Τιγρανόκερτα

Τιγρανόκερτα Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Καβάφης

Από τα ατελή ποιήματα του Καβάφη. Γραμμένο το 1929.

Οφείλω χάριτας, τ’ ομολογώ

στην πατριώτισσά μου και την συγγενή

(του πιθανού πατρός μου είναι αδελφή)

την γραίαν μεσίτριαν Κερκώ, που με είπε νάλθω εδώ

στην νεοτάτην πόλιν Τιγρανόκερτα

την πλουσιοτάτην, την ευδαίμονα.

Το θέατρον είναι μέσον για να γνωρισθώ‧

πολύ καλά για ηθοποιός περνώ. Δεν είναι

εδώ Αλεξάνδρεια, δεν είναι Αθήναι.

Έπαιξα όπως, όπως τον Σοφόκλειον Αίμωνα

κ’ επίσης όπως, όπως του Ευριπίδη τον Ιππόλυτον.

Κ’ οι θεαταί είπανε που στην πόλη των

δεν είδαν συμπαθητικότερον ηθοποιόν – ή νέον.

Ένας πολίτης πλούσιος, και θαυμάσιος πολυδάπανος,

με παρατήρησεν ιδιαιτέρως.

Αυτά θα τα φροντίσει η έμπειρη Κερκώ

(παίρνοντας κιόλας τα μισά για μεσιτεία της η αχρεία).

Α μέρος έκτακτον τα Τιγρανόκερτα! –

όσο διαρκέσουν δηλαδή‧ γιατί ασφαλώς

θα τα χαλάσουν επί τέλους οι Ρωμαίοι.

Όνειρα βλέπει ο βασιλεύς Τιγράνης.

Μα εμένα τι με κόφτει. Το πολύ

θα μείνω ένα δυό μήνες – κ’ έπειτα φευγιό.

Και τότε αδιαφορώ τελείως αν καταστρέψουν οι Ρωμαίοι

τα Τιγρανόκερτα και την Κερκώ.