(Η μαύρη Λάμια που έκλεισε...)
| ←(Στέκει το Βασιλόπουλο...) | (Η μαύρη Λάμια που έκλεισε...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Γυρνά κι ορμά ο Μενέλαος...)→ |
Η μαύρη Λάμια που έκλεισε
στην καρδιά της τον Άδη,
να κατέβω με πρόσταξε
μες στο ξερό πηγάδι,
νά βρω το δαχτυλίδι της
που μέσα εκεί έχει πέσει
μ’ ένα διαμάντι λιόκαλο
καρφωμένο στη μέση.
Ψάχνω, δε βρίσκω τίποτε…
Ω νύχτα, ω τέρας πλάνο!
Στα πόδια μου μιαν άβυσσο,
και μια Λάμια αποπάνω.