@135 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 136
|
Α "Αλλον δὲ οὔτε νομίσαι, οὔτε εἰπεῖν ἔξεστιν· εἰ δέ τις
τολμήσειεν, ἀϊδίως τὴν ψυχὴν κολασθῆναι ἔχει. ΧΧΧVΙΙΙ. Τοῦ Πέτρου ταῦτα εἰπόντος, ὁ Σίμων (67) ἔξω τοῦ ὄχλου βοῇ μεγάλη ἔφη· Τί ψευδόμενος ἀπατᾷν θέλεις τὸν παρεστῶτά σοι ἰδιώτην ὄχλον, πείθων αὐτὸν θεούς μήτε νομίζειν, μήτε λέγειν ἐξὸν εἶναι, τῶν παρὰ Ἰουδαίοις δημοσίων βίβλων πολλούς θεοὺς εἶναι λεγουσῶν ; Καὶ νῦν δὲ μετὰ πάντων ἀπ' αὐτῶν σοι τῶν βίβλων περὶ τοῦ δεῖν θεοὺς νομίζειν συζητῆσαι 95 θέλω πρότερον περὶ οὗ ἔφης Θεοῦ, δείξας μὴ αὐτὸν εἶναι τὸν 96 ἀνωτάτω καὶ πάντα δυνάμενον 97, καθό ἀπρόγνωστός ἐστιν, ἀτελῆς, ἐνδεὶς, οὐκ ἀγαθός, καὶ πολλοῖς μυρίοις 88 χαλεποῖς ὑποκείμενος πάθεσιν. Ὅθεν τούτου δειχθέντος ἀπὸ τῶν Γραφῶν, ὡς ἐγὼ λέγω, ἕτερος ἀγράφως περι λείπεται εἶναι, προγνωστικός, τέλειος, ἀνενδεής, ἀγαθός, πάντων χαλεπῶν 98 ἀπηλλαγμένος παθῶν. ῦν δὲ σὺ τὴς δημιουργόν, τοῖς ἐναντίοις ἀντικείμε νος 100 τυγχάνει. ΧΧΧΙΧ. Αὐτίκα γοῦν ὁ καθ᾽ ὁμοίωσιν αὐτοῦ γεγο- νὡς Ἀδὰμ καὶ τυφλὸς κτίζεται (68) καὶ γνῶσιν ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ οὐκ ἔχων παραδέδοται, καὶ παρα- βάτης εὐρίσκεται καὶ τοῦ παραδείσου ἐκβάλλεται καὶ θανάτῳ τιμωρεῖται. Ομοίως τε καὶ ὁ πλάσας αὐτὸν, ἐπεὶ μὴ πανταχόθεν βλέπει, ἐπὶ τῇ Σοδόμων καταστροφή (69) λέγει · Δεῦτε καὶ καταβάντες ἴδωμεν, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχου μένην πρός με συντελοῦνται· εἰ δὲ μή, ἵνα γνω καὶ ἀγνοοῦντα ἑαυτὸν 1 δείκνυσιν. Τῷ 2 δὲ εἰπεῖν περὶ τοῦ ᾿Αδάμ. Εκβάλωμεν αὐτὸν, μήπως ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἅψηται τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται 3 εἰς τὸν αἰῶνα· τῷ εἰπεῖν μή πως, ἀγνοεῖ· τῷ δὲ ἐπαγαγεῖν, μή πως φαγών ζήσεται * εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ φθονεῖ (70). Καὶ τῷ γεγράφθαι· Ότι ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς, ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον, καὶ μετανοεῖ καὶ ἀγνοεῖ· τὸ γὰρ ἐνεθυμήθη σκέψις ἐστὶν, ᾗ ὅ τις δι' ἄγνοιαν ὧν βού |
enim ipse et dicitur et est : alium vero neque ar-
bitrari neque dicere licet et eum, qui id ausus fuerit, perpetua mauet anima pona. XXXVIII. Quæ cum Petrus dixisset, Simon extra turbam voce magna infit: Quid astantem tibi im- peritam multitudinem vis mentiendo decipere,dum persuades ei, deos nec arbitrari licitum esse, nec dicere, cum publici Judæorum libri multos esse deos asseverent? Et vero nunc coram omnibus ex iis libris tecum disputare volo de eo, quod deos existere sit existimandum : et prius te eɔ Deo quem protulisti, ostendens eum non esse supremum ac omnipotentem,quia improvidus futurorum est, im- perfectus, indigens, non bonus, multis millibus. gravibusque subjectus affectibus. Unde hac re de- monstrata ex Scripturis, quemadmodum ego as- sero, restal, ut sit alius in Scriptura non comme- moratus, præscius futurorum, perfectus, non indi- gens, bonus, ab omnibus malis affectibus liber, Ille autem, quem loqueris,mundi opifex contrariis oppositus est. XXXIX. Statim ergo qui ad ejus similitudinem factus est, Adanus, etiam caecus creatur et cogni tionem boni vel mali non habuisse traditur, et transgressor invenitur, et e,icitur e paradiso mor- leque mulctatur. Simili quoque modo, qui finxit illum; quandoquidem undique non videt, in Sodo- morum exitio ait: Venite et descendentes videamus, an secundum clamorem ipsorum, qui ad me venit, perficiant ; sin minus ut sciam (α) : en, ignarum se ostendit. Et cum dicit de Adamo : Epiciamus eum, ne forte extensa manu sua attingat lignum vitæ et G comedat, et vivet in elernum (b); dicendo, ne forte, ignorat; addendo autem, ne forte comedens vivat in aternum, invidet quoque. Cum scriptum est : Secum reputavit, Deus, quod fecisset hominem, et poenitentia ducitur et et ignorat: nam illud, secum reputavit, consideratio est, qua aliquis ob eoruin quæ cupit ignorationem finem diligenter explorare (α) Gen. XVIII, 21. (b) Gen. III, 22.' ' |
@VARIE LECTIONES.
5 95 νομίζειν καὶ συζητῆσαι Ε. 96 την α. 97 Scripsi δυνάμενον, ut τόν art. habeat, quo refe ratur; δυναμένην C, Ο. Post δυναμένην in Epit. c. 36 additur πρόνοιαν. S. δύναμιν excidisse putat. Tum καθ᾽ ὅ C. 98 Delevi Ci καὶ ante μυρίοις c. Ο. 99 Fortasse leg. άγραφος S. 100 υποκείμενον Ο. Hand τὸ δέ α male. 4 αὐτόν C, αὐτόν S. 2 τῷ Epit. c. 35, το C. O. Tum ἑαυτόν. Ο. 3 ζέσηται S. Tum τὸ εἰπεῖν + ζήσηται S. Tum τὸ γεγράφθαι C. 5 7 D, 4 C, O et Epit. Illud exprimit versio Gi. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
absurda turpiaque diclu collegisse, quibus apud eos
qui in vera fide durarent, mundi auctorem Deum sug- gillaret propterea corporum quoque resurrectionem perfide illum negasse. Tom. 1. Bibliothecae Patrum. COT. (68) Τυφλός κτίζεται. Meminit Philastrius hære- ticorum quorumdam, qui Adamum et Evam dice- bant cæcos fuisse antequam gustassent de arbore; posteaque aperuisse oculos, et vidisse nuditatem suam. Ip. (69) Ἐπὶ τῇ Σοδόμων καταστροφή. Vide locum Glyce in Nota 73 infra. ID. (70) Καὶ φθονεῖ. Moses Bar-Gepha capite supe rius citato. ID. |
(67) Ο Σίμων. In Cedreno p. 170, 171. Sed et
notabiliter Moses Bar-Cepha Commentariorum de Paradiso parte III, cap. 1 : Objicit Simon Magus, in- quiens : Deus ille qui Adamum condidit, impotens erat atque imbecillis: neque enim efficere potuit, ut maneret Adamus, qualem esse volebat, etc., per to- tum caput, quod concludit his verbis : Porro de Si- mone Mago illud scire pretium est, esse qui dicant, ipsum in speciem quidem assensisse Mosis legi, sed plures interim deos posuisse, quorum unus sit imbe- cillus atque impotens,is qui Idamum finxit fecitque ; alter vero hoc superior, major potentior. Alios autem putare Simonis Magi sententiam fuisse, mundum a mala causa ortum esse; atque ideo illum hujusmodi' ' |
