@159 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 160
|
θυγατρὶ τῆς Χανανίτιδος 10 Ιούστης· ἥτις ἀσμενέστατα
ἡμᾶς ἀπεδέξατο, καὶ πολλῇ μὲν τῇ πρὸς μὲ τιμῇ ἀγω νιώσα, στοργῇ δὲ τῇ πρὸς ᾿Ακύλαν καὶ Νικήτην, διὰ χα- ρὰν ὡς συνήθης παρρησιαζομένη ἐφιλοφρονεῖτο, καὶ πρὸς τὴν τοῦ σώματος θεραπείαν ἡμᾶς δεκτικῶς και τήπειγεν. Συνιδών οὖν ὅτι βραχεῖαν ἡμῖν ὑπέρθεσιν ποιεῖσθαι ἐπέτρεπεν, ὀρθῶς μὲν, ἔφην, ποιεῖς, ἐπισπεύ δουσα τὰ τῆς ἀγάπης ἀποπληρῶσαι σε μέρη. Προτι μητέος δὲ ταύτης ὁ πρὸς τὸν Θεὸν ἡμῶν φόβος· δέδι μεν 52 γὰρ ὑπὲρ πολλῶν ψυχῶν τὸν ἀγῶνα ἔχοντες τῆς ἐκείνων σωτηρίας προτιμὴν τὴν ἡμετέραν ἀνάπαυσιν. ΙΙ. Πυνθανόμεθα καὶ γὰρ ὅτι Σίμων ὁ Μάγος, ἐπὶ τῆς ἐν Καισαρείᾳ πρὸς τὸν κύριον ἡμῶν Πέτρον ζη- τήσεως ἡττηθείς, παραχρῆμα ἀποδρὰς ἐνταῦθα πολλὰ κακὰ διαπράσσεται 54. Πᾶσι γὰρ τοῖς ὑπεναντίοις παρὰ τὴν ἀλήθειαν λοιδορῶν τὸν Πέτρον τὰς τῶν πολλῶν συναρπάζει ψυχάς. Μάγος τε 55 γὰρ αὐτὸς ὢν, μάγον ἐκεῖνον ἀποκαλεῖ, καὶ πλάνος αὐτὸς ὢν, πλάνον ἐκεῖνον ἀποκηρύσσει, καὶ ἐν ταῖς ζητήσεσιν ἐπὶ πάντων τὸ ἧττον ἀπενεγκάμενος καὶ φυγών αὐτὸς φάσκει νενικηκέναι 56, καὶ τοῦ Πέτρου μὴ δεῖν ἀκούειν πυκνότερον ἐντέλλεται, ὡς δῆθεν κηδόμενος, ἵνα μὴ ὑπὸ δεινοῦ καταγοητευθῶσι μάγου. ΙΙΙ. Ταῦτα οὖν μαθὼν ὁ κύριος ἡμῶν Πέτρος προ- απέστειλεν ἡμᾶς 121 ἐξεταστὰς τῶν λεχθέντων αὐτῷ ἐσομένους· ἵνα εἰ οὕτως ἔχοι, γραψάντων ἡμῶν αὐτὸς μάθοι 57, καὶ ἐπελθὼν ἐξελέγξῃ αὐτὸν ἐκεῖνον ἄντικρυς ἐφ' ὧν αὐτὸν διέβαλλεν. Ἐπεὶ οὖν ὑπὲρ πολλῶν ψυχῶν ὁ κίνδυνος ἡμῖν πρόκειται, τούτου ἕνεκεν, τῆς τοῦ σώματος ἡμῶν ἀναπαύσεως πρὸς βραχὺ ἀμελήσαντες, παρὰ σοῦ τῆς ἐνταῦθα διαιτωμένης βουλόμεθα ἀψευ- Ο δῶς μαθεῖν, εἰ ἅπερ ἠκούσαμεν ἀληθῆ τυγχάνει· καὶ λέγοις ἂν ἤδη ἡμῖν ἕκαστα. ΙV. Ἡ Βερνίκη δὲ ἀξιωθεῖσα 68. Ταῦτα μὲν οὕτως, ἔφη, ἔχει ὡς ἠκούσατε, τὰ δὲ ἄλλα τὰ κατ᾿ αὐτὸν τὸν Σίμωνα, ἅπερ ἴσως ἀγνοεῖτε, ἀκούσατε· φαντά σματά τε γὰρ καὶ ἰνδάλματα ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ φαί- νεσθαι ποιῶν δι' ἡμέρας πᾶσαν ἐκπλήττει τὴν πό λιν (81), καὶ προϊόντος αὐτοῦ ἀνδριάντες κινοῦνται, καὶ σκιαὶ πολλαὶ προηγοῦνται, ὥσπερ αὐτὸς 59 ψυχὰς τῶν τεθνηκότων εἶναι λέγει (82). Πολλοὺς δὲ γόητα αὐτὸν ἐλέγχειν πειρωμένους διαλλάξας πρὸς ἑαυτὸν, ἔπειθ᾽ ὕστερον 60 προφάσει εὐωχίας, βοῦν θύσας καὶ ἐστιάσας αὐτοὺς, διαφόροις νόσοις περιέβαλεν καὶ |
nanææ filiam,quæ lubentissime nos suscepit,atque Α
multo erga me honore et dilectione erga Aquilam et Nicetam concertans, ut familiaris gaudens ac confidens, magna nos humanitate prosecuta est, nosque ad corpus curandum comiter incitavit. In- tuitus ergo, quod hortaretur ut faceremus breves inducias, Recte, inquam, agis, dum charitatis im- plere munia festinas. At ipsi præferri debet timor erga Deum nostrum ;veremur enim,qui pro multis animabus contendimus, recreationem nostram an- teponere earum saluti. Il. Audimus enim quod Simon Magus, in dispu- tatione quam cum domino nostro Petro Cæsareæ habuit superatus, statimque aufugiens, hic multa perpetrat mala. Apud omnes enim sibi obvios Pe- trum falso calumnians, multorum abripit animas. Nam cum ipse sit magus, eum magum appellat: et cum sit impostor, impostorem eum proclamat ; cumque in disputatione per omnia victus cesserit ac fugerit, vicisse se profitetur ; frequenterque præcipit Petrum non esse audiendum, quasi vide- licet sollicitus, ne a pessimo illudantur mago. III. Hæc accipiens dominus noster Petrus præ- misit nos futuros verborum illius exploratores: ut si ita habeat, ipse scribentibus nobis edoceatur, et adveniens arguat eumdem cominus de calumniis erga se. Quando igitur pro multorum animabus periculum nobis adjacet, ideo, corporis nostri re- fectione ad breve tempus neglecta, a te quæ hic degis certo scire volumus, an vera sint quæ audi- vimus : jamque nobis singula edissere. IV. Berenice vero rogata : Hæc quidem, inquit, eo modo se habent, quo audivistis : cætera vero ejusdem Simonis, qum forte ignoratis, audite : phantasmata enim et spectra ac simulacra in medio foro quotidie ostendens totam obstupefacit civita- tem et procedente eo statuæ moventur, ac multæ umbræ præeunt, quas ipsas dicit esse animas de- functorum.Multos autem, qui eum præstigiatorem nitebantur ostendere, cum sibi conciliasset, tum postea, pretextu convivii, mactato bove ipsisque in escam dato, variis implicuit morbis, damoni-' ' |
@VARIE LECTIONES.
50 Κανανίτιδος G. δε ἀποπληροῦν G. 53 Ita s suffragante O, in cuj. marg. sec. man. notavit ἴσως δεῖ. Apud Ο δέδειμεν. 53 Ita O c. S. πυνθανώμεθα α. δε κακὰ τὰ πράσσεται Ο. Subinde C : Malim in om- nibus enim contrariis. 55 τε inserui c. Ο. Idem om. Vbb. ἀποκαλεῖ, καὶ πλάνος αὐτὸς ὢν πλάνον ἐκεῖνον. 16 γενικέναι Ο. 57 μάθη G. Tum ἐκείνων Ο. κι ἀξιωθεί Ο. Idem om. conject. Ci. ἔχει, in cuj. textu ἔχειν. το αὐτός S ex cod. Reg. 804 et Epit. c. 45, αὐτάς C, O. Deest vox apud Anastasium, Cedrenum et Nicephorum. 60 ἑαυτὸν εὐθύστερον G. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
Videndi, Anastasius, Cedrenus, Nicephorus : pri-
mus quæst. 20, p. 242; secundus Compendit histo- rici p. 173, tertius Hist. eccl. lib. 11, cap. 27. Ac forte in loco Cedreni rectius scribetur: καί ἑστιά- σας αὐτοὺς, διαφόροις καὶ δυσιάτοις νόσοις καὶ δαίμο σιν ὑπέβαλε, GOT. |
(81) Excerpunt hæc Anastasius Sinaita, Cedrenus
et Nicephorus.Quorum locos apposuit et discrepan- tiam orationis enotavit Schliemannus. Clem. p. 341 S. BLESSEL. (82) "Ασπερ αὐτὰς ψυχὰς τῶν τεθνηκότων εξ καὶ λέγει. Memoratus codex. αὐτός, ut in Epitome.' ' |
