@125 CLEMENTINA.-HOMILIA III. 126
|
hoc et erat nomen rei creatæ ex creatore.Itaque quo
modo adhuc necesse habuit arborem attingere, ut sciret quidnam sit bonum vel malum, si mandatum accepit non edendi ? Verum haec credunt qui judi- cio carent, qui arbitrantur brutum animal potentius fuisse Deo, ipsorum omniumque conditore. XXII. Cæterum cum eo conjux creata est natura feminea, multum eo deterior; distans ab eo, tan- quam substantia ab accidenti,tanquam a sole luna, tanquam a luce ignis.Illa huic mundo velut femina simili imperans, prima prophetissa esse meruit, et cum omnibus qui inter natos mulierum sunt pro- phetiam annuntiat.Alter vero,quasi filius hominis, mas est, et futuro sæculo velut masculo egregia B prophetat. XXIII. Duæ igitur nobis sint generales prophe- tiæ altera quidem mascula; ut certum sit quod prima mascula est, et ut secunda deinceps ratione progressus collocatur, secunda vero, quæ est fe- mina, prima in conjugationum adventu venire de- finita est. Ea ergo, cum inter natos mulierum sit, ut femina præsenti mundo annuntiatrix, mascula esse credi vult. Quare semina masculi suppilans, suisque carnis seminibus obtegens tanquam omnia sua comproducit germina, hoc est opes : et terre- stres has divitias quasi dotem daturam se pollice- tur,et tardum cum veloci,parvum cum magno vult commutare. XXIV. Et vero multos deos non solum dicere et audire sustinuit, sed et ipsa talem se futuram cre- didit : atque spe evadendi, quod natura non pote- rat, etiam quod habebat perdidit: et quasi femina in menstruis sacrificiorum occasione cruentatur, sicque tangentes eam inquinat. Cum autem conce- pit, ac temporales reges genuit, bella suscitat quæ multum sanguinis fundunt. Porro cupidos discendæ ab ea veritatis, quod contraria omnia dicit, et multa et varia præbet ministeria, quærere semper nihilque invenire usque ad mortem facit. Al. initio enim cæcis hominibus posita est mortis occasio ; falsa siquidem et dubia et obliqua prædicit, sicque credentes decipit. XXV. Quocirca primogenito suo lex ambiguum imposuit nomen, et Cainum vocavit. Quod nomen duplici interpretationis sensu accipitur. Exponitur |
Εἴ τι γὰρ ἐπωνόμασεν, τοῦτο ἦν καὶ ἐκ τοῦ πεποιη- A
κότος ὄνομα τῷ γεγενημένῳ. 89 Διὸ πῶς ἔτι φυτοῦ χρείαν είχε προσλαβεῖν, ἵνα τί ποτέ 24 ἐστιν ἴδῃ και λὸν ἢ κακὸν, εἰ ἐνετέλλετο μὴ φαγεῖν; ᾿Αλλὰ ταῦτα πιστεύουσιν οἱ ἄκριτοι, οἱ ἄλογον θηρίον Θεοῦ τοῦ 15 κτίσαντος αὐτούς τε καὶ τὰ πάντα ἐνεργητικώτερον 26 γεγενῆσθαι οἰηθέντες. ΧΧΙΙ. Πλὴν τούτῳ 27 σύζυγος συνεκτίσθη θήλεια φύσις, πολὺ ἀποδέουσα αὐτοῦ, ὡς οὐσία μετουσίας 18, ὡς ἡλίου σελήνη, ὡς φωτὸς τὸ πῦρ. Αὕτη τοῦ νῦν κόσμου ὡς θήλεια ὁμοίου άρχουσα, πρώτη προφῆτις εἶναι πεπιστευται, μετὰ πάντων τῶν ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφητείαν ἐπαγγελλομένη. Ὁ δὲ ἕτερος, ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἄρσην ὢν, καὶ τὰ διαφέροντα ὡς ἄρσενι τῷ μέλλοντι αἰῶνι προφητεύει 20. ΧΧΙΙΙ. Δύο οὖν ἡμῖν γενικαὶ ἔστωσαν προφητείαι· ἡ μὲν ἀρσενική 30· καὶ διωρίσθω, ὅτι ἡ μὲν πρώτη ἄρσην οὖσα δευτέρα τοῦ λοιποῦ τέτακται κατὰ τὸν τῆς προόδου λόγον, ἡ δὲ δευτέρα θῆλος οὖσα πρώτη ὡρι σθη ἔρχεσθαι ἐν τῇ τῶν συζυγιῶν προελεύσει. Ἡ μὲν οὖν ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὖσα, ὡς θήλεια του νῦν κόσμου δὲ ἐπαγγελλομένη 38, ἀρσενικὴ εἶναι πιο στεύεσθαι θέλει. Διὸ κλέπτουσα τὰ τοῦ ἄρσενος σπέρ- ματα, καὶ τοῖς ἰδίοις τῆς σαρκὸς σπέρμασιν ἐπισκέ- πουσα 33, ὡς ὅλα ἴδια συνεκφέρει τα γεννήματα, 50 τοῦτ' ἔστι τὰ χρήματα 3, καὶ τὸν παρόντα ἐπίγειον πλοῦτον ὡς προϊκα δώσειν ἐπαγγέλλεται, τῷ τα χεῖ τὸ βραδὺ 35, τὸ βραχὺ τῷ μείζονι ὑπαλλάξαι θέα λουσα. XXIV. Πολλούς μέντοι θεοὺς λέγειν καὶ ἀκούειν οὐ μόνον τολμῶσα, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ γενέσθαι πιστεύουσα, G καὶ ἐλπίδι τοῦ γενέσθαι, ἢ μὴ ἔχει φύσιν, καὶ ὃ ἔχει προσαπολλύουσα, καὶ ὡς θήλεια ἐμμηνίοις 30 για νομένη προφάσει θυσιῶν αἱμάσσεται, καὶ οὕτως τοὺς ψαύοντας αὐτῆς μολύνει. Ἐπὶν δὲ συλλαβοῦσα τοὺς προσκαίρους τίκτη 27 βασιλεῖς, τους αἷμα πολύ χέον- τας ἐγείρει πολέμους. Τοὺς δὲ παρ᾽ αὐτῆς μαθεῖν 38 ἀλήθειαν ὀρεγομένους τῷ τὰ πάντα λέγειν ἐναντία καὶ πολλὰς καὶ διαφόρους παρέχειν ὑπουργίας, ζη- τοῦντας ἀεὶ 30 καὶ μηδὲν εὑρίσκοντας μέχρις αὐτοῦ θανάτου καθίστησιν. Ἀπ᾿ ἀρχῆς γὰρ ἀνθρώποις το φλοῖς θανάτου κεῖται πρόφασις· πλάνα γὰρ καὶ ἀμφίβολα καὶ λοξά προφητεύουσα τοὺς πιστεύοντας ἀπατᾷ. XXV. Διὸ 40 τῷ πρωτοτόκῳ αὐτῆς ἀμφοτερίζον ἐπέθηκεν ὁ νόμος ὄνομα 41, καλέσασα Κάιν· ὅ διχῇ D ἔχει τῆς ἑρμηνείας τὴν ἐκδοχήν· Ἑρμηνεύεται γὰρ' ' |
@VARIE LECTIONES.
legitur, uti ap. G : κακόν ; ἐνετέλλετο ; Ultimum interrogandi signum in punctum mutavit S. 25 τοῦ pra- termisit S. 10 ἐνεργετικώτερον Ο. 21 Quod s adnotat, c edidisse τοῦτο, intellige de Cl. 8 Sensus 27 S C 28 elflagitat, ut voluit D : ὡς οὐσίας μετουσία. 28 Ita O, ut jam recte viderunt D et Neander, πρωτεύς: (. 30 αρμενική α. οἱ τῷ νῦν κόσμῳ D. 39 ἐπαγγελλομένου Ο. Subinde αδενική G. 33 ἐπισκέπτουσα (. ῥήματα C. 35 τὸ βραδύ, quod deest in cod Paris. et O, addidit S auctore D. G voluerat : τῷ τα χεῖ τὸ βραδύ, τῷ μείζονι τὸ ἧττον ὑπαλλ. κ. τ. λ. 36 ἐν μηνίοις C. 37 Ita O c. S, τίκτει Ο. 38 Ita et O in textu, μαθῇ in marg. Cum eodem emisi Gi τα ante εναντία. Articulum delendum esse jam notavit S. 30 αλεί α. 40 Δι' δ G. " Dedi ἐπέθηκεν ὁ νόμος ὄνομα logices ratione inductus, ἐπέθηκεν ὄνομα C. ἐπέθηκεν ἡ C. νόμος Ο. 34 |
