Σελίδα:Patrologia Graeca vol 2.pdf/99

τὸν πρῶτον καταποθέντα Πλούτωνα, ἐπ' αὐτῷ δὲ τι Ποσειδῶνα, καὶ τρίτον τὸν Δία. Οὐδέ γε, ὥς φασιν, μητρὸς προνοίᾳ διασωθεὶς ὁ Ζεὺς, καὶ εἰς οὐρανὸν ἀναβὰς, τὸν πατέρα τῆς βασιλείας καθεῖλεν Οὐ πατρὸς τὸ ἀδελφοὺς ἐκόλασεν. Οὐκ εἰς πόθον γ ναικῶν θνητῶν κατῆλθεν. Οὐκ ἀδελφαῖς ἢ θυγατράσιν, οὐκ ἀδελφῶν γυναιξὶν, οὐ παισὶν αἰσχρῶς συνεγένετο. Οὐδὲ Μήτιν γεννήσας κατέπιεν, ἵνα ἀπ' τὸ ἐγκεφάλου μὲν τὴν ᾿Αθηνῶν ἀναφύσῃ ἐκ τῆς Μήτιδος, ἐκ δὲ τοῦ μηροῦ τὸν Διόνυσον τέκη, ὃν ὑπὸ Τιτάνων ἐσπαρά χθαι λέγουσιν. Οὐ δεῖπνον ἐπὶ τῷ ἐτιδος καὶ Πηλέως γάμῳ συντελεῖ. Οὐ τὴν Ἔριν τῶν γάμων ἀπεώσατο. Οὐκ αὐτὴ η ἡ Ἔρις, ἀτιμασθεῖσα, μάχην καὶ στάσιν τοῖς 78 ἐστιωμένοις ἐπενόησεν. Οὐ μῆλον χρύσεον ἐκ τῶν Ἑσπερίδων κήπων λαβοῦσα ἐπέγραψεν, δῶρον τῇ καλῇ. Ἔπειτα μυθολογοῦσιν ὡς Ἥρα τε καὶ ᾿Αθηνᾶ καὶ ᾿Αφροδίτη εὑρίσκουσι τὸ μῆλον, καὶ φι λονεικοῦσαι ἔρχονται πρὸς τὸ τὸν Δία· αἷς αὐτὸς μὲν οὐκ ἔκρινεν, δι᾽ Ἑρμοῦ δὲ πρὸς τὸν ποιμένα Πάριν κριθησομένας περὶ κάλλους ἐξέπεμψεν. Ἀλλ' οὔτε ἐκρίθησαν θεα!, οὔτε ὁ Πάρις τῇ ᾿Αφροδίτῃ τὸ μῆλον ἀπέδωκεν. Οὐκ ᾿Αφροδίτη, τιμηθεῖσα, τῷ τῆς Ἐλένης αὐτὸν ἀντετίμησε γάμῳ, Οὐ γὰρ ἂν τῇ τῆς θεάς τιμή 80 πρόφασις ἐγίνετο παμφύλου πολέμου, καὶ ταῦτα ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ τὴν τιμὴν ἀπειληφότος καὶ ἀγχιστεύοντος τῷ τῆς Αφροδίτης γένει. Αλλ' ὡς ἔφην, ὦ τέκνον, ἔχει τινὰ 157 λόγον τὰ τοιαῦτα οἰκεῖον καὶ φιλόσοφον, ἀλληγορία φρασθῆναι δυνάμει νον· ὥστε σε ἀκούσαντα θαυμάσαι. Κἀγὼ ἔφην Δέομαι μή με ἀναβαλλόμενος βασανίσης. Καὶ ὃς ἔφη· Μηδὲν φοβηθῇς, οὐ γὰρ ὑπερθήσομαι, ἀλλ᾽ ἄρξομαι ἤδη λέγειν. ΙΙΙ. Ἦν ποτε ὅτε οὐδὲν πλὴν χάος καὶ στοιχείων ἀτάκτων οι ἔτι συμπεφορημένων μίξις ἀδιάκριτος, τοῦτο καὶ τῆς φύσεως ὁμολογούσης, καὶ τῶν μεγάλων ἀνδρῶν οὕτως ἔχειν νενοηκότων. Καὶ μάρτυρα τῶν μεγάλων ἐν σοφίᾳ τὸν μέγιστον Ὅμηρον αὐτόν σου παρέξομαι, εἰπόντα περὶ τῆς ἀνέκαθεν συγχύσεως· Αλλ' ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε 82. ὡς ἐκεῖθεν ἁπάντων τὴν γένεσιν ἐσχηκότων, καὶ μετ' 83 ἀνάλυσιν τῆς ὑγρᾶς καὶ γηίνης οὐσίας εἰς τὴν πρώτην πάλιν ἀποκαθισταμένων φύσιν, ὅ ἐστι χάος, Ἡσίοδος δὲ ἐν τῇ Θεογονία λέγει Ητοι μὲν πρώτιστα χάος ἐγένετο 86 Τὸ δὲ ἐγένετο (98) δηλονότι 85 γεγενῆσθαι ὡς γενητὰ τι δέ πατέρος Ο. τὸ ἐπ Ο. οὐχ αὐτή C, οὐχ αὐτή (οὐχ αὕτη Ο. 18 την τῇ τῆς θεάς τιμήν, ap. C, ἡ τ. θ. τι το ἐπί Ο. ἀτάκτως. D. 82 γένησθε μετά 0. 8. δῆλον ὅτι Τὸ δὲ ἐγένετο. Περὶ ἀφθαρ- σίας κόσμου, p. 491. Πατέρα δὲ τοῦ Πλατωνικού δόγματος ἔνιοι νομίζουσι τὸν Ἡσίοδον, γενητὸν καὶ ἄφθαρτον οἰόμενοι τὸν κόσμον ἐπ' ἐκείνου λέγεσθαι· γενητὸν μὲν, ὅτι φησίν· που μὲν πρώτιστα χάος γένετ', αὐτὰρ ἔπειτα Γαῖ᾽ εὐρύττερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰε!. Αφθαρτον δὲ, ὅτι διάλυσιν καὶ φθορὰν οὐ μεμήνυκεν αὐτοῦ.

HOMILIA VI. CLEMENTINA. (98) 85 num, tertium Jovem. Neque, ut aiunt, matris con- silio servatus Jupiter, ac in calum ascendens, pa- trem regno depulit. Nec patris fratres supplicio affecit. Non in amorem devenit mortalium femina- rum. Non cum sororibus vel filiabus, non cum fra- trum uxoribus, non cum pueris turpiter concubuit. Neque filiam suam Metim deglutivit, ut a cerebro quidem Minervam produceret ex Metide, ex femore vero gigneret Bacchum, quem a Titanibus ferunt discerptum fuisse. Non coenam in Thetidis et Pelei nuptiis celebravit. Non discordiam expulite nuptiis. Non discordia probro affecta pugnam et seditionem epulantibus commenta est. Non accepto ex hortis Hesperidum malo aureo inscripsit Donum pulchræ. Postea fabulantur, quod Juno, Minerva et Venus malum invenerint et contendentes venerint ad Jo- vem, quas ipse quidem non judicaverit, per Mer- curium vero miserit ad pastorem Paridem, de pul- chritudine judicandas. Sec nec dea judicatæ fue- runt, neque Paris Veneri pomum tradidit. Non Venus, honorem consecuta, Paridem Helene con- jugio vicissim honoravit. Neque enim deæ honor causa fuisset belli inter tot gentes, idque in per- niciem ejus qui honore affectus fuerat, quique ad genus Veneris jure propinquitatis pertinebat. Ve- rum sicut dixi, o fili, hac rationem quamdam ha- bent propriam et philosophicam, quæ per allego- riam potest explicari, adeo ut tu, cum audieris, admireris. Et ego dixi, oro ne me mora torqueas. Ille respondit, nihil timeas. Non enim differam, sed jam incipiam loqui. III. Exstitit aliquando tempus, cum nihil erat, præter chaos et elementorum confusorum, adhuc aggestorum, misturam promiscuam. Id enim fate- tur natura, atque ita habere, asserunt viri magni. Et inter sapientia prestantes præstantissimum, Homerum, tibi afferam, dicentem de prima confu- sione Vos equidem cuncti tellus fiatis et unda tanquam hinc omnia ortum habeant, atque post substantiæ humide ac terrenæ dissolutionem in primam iterum restituantur naturam, hoc est in chaos. Hesiodus vero in Theogonia dicit Primo nempe Chaos factum fuit Per illud, factum fuit, clarum est quod significet, ea VARIE LECTIONES. transcripsi ex 0. * C, (sic) Cl, . 18 80 Ita scripsi e. O, qui quidem pr. man. in textu exh. ap. C, 81 Leg. . D. 82 Ita 0. c. 5., G. Cfr. Iliad. vu, 99. 0. 8. V. Hes. Theog. 116. VARIORUM NOTÆ. . Eodem modo Hesiodus intel ligitur apud Philonem Judæum libro p. 491. Verba Philonis digna sunt quæ hic legantur . Cor.' '