(Καβάλα πάει ο Χάροντας...)
| ←(Σπέρμα της Χάμκως...) | (Καβάλα πάει ο Χάροντας...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(—Ο Ακρίτας είμαι...)→ |
Καβάλα πάει ο Χάροντας
το Διγενή στον Άδη,
κι άλλους μαζί… Κλαίει, δέρνεται
τ’ ανθρώπινο κοπάδι.
Και τους κρατεί στου αλόγου του
δεμένους τα καπούλια,
της λεβεντιάς τον άνεμο,
της ομορφιάς την πούλια.
Και σα να μην τον πάτησε
του Χάρου το ποδάρι,
ο Ακρίτας μόνο ατάραχα
κοιτάει τον καβαλάρη!