(Γυρνά κι ορμά ο Μενέλαος...)
| ←(Η μαύρη Λάμια που έκλεισε...) | (Γυρνά κι ορμά ο Μενέλαος...) Συγγραφέας: Τα μάτια της ψυχής μου |
(Από ξένα βασίλεια...)→ |
Γυρνά κι ορμά ο Μενέλαος
με το σπαθί στο χέρι
το θάνατο στην άπιστην
Ελένη να προσφέρει.
Αλλ’ εκείνη ολογάληνη
με τ’ ανθισμένο χέρι
το αντίχολο κι αντίλυπο
βοτάνι τού προσφέρει.
Και το πίνει ο Μενέλαος,
και του πέφτει απ’ το χέρι
το σπαθί, κι ένα φίλημα
στην Ελένη προσφέρει.