@195 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 196
|
ΧΧΧ. Ταῦτα οἱ ἕτεροι προακούσαντες ἐμοῦ καὶ
μαθεῖν τὰ ἐξῆς ποθοῦντες, 154 συνῆλθόν μοι, ὡς ἐπισ σκεψόμενοι Αππίωνα. Καὶ δὴ λελουμένον αὐτὸν ἤδη κατελαμβάνομεν ἐφ' ἑτοίμῳ τραπέζη. Διόπερ το ὀλίγα ήκριβολογησάμεθα εἰς τὸν περὶ θεῶν λόγον. Ὁ δὲ, οἶμαι, συνεὶς ἡμῶν τὴν προαίρεσιν, εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἔχειν 60 τι εἰπεῖν ὑπέσχετο περὶ θεῶν, καὶ τὸν αὐτὸν προεδήλωσεν ἡμῖν τόπον, ὡς ἐκεῖ διαλεξόμενος. Ἡ- μεῖς δὲ σὺν τῇ ὑποσχέσει, χάριν ὁμολογήσαντες αὐτῷ, οἴκαδε ἕκαστος ἀπεχωρήσαμεν. ΟΜΙΛΙΑ Γ΄. 1. Τρίτῃ δὲ ἡμέρᾳ εἰς τὸ προωρισμένον τῆς Τύρου χωρίον σὺν τοῖς οἰκειοτάτοις ἐλθὼν ἔγωγε 61, ευρίσκω τὸν ᾿Αππίωνα, ᾿Ανουβιωνός τε καὶ ᾿Αθηνοδώρου και θεζόμενον μέσον, καὶ μετὰ πολλῶν ἄλλων τῶν ἐκ παιδείας ἀνδρῶν ἡμᾶς ἀναμενόντων. Καὶ ὅμως οὐδὲν σε καταπλαγείς, προσαγορεύσας ἀντικαθέζομαι τῷ ᾿Απο πίωνι, ὃς μετ' οὐ πολὺ λέγειν ἤρξατο Βούλομαι πρῶτος ἀρξάμενος ἐντεῦθεν ἤδη ταχέως ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ ζητούμενον. Πρὸ τοῦ σέ, τέκνον Κλήμης, ἡμῖν παρ- εἶναι, Ανουσίων οὗτος 63 καὶ ᾿Αθηνόδωρος, οἱ χθὲς ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐπακούσαντές σου διαλεγομένου, ἀφηγήσαντό μοι θὰ πῶς ἐν τῇ Ῥώμη, συνερχόμενος 65 σοι ὡς ἐρῶντι, πολλὰ τῶν θεῶν κατεψευσάμην, εἰπὼν αὐτοὺς παιδεραστάς, ἀσελγείς, μιγνυμένους μητρά σιν, ἀδελφαῖς, θυγατράσιν, και μυρίαις μοιχείαις ἐνεχομένους 00. 155 Αλλ' ἐχρῆν σε, ὦ τέκνον, εἰδέναι, ὅτι μὴ τοιαῦτα περὶ θεῶν φρονῶν σ' ἔγραφον, ἀλλὰ στοργῇ τῇ πρὸς σὲ τὰ ἀληθῆ λέγειν ἀπεκρυπτόμην, ἀπερ, εἰ νῦν ἐθέλεις, παρ᾿ ἐμοῦ ἄκουσον. Η. Τῶν πάλαι ἀνδρῶν οἱ σοφώτατοι, πᾶσαν ἀλή θειαν αὐτοὶ καμάτῳ 68 μεμαθηκότες, τοὺς ἀναξίους καὶ μὴ ὀρεγομένους θείων μαθημάτων ἀπεκρύψαντο τὴν ἐπιστήμην λαβεῖν. Οὔτε γὰρ ἀπ᾿ οὐρανοῦ καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Γῆς γεγόνασι παῖδες δώδεκα, ὡς ὁ μύθος καταριθμεῖ· ἄρρενες μὲν, Ωκεανός, Κοῖος, Κριος 69, Υπερίων, Ιαπετός, Κρόνος· θήλεια: 10 δὲ, Θεά, Θέμις, Μνημοσύνη, Δημήτηρ, Τηθύς, Ρέα. Οὔτε τῇ ἐξ ἀδάμαντος ἅρπῃ τὰ αἰδοῖα Κρόνος Οὐρα νοῦ τοῦ πατρὸς ἐκτιμῶν, ὡς φατε, εἰς βυθὸν ἀπέρ ριψεν· ἀλλ' οὐδ᾽ ἐκ τῆς ἀποτομῆς τοῦ Οὐρανοῦ στα γόνων ουέντος αἵματος ἡ ᾿Αφροδίτη ἐγένετο. Οὐδ᾽ αὖ Κρόνος τῇ Ῥέα μιγεὶς καὶ γεννήσας Πλούτωνα πρώτ τον κατέπιεν, διά τινα Προμηθέως θεσμόν δεδιώς, μήποτε γεννηθὲν ἐξ αὐτοῦ βρέφος, γενναιότερον αὐτ τοῦ γενόμενον, ἀφέληται αὐτὸν τῆς βασιλείας 71. Οὐ τὸν Ποσειδῶνα δεύτερον γεννήσας ὁμοίως κατέπιεν οὐ μετὰ τούτους τὸν Δία γεννηθέντα ἡ μήτηρ κατα κρύψασα ἡ Ῥέα ἀπαιτήσαντι τῷ Κρόνῳ καταπιεῖν λίθον τὰ ἀντέδωκεν. Ὅς, οὐ καταποθείς, τοὺς προκατα ποθέντας θλίψας ἐξέωσεν 13, ὡς προελθεῖν πρῶτον μὲν |
XXX. Ista cum a me alii ante audivissent, et A
consequentia desiderarent discere, convenerunt me, ut Appionem invisuri. Et vero eum jam lotum invenimus, mensa paruta. Quare pauca examina- vimus, circa doctrinam de diis. Ille vero nostram, opinor, intelligens voluntatem, crastina die se ali- quid de diis dicturum promisit, eumdemque nobis indicavit locum, in quo esset locuturus. Nos autem cum promissione, gratiis illi actis, singuli domum reversi sumus. HOMILIA VI. 1. Tertio autem die ad præfinitum Tyri agrum. cum familiarissimis ego veniens Appionem nancis- cor, in medio Anubionis et Athenodori sedentem, unaque plures alios eruditos viros, qui nos oppe- Β riebantur. Attamen nihil veritus salutans consedi ex adverso Appionis, qui non multo post loqui capit : Volo, primum incipiens hinc, jam cito ve- nire ad questionem. Ante quam tu, fili Clemens, adesses nobis, Anubion hic et Athenodorus, qui heri una cum aliis audierunt te disserentem, nar- raverunt mihi, quo modo Romæ tibi ut amanti oc- currens mulla contra deos mentitus fuerim, illos prædicans padicones, lascivos, stupratores matrum, sororum, filiarum, innumerisque obnoxios adulte- riis. Sed te oportuit, fili, scire me talia non ex animo scripsisse, sed amore tui vera occultasse; quæ si nunc desideras, audi a me. II. Antiquorum hominum sapientissimi, omnem veritatem per laborem edocti, indignos divinarum- que disciplinarum non cupidos celarunt scientiæ traditionem. Neque enim ex Coelo illiusque matre Terra progeniti sunt duodecim liberi, quemadmo- dum fabula enumerat, mares quidem Oceanus, Ceus, Crius, Hyperion, Japetus, Saturnus; femine vero Theia, Themis, Mnemosyne, Ceres, Tethys, Rhea. Neque Saturnus adamantina falce exsecta patri Coelo virilia, ut ferlis, in mare projecit; sed neque ex Cali exsectione per fusi sanguinis guttas orta est Venus. Neque etiam Saturnus ex Rhea primo sibi genitum Plutonem absorbuit, propter Promethei oraculum veritus, ne ex eo concubitu natus infans fortior ipso existeret, privaretque ip- sum regno. Non secundo genitum Neptunum simi- D liter absorpsit. Non post hos natum Jovem mater Rhea occultavit, nec expetenti Saturno lapidem ad devorandum tradidit. Non is devoralus prius absor- plos trusit et coegit exiro primum quidem, qui primus absorptus fuerat, Plutonem, postea Neptu-' ' |
@VARIE LECTIONES.
και δι' όπερ α. 60 D proponit ήκειν. οι ἐγώ γε Ο. 63 οὐδέ Ο. 63 Ita O et G ex conject., οὕτως in textu, 64 ἀφηγήσαντό μοι S, mendose. 65 συνεργόμενος C, συνεργούμενος S. 60 ἀνεχομένους Ο. οι φρο w desideratur in O. 68 Pro Ci καμάτων D legendum censet διὰ καμάτων : conjectura jam superflua. 69 Ita S, auct. D. Cfr. Hes Theog. 134, 375, κριός C, Ο, το θήλαι O. Tum. id. θεα sine accentu, Θεία conj. C. Cfr. Hes. Theog. 135, 371. Apollod. 1, 2, 4. Dein τυθύς Ο. " Lege τὴν βασιλείαν S. 74 λίθον addidi c. O, quam vocem deesse jam monuit D. Cfr. Recogn. x, 19, de in exordio sequentis periodi addidi c. O, 13 1ta 5, ἔξωσεν C, ἐξῶσεν Ο. |
