Γλώσσαι/Ψ

Από Βικιθήκη
< Γλώσσαι(Ανακατεύθυνση από Hesychius Ψ)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γλώσσαι
Συγγραφέας: Ησύχιος
Ψ


<Ψάγδας>· [ψαγδῆς.] μύρον ποιόν
[<ψαγεῖον>· ἀγγεῖον]
<ψάγιον>· πλάγιον, λοξόν, ἐπικεκλιμένον
*<ψάραλλα>· ψύγματα
<ψάδδα>· ἡ κινάβαρις
<ψάδιον>· κάταντες
<ψαδυρόν>· ἀσθενές. μαδαρόν. ψαθυρόν
<ψαέναι>· φθάσαι. κτίσαι
<ψαθάλλειν>· κνήθειν. ψηλαφᾶν
<ψαθαρά>· εὔθλαστα, σαθρά. ξηρά. ἀσθενῆ. ψαθυρά
<ψάθεα>· ψωμία
<ψαθύρματα>· ἀποκόμματα
<ψαθυρός>· εὔθλαστος, καὶ τὰ ὅμοια
<ψαιδρά>· ἀραιότριχα
<ψαιδρόν>· φαιδρόν. ἀραιόν
<ψαιθόν>· ὑποφοινίσσον
<ψαῖμα>· ὀλίγον
<ψαινούζειν>· διὰ ῥ.πισμοῦ καταψύχειν. γὰρ δὲ καὶ δραπισμοῦ
<ψαινύθιον>· ψευδές. μάταιον, εὐτελές, φλύαρον. οἰκτρόν
*<ψαινύροιτο>· διεσείσατο
<ψαινύντες>· ψωμίζοντες
<ψαίνυον>· ἀχρεῖον
<ψαίνυσμα>· ὀλίγον
<ψαινύσσειν>· ῥ.πίζειν
<ψαίρει>· τινάσσει, ῥιπίζει.
<ψαί(ρ)ειν>· ἀσθενῶς τι ποιεῖν. σύρειν
<ψαῖσμα>· σῖτον ὀλίγον
<ψαιστά>· ἄλφιτα ἐλαίῳ δεδευμένα
<ψα[ι]κάζει>· ῥα(ί)νει
<ψά[ί]καλον>· ἔμβρυον, βρέφος
*<ψαικάς>· ψακάς, ῥανίς
*<ψα[ι]καλοῦχον>· ἔμβρυον .......
<ψακαλοῦχοι>· ψάκαλα ἔχουσαι· εἰσὶ δὲ ἔμβρυα
<ψάκελον>· μέσα
[<ψάκιον>· ἀραιόν. μακρόν]
<ψάκταν>· τὴν ψώκτην μάζαν
<ψακτήρ>· ψήκτρα
<ψαλάγματα>· ψηλαφήματα
[<ψάλις>· κιθαριστής]
<ψάλια>· κρίκοι, δακτύλιοι
*<ψαλίδες>· ἁψῖδες <τῶν στύλων>
<ψαλίξαι>· κεῖραι
*<ψαλίοις ἵππους>· χαλινοῖς ἵππους. κωλυτηρίοις
<ψαλίον>· κωλυτήριον. χαλινός
<ψαλίθια>· ψήγματα
<ψαλάκανθα>· τοῦτο ἀδέσποτον δοκεῖ τισιν εἶναι. [ψ#]
<ψαλακτόν>· οὐκ ἀνεύρητον
<ψαλάσσει>· τινάσσει. ψηλαφᾷ. κινεῖ. ψαύει, ψάλλει, ἀφ' οὗ καὶ <ἀψά-

λακτος> ὁ ἄψαυστος

<ψαλίς>· τὸ ἄρμενον. καὶ καμάρα. καὶ ταχεῖα κίνησις
*<ψάλλειν>· ᾄδειν ᾄσματα. τίλλειν. κινεῖν
*<ψαλόν>· εἶδος χαλινοῦ
<ψαλίττεται>· ἁμιλλᾶται
<ψαλλός>· ὕλη
<ψαλοίμην>· βληθείην
<ψαλτήρ>· ὁ ἀνήρ· ἡ δὲ γυνὴ <ψάλτρια>
<ψαλτής>· κιθαριστής
<ψάλτιγξ>· κιθάρα
<ψαλύγων>· ἔνιοι <ψά(λυ)γας> τὰς λεγομένας ψυχὰς ἄμεινον, καὶ τοὺς

ἀσθενεῖς σπινθῆρας

<ψαμαθία>· αἰγιαλός
<ψάμαθος>· ψάμμιος, ἢ παραθαλάσσιος ἄμμος
<ψαμμακοσιογάργαρα>· πολλὰ ἀναρίθμητα, ἀπὸ τῆς ψάμμου καὶ

τῶν γαργάρων

<ψάμματα>· σπαράγματα
<ψαμματίζουσα>· ψωμίζουσα
<ψαμμήν>· ἄλφιτα
<ψαμμοδύτης>· ἰχθῦς, ὃν καὶ καλλιώνυμον ὀνομάζουσιν
<ψάμμος>· ἡ παραθαλάσσιος γῆ, ἄμμος
<ψανισμός>· ναυτιασμός
<ψανός>· ψεδνός
<ψάρις>· γένος στρουθοῦ
<ψᾶρ(ε)ς>· εἶδος ὀρνέου. [ἄλλοι δέ φασι τὴν λέξιν μηδαμοῦ κεῖσθαι
<ψάρις>· εἶδος νεώς, τριήρους
<ψαρί[γ]χοι>· ψᾶροι
<ψαροί>· ποικίλοι. εἶδος χρώματος
<ψαρόν>· ποικίλον. σποδοειδές
<ψαστής>· τὰ ψαιστὰ ῥόδα
<ψατᾶσθαι>· προκαταλαμβάνειν
<ψατῆσαι>· προειπεῖν
<ψαύειν>· θιγγάνειν
<ψαύεται>· ψηλαφᾶται
*<ψαυγές>· θορυβῶδες
<ψαυκρόποδα>· κουφόποδα, ἄκροις τοῖς ποσὶ ψαύοντα
<ψαυκρὸν γόνυ>· κοῦφον. ἀπὸ τοῦ ἄκρως ψαύειν
<ψαυκρός>· καλλωπιστής. ταχύς, ἐλαφρός. ἀραιός
*<ψαλόεντα>· τὰ ἐν τῷ ψαύειν ἀπολλύντα
<ψαῦσαι>· ἅψασθαι. προσεγγίσαι
<ψαύσασθαι>· τὰ αὐτά
<ψαυστά>· ψαυστὰ ἀρχίας
*<ψαύριος>· κονιορτός. φορυτός. οἱ δὲ <ψαυρός
<ψάφα>· κνέφας
<ψαφαρά>· ψαθυρά
<ψαφαρόν>· ξηρόν, αὐχμηρόν. ἀσθενές. ἐλαφρόν
<ψαφαρὰ νεφέλη>· σκοτεινή
<ψαφερά>· ψαθυρά
*<ψαφέα>· ψωμία
*<ψάφα>· λόφοι ψηλοί
<ψαφοτριβέων>· περὶ τοὺς λόγους τριβομένων
<ψέ>· αὐτούς, αὐτάς, [αὐτῶν] αὐτά, αὐτόν, αὐτήν, αὐτό
<ψέγει>· μέμφεται. ὑβρίζει
<ψέγος>· τάφος. καὶ <ἐπιψέγειν>· ἐπικηδεύειν
<ψέδειν>· ἐντρέπειν, φροντίζειν
<ψεδνὴ ἡ θρίξ>· ἡ ἀραιόθριξ·

ψεδνὴ δ' ἐπενήνοθε μαδαρὰ ἐπήνθει

<ψεδόναι>· λόγοι
<ψέδυρα>· ψίθυρος
*<ψεδνός>· μαδαρός, ἀραιόθριξ
<ψειαί>· ἀλώπεκες. ψῆφοι
<ψεαδερτῶν>· ἐλαιῶν τὸ ἀποπίασμα
<(ψ)ειήματα>· παίγνια
<ψ[ε]ιλεύει>· κρα(ς)πεδεύει
<ψ[ε]ινάζει>· ἀποῤῥεῖ
<ψείρει>· φθείρει
<ψεῖσαι>· ψωμίσαι
<ψεκάδες>· ῥανίδες, σταγόνες
<ψεκάς>· σταγών
<ψελλίζειν>· ἀς[χ]ήμως λαλεῖν
<ψεκτόν>· μεμπτόν
<ψελιστήν>· λίγνον
<ψελλός>· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων
<ψελός>· αἰθαλός
<ψενδύλοι>· σπόνδυλοι
<ψευδάγγελος>· ψευδῆ ἀγγέλων
*<ψέλια>· δακτύλιοι, λύγαια
<ψευδάλμιον>· ψευδές
<ψευδ(αμ)άμαξυς>· εἶδος ἀμπέλου. ἤγουν εἰς ἀναδενδράδα εὔθετος

ἄμπελος. καὶ ὁ ψευδόπλουτος

<ψευδεπήσειεν>· ψευδολογήσειεν
<ψευδῆ>· ἀλλόκοτα. ἀπάται
<ψευδηγόρους>· ψευδολόγους
<ψευδής>· ψεύστης
<ψευδοεπήσωμεν>· ψευδολογήσωμεν
<ψευδομυθεῖ>· ψευδολογεῖ
<ψευδοραβδοθίαι>· ψευδοραψῳδοί
<ψεῦδος>· ἀπάτη, πλάνη
<ψευδοσέληνον>· ἡ ἀμαυρὰ σελήνη
<ψευδώνυμοι ὄνειροι>· ψευδολόγοι
<ψευσάμενοι>· παραβάντες. ἐπιορκήσαντες, [ἐφιορκήσαντες]
<ψευστήσεις>· ψεύστης εἶ
<ψεφαί(α)ς νυκτός>· σκοτεινῆς
*<ψεφαυγοῦς>· σκοτεινῆς
<ψεφ(αί)αις>· σκοτειναῖς
<ψεφα[ρ]ῖον>· λυπρόν. σκοτεινόν
<ψεφαρά>· σκοτεινή
<ψέφας>· σκότος
<ψέφος>· καπνός
<ψέφει>· δέδοικεν, ἐντρέπει. λυπεῖ. φροντίζει
<ψῆγμα>· ξύσμα. ἢ μικρὸν θρύμμα, κλάσμα
<ψηκεδών>· κονιορτός
<ψήκτρα>· ξύστρα. σπάθη
<ψῆλαι>· τῖλαι
<ψηλαφηκότταμοι>· ......
<ψήληκες>· τῶν ἀλεκτρυόνων οἱ νοθογένναι
<ψήν>· εἶδος ζώου μικροῦ συκοφάγου
<ψῆνες>· κωνώπια τὰ ἐν τοῖς ὀλύνθοις γινόμενα
<ψῆνας>· τὰ σπέρματα τῶν ἀῤῥένων φοινίκων
<ψηνόν>· ἀραιόν
<ψηνός>· ψεδνός, διάψιλος
<ψηνίζων>· τοὺς Ψῆνας λέγει τοὺς τοῦ Μάγνητος· ἔστι δὲ ὁ ψὴν εἶδος

ζώου ὅμοιον κώνωπι, ὃ εἰσδύεται εἰς τοὺς ὀλύνθους τῶν σύκων καὶ πεπαίνει αὐτούς

<ψῆρες>· εἶδος ὀρνέων
<ψηροπυρίτας>· αὐτόπυρος ἄρτος. οἱ δὲ πυριεφθής. οἱ δὲ κακός
<ψῆττα>· ἰχθύδιον τῶν πλατέων ἡ ψῆττα, ἥν τινες <σανδάλιον> ἢ

<βούγλωσσον> .....

<ψηφῖδες>· ψῆφοι, μικροὶ λίθοι
<ψηφισαμένων>· κρινάντων
<ψηφίσματα>· γνῶμαι ἀρέσκουσαι
<ψῆφος>· λόγος. κρίσις. ἀπόφασις διὰ λαλιᾶς
<ψηφοφορία>· ἡ πολλῶν ψῆφος καὶ ἀποδοχή
[<ψηφῶν>· φροντίζων.] <ψηφολογική>· ......
<ψήχει>· καταμάσσει, τρίβει, ξύει. σμήχει. [ψύχει πραΰνει]
<ψήχοι>· πραΰνοι, καὶ τὰ ὅμοια
<ψήχομαι τὸν δικαστήν>
[<ψηχράν>· τὴν λεπτήν]
<ψιά>· χαρά, γελοίασμα, παίγνια
<ψιάδ(δ)ειν>· παίζειν
<ψιάδες>· ψακάδες, ῥανίδες, σταγόνες
<ψιάζει>· ψακάζει
<ψιάθια>· τὰ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἐπὶ τῶν καθεδρῶν ἐπιστορνύμενα
<ψίαθος>· ἡ χαμεύνη. καὶ τὸ φυτόν, ἐξ οὗ πλέκεται ψίαθος
<ψίαι>· ἀλώπεκες
<ψίακα>· ψακάδα
<ψιαρόν>· εὐῶδες
[<ψίγναι>· τρίχες]
<ψίδες>· ψιάδες, ψακάδες
<ψιβδεῖ>· ὑποπνεῖ, βδεῖ
<ψιδόνες>· διάβολοι. ψίθυροι
<ψίεσσα>· εὐδαίμων, μακαρία
<ψίεντα>· τὰ αὐτά
<ψιζομένη>· κλαίουσα
<ψίης>· μακάριος, εὐδαίμων
<ψιῆναι>· ψίξαι
<ψιῆσαι>· ψωμίσαι
<ψιθία>· εἶδος ἀμπέλου, καὶ μήλων τινῶν
<ψιθήν>· τὴν ἀπώλειαν
<ψιθύρα>· ἐξ ὧν τὸ σύνηθες καὶ ἥρωος Ἀθήνησιν ὄνομα
<ψιθυρίζει>· εἰς τὸ οὖς ἠρέμα διαλέγεται
<ψιθωμία(ν)>· Λάκωνες τὸν ἀσθενῆ
<ψιλάς>· πέτρα. κράσπεδα
<ψιλὰ τὰ γένεια>· σπανοπώγων
<ψιλαῖς>· ἀκοσμήτοις
*<ψηλαφῶ>· ἐρευνῶ, καὶ τὰ ὅμοια
<ψίλακα>· ψιλόν, λεῖον. πτερὸν [ἢ πτενόν]
<ψιλάκερ>· τὸ ἡγεῖσθαι χοροῦ
<ψιλεῖς>· οἱ ὕστατοι χορεύοντες
<ψιλή>· ζήτει εἰς τὸ ψιλόν
<ψιλίοις>· πλαγίοις, ὑπτίοις
<ψιλίον>· πτερόν. μακρόν. οἱ δὲ ψέλλιον. ἢ εἶδος ἄνθους
<ψιλοδετόρων>· βρώτη
<ψιλοκόῤῥης>· φαλακρός
<ψιλόν>· γυμνόν. ἔρημον. εὐτελές. ἄτριχον. καὶ πᾶν ἀποδεδαρμένον
<ψιλὸς στέφανος>· πτέρινος. καὶ ὁ ἱππεύς
<ψιλοτάπιδες>· αἱ καλούμεναι ὑποστρώματα καλά
<ψιλούς>· γυμνούς. σφενδονιστάς. τοξότας
<ψίλωθρον>· σποδή. ἔνιοι μάδον
<ψίμαρον>· εὐδιαῖον
<ψιλῶς>· κούφως. εὐτελῶς
<ψίν>· αὐτοῖς. αὐτόν
<ψινάδες>· αἱ ῥυάδες ἄμπελοι
<ψινάζει>· ἀποῤῥεῖ τὰ ἀσθενῆ τοῦ καρποῦ, φυλλορ(ρ)οεῖ
<ψίναθος>· ἀγρία αἴξ
<ψίνδεσθαι>· κλαίειν
<ψίνθος>· τέρψις
<ψινύθιον>· φαῦλον
<ψῖσαι>· ψωμίσαι
<ψίσις>· ἀπώλεια
<ψίττα>· ταχέως, εὐθέως
<ψιττάζων>· ψίττα ἐπιφθεγγόμενος. ὅπερ ἐστὶ ποιμενικὸν ἐπίφθεγμα
<ψιττάκ(ε)ια>· εἶδος ὑποδήματος γυναικείου
<ψιττία>· ψωμία. Ἀττικοί
<ψιφά>· ἑψιτὰ λεπτά
<ψιφαῖον>· ἱστίον. ὁτὲ δὲ ψίαθος. ἢ μικρὸν ὀρνιθάριον
<ψιχία>· ψωμία
*<ψίχες>· αἱ ἀποπίπτουσαι τῶν ἄρτων τεμνομένων. ψιχίδι(α)
<ψόαν>· ὀχεύτριαν
<ψόα>· τὸ μέρος τοῦ σώματος
<ψόγεια>· ψογερά, καὶ οὐκ ἄξια ἀκοῆς
<ψογερά>· ὡς λίαν μεμπτά
<ψογερόν>· αἰσχρόν, μεμπτόν, ἐπίψογον
<ψόγξαι>· ἀκοῦσαι
<ψόγος>· κατάγνωσις, μέμψις, ὄνειδος
<ψοδίον>· σκολιόν
<ψοθάλλειν>· ψοφεῖν
<ψοθίον>· αἰθαλῶδες
<ψοθόν>· μέλαν. [θόρυβος]
<ψόθος>· ψώρα, ἀκαθαρσία
*<ψόθωρ>· αὐχμηρόν
<ψοθώα>· ψώρα
<ψοίθη[σι]ς>· ἀλαζών
<ψολοκομπίαι>· ἀλαζόνες, κομπασταί
<ψόλος>· καπνός, αἰθάλη, φλόξ, ἀσβόλη
<ψολῶσαι>· ψιλῶσαι. ῥινῆσαι
<ψόμμος>· ἀκαθαρσία. καπνός
<ψο(ύ)δια>· ψευδῆ ...... Λάκωνες δὲ τὸν στόμαχον
<ψοφεῖ>· κτυπεῖ, ῥήσσει
<ψοφοδεῶς>· ταραχώδως
<ψοφοδεής>· δειλός, κενοφόβος, ὃ καὶ τοὺς ψόφους καὶ τὰ ἐλάχιστα

φοβούμενος

<ψοφοδεῆ>· τὸν ὅμοιον αὐτῷ
<ψόφος>· ἦχος, κτύπος
<ψυγεῖα>· ἀγγεῖα, ἐν οἷς ὕδωρ ψύχεται. καὶ ὁ τόπος αὐτό
<ψυδνὴ χέρσος>· ἀραιά, ὀλίγη
<ψυδρά>· ψευδῆ
<ψυδρόν>· ψευδές
<ψυθιζομένων>· γογγυζόντων
<ψύθιον>· ὀλιγοχρόνιον
<ψύθιος>· ἀραιά, ὀλίγη, ψιθυρίς
<ψυθιστάς>· ψιθυριστάς
<ψυθός>· ψίθυρος. ψεῦδος
<ψυθῶνες>· διάβολοι
<ψυῖαι>· ἀλώπεκες, βασσαρίδες. καὶ αἱ κατὰ τὴν ὀσφῦν σάρκες
<ψυκτά>· ἡ μὴ πολλῷ ὕδατι πεφυρ(α)μένη μάζα
<ψυκτήρ>· ὃν ἡμεῖς ψυγέα[ν], καὶ εἶδος ποτηρίου
<ψυκτήρια[ι]>· οἱ ἀλσώδεις καὶ σύ[ν]σκιοι τόποι
<ψυκτήριον>· ποτήριον ὃ ἡμεῖς ψυκτῆρά φαμεν
<ψύλλα>· ψύλλαι θηλυκῶς. ἄλλοι δὲ <Φύλλοι>, ἔθνος Λιβύης. ἔστι δὲ

καὶ ὄνομα ζωϋφίου μικροῦ ἀῤῥενικῶς, ὥς φησιν Ἐπίχαρμος

<ψύλλακας>· τὰς ψύλλας
<ψύλλιον>· πόα, ἧς καὶ σπέρμα ὁμώνυμον
<Ψυλλικοί>· εἶδος κυνῶν ὀνομασθὲν οὕτως
<Ψυλλικὸς γόης>· ὁ τῶν Ψύλλων. οἱ δὲ <Ψύλλοι> ἔθνος Λιβύης
<ψύλλος>· τὸ παχὺ τὸ συνέχον τὸ τοῦ κάπρου αἰδοῖον
<ψύξας>· ἀμβλύνας τὴν ψυχήν, φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας
<ψύξασθαι>· ῥυήσασθαι. ξηρᾶναι
<ψύξασαι>· πνεύσασαι. ῥυήσασαι
<ψύξουσι>· ξηρανοῦσιν
<ψύξις>· πνόη
<Ψυρίη(ς)>· νῆσος μικρά
<Ψύριος>· ἀκάθαρτος, ἀπὸ Ψύρ(ων) τῆς νήσου
<Ψυρίς>· γῆ λυπρά, χέρσος
<ψύττα>· ἐπὶ τοῦ ταχέως ἀποδρ(α)μεῖν λέγεται
<ψύτταρον>· σκαφίον
<ψύτταν>· πρόχυμα
<ψύττει>· πτύει
<ψυττόν>· πτύελον
<ψυχαγωγεῖ>· παραμυθεῖται τὴν ψυχήν
<ψυχαγωγός>· ὁ ἀνδραποδιστής, καὶ ὁ ἀπατεών. ὁ κατάγων τὰς ψυχὰς

εἰς ᾅδου

<ψυχάζει>· ἀναψύχει
<ψυχάς>· πνεύματα
<ψύχειν>· ἀνέμῳ ξηραίνειν. καὶ πνεῖν
<ψυχέμπορος>· ὁ τοὺς ἀνθρώπους ἀγοράζων καὶ πωλῶν
<ψύχεος ἱμείρων>· καταψύξεως ἐπιθυμῶν
<ψυχή>· πνεῦμα. καὶ ζωΰφιον πτηνόν
<ψυχόλεθρος>· ἀπώλεια ψυχῶν
<ψυχοῤ(ῥ)αγεῖ>· ἀποθνήσκει
<ψυχορόφους>· τὰς τὴν ψυχὴν ἐκπινούσας
<ψυχουλκός>· πόα τις
<ψυχουλκούμενοι>· τὰς ψυχὰς ἑλκόμενοι
<ψυχρά>· τὴν ἣν ἡμεῖς λεπτὴν λέγομεν
<ψυχροκομψώματα>· ψυχροφαντάσματα
*<ψυχρὸν κακόν>· ψύξεως αἴτιον
<ψυχρολογία>· ψευδολογία
<ψυχρολόγος>· μηδὲν χρήσιμον λέγων
<ψυχρὸν δ' ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσι>· τὸν καταψύχοντα τὰ σώματα (διὰ)

τῆς ἀναιρέσεως

<ψυχρός>· ἀσθενής
<ψωδαρέον>· αὐχμηρόν
<ψώθιον>· τὸ ὑποκάτω τοῦ ἄρτου
<ψώθια>· τὰ τοῦ ἄρτου ἀποθραύσματα, καὶ τὰ ὑποκάτω
<ψώϊζος>· ἄφοδος ὑγρά, ἢ ὄνθος, δυσωδία, καὶ ἣν καλοῦσι μίνθα(ν)·

οἱ δὲ αὐχμὸν ἢ μόλυσμα

<ψώια>· σαπρὰ δυσωδία
*<ψώδη>· γλῶττα
<ψωκτόν>· τράπεζαν
<ψωλήκυσθος>· οὐδενὸς ἄξιος
<ψωλόν>· τὸν ἀπεσκολυμμένον
<ψώμηκες>· οἱ τοῦ σίτου τὰς ῥίζας ἀπεσθίοντες. καὶ ὁ ἔγκατρος ὁ <σῖ-

τός> φησι <ἐξεψώμισεν>, ἀπὸ τοῦ ζώου σχηματίσας

*<ψωμιεῖ>· θρέψει
<ψῶμιγξ>· σφήκωμα
<ψωμοί>· μέρη
<ψωραλέον>· τὸν ψωριῶντα
<ψωροπέταλοι>· ἰχθύες εὐτελεῖς
<ψῶρος>· παιδεραστής
<ψῶσαι>· θάλψαι
<ψώσματα>· παρὰ Ἀριστωνύμῳ πέπαικται ἡ λέξις τῇ Βοιωτῶν δια-

λέκτῳ

<ψώχειν>· ἀνακινεῖν. ἀνατρίβειν
*<ψώχοντες>· λεπτύνοντες. πλύνοντες. ἀναξαίνοντες
*<ψώχω>· λεπτύνω. πλύνω. ξαίνω
<ψωχὸς γῆ>· ψαμμώδης