@129 CLEMENTINA. - HOMILIA III. 130
|
χείαις ἡδοναῖς τοῦ λογισμοῦ τὴν ἰσχὺν ὑποσυλῶσα, A
τοὺς πλείονας εἰς μοιχείαν ἔγει, καὶ οὕτως τοῦ μέλο λοντος καλοῦ στερίσκει νυμφίου. Νύμφη γάρ ἐστι ὁ πᾶς 12 άνθρωπος, ὁπόταν τοῦ ἀληθοῦς και προφήτου λευκῷ λόγῳ ἀληθείας σπειρόμενος φωτίζηται τὸν νοῦν. XXVIII. Διὸ 54 ἑνὸς μόνου τοῦ τῆς ἀληθείας προσ φήτου ἀκούειν δεῖ, εἰδότα ὅτι 5 παρ' ἑτέρου σπαρείς λόγος, μοιχείας ἔγκλημα λαβὼν 15, ὡς ὑπὸ νυμφίου 18 τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐκβάλλεται. Τοῖς δὲ τὸ μυστή ριον εἰδόσιν ὑπὸ ψυχικῆς μοιχείας και θάνατος γίνε- ται. Ὁπόταν 57 ἡ ψυχὴ ὑφ᾽ ἑτέρων σπαρῇ, τότε ὡς πορνεύσασα ἢ μοιχευσαμένη ὑπὸ τοῦ πνεύματος έγκα- ταλείπεται, 98 καὶ οὕτως τὸ ἔμψυχον σώμα, τοῦ ζωοποιοῦ πνεύματος χωρισθέντος, εἰς τ8 γῆν ἀνα- λύεται, καὶ τοῦ ἁμαρτήματος ἡ κατ' ἀξίαν κόλασις ἐν τῷ τῆς κρίσεως καιρῷ ἀποδίδοται τῷ ψυχῇ μετὰ p retribuuntur animæ post separationem a corpore. τὴν τοῦ σώματος ανάλυσιν· ὥσπερ ἐπ᾽ ἀνθρώπων ή ἐπὶ μοιχεία φωραθεῖσα πρῶτον τῶν οἴκων ἐκβάλλεται, εἶχ᾽ ὕστερον ἐπὶ καταδίκῃ κρίνεται, ΧΧΙΧ. Τοῦ Πέτρου τοῦτον μέλλοντος ἡμῖν τελείως ἐκφαίνειν τὸν μυστικὸν λόγον 50, Ζακχαῖος ἦκε λέγων Ἤδη λοιπόν, ὦ Πέτρε, καιρὸς πρὸς τὸ ἐκβάντα δια λεχθῆναι σε. Πολὺς γὰρ ἐπὶ τῆς αὐλῆς συναθροισθεὶς ἀναμένει σε ὄχλος, οὗ ἐν μέσῳ ὡς πολέμαρχος ὑπ' αὐτοῦ δορυφορούμενος ἔστηκε Σίμων. Ὁ δὲ Πέτρος ἀκούσας, εὐχῆς χάριν ὑποχωρεῖν 60 μοι κελεύσας ὡς μήπω εἰληφότι τὸ πρὸς σωτηρίαν βάπτισμα, τοῖς ἤδη τελείοις ἔφη· Ἐγερθέντες εὐξώμεθα, ἵνα ὁ Θεὸς τοῖς ἀνεκλείπτοις αὐτοῦ οἰκτιρμοῖς συνεργήσῃ μοι ὁρμῶντι πρὸς σωτηρίαν των ὑπ' αὐτοῦ κτισθέντων ἀνθρώπων. Καὶ τοῦτ' 61 εἰπὼν εὐξάμενος, ἐξῄει εἰς τὸν ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς τόπον μέγαν ὄντα, ἔνθα συνεληλυθότες ἦσαν πολλοὶ τοῦ ἐποπτεῦσαι χάριν, τῆς διακρίσεως 62 αὐτοῦ ἐπὶ τὸ σπεύδειν τοῦ ἀκούειν σπουδαιοτέρους πεποιηκυίας. ΧΧΧ. Στις οὖν, καὶ ἰδὼν μετὰ πάσης 63 ἡσυχίας τὸν πάντα λαὸν εἰς αὐτὸν ἀτενίζοντα, Σίμωνα δὲ τὸν Μάγον εἰς μέσον ἐστῶτα, τοῦ λέγειν ἤρξατο οὕτως Εἰρήνη εἴη πᾶσιν ὑμῖν τοῖς ἐτοίμως σε ἔχουσι δεξιάς διδόναι 94 τῇ τοῦ Θεοῦ ἀληθείᾳ, ἣν αὐτοῦ μεγάλην τε καὶ ἀσύγκριτον ἐν τῷ νῦν κόσμῳ ὑπάρχουσαν δω ρεὰν ὁ ἀποστείλας ἡμᾶς, τοῦ ἐν ὑπεροχή συμφέροντος ἀψευδῆς ὑπάρχων προφήτης, ταύτην ἡμῖν ἐνετείλατο προφάσει προσηγορίας πρὸ τῶν τῆς διδασκαλίας λόγων ὑμῖν ἐπιφθέγγεσθαι, ἵνα, ἐὰν ᾖ τις ἐν ὑμῖν εἰρήνης τέκνον, διὰ τῆς διδασκαλίας ἡμῶν καταλάβη αὐτὸν ἡ εἰρήνη, εἰ δὲ ταύτην λαβεῖν ὑμῶν τις μὴ D θέλοι, τότε ἡμεῖς ἀποτιναξάμενοι εἰς μαρτυρίαν τῶν ποδῶν ἡμῶν τὸν ἐκ τῶν ὁδῶν κονιορτόν, ὃν διὰ τοὺς καμάτους βαστάξαντες 68 ἠνέγκαμεν πρὸς ὑμᾶς ὅπως σωθῆτε, εἰς ἑτέρων ἀπίωμεν οἰκίας καὶ πόλεις. (a) Matth. x, 12; Marc. vi, 11; Luc. x, 5. |
adulterium ducit, sicque privat præclaro sponso,
quem habituri erant. Nam quilibet homo sponsa est,quando veri prophetæ candido veritatis sermone conspersus mente illuminatur. que voluptatibus vim mentis depredata plures in XXVIII. Quapropter unum solum veritatis pro- phetam auscultare oportet, sciendumque est quod ab alio seminatus sermo, adulterii sumpto crimine tanquam a sponso e regno ejus ejicitur. Iis autem qui mysterium cognoverunt,per animæ adulterium et mors contingit.Scilicet cum anima ab aliis semen acceperit, tunc velut fornicata aut adulterium ope- rata deseritur a spiritu: atque ita corpus anima- tum, ablato vivificatore spiritu, in terram dissolvi- tur, et peccati condigna supplicia tempore judicii Quemadmodum inter homines, quæ in adulterio deprehensa est, primum ædibus ejicitur, ac deinde condemnatione multatur. XXIX. Cumque Petrus hunc ipsum mysticum sermonem perfecte nobis declaraturus esset, Zac- chmus venit dixitque : Jam nunc, Petre, tempus est ut exeas ad disserendum. Multa enim turba in atrio congregata operitur te, in cujus medio tanquam belli dux ab eadem profectus ac stipatus constitit Simon.Quo audito, Petrus orationis gratia secedere me jussit, ut qui nondum accepissem salutis ba- ptisms, et ad jam baptismo pefectos dixit: Sur- gentes oremus, ut Deus pro suis perpetuis misera- tionibus opituletur mihi, qui prodeo ob salutem hominum quos creavit. Utque hæc locutus est, ora- tione facta, exiit in atrii locum subdialem et magnum, quo multi convenerant spectandi causa; nam ejus disputatio fecerat, ut diligentiores festi- narent ad audiendum. XXX. Staus ergo, cernensque universum popu- lum universo cum silentio oculos in ipsum conji- cere, ac Simonem Magum in medio stare, hunc in modum loqui coepit: Pax sit omnibus vobis, qui parati estis dexteras dare veritati Dei, quam, ma- gnum nempe ac incomparabile ejus munus in hoc mundo, ut salutationis causa vobis ante sermones doctrinæ acclamemus,præcepit nobis qui misit nos verus excellentis boni propheta; quo si aliquis inter vos sit filius pacis, per doctrinam nostram pax eum complectatur; si quis autem vestrum eam accipere nolit, tunc nos, excusso in testimonium pulvere pedum nostrorum, quem collectum ex iti- nerum laboribus salutis vestræ ergo attulimus, ad aliorum domos ac civitates abeamus (a).' ' |
@VARIE LECTIONES.
59 Chæc vertit, quasi legi voluerit πᾶς ὁ. S. Tum ὁπότ' ἂν Vulg. 83 ἀληθοῦ Ο. σε Δι' ὅ . 55 fta Ο D, λαβεῖν C. 66 In O esse videtur μοιχείας. τ ὁπότ' αν Ο. 58 τὰ εἰς O. Legerim τότε εἰς. 59 Οἱ τοῦτον ante λύγον omisi c. 0. 60 ὑποχωρήσαι C. Dein ὡς μήπω μοι pro ὡς μήπω Ο. δὲ ταῦτ' Ο G. 63 D vocem διάκρισις verti vult per excellentiam vel eminentiam, et. I Cor. 1, 7. 63 πολλῆς G. σε ἑτοίμοις edit. Cl et Ο. S contra auctoritatem codd. 68 κάμπους βαστάσαντες Ο. 65 |
