@167 S. CLEMENTIS I HOM. PONT. OPERA DUBIA. 168
|
σεβής γε ὢν, οὐκ ἀσύμφορος ἂν εἴη τῷ βίῳ. Εκαστος
γὰρ προσδοκίᾳ τοῦ κριθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ παντεπό πτου Θεοῦ πρὸς τὸ σωφρονεῖν μᾶλλον τὴν ὁρμὴν λαμ- βάνει. Εἰ δὲ καὶ ἀληθὴς εἴη ὁ λόγος, ἀπήλλαξε μὲν τὸν σωφρόνως βεβιωκότα τῆς αἰωνίου κολάσεως, προσ- ευεργέτηκε 100 δὲ τοῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀϊδίοις τε καὶ ἀποῤῥήτοις γιγνομένοις ἀγαθοῖς. ΧV. Πλὴν ἐπάνειμι ἐπὶ τὴν πρωτίστην τῶν Ἑλλή νων δόξαν, τὴν πολλοὺς καὶ παντοπαθεῖς θεοὺς εἶναι μυθολογοῦσαν 1. Καὶ ἵνα μὴ εἰς τὰ σαφῆ 2 πολὺν ἀνα- λίσκω χρόνον, ἑκάστου τῶν λεγομένων θεῶν τὰς ἀσε βεῖς πράξεις εἰσηγούμενος, πάντας μὲν οὐκ ἂν εἴ ποιμι αὐτῶν τοὺς ἔρωτας, τοῦ Διός τε καὶ Ποσειδώ νος, Πλούτωνός τε καὶ ᾿Απόλλωνος, Διονύσου τε καὶ 128 Ἡρακλεους 3 καὶ τῶν καθ' ἕνα ἕκαστον, ὧν ὁ οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοεῖτε, ἐκ παιδείας Ἑλληνικῆς ὁρμώμε νοι, οὓς ἐπαιδεύθητε βίους, ἵνα ὡς ζηλωταὶ τῶν θεῶν τὰ ὅμοια πράττητε. XVI. Απ' αὐτοῦ δὲ τοῦ βασιλικωτάτου Διὸς ἄρξο- μαι, οὗ ὁ μὲν πατὴρ Κρόνος τὰ ἴδια τέκνα, ὡς λέγετε, καταπιών, τῇ Β ἐξ ἀδάμαντος ἄρπῃ τοῦ πατρὸς οὐρα νοῦ τὰ μόρια θερίσας, τῆς πρὸς γονεῖς εὐσεβείας καὶ τῆς πρὸς τέκνα 6 φιλίας τοῖς τὰ μυστικὰ τῶν θεῶν ζηλοῦσι τὸν ὑπογραμμὸν ἢ ἔδειξεν. Αὐτὸς δὲ ὁ Ζεὺς τὸν αὐτοῦ πατέρα δήσας καθείρξεν εἰς Τάρταρον, καὶ τοὺς ἄλλους κολάζει θεούς. Τοῖς δὲ ἀῤῥητουργεῖν θέ λουσι τὴν Μήτιν γεννήσας κατέπιεν· ἦν δὲ ἡ Μῆτις γονή βρέφος γὰρ καταπιεῖν ἀδύνατον. Ὑπὲρ δὲ ἀπολογίας παιδεραστών Γανυμήδην 8 αρπάζει· μοι χοῖς δὲ ὑπὲρ μοιχείας βοηθῶν αὐτὸς πολλάκις μοιχὸς εὑρίσκεται· ἀδελφοφθορεῖν ο δὲ προτρέπει ἀδελφοῖς συνελθών, Ἥρᾳ καὶ Δήμητρι καὶ τῇ οὐρανίᾳ Αφρο- δίτη, ἥν τινες Δωδώνην 10 λέγουσι τοῖς δὲ θυγατράσι μίγνυσθαι βουλομένοις Περσεφόνη συνεληλυθώς παρά δείγμα πονηρὸν ἐκ 129 τῶν μύθων γίνεται. "Αλλα τε 11 μυρία ἠσέβηκεν, ἵνα ὑπὸ τῶν δυσσεβῶν διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀκρασίαν θεός 18 εἶναι ὁ μῦθος δογμα τισθῇ. ιδιώταις ἔχοις περὶ τῶν τοιούτων ὁπολή ψεων ἀγανακτεῖν μετρίως εὔλογον. Τοῖς δὲ ἐκ παι δείας ὁρμωμένοις τί δεῖ καὶ λέγειν; ὧν τινες 18 γραμματικοὶ καὶ σοφισταὶ ἀξιοῦντες εἶναι τὰς τοιαύ- τας πράξεις θεῶν ἀξίας εἶναι βεβαιοῦσιν. Αὐτοὶ γὰρ, ἀκρατεῖς ὄντες, ταύτης τῆς μυθικῆς προφάσεως λα βόμενοι, ὡς δὲ μιμηταὶ τῶν κρειττόνων άσεμνα δια πραττόμενοι παῤῥησιάζονται. |
pia sit,vitæ non esset inutilis.Singula namque dum A
exspectant futurum erga se Dei cuncta intuentis ju- dicium, ad temperate vivendum majorem impetum capiunt.Quod si adeo vera sit doctrina,æterno sup- plicio liberat eum qui vitam moderatam traduxit, simulque pro beneficio largitur futura a Deo bona æterna et ineffabilia. XV.Sed ad primam revertor Græcorum ac genti- lium opinionem,quæ deos fabulatur multos,et om- nibus obnoxios perturbationibus. Ac ne in res cer- tas multum insumam temporis, dum uniuscujus- que eorum qui apud vos dii nominantur impios actus recensen, cunctos quidem non dicam illo- rum amores, Jovis, Neptuni, Plutonis, Apollinis. Bacchi, Herculis, ac singulorum, quos neque ipsi ignoratis,utpote in Græcorum litteris instituti,quas Β vitas edocti estis, ut tanquam deorum æmulatores similia peragatis. XVI. Sed ab ipso maximo rege Jove ordiar; illius quidem pater Saturnus, liberis suis, ut soletis re- ferre, devoratis, et adamantina falce demessis patri Coelo genitalibus, pietatis erga parentes et amoris in liberos iis qui deorum mysteria æmulantur osten- dit exemplum.Ipse vero Jupiter patrem suum vin- ctum in Tartaro conclusit, et alios deos punit. Pro iis autem, qui nefandam patrare volunt obscenita- tem, Metin cum genuisset absorpsit porro Metis erat semen: infantem enim absorberi impossibile. In defensionem vero eorum qui puerorum indul- gent amoribus,rapit Ganymedem; adulteris autem in adulterio opem ferens, ipse sæpe machus inve- nitur. Ad sorores etiam ducendas invitat, congre- diens cum sororibus, Junone, Cerere, Venere cœe- lesti,quam nonnulli Dodonam vocant; iis vero qui cum filiabus commisceri cupiunt, cum Proserpina congressus exemplum improbum ex fabulis efficitur. Alia quoque innumera impie gessit, ut ab impiis hominibus propter exsuperantem intemperantiam fabulosum dogma de illius divinitate persuasum fuerit. XVII. Homines quidem indoctos æquum videatur XVII. circa has opiniones haud multum indignari.lis au- tem, qui in litteris instituti fuerunt, quidnam die cere oportet? qui grammatici et sophiste esse ge- stientes has actiones diis dignas esse affirmant.Cum enim ipsi incontinentes sint,fabularum accepto præ- textu,quasi numinum imitatores, libere perpetrant – turpia.' ' |
@VARIE LECTIONES.
προσευηργέτηκε Ο. 1 Vbb. τὴν πολλοὺς καὶ – μυθολογοῦσαν des. in O. Adnotat S, G edidisse πανταπαθεῖς, quod quidem non nisi de Clerico recte intelligitur. 4 ἀσφαλῆ C. 3 Ila S, Ηρακλέως C, Ἡρακλέος 0, qui subinde scr. καθένα. Sede pronominum mutata, scribendum : οὓς (sc. ἔρωτας) οὐδὲ αὐτοὶ ἀγν., παιδ. ἐλλ. ὁρμ., ὧν ἐπαιδεύθητε βίους. D. * ἅμα τῇ cod. Reg. 804. Ο πρὸς τὰ τέκνα Ο. * τῶν ὑπογραμμών cod. Reg. 804. * Γανυμήδην Ο. κ ἀδελφοκτονεῖν α, ἀδελφογαμεῖν Εpit. e. 51, ἀδελφοκοι τεῖν conj. S ex analogia vocis α' ξενοκοιτείν. 10 Leg Διώνην. Hæc vox haud raro (ν Jacobii Lex. Myth. p. 260), illa nunquam Venerem significat. Eamdem conjecturam proposuisse video Volckenarum Diatr. in Eurip. p. 163 edit. Lips. Infra hom. v, 13 eodem iterum mendo legitur Κύπρις, ἢν καὶ Δωδώνην λέγουσιν, ubi vide quæ adnotavit Cl. Etiam Epitome c. 51, habet Δωδώνην S. 11 γέ C. 18 Fortasse θεῖος. 5. 18 Ita s, O c. cod. Reg. 804, ᾧ τινες C, qui conj. οἵ τινες. |
