(Ξένε σοφέ...)
| ←(Με πελέκι αστραπόμορφον...) | (Ξένε σοφέ...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Είδα τη θάλασσα άγρια...)→ |
Ξένε σοφέ, πώς ήθελα
το φθαρτό μου τραγούδι
να σμίξω με του λόγου σου
το αθάνατο λουλούδι.
«—Μάθε πως τα συστήματα
των φιλοσόφων, κάθε
νου τρανού φεγγοβόλημα,
κάθ’ επιστήμη, μάθε
πως δεν αξίζουν τίποτε
τα πάντα απ’ άκρη σ’ άκρη,
όσο αξίζει ένα φίλημα,
όσο αξίζει ένα δάκρυ!»