@185 CLEMENTINA. -HOMILIA V. 186
|
Cyparissi, Amycle, Troili, Branchi Tymni, Pari
Potniensis, Orphei; Bacchus vero Laonidis, Ampeli, Hymnenai, Hermaphroditi, Achillis ; Esculapius au tem Hippolyti; Vulcanus Pelei: Pan Daphnidis ; at Mercurius Persei, Chrysae, Thersi, Odrysi ; Her- cules denique Abderi, Dryopis, Iocasti, Philoctetis, Hyla, Polyphemi, Hæmonis, Choni atque Eury- sthei. XVI. Omnium itaque illustriorum deorum tibi amores ex parte proposui, charissima, ut agnosce- res, apud solos homines stolidos oriri ca ex re zelo- typiam. Quare et mortales sunt,vitamque in tristi- tia transigunt: quia quæ a diis judicantur bona, ipsi zelo suo ducti mala esse censent. Igitur dein- ceps eris beata,si deos imiteris, non homines. Nam homines,intuiti te servare quam putant castitatem, propter affectum proprium laudant quidem, at non adjuvant : dii vero,cum te spectabunt sibi similem, simul laudabunt ac opem ferent. XVII. Cogita enim mihi, quam multas remune- rati fuerint amicas: ex quibus alias quidem retu- lerunt in numerum stellarum, aliarum vero et libe- ros et adjutores beneficiis affecerunt. Jam ergo Jupiter Callistonem stellam fecit,quæ vocatur Ursa minor, quamque Cynosuram appellant nonnulli. Neptunus in coelo collocavit Delphium, Amphitrites gratia : et Orionem ex Euryale, Minois filia, na- tum propter matrem Euryalen astris donavit, Bac- chus coronam Ariadnæ. Jupiter aquilam, qua in rapiendo Ganymede usus fuerat : ipsumque Gany- medem in Aquarii honore constituit : ac taurum honoravit ob Europam. Quin et Castorem, Pol- lucem ac Helenam, Ledæ gratificans, stellas fecit : et Perseum, propter Danaen : et Arcadem, propter Callistonem : virginem, quæ et Dice, ob Themim, Herculem, propter Alcmenam. Et ne adhuc magis producam sermonem; longum enim est singula referre, in quot alios, multarum amicarum ergo, benefici exstiterint dii, per humanos complexus; quos stulti ut mala opera prohibent, ignari vo- luptatem maximum esse inter homines commo- dum. XVIII. Quid vero? Nonne et sapientium cele- |
τνιέως (89), Ορφέως· Διόνυσος δὲ Λαόνιδος, Αμπέ- A
λου, Υμεναίου 8, Ερμαφροδίτου, Αχιλλέως 9· ὁ δὲ Ασκληπιὸς Ἱππολύτου· καὶ Ἡφαιστος Πηλέως· Πάν δὲ Δάφνιδος 10. ὁ δὲ Ἑρμῆς Περσέως, Χρύσου, Θέρσου, Οδρύσου· Ἡρακλῆς δὲ ᾿Αβδήρου (90), Δρύοπος, 10- κάστου, Φιλοκτήτου, Ὕλα, Πολυφήμου, Αίμονος, Χώ νου, Εὐρυσθέως 11. XVI. Πάντων οὖν σοι τῶν ἐπισημοτέρων θεῶν ἐκ μέρους τοὺς ἔρωτας παρεθέμην, φιλτάτη, ἵν᾿ 18 εἰδῆς, ὅτι μόνοις ἀνθρώποις τοῖς ἀνοήτοις περὶ τοῦτο γίνε- ται ζηλοτυπία. Διὸ καὶ θνητοί τυγχάνουσιν, καὶ λυ πηρῶς τὸν βίον διατελοῦσιν, ὅτι τὰ δύξαντα τοῖς θεοῖς καλὰ αὐτοὶ διὰ τὸν αὐτῶν ζῆλον κακὰ εἶναι ἀπεφή- ναντο. Μακαρία οὖν ἔσῃ τοῦ λοιποῦ, μιμουμένη θεοὺς καὶ οὐκ ἀνθρώπους. "Ανθρωποι γάρ, τὴν νομιζο μένην σωφροσύνην ἰδόντες 13 σε διαφυλάσσουσαν, διὰ τὸ ἴδιον πάθος ἐπαινοῦσι μὲν, οὐκ ὠφελοῦσι δέ· θεοὶ 14 δὲ, ἐξομοιουμένην σε ἑαυτοῖς ὁρῶντες, καὶ ἐπαινέ- σουσι καὶ ὠφελήσουσιν. XVII. Λόγισαι γάρ μοι, πόσας ημείψαντο ἐρωμέ νας· ὧν τὰς μὲν κατηστέρισαν, τινῶν δὲ καὶ τέκνα καὶ συνεργοὺς εὐηργέτησαν. Αὐτίκα γοῦν Ζεὺς κατη- στέρισεν Καλλιστώ, τὴν λεγομένην "Αρκτον μικράν, ἣν καὶ Κυνόσουραν 18 146 προσαγορεύουσί τινες (91) Ποσειδῶν δελφῖνα διὰ τὴν ᾿Αμφιτρίτην ἐνέταξε τῷ οὐ ρανῷ· καὶ Ὠρίωνα, τὸν Εὐρυάλης τῆς Μίνω, δι' Εὐρυά- λην τὴν μητέρα τῶν ἄστρων κατηξίωσεν· Διόνυσος τὸν Αριάδνης στέφανον. Ζεὺς τὸν ἀετὸν συνεργήσαντα ἐπὶ τῇ Γανυμήδους ἁρπαγῇ, καὶ αὐτὸν τὸν Γανυμή- δην ἐν Υδροχόου τιμῇ ἔταξεν· καὶ ταῦρον δι' Εὐρώ- πην ἐτίμησεν. Ἀλλὰ καὶ Κάστορα καὶ Πολυδεύκην C καὶ Ἑλένην Λήδα χαριζόμενος ἐποίησεν ἀστέρας καὶ Περσέα διὰ Δανάην· καὶ Ἀρκάδα 16 διὰ Καλλι στών παρθένον, τὴν καὶ Δίκην, διὰ Θέμιν· Ἡρακλέα διὰ ᾿Αλκμήνην. Καὶ οὐκέτι μηκύνω πλέον μακρὸν δὲ τὸ κατ᾽ εἶδος λέγειν, ὅσους διὰ πολλὰς ἐρωμένας εὐεργετήκασιν οἱ θεοὶ ταῖς πρὸς ἀνθρώπους κοινω- νίαις, ἃς οἱ ἀνόητοι ὡς κακὰς πράξεις απαγορεύου- σιν, οὐκ εἰδότες ὅτι ἡδονὴ ἐστιν ἡ μεγάλη ἐν ἀνθρώ ποις ἀπόλαυσις, XVIII. Τί δέ; καὶ τῶν σοφῶν οἱ περιβόητοι οὐχ' ' |
@VARIE LECTIONES.
8 Ita O. c. marg. Ci, cujus lextus μαινέου. • Αγχιλέως Ο. 10 Δάφνι Ο. 1 Ita S., Ευρυστέως Ο, Ευ- ρυθέως Ο. 12 ἵνα Ο. 18 ιδότες O. Idem διαφυλάττουσαν. 4 lta O, et ex conject. C, in cujus textu θεοῖς. 15 κυνὸς οὐράν Γ. 16 Ita O et G ex conject., Αρκα cod. Hom. Parisiensis. Dein τήν O, et ex conject. C, qui τῇ in textu, τε in marg. Cor. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
plura nihil necesse. Cor.
(90) Ἡρακλῆς δὲ 'Αοδήρου. Apollodorus lib. 1 De diis, Abderum appellat Ηρακλέους ερώμενον, Herculis amasium; Ηρακλέος φίλον Tzetzes Chiliade 2. In Stephano Byzantio ; "Αβδηρα, ἀπὸ Δοδήρου τοῦ υἱοῦ Ἡρίμου, Ἡρακλέους ἐρωμένου. Cor. (91) Καλλιστώ, τὴν λεγομένην άρκτον μικρόν ἣν καὶ κυνὸς οὐραν προσαγορεύουσίν τινες. Αpud alios Callisto nomine "Αρκτου μεγάλης, Ursa majo ris gaudet; ad distinctionem Ursæ minoris, seu Cynosuræ. Id. |
(89) Βράγχου Γυμναίο πάρου ποτνιέως. Ita
in ms. Unde confici queat, Βράγχου Τυμνίου, Πάτ ρου Ποτνιέως. Βranchi Tymnii, Pari Potniensis, aut Βράγχου Ατυμνίου, Πάρου Ποτνιέως; aut quid si- mile. Erant enim Branchidæ in agro Milesio, testi- bus Herodoto, Strabone, Pausania ; et Miletum ac Tymnum in Caria ponit Stephanus quare Bran- chus Tymnius forsan dictus fuerit, quem multi Thessalum faciunt. Atymnium autem amatum esse ab Apolline tradit Nonnus Dionysiacorum lib. xix et XXIX. Verum in his corruptis atque ignorabilibus' ' |
