόμης αὐχμός. ἢ νυκτερίς

<φάλ(λ)αι>· φάλ(λ)αιναι

*<φαρισαῖος>· ἀφωρισμένος, μεμερισμένος, καθαρός

*<φαλλός>· τὸ ξύλινον αἰδοῖον ἀνδρικόν

*<Φαραά>· διασκεδασμός. ἢ νόσος

<φάλ(λ)αινα>· ἡ ἐν τῇ κεφαλῇ θρίξ. καὶ ἰχθῦς κητώδης

[<φάλλα>· ἄκρα τῆς Εὐβοίας]

<φάλλη>· ἡ πετομένη ψυχή

<φα(λ)λικά>· ᾠδὴ πεποιημένη εἰς τὸν Διόνυσον, τοῦ φαλ(λ)οῦ ἀγομένου

<φαλλικόν>· ὄρχημά τι. οἱ δὲ μέλος. ἄλλοι ᾠδὴν αὐτοσχέδιον ἐπὶ τῷ

φαλ(λ)ῷ ᾀδομένην

<φαλ[λ]ός>· λευκός. ἢ βόλος. καὶ [τὸ] φαλ[λ]ὸν τὸν ἐμμανῆ

[<φαλλοαί>· πέφρικεν]

<φαλόν>· τὸ στερεὸν κύκλωμα τοῦ στέρνου. οἱ δὲ τὸν μωρόν

<φάλος>· ὁ λόφος τῆς περικεφαλαίας. καὶ <τρυφάλεια> ἡ τρεῖς κεφα-

λὰς ἔχουσα. ἔνιοι λευκὸς ἧλος. ἄλλοι ψελλός. ἄλλοι κωφός

<φαλύγματα>· ὑγράσματα

<φαλύνει>· λαμπρύνει

<φαλύσσεται>· καταῤῥήσσει. περιέρχεται

<φαλωθείς>· παρατραπείς

<φάμαν>· φήμην

<φαμάξαι>· φάσεις

[<φαμένων>· τετελευτηκότων

<φαμελία>· ὁμόδου<λ>]

*<φαμέν>· λέγομεν

*<φάμενος>· εἰπών

*<φάμην>· εἶπον

<φάμμη>· ἄλφιτα

<φαμμάστρια>· τὰ ψαιστά. καὶ ἑορτή τις

<φᾶν>· [ὑπέλαβον] λέγειν

<φάναι>· εἰπεῖν

<Φαναῖος>· Ἀπόλλων. Ἀχαιὸς Ὀμφάλῃ. παρὰ Χίοις οὕτω λέγεται

<φανᾶν>· θέλειν

<φάναοι>· ἄρνες

<φάνας>· [ἐκλάμψας, ἢ] τὰς ἐκλάμψεις

<φανόν>· τὸ φαινόμενον, φωτεινὸν καὶ λαμπρόν. Ἀττικοὶ δὲ <λυχνοῦ-

χον> ἐκάλουν, ὃ ἡμεῖς νῦν φανόν

<φάντα>· λάμποντα

<φαντάζομαι>· συκοφαντοῦμαι

<φαντάζου δόμων .....>· φαίνου

<φαντάσας>· δείξας

<φαντασία>· τὸ μὴ ὂν ἀληθές, ἀλλὰ σχήματι

<φάντι>· εἰπόντι

<φαντίζοιτο>· φαίνοιτο

<φάντος>· εἰπόντος. [ἢ πλάτανος φανωτάτη, περιφανής, λαμπρά

[<φανοτάτη>· φωτεινοτάτη

<φαορκίς>· τρυγίς]

<φάος>· φώς, ὄρθρου ἀνατολή

<φάος ἠελίοιο>· ἡ αὐγή

<Φάπην>· τὴν Παφίην

<φαραγγαῖον>· τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα

<φάραγξ>· τάφρος, κοίλωμα

<φάραγξι>· κοιλάσι

<φάραι>· ὑφαίνειν, πλέκειν

<φαραιδάκη>· μυρίκη

<φάργμα>· φραγμός

<φαρέτρα>· βελοθήκη

<φαρετρεών>· τοξότης

<φάρη>· ἱμάτια. νεφέλαι

<φαρικόν>· φάρμακον σύνθετον θανάσιμον

<φάριον>· τὸ(ν) ἐρεοῦν ......

<Φᾶρις>· ὄνομα πόλεως

<φαρκάζει>· κλέπτει

<φαρκιδούμενοι>· στυγνάζοντες

<φαρκίς>· ῥυτὶς ἡ ἐκ τοῦ γήρους γινομένη. ἢ ῥίζα, πρὸς ῥυτίδας ποιοῦ-

σα. [ἢ στολίς

<Φαρκίδων>· ῥυτίδων. ἢ πόλις

<φάρκες>· νεοσσοί

<φάρκτου>· φυλακὴν σκεύαζε

<φάρμακα>· βοτάναι. χρώματα. καὶ πᾶσα πόα

<φαρμακεύεται>· σκευάζεται, ἀρτύεται

<φαρμακίτης>· ἀδ[δ]ηφάγος

<φαρμακίς>· ἐπὶ γυναικὸς φαρμακίδος. καὶ εἶδος φαρμάκου. ἢ ἀκρίς

<φαρμακοί>· καθαρτήριοι. περικαθαίροντες τὰς πόλεις, ἀνὴρ καὶ γυνή

<φαρμακή>· ἡ χύτρα, ἣν ἡτοίμαζον τοῖς καθαίρουσι τὰς πόλεις

<φάρμακον>· ἡ ὑποστάθμη. ἄλλοι σύνθεσις ᾗ κηδεύουσι τὰ ἱερὰ τῶν

ζώων

<φαρμακῶνες>· τὰ βαφεῖα, διὰ τὸ τὰ βάμματα φάρμακα καλεῖσθαι

<φαρμάξαι>· ὀξῦναι. βάψαι

<φαρμάξασα>· ἀπατήσασα

<φαρμάσσει>· [φαρμακεύεται,] θεραπεύει, φαρμακεύει

<φαρμάσσων>· βάπτων. στομῶν, στομοποιῶν. φαρμακεύων

<φαρματτόμενος>· κολακευόμενος. ἀλειφόμενος

<Φάρος>· ἱμάτιον, περιβόλαιον. ἀκρωτήριον καὶ νῆσος ἐν Αἰγύπτῳ

<φάρος στέλ(λ)ων>· τὸ περιβόλαιον στέλ(λ)ων, ἢ τὸ ἅρμενον

<φαροῦν>· ἀροτριᾶν

<φάρσος>· τρύφος, κλάσμα. πτερύγιον. [ἀκρωτήριον]

<φαρύγεθρον>· ὁ κατὰ τὰ παρίς(θ)μια τόπος

<φαρυγίνδην>· ἀντὶ τοῦ (κατὰ) γαστριμαργίαν

<φάρυγξ>· λάρυγξ, βρό(γ)χος, στόμα

<φαρυμός>· τολμηρός, θρασύς

<φαρβό>· ὁμοίως

<φαρύνει>· λαμπρύνει

<φαρῶσαι>· ἀρόσαι, νεῶσαι. λαμπρῦν[θῆν]αι

<φάς>· εἰπών

<φάσακες>· συκοφάνται

*<φάσγανον>· ξίφος, παρὰ τὸ <φάσαι>, ὅ ἐστιν ἀνελεῖν

<φασγάνεται>· ξίφει ἀναιρεῖται

<φασγανιῶσαν>· ἐξιφισμένην

<φασγανίων>· ἐξιφισμένων

<φάσεις>· ἐγκλήματα, συκοφαντίαι. ἢ ἐνυπνίων ὄψεις. λόγοι. φῆμαι

<φάσθαι>· λέγειν

<Φασιανοί>· ὄρνεις ποιοί. οἱ δὲ τοὺς Ποντικούς φασιν

<Φᾶσις>· ποταμὸς Κόλχων

<φασκάδες>· ὄρνεις ποιοί

*<φασί>· λέγουσι

<φάσκει>· λέγει

<φάσκοντα>· λέγοντα

<φάσκος>· τὸ ἐπὶ τῶν δρυῶν γενόμενον

<φασκώλιον>· βαλάντιον δερμάτινον. <Φάσκωλος> δὲ τὸ μέγα, εἰς ὁ

τὰ ἱμάτια ἐμβάλλεται

*<φάσκω>· λέγω

<φάσμα>· φάντασμα. σημεῖον, τέρας

<φασσοφόνῳ>· τῷ τὰς φάσσας φονεύοντι. ἔστι δὲ εἶδος περιστερᾶς ὑπὸ

τὴν τρυγόνα

<φάτε>· εἴπατε

<φατέ>· λέγετε

<φατίζει>· λέγει. χωρίζει

<φατιρίς>· εἶδος ὀρχήσεως

<φάτης>· ψεύστης

<φάτις>· φήμη. δόξα. λόγος. κλῃδών

<φάτνη>· καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ τῶν κτηνῶν, καὶ εἴτι τῶν τοιούτων

<φατνώματα>· σανιδώματα

<φατνωτῶν>· σανιδωτῶν

<φάτο>· εἶπε. διενοήθη, ὑπέλαβεν

<φατοί>· τεθνεῶτες. ῥητοί

<φατός>· ὁμοίως

<φατόν>· τεθνηκός. ῥητόν

<φατός>· στοίβη. φήμη

<φᾶτραι>· σύστημα

<φατρία>· σύνταγμα, σύστημα

<φάτριν>· τόπον ὕπαιθρον, ἐρείπιον, φάνα

<φατῶσαν>· γνῶθι

<Φαῦδα(ι)>· γένη Σκύθαι

<φαύειν>· ποιεῖν .....

<φαύζειν>· φρύγειν

<φαῦλα>· κακά. δόλια. εὐτελῆ

<φαυλία>· εἶδος ἐλαίας. οἱ δὲ τὰς λεύκας

<φαύλια>· μῆλα τὰ μεγάλα

[<φαύλιον>· ἁδρόν, καλόν]

<φαύλιξ>· ὀρθός

<Φαῦνος>· Ἰταλικὸς θεός

<φαυλίστρια>· ἡ καταγελῶσα

<φαῦλον>· ἁδρόν, καλόν, εὐειδές, μέγα. μοχθηρόν. ἀραιόν. παληλθιτόν

<φαῦλος>· κακός, δόλιος, χαλεπός. εὐτελής, ἁπλοῦς. καταγέλαστος

<φαύλως>· ὁλοσχερῶς, καὶ τὰ ὅμοια

<φαῦνος>· φαίνων αὑτόν

<φαυόν>· ἀκανθῶδες φυτόν

<φαυόφοροι>· Αἰολεῖς, ἱέρειαι

<φαῦρος>· κοῦφος

<φαύσιγγες>· αἱ ἐν ταῖς πτέρναις γινόμεναι ῥαγάδες. ἔνιοι τὰς ἀπὸ

τοῦ πυρὸς ἐν ταῖς κνήμαις καὶ τοῖς σκέλεσι γινομένας φλυκταίνας. δηλοῦσι δὲ καὶ αὐγὰς καὶ ἀκτῖνας. ἄλλοι δὲ αἱμοῤῥοΐδας καὶ φλυκταί- νας καὶ λαμπηδόνας

<φαῦσις>· φῶς, φέγγος, φωταυγία

<φαῦσμα>· σπλάγχνα ἐκ σίτων πεποιημένα. καὶ αἱ ἀπαρχαὶ τῶν πεμ-

μάτων

<Φαῶν>· εὐμόρφων, ἐγένετο ἠρέσθην

[<Φέακες>· ἔθνος Φεάκων]

<φέβεσθαι>· φεύγειν

<φέβομαι>· φεύγω, φοβοῦμαι

<φέβοντο>· ἐφοβοῦντο, ἔφευγον

*<φοβεῖ>· διώκει, φεύγει

*<φοβψίς>· λαμπρὸν φαίνουσα

<φέγγουσαν>· λαμπρύνουσαν

<φέγγος>· φῶς ἡμέρας, φέγγος σελήνης

<Φειά>· πόλις Θεσσαλίας

<φειδαλφιτῆσαι>· φειδωλὸν περὶ τὰ ἄλφιτα γενέσθαι

<φείδεσθαι>· ἐλεεῖν

[<φειδικόμισος>· ἡ διὰ μαρτύρων πίστις]

<φειδός>· φειδωλός

<φειδοῦς>· φειδωλίας

<φειδώ>· τὸ φείδεσθαι

<φειδώλιον>· δίφρος, σφέλας. χόρτος

<φειδωλός>· φειδόμενος δαπάνης, σκνιφός

<Φείδων>· ὄνομα κύριον

*<Φεισών>· ποταμὸς παραδείσου, ὃ ἑρμηνεύεται στόμα κόρης· παρὰ

δὲ Ἕλλησι Γάγ(γ)ης

*<φεῖσαι>· ῥῦσαι, σῶσαι

<φελγύνει>· ἀσυνετεῖ, ληρεῖ

<φελλά[ν]τας>· λίθος σκληρὸς ἀπὸ τόπου

<φελλεῦον>· ἐπιπλέον

<φελλεύς>· τὸ δυσεργὲς χωρίον

<φελλίνιοι>· ὀροβάκχαι

<φελλίνας>· κοῦφος, ἀπὸ τοῦ φελλοῦ

<φελλός>· [σκληρὸς τόπος καὶ δυσεργής, καὶ ἐξ ἐπιπολῆς πετρώδης. καὶ]

φλοιὸς δένδρου, καὶ ξύλον ἐλαφρόν. [τὸ δὲ αὐτὸ καὶ <φελλεύς.>] [καὶ τὸ τῶν βιβλίων ἔξωθεν σκέπασμα.] [καὶ ἀλαζών]

<φένακας>· ἀπατεῶνας

<φέναξ>· χλευαστής, ἀπατεών, ψεύστης, πλάνος

<Φενεός>· [Φενέα] πόλις Ἀρκαδίας

[<φεννίδα>· παιδιὰν σφαίρας]

<φεννίον>· μηδικὴ ὁδός. Παμφύλιοι

[<φεννίς>· εἶδος παιδιᾶς μετὰ σφαίρας]

<φέννος>· θάνατος. ἐνιαυτός

<Φέραι>· πόλις τῆς Ἠλείας

<Φεραία>· Ἀθήνησι ξενικὴ θεός. οἱ δὲ τὴν Ἑκάτην

<φεραυγές>· κατάλαμπρον

<φέρβειν>· τρέφειν, βόσκειν

<φέρβεται>· τρέφεται

<φέρβητας>· νομεῖς

<φερβόμενος>· τρεφόμενος

[<φερέγγους>· φέρων τὸ βιβλίον, ἢ τῇ βίβλῳ ἐμφερομένους]

<φερέγγυος>· ἀξιόπιστος, ἐγγυητής, καὶ βεβαιωτής. <Ἔγγυος> βέβαιος

<φερέγγυον>· βέβαιον, δυνατόν

<φέρειν>· λαμβάνειν. βαστάζειν. ὑπομένειν

<Φερεκλέα>· τὸν Ἄδωνιν

[<φερεντάριοι>· τάγμα στρατιωτικόν]

<φερέοικος>· ὁ κοχλίας. ἔνιοι ζῶον ὅμοιον γα[λ]λῇ ὑπὸ δ(ρ)υσὶ καὶ

ἐλάταις γινόμενον. οἱ δὲ ζῶον σφηκὸς μεῖζον

<φερέσβιος>· ὁ τὰ πρὸς τὸν βίον φέρων καὶ σώζων, ἢ ζωοποιός

<φέρεσκον>· ἔφερον

<Φέρητος>· ὄνομα κύριον

[<φέρι>· ἄγριε ἢ ἄγριαι]

<φέριστε>· βέλτιστε, κράτιστε, ἐξοχώτατε, ἀγαθέ. [καλλίον. μείζον]

<φ(έ)ρμια>· ἃς ἔνιοι ἀσίλλας τὰς ἐκ σχοίνων πλεκομένας, καὶ ἰχθυηρὰ

ἀγγεῖα, οἷον σπυρίδια

<φερνάς>· προῖκας, δῶρα νυμφικά, ἀπὸ τοῦ φέρειν φεράς, καὶ πάντα

τὰ φερόμενα

<φερνή>· προίξ, δῶρα νυμφικά

<φέροντο>· προσεφέροντο

<φεῤῥεύει>· ἀποφέρει

<Φερ(ρ)εφάττιον>· τόπος ἐν ἀγορᾷ

<Φερσεφόνεια>· ἡ τῆς Δήμητρος θυγάτηρ, ἡ φέρουσα τὸ ἄφενος, του-

τέστι τὸν πλοῦτον, διὰ τὸν καρπόν, (ἢ) ἀπὸ τοῦ φέρειν ὄ(ν)ησιν

<φερτάζει>· φέρει

<φέρτατος>· ἀγαθώτατος

<φέρτε>· φέρετε, κατὰ συγκοπήν

*<φέρτατον>· κράτιστον, ἀγαθώτατον. φέριστον, βέλτιστον

<φέρτερον>· κρεῖσσον, ἀπὸ τοῦ φέρειν βέλτιον

<φέρτρον>· φορεῖον. καὶ ἡ τῶν νεκρῶν κλίνη

<φέρτρυς>· ἆθλος. Θούριοι

<φέρων>· λαμβάνων

<φερώνυμος>· ἀληθεύων τῷ ὀνόματι

<φετμαῖς>· ἐντολαῖς, παραγγελίαις

<φεῦ>· σχετλιασμοῦ ἐπίῤῥημα

<φεύγει>· ἀποδιδράσκει, ἀντὶ τοῦ εὐθύνεσθαι, ὡς καὶ φεύγειν κλοπῆς

ἢ μοιχείας φαμέν

<φευκτά>· φεύξιμα

<φευκταῖοι>· ἀποτρόπαιοι

<φεύξεσθαι>· φεύγεσθαι

<φεῦ φεῦ>· ἴσον τῷ οἴμοι

<φεψάλυξ>· φέψελος, σπινθήρ, ἄνθραξ

<Φηγαιεύς>· δῆμος Αἰγηΐδος

<φήγινος>· δρύϊνος

<φηγός>· ἡ δρῦς

<φηδαινής>· ἀφρενής

[<φηδῶσαι>· ἀπατῆσαι. φθεῖραι, ἀπολέσαι]

<φηληκόθρεπτον>· ὑπὸ ὄλυνθον τῆς συκῆς τεθραμμένον

<φήληξ>· ὄλυνθος, τὸ μὴ πεπεμμένον σῦκον

*<φῆ>· εἶπεν, ἔλεγεν

<φηλήτῃσι>· λῃσταῖς

<φῆλον>· ἀπατηλόν, ληθαργόν, κακοῦργον, ἐπίβουλον

<φηλωθείς>· ἀπατηθείς

<φηλωθεῖσα>· ἀπατηθεῖσα

<φηλώσωμεν>· ἀντὶ τοῦ βοήσωμεν

<φήματα>· ῥήματα. φάσματα

<φημασι.μεν>· βοήσωμεν

<φήμη>· ἀκοή, ὀνομασία

<φημί>· λέγω. ὑπολαμβάνω

<φημίζεται>· μαντεύεται. λέγει

<φῆμις>· φήμη, κλῃδών, φωνή, λόγος

<φῆν>· εἶπον, λέγων

<φήνας>· δείξας

<φηνάσης>· δειξάσης

<φήνη>· ἀετοῦ εἶδος

<φηνόν>· λαμπρόν

<φήνωσι>· δείξωσι

<φῆρα>· θῆρα. εἶπεν

<Φῆρες>· οἱ Κένταυροι, Αἰολικῶς

<φηρία>· θηρία. Αἰολεῖς

<φῆρον>· ἡ τῶν ἀρχαίων θεῶν τροφή

<φῄς>· λέγεις. ὑπολαμβάνεις

<φῆσθα>· λέγεις. ἔφησθα

<φήσομαι>· λέξομαι, βοήσομαι

[<φητώ>· στρόφιγξ]

<φθαίημεν>· φθάσωμεν

<φθάν>· ἔφθασαν δὲ πολλῷ τοὺς ἱππέας οἱ πεζοί

<φθάνει>· καταλαμβάνει, προλαμβάνει

<φθατήση>· φθάσῃ

<φθεί(ει)>· θνήσκει

*<φθαρτόν>· θνητόν

<Φθειάδος>· Θετταλικῆς

[<φθειμένων>· ἀποθανόντων]

*<φθάνει>· ἀναλίσκεται

[<φθεινόπωρον>· τροπὴ κατὰ τὸ θέρος. ἢ νόσος]

<φθείρ>· ὁ τῆς πίτυος καρπός. καὶ μέρη τῆς νεὼς πρὸς τῇ πρύμνῃ. καὶ

ἰχθῦς τις

<φθεῖρα>· φθειρίασις

<φθείρεται>· πλανᾶται. ἀπόλλυται

<φθειροκομίδης>· φθειρῶν γέμων

*<φθείης>· φθαρείης

<φθειρῶν ὄρος>· πιτυῶδες ὄρος, διὰ τὸ πληθύνειν ἐν αὐτῷ πίτυς[ι].

τῶν γὰρ στροβίλων τὰ ἐντὸς <φθεῖρας> καλεῖσθαι

*<Φηρσί>· Κενταύροις

<φθείσονται>· διαφθαρήσονται

<φθῆ>· ἔφθασεν

<φθήῃ>· φθάσῃ πρότερος

<φθῆναι>· φθάσαι, προλαβεῖν. [δεῖξαι]

<φθήσεται>· καταλήψεται. φθάσει [καὶ

<Φθία>· πόλις Θεσσαλίας

<φθιακόν>· τμητικόν

<φθιεῖ>· φθίσει

<φθίμενοι>· θανόντες

<φθίμενος>· φθαρείς, θανών

<φθίνα>· ἡ ἐρυσίβη. καὶ εἶδος ἐλαίας

<φθινὰς ἁμέρα>· τὴν ἱσταμένου τρίτην τριμήνιον λέγει

<φθινάσμασι>· φθίσεσι

*<φθίναντος>· λήγοντος, παυομένου, ἀναλισκομένου

<φθίνοντος μηνός>· λήγοντος τοῦ μηνός. Φθίνων δὲ μὴν καλεῖται ὁ

ἀπὸ εἰκάδος ἕως τριακάδος· μέσος δὲ μὴν ὁ ἀπὸ δεκάδος ἕως εἰκά- δος· ἱστάμενος δὲ μὴν ὁ ἀπὸ πρώτης ἕως πέμπτης

<φθινόντων>· φθειρομένων

<φθινόπωρον>· ὁ ἀπὸ τῆς πεντεκαιδεκάτης αὐγούστου μηνὸς ἕως τῆς

πεντεκαιδεκάτης δεκεμβρίου. οἱ δὲ ἀπὸ τῆς εἰκοστῆς δευτέρας αὐγού- στου ἕως πάλιν εἰκοστῆς δευτέρας δεκεμβρίου

<φθινύθειν>· φθείρεσθαι, τήκεσθαι

<φθινύθουσιν>· εἰς φθίσιν ἄγουσιν

<φθινύουσι>· φθείρονται

<φθίνουσαν>· ἐλαττουμένην

<Φθῖοι>· οἱ ὑπὸ Πρωτεσιλάῳ τεταγμένοι

<φθίρ>· ὁ τῆς πίτυος καρπός

<φθῖσα>· ἡ λεπτὴ ἀπὸ φθίσεως

<φθίσεσθαι>· θανεῖν

<φθισήνορα>· ἡ τοὺς ἄνδρας διαφθείρουσα, ἢ τὴν ἀνδρείαν

[<φθισκός>]· φθισικός

*<φθίσει>· ἀπολέσει

*<φθίσθαι>· ὀλές(θ)αι

<φθισίμβροτος>· ἀνθρωποκτόνος, διαφθείρων τοὺς ἄνδρας

<φθίσων>· εἰς φθίσιν ἄξων, [καὶ φθέρσων] καὶ φθερῶν

<φθ[ίνο]ῖτο>· θάνοι[το] ἢ ἔθανεν

<φθιτοί>· φθαρτοί, θνητοί, νεκροί. ἢ εἴδωλα

<Φθιώταν>· Θετταλικήν

<φθογγή>· φθέγμα, ἢ φωνή

<φθόγγος>· φθογγή, φωνή, καὶ τὰ ὅμοια

<φθόη>· φθίσις, φθορά, λύμη

*<φθοατήσει>· φθάσει <κτήσασθαι>

<φθόϊς>· πλακοῦς. καὶ τὰ πρὸς λεπτὸν ἀληλεσμένα. καὶ τὸ ἀποῤῥέον

ψῆγμα τοῦ χρυσίου

<φθονεῖς>· ζηλοῖς, βασκαίνεις

<φθονερός>· ζηλωτής, ζηλότυπος

<φθόνος>· πάθος ἐπὶ τῇ τοῦ πέλας εὐπραγίᾳ

<φθορά>· ὄλεθρος

<φθόσις>· φθίσις

*<φθίδιον>· ὀλιγοχρόνιον, ὀλίγον

*<φθήρεται>· ὀδύρεται

<φία>· πιονία

<φιαρόν>· λαμπρόν, καθαρόν

<φιαρύνει>· λαμπρύνει

<φιβάλεως>· εἶδος σύκων, καὶ ἡ συκῆ ὁμωνύμως. τινὲς δὲ ἰσχάδας

[<φίβλα>· πόρπη], φικίον [περόνη]

<Φῖγα>· φῖκα. σφίγγα

<Φιγάλ(ε)ια>· ἀπὸ ἑνὸς τῶν Λυκάονος παίδων

<φιδάκνη>· π[ε]ιθάριον μικρὸν στενόν

<φιδίτια>· συσσίτια

[<Φιδίαι>· λιθοξόοι]

[<φίδωλος>· ἐπιθυμητός]

<φίδνα>· ῥίζα ἡ Ἀχίλλειος καλουμένη

[<φιδρόν>· καθαρόν, λαμπρόν, ἁγνόν, ἱλαρόν]

<Φίκιον>· ὄρος Θηβῶν

<φίλα>· προσφιλέστατα

<φῖλαι>· φίλησον

<φιλαίμων>· φιλῶν τὸ αἷμα

<φιλαίτατος>· φίλος σφόδρα

<φιλαίτιοι>· μεμψίμοιροι

<φιλαίτιος>· μεμψίμοιρος

<φιλακριβοῦντες>· μετ' ἀκριβείας διαχωρίζοντες

<φιλακροάμονας>· .......

<φιλαλήθης>· ὁ τὴν ἀλήθειαν φιλῶν

<φιλαλληλίαν>· οἱ φιλοῦντες ἀλλήλους

<φίλαξ>· δρῦς, νέος. Ἠλεῖοι

<φιλαπεχθημόνως>· φιλομίσως, φιλοῦντα μισεῖσθαι

<φιλαργυρία>· φιλοχρηματία

<φίλατο>· ἐφίλησεν, ἠγάπησεν

[<φιλαυρᾶ>· τὰ κακά, τὰ ἄτοπα]

<φιλαυτία>· τὸ πάντα πρὸς τὰ ἑαυτῷ ἀρέσκοντα πράττειν

<φίλαυτοι>· οἱ ἑαυτοὺς φιλοῦντες

<φιλεῖ>· εἴωθεν. ξενίζει, ἢ κατὰ ψυχὴν ἀγαπᾷ

*<φιλέεσκεν>· ἐξένισεν

[<φιλεκήδωτον>· κηδεμονικόν]

<φιλένδοτος>· ἐλεήμων

<φιλεόντων>· φιλείτωσαν, ὡς τὸ ἔστων ἔστωσαν

<φιλέουσα>· φιλοῦσα

<φιλεργήσασι>·

<φιλεργοί>· οἱ τὸ ἔργον φιλοῦντες

<φιλέριδες>· οἱ ἀγαπῶντες ἐρίσασθαι

<φιλέταιρος>· πεφιλημένος

<φιλέψιος>· φιλοπαίγμων. φιλοπάλαιστρος

<φίλη σχίνου>· παραφυάς

<φίληθεν>· ἐφιλήθησαν

<φιλήμης>· φιλίας

<φίλην>· φιλίαν, ἢ τὴν προσφιλεστάτην

<φιλήρετμοι>· φιλόκωποι, φιλοναῦται

<φίλησα>· ἐξένισα, ἠγάπησα

<φιλήσια>· φιλοτήσια, προσφιλῆ

<φιλησίαις>· κλεψοσύναις

<φιλήτης>· κλέπτης, λῃστής

<φιλήτωρ>· ἐραστής

<φιλητῶν γένος>· κλεπτῶν

<φίλια>· προσφιλέστατα

[<φιλιάζετο>· ἐχωρίσθη αὐτῶν]

[<φιλίδα>· σύριγγα]

<φιλιός>· ὁ ἀποτρόπαιος, κατ' εὐφημισμ[έν]όν

<φίλιπποι>· μοιχοί

<Φιλιστίδ(ε)ιον>· νόμισμά τι

<φιλίων>· ἀντὶ τοῦ φίλτερος, προσφιλέστερος. ἐσχημάτισται δὲ διὰ τὸ

μέτρον, ὡς τὸ καλλίων· ξείνων τηλεδαπῶν φιλίων ἐμὸν ἵκετο δῶμα

<φιλόδικος>· φιλοπράγμων

[<φιλοδοτεῖν>· λεπίδας ἔχοντι]

<φιλόθακος>· ἀργή

<φιλοθεάμων>· φιλοθεωρητής

<φιλοθεάμοσι>· φιλοθεωρηταῖς

<Φιλοθερς(ε)ίδης>· Φιλοθέρσου παῖς

<φίλοιφος>· πασχητής

*<φίλοι>· προσφιλέστατοι

*<φιλοκαλία>· [φιλοῦσα τὰ σπάστρα

*<φιλοΐστωρ>· φιλῶν ἱστορεῖν

<φιλόκαλος>· φιλόκοσμος

<φιλοκέρτομε>· φιλῶν σκώπτειν

<φιλοκηδής>· ὁ κηδεμονικός

<φιλοκνήμιδες>· φίλοπλοι

<φιλοκρινεῖν>· διαιρεῖν

<φιλοκτέανος>· φιλοκτήμων, φιλοχρήματος

<φιλοκτεανώτατε>· φιλοχρηματώτατε

<φιλοκτήμων>· φιλοχρήματος

<φιλολάμπαδος>· ἡ Ἄρτεμις

<φιλολόγος>· ἀσκητής. πολυλάλος

<φιλολόγος>· λαλιός, λάλος

<φιλομειδής>· φιλόγελως, φιλῶν τὰ μειδιάματα. ἱλαρά

<Φιλομηλείδης>· οἱ μὲν κύριον ὄνομα. πολλάκις γὰρ πατρωνυμικῷ

τύπῳ κύριον δηλοῦται, ὡς Εὐηρίδης, Ἡρακλείδης

[<φιλομύθω>· πεπλασμένω λόγω]

<φίλον>· προσφιλές

<φιλόνεικος>· μάχιμος, φίλερις. <Φιλονεικία> γὰρ ἡ μάχη

<φιλοπευστεῖν>· ἀκούειν. μανθάνειν. ἐρωτᾶν

<φιλοπευστοῦντα>· ἡδέως ἀκούοντα. ἢ ἐρωτῶντα

<φιλοποιός>· φιλεργός

<φιλοπονία(ι)>· σπουδαῖα ἔργα

<φιλοπόνος>· φιλεργός, σπουδαῖος

<φιλόπυστος>· φιλοπράγμων

<φιλόσοφος>· ὁ πάντων πειραθείς, φιλομαθής

<φιλόστοργος>· φιλότεκνος. [<Φιλοσόφους> τέ φασι Λυδούς, τοὺς

κιθαριστὰς καὶ μουσικούς. οἱ ἀρχαῖοι σοφοὺς [καὶ φιλοσόφους] καὶ σοφιστὰς ἔλεγον

<φιλόστροφος>· εὐμετάβολος

<φιλό[σύμ]μαχος>· φιλολοίδορος, μάχιμος

<φίλος>· ὁ προσφιλής

<φιλότης>· φιλία, ἡ συνουσία

<φιλοτησία>· πρόποσίς τις μετὰ τὸ δεῖπνον ὑπὲρ φιλίας

<φιλοτήσια ἔργα>· ἀφροδίσια, τὰ συνουσιαστικά

<φιλοτιμεῖται>· μεγάλα φρονεῖ, ἐπαίρεται, πλουτεῖ

<φιλοτιμία>· δωρεά. κενοδοξία. πλοῦτος. μεγαλοφροσύνη

<φιλότιμος>· ὁ φιλῶν τιμᾶν μεγάλως. ἢ θέλων αὐτὸς δοξάζεσθαι

<φιλοτιμούμενοι>· δαψιλῶς τιμῶντες

<φιλοτίμως>· φιλοδόξως. πλουσίως. μεγαλοψύχως. δαψιλῶς

<φιλοφρονοῦμαι>· δεξιῶς καὶ προθύμως εἰσδέχομαι, ἢ ἀποδέχομαι

<φιλοφροσύνη>· προθυμία, διάθεσις, σπουδή. ἀγάπη. παρὰ τὸ φίλα

ἢ φίλια φρονεῖν

<φιλοχωρῶν>· τὴν χώραν ἀγαπῶν

<φιλοψεύστης>· ὁ τὸ ψεῦδος φιλῶν

<φιλόψυχον>· ἄψυχον

<φίλτατα>· τὰ ὄμματα καὶ προσφιλέστατα

<φίλτατοι>· φιλικώτατοι

<φίλτρον>· φιλία

<φίλυδρα>· (ἃ) φιλεῖ τὸ ὕδωρ

<φιλύρινον>· ἀσθενές

<φιλυρόν>· εὐῶδες. [ἐλαφρόν

<Φιλωνίδας>· ὑποκοριστικῶς ἀντὶ τοῦ φιλεῖν Φιλωνίδης

<φίλως>· ἡδέως

<φίλως χ' ὁρόῳτε>· ἡδέως ἂν βλέποιτε

<Φιλώψ>· κρήνη. ἢ φίλος

<φιλωτερίς>· κασταναία

*<φιλώτατα>· φίλτατα

*<φιλώτατος>· φίλτατος

<φίμα>· κημός, παραστόμιον, φιμός

<φιμοῖ>· δεσμεύει. ἐμφράττει. ἄγχει. ἐπιστομίζει

<φιμοῖ>· δεσμοῖ

<φιμοῦν>· δεσμεύειν, καὶ τὰ ὅμοια

<φίν>· αὐτοῖς, ἢ αὐταῖς

<φίνακα>· δρῦν

<φίνηται>· συντιθῇ

<φίσκος>· δημόσιον, ταμεῖον πολύχρημον

<φισκοσυνήγορος>· ὁ ταμιείων συνήγορος

<φίτρον>· μέτρον. μάταιον. ῥᾴδιον. καὶ τὸ μέσον τοῦ ῥινίου, τὸ κοῖλον.

καὶ ὁ κορμὸς τοῦ ξύλου, παρὰ τὸ φύεσθαι

<φῖτυ>· φυτόν, φύτευμα

<φίτυμα>· τέκνον, γέννημα

<φιτύσατο>· ἐγέννησεν

<φλᾷ>· θλᾷ, μαλάττει, συντρίβει

<φλαδιᾶν>· θλαδιᾶν, μαλάττειν, τύπτειν

<φλᾶν>· μαλάσσειν πληγαῖς

<φλανύσσει>· φλυαρεῖ, ληρεῖ

*<φλασμός>· τῦφος

<..φλασμένος>· τετυφωμένος

<φλάσας>· θλάσας

<φ(λ)αυρικῶς>· ἀηδῶς

<φ(λ)αῦρα>· φαῦλα, κακά, πονηρά, κοῦφα, ἀσθενῆ

<φλέβαι>· νεῦρά τινα αἵματος δεκτικά

*<φίλιππος>· στόμα χειρῶν, ἢ λαμπάδος

<φλέγει>· καίει. λαμπρύνει

[<Φλέγεια>· ἡ νῦν Πελλήνη]

<φλέγεται>· καίεται. λαμπρύνεται

<φλέγμα>· φλόξ, καῦσος, παρὰ τὸ φλέγειν

<φλεγμαίνει>· ὀγκοῦται, φυσοῦται

<φλεγματίς>· ἡ φλέγματα ἔχουσα

<φλεγματόεν ἔκρηγμα>· τῆς φλογός

<φλεγμός>· τὸ αἷμα

<φλέγος>· τὸ φλέγμα

<Φλεγύαι>· ἔθνος ὑβριστικὸν καὶ ἀσεβές

<φλεγύας>· ἀετὸς ξανθός, ὀξύς

*<φλέγωμεν>· καίωμεν. λαμπρύνωμεν

<φλεγυρά>· ὑβριστική. λαμπρά

*<φλέγουσι>· βλάπτουσι

<φλεγυροῦ>· βλαβεροῦ

<φλεδονεῖ>· ἀναισθητεῖ, φλυαρεῖ. καὶ <φλεδονεύεσθαι> τὰ αὐτά

<φλεδονώδη>· φλύαρα, ληρώδη

<φλέδων>· φλυαρία. καὶ ὁ ἀλαζών, εὐήθης

<φλεῖ>· γέμει. εὐκαρπεῖ, πολυκαρπεῖ

*<φλέβηα>· φλυαρία

<φλέξαι>· κατακαῦσαι

<φλεξεντιής>· ἱππικὴ τάξις παρὰ Ῥωμαίοις

<φλέοντας>· φιλοῦντας, ἢ φλυαροῦντας

<φλεός>· βασκανία. φθορά. καὶ ὁ αἴλιος φλοιός

<φλέψ>· μώλωψ. καὶ τὸ ἀναλογοῦν τῷ σώματι

<Φλέω(ς)>· Διονύσου <ἱερόν>

<φληδῶντα>· ληροῦντα

<φληναφᾷ>· φλυαρεῖ, μωρολογεῖ

<φληναφοι>· μωρολόγοι

<φλήναφος>· φλύαρος, λῆρος, μωρολόγος

<φληναφῶντα>· φλυαροῦντα

[<φλῆφος>· φλύαρος]

<φλιαρά>· χλιαρά

<φλιᾶς>· τῆς θύρας παραστάδος

*<Φλίαισμος

<φλιδᾶν>· σήπεσθαι

<φλιδάνει>· διαπίπτει, διαῤῥεῖ

<φλιδιόωντο>· διε(ς)πῶντο. ἐτέμνοντο

<φλιδόνες>· τὰ ἐν τοῖς ἱματίοις σπάσματα, καὶ ῥυτίδες. τινὲς δὲ

σφυγμοί

<φλιδόωσα>· ῥηγνυμένη

<φλίεθος>· καρποφόρος

<φλίη>· πρόθυρον, ἢ παραστὰς τῆς θύρας

<φλιοῦς>· ἡ τῶν καρπῶν ἔκχυσις

<φλίψεται>· ἀποθλιβήσεται

<φλῖψις>· θλῖψις

<φλόγα>· φλογερόν

<φλογερόν>· θερμόν, λαμπρόν

<(φ)λόγε(α)>· λαμπρά, φλογώδη

<φλογίδες>· κρέα ὀπτά. διὰ τὸ φλογίζεσθαι

*<φλεγμονή>· ὄγκος πορώδης συῤῥυέντων ἐπὶ τὸ ἀσθενῆσαν μέρος

τῶν ὑγρῶν, καὶ τῇ παρὰ φύσιν θερμασίᾳ φλεγόντων τὸ πεπονθός

<φλογίδια>· αἱ κεγχρίδες δι' ἐλαίου σκευαζόμεναι

<φλογίνη>· καυστική

<φλογίσει>· καύσει

<φλογμός>· καῦσος, [βρασμός,] καύσων, φλογισμός

<φλογμῷ>· κατακαύσει, καταφλέξει

<φλογόδερπνοι>· ἄνθρακες

<φλογῶδες>· καυστικόν

<φλογόλευκον>· ἐρυθρόλευκον

<φλογώματα>· τῶν ἄρτων τὰ ἐπικεκαυμένα

<Φλοιά>· τὴν Κόρην τὴν θεὸν οὕτω καλοῦσι Λάκωνες

<φλοιδιᾶν>· πεπρῆσθαι

<φλοιδούμενος>· ταραττόμενος

<φλοινόν>· φλοιόν

<φλοιόν>· τὸ λέπος τοῦ ξύλου

<φλοῖ(ς)βος>· τάραχος. ἀφρός. ταραχή

<φλόμος>· πόα τις, ᾗ καὶ ἀντὶ ἐλλυχνίου χρῶνται. ἡ αὐτὴ δὲ καὶ

<θρυαλλίς>

<φλονίδες>· λεπίδες

<φλόξ>· ἡ τοῦ πυρός. καὶ ἄνθος τι

<φλουάζει>· φλυαρεῖ, ληρεῖ

<φλοῦκτος>· εἶδος ῥοφήματος

<φλοῦς>· φλοιός, λεπύχανον, λεπυρόν

[<φλυάκια>· τὰ ψυδράκια]

<φλύαξ>· μέθυσος, μεθυ[α]στής. γελοιαστής

<φλύαρος>· φαῦλος, εὐήθης

<φλυάσσει>· φλυαρεῖ. φλύει

<φλυδᾶν>· διαχεῖσθαι

<Φλυεῖς>· δῆμος τῆς Πτολεμαΐδος φυλῆς

<φλύζει>· ἀναζεῖ

<φλύζειν>· ἀναζεῖν, φλύζεσθαι

<Φλυήσιος>· ὁ Ἑρμῆς. καὶ μήν τις

<φλυκτά>· κακά, σχέτλια

<φλύκταινα>· τὸ ἀπὸ πυρὸς φύσημα γενόμενον ἐν τῷ σώματι

<φλύον>· βιβλίον. καθαρόν

<φλύσει>· ἀποβαλεῖ. ἐμέσει. ζέσει

<φλυσός>· στυβή. οἱ δὲ φλοιός

<φλύσσει>· ἐρυγγάνει

<φλυς(ς)ῶσα>· μαινομένη

*<φοβεῖται>· φεύγει. κνίζεται

<φόα>· ἐξανθήματα ἐν τῷ σώματι

<φοβεῖ>· κνίζει. διώκει

<φοβερόν>· δειλόν, ἔμφοβον

<φοβερόν>· δηλητήριον

<φοβεύμενος>· διωκόμενος

<φόβη>· κόμη. χαίτη, θρίξ. οἱ δὲ ἐκτενισμένη, ἀπὸ τοῦ φοίβου, ὅ ἐστι

καθαροῦ

<φοβῆσαι>· ῥῖψαι

*<φόβος>· φυγή

<φοβήσας>· ἔνθουν ποιήσας

<φοβηθείς>· εἰς φυγὴν τραπείς

<φοίβα>· ἀγὼν δρόμου

<φοιβάζει>· μαντεύεται

<φοιβαζόντων>· προλεγόντων

<φοιβᾶναι>· λαμπρῦναι. μαντεύσασθαι. κοσμῆσαι. καθᾶραι. ἁγνίσαι.

καὶ <φοιβάσαι> ὁμοίως

<φοιβᾶσθαι>· καθαίρε[ῖ]σθαι

<φοιβητεύειν>· χρησμῳδεῖν

<φοιβήτρια>· καθάρτρια

<φοῖβοι>· Ἀττικοὶ ἐπὶ τῶν λυσσωδῶν. οἱ δὲ καθαρούς

<φοῖβος>· καθαρός, λαμπρός, ἁγνός, ἀμίαντος

<φοίνια>· πυῤῥά

<φοινιά(ς)>· ἐρυσίβη

*<φοίνικι>· ἐρυθρῷ βάμματι

<Φοινικελίκτην καὶ λόγων ἀλαζόνα>· ἀπατηλὸν καὶ κάπηλον

<Φοινικίοις γράμμασι>· Σοφοκλῆς Ποιμέσιν. ἐπεὶ δοκεῖ Κάδμος

αὐτὰ ἐκ Φοινίκης κεκομικέναι

[<Φοινικήϊ(α) γράμματα>· ἀπὸ Φοινίκης τῆς Ἀκταίονός φασιν ὠνο-

μάσθαι αὐτά

*<φοιν(ή)εντα>· λεπιδωτὸν ὁ Ἀπίων φησί. οἱ δὲ φόνιον, ἢ ἐρυθρὸν

τῷ χρώματι, ἢ καταπληκτικόν, ἢ φονευτικόν

<φοινικάδες>· αἱ ῥάφανοι ὑπὸ Εὐβοέων

<Φοίνικες>· γένος τι Ἀθήνησιν

<Φοινικκία>· Λυδοὶ καὶ Ἴωνες τὰ γράμματα ἀπὸ Φοίνικός τινος ......

[<φοινικέγκτον>· ἀπατηλόν]

<φοινικήϊον>· πυῤῥόν

<φοινικ[η]ίδες>· αἱ ἀνεμῶναι, ἢ πόα. οἱ δὲ τὰ φοινικᾶ ἐνδύματα·

<φοινικιστής>· παρὰ Ξενοφῶντι ἐν πρώτῳ ἀναβάσεως· "<ἀπέκτεινεν

ἄνδρα Πέρσην, Μεγαφέρνην, φοινικιστὴν βασίλειον>"

(*)<φοίνια>· κύναρος πυῤῥά

*<φοίνικι φαεινόν>· φοινικίνῳ χρώματι λελαμπρυσμένον

*<φοινικολόφοιο>· ξανθο[ῦ]λόφου

*<φοίνικος ἔρνος>· περιφραστικῶς τὸν φοίνικα

*<φοινικῆς>· ὅπλον ἐρυθρόν

<φοινικοβάλανα>· τὸ τράγημα. [καὶ εἶδος ἀμπέλου

<φοινικόεσσα>· πυῤῥὰ τῷ χρώματι, ἐρυθρά

<φοινικόλεγνον>· Ἴων τὸν πηνέλοπα, τὸ ὄρνεον. τὸν γὰρ τράχηλον

ἐπίπαν φοινικοῦν. ἡ δὲ λέγνη παρέλκει

<φοινικοῦν>· πυῤῥόν, κόκκινον, αἱματῶδες

<φοινίκουρος>· ὄρνις ποιός, καὶ ὁ ἐρίθακος

<φοινικοῦς μάστιγας>· διὰ τὸ τὰ νῶτα φοινίσσειν

<φοινικόχλοος>· ξανθόχλοος

<φοῖνιξ>· τὸ δένδρον

"φοίνικος νέον ἔρνος" καὶ ὁ καρπός. καὶ ὁ πυῤῥὸς τῷ χρώματι

<φοινίξαι>· αἱμάξαι. βάψαι

<φοίνιον>· φο(ι)νόν, δεινόν. ἐρυθρόν

<φοίνισσα>· εἶδος ἀμπέλου

<φοινίσσων>· βάπτων, ἐρυθρῶν

<φοίνικες>· γλυφαί

<φοινιχθέντων>· αἱμαχθέντων, αἱματωθέντων

<φοινόν>· πυῤῥόν

<φοιτᾷ>· ἔρχεται, βαδίζει. μαίνεται. περίεισιν, ἀφικνεῖται, περιέρχεται,

παραγίνεται

<φοιταλέος>· παράκοπος, μανιώδης

<φοίτης>· ὁ κήρυξ. παρὰ τὸ φοιτᾶν πανταχοῦ

<φοιτήσας>· παραγενόμενος

<φοιτητής>· μαθητής

<φοῖτος>· μανία, λύσσα

<φοιτῶν>· ἀναστρεφόμενος

<φοιτῶντα ἄνδρα μανιάσι>· λυσσήμασι. τὴν .. ἑδραίαν μανίαν

<φοῖτον> ἔλεγον, τουτέστι τὸν μεθ' ὁρμῆς μεμηνότα

<(Φο)λέγανδρος>· νῆσος ἐρήμη

<φολιά>· πάθα. Χρύσιππος δὲ καὶ τὸ σέλινον οὕτω καλεῖ

<φολίδες>· αἱ λεπίδες τοῦ ὄφεως

<φολίς>· λεπίς. καὶ σύριγξ πολυκάλαμος

<φολκός>· στραβός. οἱ δὲ λιπόδερμον

<φόλυες κύνες>· οἳ πυῤῥοὶ ὄντες μέλανα στόματα εἶχον. οἱ δὲ φυλακάς

<φολύνει>· μολύνει, καταπ(ί)μπλησιν

<φοναί>· οὕτω καλοῦνται οἱ τόποι ἔνθα τινὲς ἀναιροῦνται

<φονᾶν>· τὸ ἐπὶ φόνον μαίνεσθαι

<φονίαις>· φονοκτόνοις

[<φονίς>· ἰχθῦς ποιός]

<φόνος>· ὁ διὰ σφαγῆς θάνατος, καὶ αὐτὸ τὸ φονεύειν. ἢ αἷμα

<φονώντων>· πρὸς φόνον θρασυνομένων καὶ λυσσώντων

<φονῶσα>· φόνου ἐπιθυμοῦσα

<φοξός>· λιπόδερμος. ὀξυκέφαλος

<φορά>· πλημμύρα. σύστημα. καὶ ἡ τῶν μηχανικῶν ὀργάνων λαβή

<φοράδες>· αἱ θήλειαι ἵπποι

<φοράδην>· ὁ φερόμενος βασταγμῷ

<φοράν>· τὸ φέρεσθαι, τὴν ὁρμήν, κίνησιν

<φορβάδες>· νομάδες. φοιτάδες. βοσκήματα

<φορβάδην>· πάντα φερόμενον. νομάδων, βοσκημάτων

<φόρβαντα>· ἰατρικὰ φάρμακα

<Φόρβας>· Ἀττικὸς ἥρως

<φορβε(ι)ά>· ἕλκυστρον, περιστόμιον, καπίστριον

<φορβειά>· ἡ αὐλητικὴ στομίς. λέγεται δὲ καὶ ὁ χειλωτήρ

<φορβή>· βορά, τροφή, βοτάνη, βρῶσις

[<φορβαίαν>· περιστόμιον, καπίστριον]

<φόρβια>· φάρμακα. οἱ δὲ <φόρβα

φορβώμενος>· τρεφόμενος

<φόρβον>· ἀπάνονα

<φόρβυ>· τὰ οὖλα. Ἠλεῖοι

<φοργάνη>· ἡ ἀραιότης

<φορέεσκον>· ἔφερον, ἐβάσταζον, ἐφόρουν

<φορεήσεται>· οἴσεται

<φορεῖς>· οἱ τὴν μεταλλικὴν ὕλην ἐκκομίζοντες παῖδες. καὶ οἱ τῶν

ἀσπίδων ἱμάντες. καὶ οἱ φέροντες

<φορε(ῖ)σθαι>· φέρεσθαι

<φορεύμενα>· φορούμενα

<φορεύουσι>· φοροῦσιν

<φορῆες>· οἱ βαστάζοντες ἢ φέροντές τι

<φορητά>· ἀκτά, βαστακτά, ἃ δύναταί τις φέρειν

<φορητούς>· ἐνεχθέντας βαστάκτως

[<φορί>· τὸν ὑπὲρ τοῦ ἀγροῦ σῖτον]

<φόριμος>· λυσιτελής

<φορίνη>· ἡ παρ' ἐνίοις πυρίνη

<φόριγγες>· τὰ ὕδνα

<φόρκες>· χάρακες

<Φορκίς>· μονόφθαλμος

<φορκόν>· λευκόν, πολιόν. ῥυσόν

*<φόρμικι>· τῇ κιθάρᾳ

*<φορμίζειν>· κιθαρίζειν

*<φόρμιξ>· κιθάρα ἡ τοῖς ὤμοις φερομένη

<φόρμικα>· μύρμηκα

<φορμίς>· σπυρίς

<Φορμίων>· οὗτος στρατηγὸς ἐγένετο Κροτωνιατῶν

<φορμίον>· πλέγμα ψιαθῶδες, φορμίδιον

<φορμός>· ἀγγεῖόν τι πλεκτὸν ψιάθοις ὡς κόφινος

<φορμο(ρ)ραφούμεθα>· ὡς φόρμοι κατα(ρ)ραπτόμεθα

<φορμοσίκων>· παχύς

<φόροι>· δημόσιοι ἀπαιτήσεις

<φορολογῆσαι>· φόρους συνάξαι

<φορολόγητοι>· ὑποτελεῖς, λειτουργοί

<φορολόγος>· ἐξάκτωρ. ὁ ἀπα(ι)τῶν τοὺς φόρους

<φόρος>· ἡ τῶν χρημάτων καταβολή, ἢ νέον τέλεσμα

[<φοροτόν>· ὠγκώμενον, βαρύ]

<φορτικά>· τὰ γελοῖα, καὶ τὰ ὑπεροψίας σκώμματα

<φορτικόν>· ὅμοιον

<φορτίς>· φορτηγὸς ναῦς, πλοῖον

<φόρτος>· φορτίον

<φορύκαια>· δένδρον ποιόν

<φορύνει>· φυρᾷ, μολύνει, συγχεῖ

<φορύνετο>· ἐμολύνετο

<φορύξαι>· συγχέαι, φυράσαι

<φορύξαντες>· συγχέαντες, μολύναντες

<φόρυς>· δακτύλιος ὁ κατὰ τὴν ἕδραν

<φορυσσέμεναι>· μολύνειν

<φορυτόν>· ἄχυρα, φρύγανα

<φορυτός>· φρύγανα, ἄχυρα, καὶ ἀπὸ γῆς αἰρόμενος ὑπὸ ἀνέμου χόρ-

τος, φρυγανῶδες, συρφετός, βόρβορος, ἀκαθαρσία

<Φορωνεύς>· ὄνομα βασιλικόν

*<φοροστά>· κιθαριστά

[<φόσσατον>· ὄρυγμα]

<φουάδδει>· σωμασκεῖ

<φούαξιρ>· ἡ ἐπὶ τῆς χώρας σωμασκία τῶν μελλόντων μαστιγοῦσθαι

<φοῦἱξ>· φῦσιγξ

<φοῦσκος>· ὀξυκέφαλος

<φοῦαι>· ἀλώπεκες

<φουλίδερ>· παρθένων χορός. [δωρι]

*<φυλλόμενοι>· τιλλόμενοι. Δωριεῖς

<φ(ο)ύρκορ>· ὀχύρωμα

<φόως>· φῶς. χαρά. σωτηρία

<φόως ἐρέουσα>· τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου σημαίνουσα

<φράγματα>· καταστρώματα

<φραγμός>· τριγχός. ἢ καὶ ὁ νόμος

[<φρᾶ>· φρένας]

<φράδεν>· ἔλεγεν

<φραδάον>· ἑρμηνεῦον

<φραδέος>· συνετοῦ

<φραδαῖσι>· βουλαῖς

<φραδεύουσι>· λέγουσιν

<φράδμονες>· ἔμπειροι, συνετοί

<φραδῇ· [φράζε>· λέγει]

φρονήσει, συνέσει

<φραδμοσύνη>· σκέψις, βουλή, νόησις

<φραδῶς>· φραστικῶς, φανερῶς

<φράζει>· δεικνύει, σημαίνει, λέγει, διηγεῖται, σκέπτεται, διανοεῖται

<φράζεο>· λέγε, καὶ τὰ ὅμοια

<φράζεται>· φραζόμενος, φράζουσιν>· ὁμοίως

<φρανίζειν>· σωφρονίζειν

<φραξάμενος>· κλείσας. ὁπλισάμενος

<φράσαι>· διανοήθητι, σκέψαι

<φράσαντας>· εἰπόντας. δείξαντας. λέξαντας.

<φράσας ἢ φράσει>· τὰ αὐτά

<φρασθέν>· λεχθέν. δειχθέν, καὶ τὰ ὅμοια

<φρασίζωον>· διασκεπτόμενον εἰς ζωήν

*<φράσμων>· προσέχων

*<φράσασθαι>· φρασθῆναι, συνιέναι

<φράσις>· λέξις. διάλογος. ἑρμηνεία. <Φράσις> δὲ γένος Ἀθήνησι

<φρασσάμενος>· σκεψάμενος, νοήσας, λογισάμενος

<φράσσεται>· ἀσφαλίζεται. πληροῦται. ἀντέχεται

<φράσον>· εἰπέ, λέξον. ἑρμήνευσον

<φρασσόμεθα>· βουλευόμεθα. εἴπομεν

<φραστῆρες>· μηνυταί

<φραστύς>· σκέψις, ἔννοια. βουλή. φράσις. [καὶ <φράτωρ>· ἀδελφός]

<φράτορας>· τοὺς τῆς αὐτῆς μετέχοντας φρατρίας, συγγενεῖς

<φράτορσιν>· ἑταίροις, συμμάχοις

<φραχθέντες>· ἀσφαλισάμενοι ἑαυτούς

<φρέαρ>· πηγή, λάκκος

<φρέαρ ὀρύττειν>· σκιοθ(η)ρεῖν· οἱ γὰρ ἀπὸ τῶν μαθημάτων εἰώθασι

τὰς μεσουρανήσεις λαμβάνειν καὶ σκιοθηρεῖν ἐκ τῶν φρεάτων

<Φρεάριοι>· δῆμος τῆς Λεοντίδος φυλῆς

<φρεάτεια>· τὰ βαθέα ὀρύγματα

<φρεατοτύπανα>· ὄργανά τινα παρὰ Πολυβίῳ

<φρείατα>· φρέατα

*<φρεναπατᾷ>· χλευάζει

<φρεναρτίους>· φρενήρεις

[<φρέναι>· ἔννοιαι, φρονήσεις]

*<φρένας ἐΐσας>· ἴσας φρένας, οἷον ἡρμοσμένας, συμφώνους

[<φρενεῖν>· φρονεῖν διδάσκειν]

<φρεμπάρωσις>· βλαψίφρων

<φρένες>· μέρος τι τῶν ἐντοσθίων τὸ ὑπὸ τῷ ἥπατι κείμενον, τὸ διά-

φραγμα τοῦ στήθους

<φρενήρης>· ἀ(ρ)τίφρων

<φρενοβλάβεια>· ἡ τῶν φρενῶν βλάβη

<φρενί>· διανοίᾳ

<φρενοκλοπεῖ>· ἐξαπατᾷ

<φρενὸς ἔκστασις>· ὁ εἰς ἑαυτὸν μὴ ὤν ....

<φρενοῦν>· φρονεῖν διδάσκειν, νουθετεῖν

<φρενοῦται>· νουθετεῖται

<φρενώσας>· παραλογισάμενος, ἀπατήσας

<φρενώσει>· νουθετήσει

<φρενωτήριον>· παραίνεσις

<φρεσί>· διανοίαις

<φρεσὶν ὁρμαίνοντα>· διανοούμενον

<Φρεωρύχοι>· γένος Ἀθήνησιν. ἢ οἱ τὰ φρέατα ὀρύσσοντες

*<φριμεῖται>· φριμάσσεται

*<φρίν>· φρένα, διάνοιαν, γνώμην

*<φρίζει>· φοβεῖται

<φρήτηρ>· ἀδελφός

<φρητία>· στόμα φρέατος

<φρήτρα> καὶ <φρήτρη>· φρατρία, συγγένεια, πατρικὴ γενεά. καὶ στιβά-

δες. καὶ συσσίτια

<φρίκα>· λεπτοκυμία, ἡ ἀρχὴ τοῦ κύματος

<φρίκες>· χάρακες

<φρίκη>· ψῦχος, τρόμος

<φρικνόν>· φρικαλέον, δεινόν, φοβερόν

<φρικτόν>· φρικῶδες, φοβερόν, πάνυ δεινόν

<φρικωδέστερον>· φοβερώτερον

<φριμάσσεται>· σκιρτᾷ. ἐπεγείρεται

*<φρυᾶται>· βριμμένα

<φρίξ>· ἡ ἐπιπολῆς ἀνωμαλία τοῦ κύματος, ἢ ὁ ἐπιπολάζων τῷ κύματι

ἀφρός, ὅταν ἄρχηται ἄνεμος πνεῖν

<φρίξας εὐλόφῳ ς(φ)ηκώματι>· ἀντὶ τοῦ ἀναφὺς ἄρτιος

<φρῖξαν ἔθειραν>· ὀρθὴν ἔστησαν τὴν τρίχα

<φριξολόφος>· ὀρθοχαίτης

<φρίσσει>· διεγείρεται, ἐξορθοῦται. δέδοικε, τρέμει

<φρίσσει νῶτον>· τὰς τρίχας ὀρθοῖ τοῦ νώτου, ἤγουν ἐγείρει

<φρίσσει>· φοβεῖται, δέδοικεν

<φροίμια>· προοίμια, προῤῥήσεις. Ἀττικοί

<φρόκλος>· περίπολος

<φρονεῖν>· νοεῖν, διανοεῖσθαι

<φρονέω>· φρονῶ, διανοοῦμαι

<φρονέων>· φρονῶν, διανοούμενος

<φρόνημα>· βούλημα, θέλημα

<φρόνιμος>· σοφός, διανοητής

<φρονηματισθείς>· ἐπαρθεὶς τῷ φρονήματι

<φρόνιν>· φρόνησιν. τὴν καταφρόνησιν ἐκδεκτέον, οὐ τὴν λείαν, ὥς τινες

<φρόνις>· φρόνησις. βουλή. διάνοια

*<φρόνησις ἀκριβής>· νοῦς πράττων καλῶς

<φροντίζει>· μεριμνᾷ

<Φρόντις>· ὄνομα τοῦ κυβερνήτου Μενελάου·

Φρόντιν Ὀνητορίδην

<φροντισταί>· φιλόσοφοι

<φροντιστήριον>· διατριβή. καὶ τὸ οἴκημα Σωκράτους. καὶ τὸ σχο-

λ(ε)ῖον. καὶ μοναστήριον

<φρονῶ>· σωφρονῶ

<φροῦδα>· ἀφανῆ, ἄφαντα. [φρυγανώδη]

<φροῦδος>· πρόοδος, ἐξ οὗ τὸ οὐκ ἔρχεσθαι δηλοῦται. οἱ δὲ ἐληλυθώς,

ἔκδημος, ἀφανής

<φροῦδον>· ἄρδην, παντελῶς ἀφανές, οὐ κεχωρηκός, ἔρημον

<φροῦδον>· τὰ αὐτὰ ........

<φρουρά>· φυλακή. στρατός

<φρουρεῖ>· φυλάττει, ἢ προφυλάττει

<φρούριον>· προφύλαγμα, προφυλακτήριον

<φρουρός>· φύλαξ, σωματοφύλαξ

<φρύαγμα>· ἔπαρσις, μετεώρισμα, ὑπερηφάνεια

<φρυάσσεται>· ἐπεγείρεται, μεγαλοφρονεῖ, γαυριᾷ

<φρυάττεται>· ἐπαίρεται

<φρύγανα>· ὕλη λεπτὴ καὶ ξηρά

<φρύγετρον>· ξυλήφιον, ᾧ κινοῦσι τὰς πεφρυγμένας κριθάς

<φρυγία>· ἡ φρύγουσα

<φρυγίνδα>· παιδιᾶς εἶδος διὰ κυάμων

<φρύγιον>· ξύλον ξηρόν

<Φρύγιον ἱστόρησον>· πέπαιχεν Ἐπίχαρμος ἐν Κωμασταῖς ἐπικενώ-

μενος

<φρύγιος>· ξηρός

<φρυκτά>· ξηρὰ ἰχθύδια εὐτελῆ

<φρυκτός>· μάντις. κλῆρος, σύμβολον. πυρσός

<φρυκτὸς δελφίς>· κλῆρος. ἐχρῶντο δὲ τοῖς κλήροις μαντευόμενοι ἐν

Ὀλυμπίᾳ

<φρυκτωρία>· πυρκαϊά, πυρσεία, λαμπάς, καῦσις

<Φρυνίχου πάλαισμα· ἐκφεύγειν τὰ Φρυνίχου κακά>

<φρῦνος>· βάτραχος ἢ παχύς

<Φρυνώνδας>· πονηρούς

<Φρύξ ἢ Φρύγιος>· ἀπὸ Φρυγίας ἐθνικόν

*<φρουρεῖ>· στρατεύεται

*<φρυγά>· φυγή, τροπὴ εἰς φυγάς

<φρῶν ἢ φρονοερῶν>, γυναικῶν

<φῦ>· ἔφυ. ἐφήψατο

*<φυγάς>· ἐξορίας

<φυαῖς>· φύσεσι

<φυγήν>· φεῦξιν

*<φρυγμόν>· καῦσιν

<φυγόσκειν>· φεύγειν

<φύει>· γεννᾷ

<φύεσθαι>· βλαστάνειν

<φύζα>· φυγή. φόβος, ἀθυμία, δειλία

<φυζακινή>· δειλή

<φυζακινός>· δειλός. φυγάς. [δειλός]

<φυζάναι>· φυγεῖν, δειλιάσαι

<φύζηλος>· δειλός, φυγάς

<φυή>· φύσις σώματος, ἡλικία

[<φύημα>· κόπρος]

<φυῆς>· φύσεως. [καὶ ἡ τοῦ σώματος ὑπόστασις

<φύκα>· σχέτλια, οὐκ ἀνεκτά

<φύκει>· εἶδος κομμωτικὸν γυναικεῖον

<φυκία>· θαλάττια βρύα

<φυκιόεν>· φυκία ἔχον. οἱ δὲ πορφύρεον, βαθύ

<φυκιοχαίτην>· ψαφαροχαίτην

<φῦκος>· τὸ προσβρασσόμενον ἀπὸ τῆς θαλάσσης τῇ γῇ, ὅπερ ἔνιοι καὶ

πράσον καλοῦσι. καὶ ἀκρωτήριον Λιβύης. ἢ βρύα, ἢ φλακτά.

<φυκτά>· φευκτά

[<φυκτῆρες>· φύλακες]

*<Φυλιστιείμ>· πίπτον ποτίματι, ἤγουν μέθῃ

<Φυκοῦντα>· Φυκοῦς ἀκρωτήριον περὶ τὴν ἀρχὴν τῆς Λιβύης, καὶ πο-

λίχνιον ὁμώνυμον

<Φυλάδα>· ἡ Ἑκάτη

*<φῦλα>· ἔθνη. συγγενικὰ γένη

*<φῦλα θεοῦ>· ἔθνη θεοῦ

<Φυλακή>· φρουρά, εἱρκτή. τήρησις ἐντολῶν. πόλις Θεσσαλίας. ὀξυτό-

νως δὲ ἀγρυπνία

<φύλαξ>· φυλακτήρ

<φυλακτῆρες>· φύλακες

<φυλακτηρία>· παννυχίς

<φυλαρχία>· πομπή τις

<φύλαρχος>· φυλῆς ἄρχων

<φύλαρχον>· χορήγιον

<φυλάς>· τὰς κατοικίας, ἀποχωρήσεις. καὶ τὰ τετράποδα

<Φυλάσιοι>· οἱ ἐκ τοῦ δήμου. καλεῖται δὲ οὕτω καὶ φυλή τις

<φυλάσσειν>· ἐπιτηρεῖν. ἄλλοι <δῶμα φυλασσέμεναι>

<φυλατός>· ἡ λέξις παρὰ Βλαίσῳ. σημαίνει δὲ ᾠδήν

<φυλέτης>· ἐκ τῆς (αὐτῆς) φυλῆς, ὅ ἐστιν ὁμόφυλος

<Φυλείδης>· Φυλέως παῖς ὁ Μέγης

<φυλ[ε]ίης>· Φυλία ἐστὶν εἶδος ἀγριελαίας, ἄλλοι συκῆς, οἱ δὲ εἶδος

δένδρου ὅμοιον πρίνῳ

<Φυλή>· τόπος τῆς Ἀττικῆς οὕτω λεγόμενος

*<φυλίη>· ἀγριελαία

<φυλή>· τάγμα, μέρος πόλεως

<φύλλα>· τὰ τῶν δένδρων

<φυλλάδες>· οἱ ξηροὶ κλάδοι καὶ φύλλα ἔχοντες

<φυλλάς>· ξηρὰ δάφνη ἔχουσα φύλλα

<φυλλεῖα>· τὰ τῶν λαχάνων ἃ προστιθέασι τοῖς ὠνουμένοις ἕωλα καὶ

φαῦλα

<φυλλιᾶν>· τοπάζειν

<φυλλιάς>· ἐκ λαχάνων ὑπότριμμά τι σκευαζόμενον. ἐκαλεῖτο δὲ <θρῖα>

<Φυλλί[α]δαι>· γένος ἰθαγενῶν

*<φύλλιον>· πέταλον. ἢ τὰ ἐκ τῆς γῆς ἄνθη

*<φυλλεῖν>· ἀδολεσχεῖν

*<φύλλες>· ἀλώπεκες

<φυλλίδες>· τὰ τῶν ἀνθῶν, ἅ τινα <φύλλα> ἐκάλουν

<φυλλίναι>· ἀγῶνες, ἐν οἷς μὴ ἐτίθετο ἀργύριον, ἀλλὰ στέφανοι μόνοι.

καὶ εἶδός τι κυκεῶν(ος)

<Φυλλίς>· ἡ Σάμος τὸ πάλαι

<φυλ[λ]οβασιλεῖς>· ἐκ τῶν φυλ[λ]ῶν αἱρετοί, οἱ τὰς θυσίας ἐπιτε-

λοῦντες

<φυλ[λ]οκρινεῖν>· τὰς φυλὰς διακρίνειν

<φυλοκρινο(ῦ)μαι>· ἐν τῇ φυλῇ διακρίνομαι

<φῦλον>· ἔθνος, γένος

<φύλοπις>· πόλεμος, μάχη

<φῦμα>· ψώρα, ἢ ἕτερον φῦμα

<φύματα>· ψυδράκια, ψῶραι

<φύντων>· γεννηθέντων

<φύξαι>· φύξειν. φυγεῖν

<φύξηλιν>· φυγάδα, δειλόν, φυγοπόλεμον

<φυξήλιδας>· δειλούς

<φυξήλιον>· φυγαδικὸν <βίον>

*<φυξῆ>· φυγῆ

<φυξίμηλα>· δένδρα τὰ διὰ ὕψος ἐκπεφευγότα ἐσθίεσθαι ὑπὸ τῶν

βοσκημάτων

<φύξις>· φυγή

<φυομένας>· γεννωμένας

<φύος>· φύτευμα, γέννημα

<φύππαξ>· ὅπερ ἡμεῖς <βόμβαξ>

<φύραμα>· ζύμη. σπέρμα. ἢ ζημία

<φυρᾶν>· ζυμοῦν. ταράσσειν τὰ ἄλευρα

<φυραυτίς>· ὃ ἡμεῖς φύραν

<φυρδήσκια>· σκωλήκια

<φύρδην>· ἀτάκτως, συγκεχυμένως, ἀναμίξ

<φύρει>· μολύνει. μαλάσσει. μιγνύει

<φύρεσθαι>· μίγνυσθαι

<φυρκηλίτοι>· τειχήρεις

<φύρκος>· τεῖχος

<φῦρμα>· κόπρος, ῥύπος

<φυρμᾶται>· πτάρνυται

<φυρμός>· μολυσμός, ῥύπος, μίασμα

<φυροῖ>· μολύνει, ῥυποῖ

*<φύρακες>· ἐλαφροί

<φύρσω>· μολυνῶ

<φυρτήτης>· οἶνος

<φυρτίζεσθαι>· τὸ παίζειν συνεστραμ(μ)ένοις φυροῖς τοῖς ἱματίοις

<φυρτοῖσιν>· εἰκαίοις, συμπεφυραμένοις. [οἱ δὲ ἄλφιτα οἴνῳ δεδευμένα].

συμπεφυρμένοις

<φύς>· γεννηθείς. βλαστήσας

<φῦσα>· φαρέτρα. καὶ ἰχθῦς ποιὸς ἐν τῷ Νείλῳ γενόμενος. οἱ δὲ τὸ

πνεῦμα καὶ ὁ ἀήρ. ἢ ἀσκός

<φυσᾷ>· πέπρηται. ἐπήρτηται

<φυσακτήρ>· ἄρτος ποιός τις ποπανώδης

<φυσαλλίδες>· φυσητήρια. αὐλοί

<φύσας>· γεννήσας. ἢ τοὺς ἀσκοὺς πληρώσας

<φύσασθαι>· γεννῆσαι

[<φυσγετός>· συρμός.] [φύσει δὲ σκληρόν]

<φύσει>· βλαστήσει, ἀληθῶς φύει

<φυς[ς]ητήρ>· ὁ τῶν κητωδῶν ἰχθύων αὐλός

<φύσιγγος>· εἶδος σκορόδου. ἄλλοι δὲ σκορόδων κεφαλίδας. [καὶ οἱ

πρόλοβοι τῶν ὀρνίθων. καὶ τὰ ἐν ταῖς κνήμαις ἐγκαύματα

<φυσίζοος>· (ἡ τὰ) πρὸς τὸ ζῆν φύουσα

<φυσικῇ ποιότητι>

*<φυσίωσις>· ἔπαρσις, ὑψηλοφροσύνη

<φυσιολογεῖ>· περὶ φύσεως διαλέγεται

<φυσιολογία>· λόγοι φύσεως ἐξαγγελτικοί

<φυσίον>· τὸ καθήλιον

<φυσιούμεθα>· ἐπαιρόμεθα, τυφούμεθα

<φυσιόων>· φυσιῶν, ἀσθμαίνων, πνευστιῶν

<φύσις>· γένος. οὐσία. προαίρεσις

<φυσίφρονες>· πεφυσημένοι τὰς φρένας, μάταιοι

<φύσκων>· γάστρων, παχύς

<φύσκη>· κοιλία, καὶ τὸ παχὺ ἔντερον

<φυστὴ μᾶζα>· ἄτριπτος

<φυταλιαῖς>· κήποις. [ἢ ταῖς γονίμαις καὶ φυτευτικαῖς]

<Φυταλίδαι>· γένος παρὰ Ἀθηναίοις

<φυταλίζειν>· φυτεύειν. πλησιάζειν

<φυταλιῆς>· κήπου, δενδροφόρου γῆς

<φυταλμίοις>· φυτευτικοῖς, γονίμοις

<φυτάλμιος Ζεύς>· συγγενής, ἢ ζωογόνος

<φυτάλμιοι>· ὁμοίως πληθυντικῶς

<φυτεύει>· κατασκευάζει. γεννᾷ

<φυτηκόμος>· σύνδε(ν)δρος τόπος

<Φύτιος>· ἥλιος. ἢ Ζεύς

<φύτλη>· γέννα, γένεσις, γένος

<φύτορες>· γεννήτορες

<φυτοσμῶν>· φεύγων

<φυτοῦ>· φύματος

<φύτρα>· φύσις. οἱ δὲ φυτήρια

<φῦ χειρί>· ἐμπεφυκότως λαβοῦσα τῇ χειρί

*<φύ.νται>· γεννῶνται

<φυῶς>· φύσει

<φῶ>· εἴπω

<φώγειν>· φρύγειν

<Φῶγος>· ......

<φωΐδες>· τὰ πρὸ πυρὸς ἐν σώματι γινόμενα ἐκφυσήματα. οἱ δὲ τὰς

φλυκταίνας

<φώκη>· ζῶον θαλάσσιον

<Φωκαεῖς>· ὄνομα ἔθνους. καὶ τὸ κάκιστον χρυσίον

<φωκίων>· ὄρνις ποιός

<φῶκος>· κῆπος θαλάσσιος ὅμοιος δελφῖνι

<φωλάδες>· ἐμφωλεύουσαι

<φωλάδι>· ἐμφωλευούσῃ

<φωλάζει>· ἐμφωλεύει

<φωλαΐδες>· ὀστράκινά τινα βρωμώδη

<φωλεόν>· διδασκαλεῖον. ἢ οὗ τὰ θηρία κοιμᾶται. ἢ οὗ χορεύουσι καὶ

διδάσκουσιν. οἱ δὲ σπήλαιον

<φωλεύει>· οἰκουρεῖ, κρύπτε(τα)ι

<φωλητηρίοις· φωλητήρια> καὶ <φωλεαὶ> τῶν θ[ε]ιας(ωτ]ῶν καὶ

συνόδων οἶκοι

<φωλητήρ>· ὁ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καθεζόμενος ἀεί

<φωλίς>· ἰχθῦς ποιός

<φῶμεν>· εἴπωμεν

<φωνασκεῖ>· φωνὴν ἀποτελεῖ, ἢ φωνῆς ἐπιμελεῖ

<φωνεῖ>· λέγει

<φωνή>· ἡ τοῦ ἀνθρώπου

<φωνήεις>· λαλῆσαι δυνάμενος

<φωνήσας>· εἰπών, λέξας

*<φωνεῖ>· λαλεῖ, λέγει

<φῶντα>· λάμποντα

<φώρ> καὶ <φῶρας>· κλέπτας, λῃστάς. κατασκόπους, πληθυντικῶς καὶ

ἑνικῶς

<φωρά>· κλοπή

<φωρᾷ>· ζητεῖ

<φωραθείς>· εὑρεθείς, φανείς

<φωραθῆναι>· γνωσθῆναι, (ἐ)λε(γ)χθῆναι

<φωρᾶν>· τὸ τὰ κλεψιμαῖα ζητεῖν. καὶ <φωριᾶν. Φώρην> δὲ τὴν

ἔρευναν

<φωράσαντες>· εὑρόντες <τὰ καλά

φωράσας>· ἐλέγξας

<φωρά(σε)σθαι>· ἐλεγχθήσεσθαι

<φωριαμός>· κιβωτός. "<(φ)ωριαμῶν> ......."

<φώριον>· κλέμμα. καὶ θρόνου εἶδος

<φώριος>· εἶδος μελίσσης

<φῶρος>· κατάσκοπος

<φωρυτόν>· συρφε[ρ]τόν. ἢ φρυγάνων σωρός. ἢ βόρβορος καὶ ἀκαθαρ-

σία. καὶ χόρτος τῆς γῆς

<φῶς>· τὸ ὁρώμενον τὸ παρὰ τοῦ θεοῦ δημιουργηθέν. καὶ τὸ πῦρ. καὶ

ἡ χαρά. ὀξυτόνως δὲ ὁ ἄνθρωπος

<φῶσαι>· φῶξαι, φρύξαι, θάλψαι

<φώσκει>· διαφαύει

<φωστήρ>· θυρίς

<φωσφόρεια>· ἑορτή

<φωσφόρος>· φωτοδότης, λαμπρὸς ἀστήρ

<φώς[ς]ων>· τὸ λινοῦν ἅρμενον

<φῶτα>· ἄνθρωπον. ἢ ὄμματα καὶ θυρίδες

<φωταγωγός>· ὁ τὸ φῶς φέρων

<φῶτας>· ἄνδρας, ἀνθρώπους

<φῶτας ἐννέα>· ἄνδρας ἐννέα

<φῶτε>· ἄνδρες, δυϊκῶς

<φωτί>· ἀνδρί

<φῶτες>· ἄνθρωποι, ἄνδρες

<φωτεύει>· γεννᾷ

<φωτία>· λαμπρία. καὶ ὄμματα

<φῶτιγξ>· [αὐγή.] σῦριγξ. λώτινος αὐλός, [ὡς] εἶδος σάλπιγγος

<φώτιον>· προσφιλές, ἡδύ

<φωτισμός>· αὐγὴ [τηλαυγές, καταυγάζον

<φωτολόγιον>· τυφλόν. νεκρόν

<φωτῶν>· ἀνδρῶν

<φωτός>· ἀνδρός

<φωτός>· ἡμέρας

<φώψ>· φάος