Γλώσσαι/Ξ

5ος αιώνας μ.Χ.|Ησύχιος}}

<Ξαίνει>· *διαξέει AS. νήθει (ASvg), σωρεύει (vg). ἐργάζεται

ἔρια AS. καὶ δέρειν ἱμάντι

†<ξενύει>· λήγει

<ξάνδαρος>· ζῷον ὅμοιον βοΐ, γενόμενον κατὰ τὸ Ἀτλαντικὸν

πέλαγος

<ξανᾶν>· κοπιᾶν A τὴν χεῖρα

<ξανῆσαι>· κοπιᾶσαι (Soph. fr. 458)

<Ξανθή>· ἡ Τροία. καὶ ἡ καλή. καὶ ἡ πυῤῥά, ἢ *πυῤῥοειδής

(ASvg)

<ξανθίζεσθαι>· *κοσμεῖσθαι τὰς τρίχας q. ASvg. <Λάκωνες> q.

ἢ βάπτεσθαι αὐτάς. <Ἀθηναῖοι> q

<ξανθιμίας>· βόλου ὄνομα

<ξανθόν>· πυῤῥόν. καλόν. εὖ εἰργασμένον. χλωρόν. ὁ δὲ ποτα-

μὸς Ξάνθος. καὶ ὄνομα

<ξάνιον>· κτένια, ἃ αἱ γυναῖκες χρῶνται πρὸς τὴν τρίχα, καὶ ἃ

φοροῦσιν ἐν τοῖς δεραίοις

<Ξανθικά>· ἑορτὴ Μακεδόνων, Ξανδικοῦ μηνὸς ἢ Ξανθικοῦ ἀγο-

μένη. ἔστι δὲ καθάρσιον τῶν στρατευμάτων

*<ξανθοῖσιν ὀρνέοις>· g ...

†<ξανίσσατο>· διενοήθη

<ξανῶ>· κοπιῶ

<ξέεσθαι>· σπανίζεσθαι

<ξεναγεῖ>· δέχεται ξένους. ἢ τῆς ὁδοῦ ἡγεμονεύει [ἢ ξενοδοχή-

σας]

*<ξεναγοί>· οἱ τῆς ξένης ὁδοῦ ἡγούμενοι AS

*<ξεναγός>· ὁ τῶν ξένων ἡγούμενος ASgn

*<ξεναγωγήσας>· ξένον ὁδηγήσας AS(gn)

*<ξεναγῶν>· ξενοδοχῶν, ὁδηγῶν, καὶ ἄγων τοὺς ξένους Avg

<ξεναγία>· σύνταγμα <παρὰ Κρησί>. καὶ ὁ τούτων ἡγεμών

ξεναγός q

*[<ξενάλογος>· ξένα συλλέγων] g

*<ξενία>· κατάλυμα, καταγώγιον (Philem. 22) (vg)

[*<ξενίζειν>· τὸ <ξένῃ> χρήσασθαι φωνῇ AS(g)]

*<ξενίζεται>· ξενοδοχεῖται (Act. ap. 10,32) g

*<ξενίζουσα>· ἀλλόφυλος. ἀήθης (vg). καινή (Esth. 3, 13e) (g)

<ξεστός>· ὡμαλισμένος. ἐξεσμένος

<ξεστοῖο>· ὡμαλισμένου. ἐξεσμένου (Ζ 244)

*<ξεῖνος>· ὁ ἀπὸ ξένης φίλος (Av) g

*<ξεῖνος>· φίλος (vn)

<ξείνια>· τὰ ξείνια δῶρα, χαριστήρια ξενίας (Λ 779)

<ξεινοδόκος>· ὑποδεχόμενος ξένους (σ 64). καὶ μάρτυς

<ξενοδόχος>· ὁμοίως

<ξεῖνοι>· Θεσσαλοί

<ξεῖνον>· ξένον (Ρ 150)

<ξεινοσύνης προσκηδέος>· τῆς τὴν οἰκειότητα ἐμποιούσης

(φ 35)

<ξεινοῦσσαι>· ξενῶνες

<ξειρίς>· ἀρωματικόν τι φυτόν (Aristoph. fr. 831)

*[<ξενεοί>· στρατιῶται] AS

[<ξενήϊον>· φίλον]

<ξενηλασία>· τὸ μὴ ἐᾶν ξένους ἐπιμίγνυσθαι

<ξενηλατοῦνται>· τύπτεσθαι τοὺς ξένους ἐλαυνομένους (Ar. Av.

1013)

<ξενία>· ὑποδοχή r, φιλοτιμία, *[φιλία AS. δῶρα (Eur. Hec.

794) [κατάλυμα p, ἢ καταγώγιον]

<ξενίας δίκη>· ἐπὶ τῶν ὡς πολιτῶν μετεχόντων τῶν δημοσίων

*<ξενίζειν>· ξένῃ χρῆσθαι φωνῇ q. AS(g) n. ἢ ξένοις ἤθεσι AS(g)

*<ξενίζουσαν>· νεαράν (Esth. 3,13e) AS

<ξενοδοκοῦμαι>· μαρτύρομαι

*<ξενοδοκῶν>· ξενοδοχῶν. μαρτυρῶν AS

<ξένοι>· οἱ πολέμιοι. οἱ δὲ τοὺς Πέρσας (Hdt. 9,11,2). οἱ δὲ τοὺς

ἀπὸ ξενίας φίλους. ἢ ξένους

*<ξενολόγος>· ξένους στρατιώτας συλλέγων ASn

<ξένος>· ὁ ὀθνεῖος. ὁ ἐπιξενούμενος

<ξεῖνος δ' οὗτος ἐμὸς πατρώϊος>· καὶ ξενοδοκῶν καὶ ξενο-

δόχος (α 417)

*<ξενών>· κατάλυμα. ἢ μέγας ἀνδρών A

<ξενῶνες>· οἱ ἀνδρῶνες ὑπὸ Φρυγῶν

<ξενώσεται>· ὑποδέξεται

<ξερόν>· τὸ ξηρὸν τῆς γῆς. χέρσον (ε 402)

<ξέσαι>· τεμεῖν, κόψαι. ποιῆσαι. τεκτήνασθαι

<ξέσμα>· ξόανον

*<ξέσω>· ξύσω AS

[<ξέσαι>· κατασκεύασαι. εἰργάζου]

<ξεστήν>· ἐξεσμένην· "παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν"

(η 174). λέγει δὲ καὶ συνθέτως· "ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσιν" (Η 5)

<ξεστόν>· γλυπτόν r. λεῖον. ποιητόν

*<ξεστῇσιν>· εὖ ἐξεσμέναις, καλῶς <κατεσκευασμέναις> (Ζ 243)

(Sn)

<ξέστριξ κριθή>· ἡ ἑξάστιχος. Κνίδιοι

<ξηραλοιφεῖν>· τὸ χωρὶς λουτροῦ ἀλείφεσθαι g. ἢ ξηροτριβεῖσθαι

(Soph. fr. 454). <ξηρολουτεῖν>· τὸ αὐτό

†<ξήριγγοι>· ποταμοὶ ἀεὶ ῥέοντες

<ξηροκόλλα>· σύνθεσίς τις παρὰ τοῖς χρυσουργοῖς

<ξίμβαι>· ῥοιαί. Αἰολεῖς

†<ξίφαι>· τὰ ἐν ταῖς ῥυκάναις δρέπανα ἢ σιδήρια

*<ξιφήρους>· ξίφος ἐχούσης AS ξιφηφόρου (vg)

*<ξιφήρεις>· ξίφη κατέχοντες (Eur. Or. 1346) g

<ξιφίας>· ἰχθῦς ποιός. [καὶ Δῆλος.] <ξίφιος> ὁμοίως r

<ξιφίζειν>· ἀνατείνειν τὴν χεῖρα, καὶ ὀρχεῖσθαι

†<Ξιφίρου λιμήν>· Αἰσχύλος Γλαύκῳ Ποτνιεῖ (fr. 33). ὁ πορθμός.

ταῦτα γὰρ πάντα [τὰ] περὶ Ῥήγιον Ὠρίων ...

<ξιφισμός>· σχῆμα ὀρχηστικὸν τῆς λεγομένης ἐμμελείας ὀρχήσεως

<ξιφιστής>· φορεύς. τελαμών

<ξιφισμάτων>· ὀρχημάτων

<ξιφιστύς>· μαχαιρομαχία, μάχη ἐκ χειρῶν

<ξιφοδρέπανον>· ἡ λεγομένη ἅρπη, ὅπλον

<ξιφομάχαιρα>· ἡ μεγάλη μάχαιρα (Theopomp. com. fr. 25)

*<ξιφοθήκη>· βελοθήκη AS

<ξίφος>· μάχαιρα. ἢ παραζώνιον. ὁμώνυμον <φάσγανον>. ξιφί-

διον. καὶ πόα δέ τις

<ξιφύδρια>· κοχλία

<ξόανα>· *ἀγάλματα, εἴδωλα (ASvg), ζῴδια (g). κυρίως δὲ τὰ

[ἐκ ξύλων ἐξεσμένα, ἢ λίθων r

<ξοανῶν προθύρων>· ἐξεσμένων

<ξοΐς>· μεταλλικὸν σκεῦος, καὶ λιθουργικόν

<ξοός>· ξυσμός. ὁλκός

<ξουθά>· οὐ μόνον ξανθά, ἀλλὰ καὶ λευκὰ καὶ πυῤῥά

<Ξουθίδαι>· οἱ Ἴωνες. Ἴων γὰρ Ξούθου

<ξουθόν>· λεπτόν. ἁπαλόν. ἐλαφρόν. ὑγρόν. πυῤῥόν. χλωρόν.

†ἄργυρον. ξανθόν. πυκνόν. ὀξύ. τινὲς δὲ ποικίλον, εὐειδές, διαυγές

*<ξύει>· κατασπᾷ AS. γράφει· ASvg ὡς παρ' Ὁμήρῳ. ἔνθεν καὶ

<ξύσματα> τὰ γράμματα vg

<ξυήλη>· ξυάλη. ἔστι δὲ καὶ ξιφίδιον, ὅ τινες <δρέπανον> λέγουσιν

[<ξύλαχος>· σύνδενδρος τόπος]

<ξυλεύς>· τὰ ξύλα παρέχων q AS. <παρὰ Κρησίν> AS. δοῦλος

<ξυλεύεσθαι>· ξυλίζεσθαι

*<ξυλιζομένην>· ξύλα συλλέγουσαν AS(vgn)

<ξύλινον καρπόν>· τῶν δένδρων (Lev. 27,30)

<ξυλίτης>· ἰχθῦς ποιός

<ξυληβόρος>· ξυλοφάγος

<ξυλλεκτόν>· συνειλεγμένον. παρεστός

<ξύλον πρῶτον>· βάθρον τὸ ἐν τῇ προεδρίᾳ, καὶ <ἐν> τῇ ἐκ-

κλησίᾳ καὶ <ἐν> τῷ δικαστηρίῳ

<ξυλοφόρος>· ζῷόν τι ἱστορεῖται σκωλήκιον

*<ξυλόχοιο>· ὑλώδους τόπου (Φ 573) (r) (gn)

<ξύλοχος>· *σύνδενδρος τόπος AS(g) ps. καὶ ξυλώδης (Ε 162).

δρυμός, ὕλη. ἢ θηρίου κοίτη

<ξυλοδωνίη>· τεκτοσύνη. ναυπήγησις. κωπηλασία. κυβέρνησις

*<ξυμβαίνοι>· συμφωνοῖ (Thuc. 4,4,2) AS(g)n

*<ξυμβῇ>· συμπέσῃ (Thuc. 1, 140,1 ..) ASn

<ξύμβλητε>· συνετύχετε

*<ξύμβληντο>· συνήντων, συνέβαλλον (Ξ 27 ..) AS

<ξυμβολιμαίας δίκας>· Ἀττικοὶ τὰς κατὰ συμβόλαια

<ξύμβολος>· μάντις ἡ εὖ συμβάλλειν δυναμένη

<ξυμβόλους>· τοὺς διὰ τῶν πταρμῶν οἰωνισμοὺς ἔλεγον. ἀνε-

τίθεντο δὲ οὗτοι Δήμητρι. τινὲς δὲ τὰς διὰ τῆς φήμης γινο- μένας μαντείας, ἃς Φιλόχορός φησι Δήμητρα εὑρεῖν. Σοφο- κλῆ(ς) Ἀχαιῶν συλλόγῳ (fr. 152)

*<ξύμμαχοι>· σύμμαχοι Avgn

<ξυμφορά>· συντυχία. καὶ ἐπὶ ἀγαθοῦ τάσσεται <ὡς παρ'

Αἰσχύλῳ ἐν Καβείροις>, καὶ ἐπὶ κακοῦ <παρὰ Σοφοκλεῖ> hm

<ξυνά>· κοινά (r.) S

<ξυνάγειραν>· συνήθροισαν

*[<ξυναίρεται>· συνάπτεται] ASg

*<ξυναλλαχθέντες>· κοινωνήσαντες ASs

<ξυναμοργός>· δρεψαμένη

*<ξυνάορον>· τὴν συμβιοῦσαν γυναῖκα, [γαμετήν (Eur. Or.

654) ASvgn

<ξυνάνεσθαι>· συνανύεσθαι

[<ξυνῆνες>· κοινωνοί]

<ξυνάοροι>· ἀδελφοί S. ἀδελφαί

*<ξυναρμόσας>· συνάψας vgSn. συνθήσας (Eur. Troad. 11?)

<ξυναυλίαν>· πᾶν πρᾶγμα δισσόν. τὴν ὑπὸ δύο ἐπιτελουμένην

αὔλησιν· ὅταν γὰρ δύο αὐλῶσι, <ξυναυλία> λέγεται

*<ξυνάωρ>· εὐέα, δάμαρ, γυνή, ἄλοχος (Eur. Phoen. 1695) A

*<ξυναόρων>· ἀνδρῶν (Eur. Or. 1136) AS

*<ξυνέηκε>· συνέβαλεν (Α 8 ..) ASn

*<ξυνεμπόρους>· κοινωνούς (Eur. Bacch. 57) A (S)

*[<ξυνερεῖται>· συνέπεται] AS

*<ξυνερέται>· συνερέται AS

*<ξυνέται>· συμπολῖται AS

*<ξυνάοροι>· ἀδελφοί S

*<ξυνεβέβλητο>· συνεβέβλητο g. συνέτυχεν

*<ξυνελαύνεις>· συμβάλλεις (Φ 394) (S)

*<ξύνες>· σύνες. ἄκουσον (Β 26) ASvgn

<ξυνέσεσθαι>· συνεῖναι. συμβαλεῖν (η 270)

*<ξύνεσιν>· συνάφεσιν. *συμβολήν (κ 515) AS

<ξύνεσις>· ἡ εἰς τὸ αὐτὸ συμφωνία

<ξυνέχεται>· συμφέρεται

*<ξυνεχῶς>· συνεχῶς, διαπαντός ASvg

*<ξυνή>· κοινή (Ο 193) As

<ξύνηβος>· συμπότης. συνῆλιξ

*<ξυνήϊα>· κοινὰ καὶ ἀδιαίρετα χρήματα (Α 124) vgAS

<ξυνῆκα>· συνῆκα r. ἔγνων (Eur. Andr. 919)

<ξυνήλυσις>· σύνοδος

<ξυνήονες>· κοινωνοί (Hes. Theog. 595)

*<ξυνήορον>· κοινωνόν AS

<ξυνηρετήσεις>· συνήσεις. συζυγήσεις

*<ξύνθακος>· συγκάθεδρος (Eur. Or. 1637?) ASvg

[<ξυνθήματος>· σημείου (Thuc. 4,67,4 ..) ASvg]

<Ξυνιάς>· ὄνομα λίμνης

*<ξυνιέναι>· νοῆσαι ASvg. συνιέναι r. vg

*<ξύνιεν>· ἤκουεν (Α 273 v. l.)

*<ξυνιέντες>· συνιέντες (Plat. Theaet. 196 e?) AS

<ξυνίημι>· πέπεισμαι

*<ξύνιον>· ἤκουον AS. συνῆκαν (Α 273 v. l.) A

*<ξυνιόντας>· συμπορευομένους (Φ 390) (A)

<ξύνισαν>· συνήρχοντο (Ξ 393)

<ξυνίστορας>· συμπράκτορας

<ξύνιστρον>· νόμισμα

*†[<ξυνοθόκος>· ξενοδόχος] ASvg

<ξυννενοφυῖαν>· σκυθρωπήν (Ar. fr. 395)

<ξύνοδος>· σύνοδος. σύμπτωσις

<ξυνοί>· κοινοί. καὶ ὅροι

<ξυνομαρτεῖ>· ἀκολουθεῖ. συνομαρτεῖ

*<ξυνόν>· κοινόν (Π 262 ..) ASgn

<ξυνουσία>· συνήθεια. *συνουσία ASvgn

*<ξυνοχή>· συνοχή An

<ξυνοχῇσι>· τῷ συνέχοντι τόπῳ τοῦ καμπτῆρος, καὶ στενοῦντι

ἀμφοτέρων τοὺς δρόμους (Ψ 330)

*<ξυνπονῆσαι>· συνάρασθαι. ἀντι[τοῦ]λαβέσθαι (Eur. Hec.

862 ..) AS

<ξυνστένομαι>· συνσπῶμαι. ξύομαι

<ξυνθήματος>· συνθήματος. ἔστι δὲ σημεῖον, ἢ πρόσφθεγμα,

διδόμενον ἐπὶ γνωρισμῷ τῶν οἰκείων ἐν πολέμῳ ἢ ἑτέρᾳ τινὶ ἐπιβουλῇ (Thuc. 4,67, 4 ..)

<ξυνέχοιτο>· συνέχοιτο. συνείη h

<ξυντάσσεται>· συσκευάζεται

<ξυντυχεῖν>· συντυχεῖν

*<ξυνῳδά>· συνῳδά (Eur. Med. 1008 ..) ASvg

*<ξυνών>· συνών (Eur. Hipp. 17) Avgbp

*<ξυνωρίδα>· ζυγήν, <κυρίως δὲ> ἐπὶ τῶν ἡμιόνων. <Ὀρεύς> γὰρ

ὁ ἡμίονος ASvg

*<ξυνωρίς>· ἅρμα <ἐκ δύο> ἵππων συνεζευγμένον AS(vg) n

<ξύομαι>· δέφομαι

<ξυόεσσαν>· εὖ ἐξεσμένην

<Ξυπεταία>· δῆμος τῆς Κεκροπίδος φυλῆς

<ξυρεῖ>· ἀκονᾷ

<ξύει>· τρίβει

<ξυρμεύεσθαι>· ἀδιακρίτως λαλεῖν. καὶ καυχᾶσθαι. Ἀττικοί

<ξυρόν>· τομόν. ἰσχνόν. ὀξύ

<ξῦσαι>· χαράξαι, ἐπιγράψαι

<ξυνεχῶς>· συνεχῶς, διαπαντός

*<ξυμβαίνοι>· συμφωνοῖ AS

<ξυσμά>· κνήφη. λέπρα (Sophr. fr. 53)

*<ξυσμός>· κνησμός r. Avgn

<ξυστάδες>· αἱ πυκναὶ ἄμπελοι. ἄμεινον δὲ τὰς εἰκῆ καὶ μὴ κατὰ

στοῖχον πεφυτευμένας ἀκούειν

*<ξυστίδα>· τὸ λεπτὸν ὕφασμα ASvg. ἢ εἶδος ἐνδύματος (Theocr.

2,74)

*<ξυστίδες>· ποδήρη ἐνδύματα AS. ἢ χλανίδας κωμικάς S

<ξυστίς>· τραγικὸν ἔνδυμα (Cratin. fr. 268). τινὲς δὲ χιτῶνα

ποδήρη γυναικεῖον. ἄλλοι τὸ λεπτόν ... παρὰ τὸ ξύεσθαι

<ξυστοῖς>· ἀκοντίοις (Ν 497)

<ξυστόν>· ἀκόντιον, δόρυ g κατεσκευασμένον. καὶ τόπος, ἔνθα

οἱ ἀθληταὶ γυμνάζονται

*<ξυστός>· ὁμοίως [ἀνειμένος ἀθληταῖς τόπος q. ASvg

<ξυστρολήκυθον>· κάδη καὶ βησσία ἐλαίου λουτρικά

*<ξυστῷ>· τῷ δόρατι (Δ 469) g (Sn)

*<>ξωθεν>· ἔξωθεν (Eur. Alc. 950) Avgn

<Ξώλων>· ἔθνος βαρβάρων (Greg. Naz. epitaph. 146,1. 150,2)

†<ξώστρα>· ψυκτρίς, ψυκτρία