(Το κυπαρίσσι ολόψηλον...)
| ←(Στου σοφού το παράθυρο...) | (Το κυπαρίσσι ολόψηλον...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Ω Κυβέλη και ω Δήμητρα...)→ |
Το κυπαρίσσι ολόψηλον
άπλερον ίσκιο κάνει,
και λείπει κάποιο χάρισμα
κι απ’ το μεστό πλατάνι.
Μέσα στον πλούσιον ίσκιο σου
πάρε με, λεύκα, εμένα,
σαν κάστρο μεγαλόπρεπη,
λυγερή σαν παρθένα.
Δυνατή μαζί κι όμορφη
σαλεύεις τ’ άσπρα φύλλα·
σε μια ζωή ολογάληνη
ψυχής ανατριχίλα.