(Πρωί· μέσα στ’ ακύμαντα...)
| ←(Το Ουράνιο Τόξον έσχισε...) | (Πρωί· μέσα στ’ ακύμαντα...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Στου σοφού το παράθυρο...)→ |
Πρωί· μέσα στ’ ακύμαντα
νερά προς τ’ ακρογιάλι
των σπιτών βαθιά, ολόλευκη
η ζωγραφιά προβάλλει.
Σαν από χέρι απότολμο
ξεχωριστού τεχνίτη
φανταστικό σαν άυλο
δείχνεται κάθε σπίτι.
Αλλ’ ο ήλιος υψώθηκεν,
ήρθε το μεσημέρι.
Κι η ζωγραφιά; Την έσβησε
το κύμα και τ’ αγέρι…