@181 CLEMENTINA. - HOMILIA V. 182
|
tiam non intelligebant, clam mutabat formam, ut
nec illos contristaret, nec a se positis legibus vi- deretur derogare. Quæ ergo philosophiæ incumbis, præclaræ vitæ gratia imitari debes eos qui ex con- fesso optimi sunt ; quorum infiniti exstiterunt con- cubitus. XII. Et ne tempus frustra impendam in plures demonstrationes, ab ipso Jove, deorum ac homi- num parente, incipiam quorumdam indicare com- plexus cunctos enim memorare, ob multitudinem impossibile est. Audi ergo magni ipsius Jovis ob stolidorum hominum zelotypiam clancularios per transformationem coitus. In primis enim varia mistionis sive machiæ subdolum peccatum dum sa- pientibus solvere vult, quando uxorem ducturus fuit,et ut in primo concubitu juxta plures machos sentiens, ibi cum fuit, per creditum, ut dixi, pec- catum contraxit inculpatum matrimonium. Nam Junonem sororem suam in uxorem accepit, assi- milatus avi cuculo,ex qua natæ sunt Hebe et Ilithya. Metin namque absque ulla penitus mistione pepe- rit, sicut et Juno Vulcanum. XIII. Adhuc vero cum sorore miscetur, progenita ex Coelo et Mari, vel ex Saturni virilibus exsectis (unde Cupido et Cypris),quam et Dodonam vocant; miscetur etiam cum Antiope Nyctei filia, similis factus Satyro; ex qua orti Amphion et Zethus. Congreditur cum Alemena Amphitryonis uxore, specie Amphitryonis mariti sumpta : unde genitus Hercules. Et cum Egina filia Asopi consuescit, |
ἐπὶ τῇ χάριτι, ἐπίστατο ε, ἀγνοούμενος μετεμορ- A
φοῦτο τὴν ἰδέαν, ἵνα μήτε αὐτοὺς λυπῇ, μήτε τοῖς ὑπ᾽ αὐτοῦ τεθεῖσι νόμοις ἀντιπράττειν δοκῇ. Δεῖ οὖν, τῇ φιλοσοφία προσανέχουσαν, καλού βίου χάριν με μεῖσθαι τοὺς ὁμολογουμένους κρείττονας· ὧν αἱ μίξεις μυρίαι γεγόνασιν. ΧΙ. Καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ τὸν χρόνον παραναλίσκειν μάτην εἰς τὰς ἀποδείξεις τὰς πλείονας, ἀπ' αὐτοῦ τοῦ Διὸς, τοῦ πατρὸς θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων, ἄρξο μαι τὰς ἐνίων μηνύειν κοινωνίας· πασῶν γὰρ ὑπο- μνησθῆναι διὰ τὸ πλῆθος ἀδύνατον. Ακους τοίνυν αὐτοῦ τοῦ μεγάλου Διός, διὰ τὴν τῶν ἀνοήτων ανα ὁρῶν ζηλοτυπίαν, τὰς διὰ τῆς μεταμορφώσεως λαν θανούσας κοινωνίας. Εν πρώτοις γὰρ τῆς διαφόρου μίξεως τὴν ὑπονοουμένην 85 142 τῆς μοιχείας άμαρ- τίαν σοφοῖς λύσαι θέλων, ὁπότε ἔμελλε γαμεῖν καὶ ὡς ἐπὶ πρώτῃ εὐνῇ κατὰ τοὺς πολλοὺς μοιχοὺς εἰδώς, οὗ γινόμενος 80, διὰ τῆς δοκούσης, ὡς ἔφην, ἁμαρ τίας τὸν ἀναμάρτητον γάμον ἐπορίσατο. Αδελφὴν γὰρ αὐτοῦ Ἥραν οὖσαν γαμεῖ, ὁμοιωθεὶς 87 κόκκυ γος δὲ πτερῷ, ἐξ ἧς Ηδη τε καὶ Ἰλιθῆα (86) ἐγένετο. Τὴν Μῆτιν γὰρ χωρὶς τῆς πρός τινα μίξεως απο κυίσκει, ὡς καὶ Ἥρα τὸν Ηφαιστον. XIII. Ἔτι δὲ μίγνυται ἀδελφῇ τῇ ἐξ οὐρανοῦ καὶ θαλάσσης αὐτῷ γενομένῃ (87) ἀπὸ τῆς Κρόνου ἐκτου μῆς, Ἔρως καὶ Κύπρις, ἣν καὶ Δωδώνην (88) λέ- γουσιν· μίγνυται δὲ καὶ ᾿Αντιόπῃ τῇ Νυκτέως, Σα- τύρῳ παρεικασμένος, 148 ἐξ ἧς Αμφίων καὶ Ζῆ- θος γεγόνασιν. 'Αλκμήνη τε 89 τῇ ᾿Αμφιτρύωνος γυναικὶ συνέρχεται, ὁμοιωθεὶς τῷ ᾿Αμφιτρύων τῷ γεγαμηκότι, ἐξ ἧς Ἡρακλῆς ἐγένετο. Καὶ Αἰγίνῃ τῇ' ' |
@VARIE LECTIONES.
84 Ita O c. S., ἐπίστατο G. Cæterum totus locus corruptus est. D eum sic vult restitui : ἐπίσ στατο ἀχθομένοις, μετεμορφοῦτο κ. τ. λ., quod interpretatur : apud eos vero, quos hocce benefi cium moleste ferre novit, formam mutavit. Ci versio, quam ego retinui, constare cum græcis verbis nullo modo potest. Quæ sit loci sententia, apparetex seqq. S. Fort. leg. ἐπιστεῖτο. ED. PATROL. 3 Vbb. τῆς διαφόρου μίξεως τὴν ὑπονοουμένην largitum est exemplar Ott. * Retinui Ci textum et versionem, etsi ille corruptel mar nifestus, hæc perversa et ne Græcis quidem verbis consentanea sit. At ego nihil video medelæ ex conjectura. Haud enim acquiescere possum in ea emendatione, quam D proposuit, dum scribi jubet κατὰ τ. π. μοιχοῖς ἐοικώς, οὐ γινόμενος, quod vertit: Ut multi censent, mæchis similis, non revera tamen mæchus factus. Malim scribere μοιχούς τὸ εἶδος οὐ γινόμενος. S. 87 ομοιωθεῖσαν Ο. 58 Ita O c. marg. Ci, cujus textus κόκκυτος. Deinde Ιλιθέα C in textu. Ειλείθυια. Οἱ in marg. 83 τέ inserui c. Ο. Idem om. τῷ ante Αμφιτρύωνι. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
νου. Tum ἐκτομῆς (ἐξ ἧς Ερως καὶ Κύπρις) ἣν
scribi vult D. Recte. Idem verba ἐξ οὐρανοῦ mu- tanda esse putat in ἐξ Κρόνου. Licet enim, ait, ex demessis Coeli virilibus et in mare projectis orta fer- retur Venus,quemadmodum docet noster hom. vi, 2 (ἐκ τῆς ἀποτομῆς τοῦ Οὐρανοῦ — ἡ Ἀφροδίτη ἐγέ veto ea tamen Jovis non soror, sed amita cense- retur, nisi scriberetur ἐκ Κρόνου. Confirmat hanc scripturam auctor Recogn, x, 20 : Jupiter desecta Saturni genitalia in mare projecit. Mirari aliquis possit, Cypriam loco nostro venditari pro filia Aphro- dites : at idem legitur Recogn. 1. c. : ..... Aphrodi- ten, quam apud nos Venerem appellant, ex cujus concubitu,quæ erat utique soror, hunc ipsum Jovem ferunt genuisse Cyprin,ex qua aiunt et Cupidinem natum. S. (88) Nemo unquam Venerem aut Cyprin Dodo- nam vocavit, sed multi Dionæ filiam dixerunt. Ita- que legerim Διώνης 50. θυγατέρα Cl. Gr. Hom. IV 16. |
(86) Εξ ἧς Ηβη τε καὶ Ἰλιθῆα. Apollodorus
lib.: Bibliothecæ : Ζεὺς γαμεῖ Ἥραν, καὶ τεχνοί Ηβην, Ειλείθυιαν, "Αργην. ilithyæ autem nomen Græce variis modis pingi solet, per 1, E., E, H, in prima syllaba, ι, ε:, η, in secunda, ut, et, in tertia, et per accentum vel acutum in antepenultima, vel circumflexum in penultima,aut acutum : sed usita- tior meliorque scriptura est Ειλείθυια. Vide Etymo- logicum magnum.Addo, in Theopompi loco rectius apud Suidam voce Καταπλήξ legi Ειλείθυια quam apud Harpocrationem eadem voce, Ελήθεια Cor. (87) Ita O c. marg. Ci et D, γενομένης C in textu. Qui quidem adnotat : « Non repugnabo, si quis intelligere voluerit exsectionem,quam fecisse, non quam passus esse dicitur Saturnus. Utrumque enim tradunt fabulæ, Saturnum et genitalia patri Urano seu Coelo abscidisse,et genitalibus privatum fuisse per Jovem filium. » Schol. Apoll. Rhod. IV, 985 : Τιμαῖες δὲ ἐκ τοῦ δρεπάνου, ὦ ἐξέτεμεν του Οὐρανοῦ τὰ αἰδοῖα ὁ Κρόνος, ἢ ὁ Ζεὺς τὰ τοῦ Κρό' ' |
