(Μια νεράιδα μ’ εγέννησεν...)
| ←(Νερόν ήθελα να ’πινα...) | (Μια νεράιδα μ’ εγέννησεν...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Η γριά Ζωή ακουμπώντας με...)→ |
Μια νεράιδα μ’ εγέννησεν
από θνητό πατέρα,
ω μοίρα και ω παράδαρμα
στον κόσμον εδώ πέρα!
Οι ξωτικές οι ανάερες
στην όψη της σαρκός μου
με κοιτάζουν παράξενα
και φεύγουν απ’ εμπρός μου.
Στοιχειό με λένε οι άνθρωποι,
και μακραίνουν με τρόμο·
και ξένος πάντα βρίσκομαι
στης ερημιάς το δρόμο.