@145 CLEMENTINA. - HOMILIA III. 146
|
scribas et doctores remittit, clarum est remittere
tanquam ad eos qui veræ legis vera cognoscebant(a) Quod etiam ipsa ait : Non veni solvere legem (b), et tamen conspicitur solvere, id significantis est,ea quæ sovit non pertinuisse ad legem. Sed et di- cendo: Cælum et terra transibunt, sed iota unum aut unus apex non præteribit a lege (c); manifesta- vit, vera legis non esse illa quæ ante colum et ter- ram transierunt. LII.Quando igitur coelo et terra adhuc stantibus transierunt sacrificia, regna, prophetiæ, quæ inter natos mulierum, et quæ his similia, quasi quæ non essent Dei mandata; inde ergo ait : Omnis planta- tio, quam non plantavit Pater cælestis, eradicabi- tur (d). Propter hoc ipse, verus propheta, dixit: Ego sum porta vils : qui per me introit, introit in vitam (e), quia non est alia doctrina, quæ possit salvum facere. Quocirca clamabat, dicens : Venite ad me, omnes qui laboratis (f), hoc est, qui quæri- tis veritatem, nec invenitis eam. Et iterum : Oves meæ vocem meam audiunt (g). Et alias : Quærile et invenietis (h); quod veritas clare non sit pos sita. LIII. Sed et de cœlis testis vox audita est, di- cens Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui: ipsum audite (i). Et adhuc magis de- monstrare volens ipsos prophetas errasse, a qui- bus se didicisse affirmabant, eos mortuos esse in de- siderio et non in cognitione veritatis pronuntiavit, his verbis Multi prophetæ et reges cupierunt videre qua vos videtis et audire quæ vos auditis : et amen dico vobis, neque viderunt neque audierunt (j). Dixit præterea : Ego sum de quo Moyses prophetavit, di- cens Prophetam suscitabit vobis Dominus Deus noster ex fratribus vestris, sicut me; ipsum in om- nibus audite. Qui autem non audierit prophetam illum morietur (k). LIV. Quare impossibile est, sine ipsius doctrina salutiferæ insistere veritati, quamvis in æternum quis quærat, ubi quod quæritur non consistit, con- stitit autem et consistit in Jesu nostri sermone. Itaque cum sciret vera legis, Sadducæis interro- gantibus, qua ratione Moyses matrimonium cum septem contrahere permississet, respondit : Moyses ad duritiam vestram permisit vobis. Ab initio enim non fuit sic.Qui enim ab initio creavit hominem,mas- culum et feminam fecit eum (1). Joan. x, 27. (h) Matth. VII, 7. (i) Matib. XII, 5. Matth. xi, 17; Luc. x, 24. (k) Joan. v, 46; Act. 111, 22. (1) Mattb. xvII, 23; xix, 8, 4. |
γραμματεῖς καὶ διδασκάλους πέμπειν, ὡς τοῦ ὄν- A
τως 50 νόμου εἰδότας τὰ ἀληθῆ, δηλόν ἐστιν. Τὸ δὲ καὶ εἰπεῖν αὐτόν· Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι τὸν νό μον, καὶ φαίνεσθαι αὐτὸν καταλύοντα, σημαίνοντος ἦν, ὅτι, ἃ κατέλυσεν, οὐκ ἦν τοῦ νόμου. Τὸ δὲ καὶ εἰπεῖν· Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, ἰῶτα δὲ δ' ἐν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νότ μου· τὰ πρὸ οὐρανοῦ καὶ γῆς παρερχόμενα ἐσήμανε μὴ ὄντα τοῦ ὄντως νόμου. 10% LII. Ἐπεὶ οὖν οὐρανοῦ καὶ γῆς ἔτι συνε στώτων παρῆλθον θυσίαι, βασιλεῖαι, αἱ ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφητεῖαι, καὶ ὅσα 58 τοιαῦτα, ὡς οὐκ ὄντα Θεοῦ προστάγματα, ἔνθεν γοῦν λέγει· Πᾶσα φυτεία, ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος, ἐκριζω θήσεται. Διὰ τοῦτο αὐτὸς ἀληθὴς ὢν προφήτης ἔλε γεν· Ἐγώ εἰμι ἡ πύλη τῆς ζωῆς· ὁ δι' ἐμοῦ εἰσα ὡς οὐκ ερχόμενος εἰσέρχεται εἰς τὴν ζωήν ως εμοι εἰσ Β σης ἑτέρας τῆς σώζειν δυναμένης διδασκαλίας. Διὸ κα καὶ ἐβόα λέγων· Δεῦτε πρὸς μὲ πάντες οἱ κοπιῶν τες, τουτέστιν, οἱ τὴν ἀλήθειαν ζητοῦντες καὶ μὴ εὑρίσκοντες αὐτήν. Καὶ πάλιν· Τὰ ἐμὰ πρόβατα ἀκούει 60 τῆς ἐμῆς φωνῆς. Καὶ ἄλλοτε· Ζητεῖτε καὶ εὑρίσκετε, ὡς μὴ προδήλως κειμένης τῆς ἀλη θείας. LIII. ᾿Αλλὰ καὶ ἐξ οὐρανῶν 61 μάρτυς φωνὴ ἠκούσ σθη λέγουσα· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου 62 ὁ ἀγα πητὸς, εἰς ὃν εὐδόκησα, τούτου ἀκούετε. Καὶ πρὸς τούτοις ἐπιπλεῖον αὐτοὺς 63 πεπλανημένους ἐλέγξαι θέλων τους προφήτας, παρ' ὧν δὴ μεμαθη κέναι ἐβεβαίουν, ἐπιθυμοῦντας ἀληθείας καὶ μὴ μετ μαθηκότας τελευτήσαντας ἀπεφήνατο εἰπών· Πολλοί προφῆται καὶ βασιλεῖς ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἢ ὑμεῖς C βλέπετε, καὶ ἀκοῦσαι ἡ ὑμεῖς ἀκούετε, καὶ ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὔτε εἶδον 64, οὔτε ἤκουσαν. Ἔτι μὴν ἔλεγεν· Ἐγώ εἰμι περὶ οὗ Μωϋσῆς προεφήτευσεν εἰπών· Προφήτην ἐγερεί σε ὑμῖν Κύριος ὁ 108 Θεὸς ἡμῶν, ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, ὥσπερ καὶ ἐμὲ, αὐτοῦ ἀκούετε κατὰ πάντα· ὃς ἂν δὲ 66 μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἀποθανεῖται, LIV. "Οθεν ἀδύνατόν ἐστιν ἄνευ τῆς τούτου διδα σκαλίας ἀληθείᾳ σωζούσῃ ἐπιστῆναι, κἂν τὸν αἰῶνα τις ζητῇ, ἔνθα τὸ ζητούμενον οὐκ ἔστιν· ἦν δὲ καὶ ἔστιν ἐν τῷ Ἰησοῦ ἡμῶν λόγῳ. Πλὴν τάληθῆ σ' τοῦ νόμου εἰδὼς Σαδδουκαίοις πυνθανομένοις, καθ᾿ ὃν λόγον Μωϋσῆς ἑπτὰ συνεχώρησεν γαμεῖν, ἔφη· Μωϋσῆς κατὰ τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν. Ἀπ᾿ ἀρ- χῆς γὰρ οὕτως οὐκ ἐγένετο. Ὁ γὰρ κτίσας ἀπ' ἀρ- D χῆς τὸν ἄνθρωπον, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτ τόν. (a) Matth. xxIII, 2. (b) Matth. v, 17. (c) Matth. χπιν, 35 ; ν, 18. (d) Matth. xv, 13. (e) Joan. x, 9. (f) Matth. xi, 28.' ' |
@VARIE LECTIONES.
καὶ ὄντος Ο. ει δέ add. c. Ο. 3ε Οι οὐρανοῦ Ο. μου ὁ Υἱός Ο. 63 ὅσα excidit ap. Cl et S. 59 δι' δ' G. πρὸς μέ om. Ο. τούς Ο. 64 Ita O. c. S, dov C. 65 ἐγείρη Ο. κατὰ νόμου. O, in cujus marg. monetur : νόθα 60 ἀκούουσι (sic) 0. 68 και Ο. 67 τὰ ἀληθῇ |
