[...]
ἀκολουθία τοῦ ἀνοσίου τραγογένη σπανοῦ· τοῦ οὐρίου
καὶ ἐξουρίου: μηνὶ τῷ αὐτῷ πέρυσι ἐνέτι ἐφέτο: στιχηρά
ἧχος πλάγιος δʹ: ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος:
ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος· ἀναπαντήσῃς σπανὸν: τὸ μουστάκην του
πτύσε το· εὔγαλε τὸ γένιν του· καὶ κλότζον τὸν εὐεργέτησε· ἀπάνου κά 25
του τὸν λακτοπάτησε· τὸν οὔριον καὶ ἐξούριον· ὢ ξυλογούργουρε·
καὶ ἀγριομούστακε γρέας πετζὶν· ἄγομαι στανάθεμα πάλιν πατέρημε:
ἀπὸ φυλακῆς προβείας· οἱ ἀσπρογίται να εὐγάλουν τα μάτια του:
ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος, ἀναπαντήσῃς σπανὸν· καὶ ἰδρώνη τὸ γένιν του
ἔτζη το χαιρέτησε· βαθρακοῦ ἀποσκέλομαν· καὶ γρέας αἴγας ἀνακακά 30
ρωμα· κακὲ σπανὲ· καὶ παράσημε· ὦ πιθαρόστομε· καὶ μερμηγγοσφόν
δυλε κακὲ σπανὲ· σύρε κακομούσουρε· καὶ ὁ θεὸς πατάξῃ σε:
ἀλανὲ ἀλὰ ὄχη· ἀλά ὅλα σου κάτω καὶ ἡ κοιλίας σου σπασμένη καὶ ὁ κόλος σου ἔξω:
ὢ τῆς ἀθεότητός σου μορφὴς τῆς κακῆς τῆς ἄσχημος· οὔριε καὶ ἐξούριε· δερπα
νομήτη καὶ ὀξυντόκολε· πιθάριν ὁμιάζει τὸ στόμα σου· καὶ βλέμαν ἔχεις τοῦ δαί 35
μονος· ὢ κακομούσουρε· καὶ ἀγριοθώρεται κακὴ πομπὴ· ἄγομαι εἰς τὸν
