(Ωραίον αγόρι...)
| ←(Σαν πελάγου φωσφόρισμα...) | (Ωραίον αγόρι...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Ω παιδιά μου...)→ |
Ωραίον αγόρι, σπλάχνο μου,
της δροσιάς ομορφιάς σου
τί στεφάνι ολοταίριαστο
τα ολόμακρα μαλλιά σου!
Μεγάλωσες· και τα ’βλεπαν
σαν περιττό παιγνίδι,
και θέρισε τα ολόμακρα
μαλλιά σου το ψαλίδι.
Έτσι κι έξω και μέσα μας
του ωραίου την αρμονία
την τρώει ο Χρόνος άπονα
κι ο Κόσμος· δυο θηρία.