Σελίδα:Vind. theol. gr. 244.djvu/260

διάβολον πάλιν παντέριμε ⁖ δόξα δός τον ψωμὶν καὶ κρασὶν· καὶ χυρινομαγερέαν·
καὶ νῦν καὶ τζαπὴν· καὶ ζυγόλουρον εἰς τὸν σφόνδυλόν του ⁖ ἦχος βʹ ⁖
σήμερον. ὁ σπανὸς πρὸ πομπὴν πορεύεται· τῆς ὡραίας πατζάδος γενειά
δος του· σήμερον οἱ βοθράκοι ἀγάλλονται. καὶ οἱ ἀχελῶνες τραγουδοῦσιν·
τὸ παράνομον ὁρῶσαι μυστήριον· ἡ θάλλασα εἶδεν καὶ ἔφυγεν· ἡ σελήνη    5
τὸ φέγγος ἀπέκρυψεν· ὁ σπανὸς ὁ πονηρὸς. ὁ σπανὸς ὁ τριγένης· ἄγομαι
εἰς τὸ ἀνάθεμα ⁖ εἰς τὸν στίχον: ἦχος δʹ: ὡς γενναῖον ἐν μάρτυσιν
ὡς ἐπίγα στὸ σπίτιν του· καὶ ἐστάθην καὶ ἤβλεπα· διανα ἰδῶ τὰ γένια του
τὰ πανάσχημα· καὶ τὴν ὡραίαν πατζάδον του· ἐξέστην καὶ ἔφυγον· θε
ωρῶντα τὸν σπανόν· τὸν κακὸν ἀγριότραγον· ὢ τὸν οὔριον· τραγογέ    10
νην τριγένην· λυτρωθήναι τῆς κακής του θεωρίας· καὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ
μίασμα ⁖ ἐμπαστία εἰς τὴν λάβραν του· καὶ οἱ λύκοι εἰς τὴν κορφήν του ⁖
καὶ τὸ εἶδος σου πήλινον· καὶ τὸ κάλλος πανάτζαλον· ἀληθῶς ἡβρίζω σε
ἀγριότραγε· ὅτι τὸ γένιν ἐμόλυνας· τὴν τρίχαν ἐξήβρισες· καὶ ἐ
γίνουν ἡβριστῆς· καὶ ηὐρίζω σε οὔριε· ὦ κακότριχε· μισερὲ καὶ    15
τργένη· ὦδιὰ σένα· πουγουνάτε μουστακάτε· σύρε ἀπεδῶ εἰς τὰ
νάθεμα ⁖ καὶ ἐγζεστὸν καὶ ζεματισμένον τὸ ποδοκέφαλόν του ⁖
ὁ σπανὸς ὁ παράσιμος· ὁ τριγένης ὁ τρίκολος· συνελθόντες σήμερον καθυβρί
σωμεν· ὅτι τὸ γένιν ἐμόλυνας· ἡ τρίχα ἐζάροσεν· καὶ ἐγίνουσου πομπὶ·
μάλον δὲ καὶ παράσιμος· ὤγι ἀλίμονον· τὴν πουγούνα σου τὴν βλέπω·    20
στὰ παρέκη· μισεδώσω δέκα κλότζους· κακὲ σπανὲ καὶ παράσημε ⁖
δόξα· δός τον ψωμὶν καὶ κερία. καὶ θυμίανα· καὶ νῦν καὶ βελῶνιν στὸ μάτιν του ⁖
⁘ ἦχος πλάγιος βʹ ⁖    22b
σήμερον ὁ κακὸς σπανός ὁ πονηρὸς τὴν γνώμην· ἧ́λθεν εἰς τὰ
βάθη τοῦ ἅιδου· καὶ ἐβόησε πικρὸς λέγων· ὦγιεμὲ τὸν ταπινὸν καὶ σπανούριον·
τὸν ἐκ κοιλίας μρς´ ἀστοχηθέντα· καὶ ἐγεννήθην παράσιμος· κλαίς γὰρ καὶ ὀ    25
δύρομαι τὴν πομπὴν τοῦ προσώπου μου· μεγάλη ἡ ἐντροπῆ τῆς πατζά
δος του· καὶ ἐλέησέ τον ⁖ ἀπολυτίκην: ἦχος βʹ ⁖
ὂ σπανὲ πονηρὲ καὶ καρδία σατανὰ καὶ λύκου γνώμη· τὰς τρίς σου τρίχας τὰ
πεινὲ τὰς ἔχεις στο πουγούνη σου· ἀπὸ κακὴν ροπὴν τοῦ κόλου σου·
σπανὲ πονηρέ ἀναχεσομούσουδε καὶ φακλανάτε ⁖ ὁ κανών: ᾠδὴ αʹ ἦχος δʹ    30
⁘ ἀνοίξω τὸ στόμα μου ⁖    30b
ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ βάλω τρία δαμάσκη
να· καὶ σκούμπρον καὶ κέφαλον· καὶ παλαμίδαν ὀπτὶν· καὶ ὀφθήσομε καλὰ
τρανὰ σαφρίδια· καὶ ἀπὸ τὴν ἔγγραυλιν τὴν ἀθερίναν ζουμὴν ⁖
ἵππον καὶ καταβάτην ἔρρυψέν τον εἰς τὴν θάλλασσαν ⁖
ἀνοίξω τὸ στόμα σου· καὶ βάλω τρία κουράδια· καὶ τροῦνον καὶ βάτζινον καὶ ἀγελά    35
δας πορδὶν· καὶ θεάσομαι τὴν μουστάκαν σου τὴν χεσμένην· καὶ στάσου παρά
σιμε καὶ τραγογένη σπανέ ⁖ κς´ συντρίψει τὴν σπλίναν του· καὶ τὰ ἔντερα
⁘ αὐτοῦ ἐξέβουν ⁖    37b
ἀλίμονον ἄτυχε· δερπανομοίτι καὶ ὀξυντόκολε·
μουστάκιν ἐπέμεινεν μόνον τὸ γενι σου· ὂ τὸ τι ἔπαθες μαγιομένε σπανὲ· καὶ
φεύγε παράσιμε καὶ ἡ πομπὶ τῶν ἀνδρῶν ⁖ πόντο ἐκάλυψεν αὐτόν κατέ    40