@123 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 124
|
ἀκούετε αὐτῷ. Αὐτῶν δὲ, εἶπεν, ὡς τὴν κλεῖδα
τῆς βασιλείας πεπιστευμένων, ἥτις ἐστὶ γνῶσις, ἢ μόνη την πύλην τῆς ζωῆς ἀνοῖξαι δύναται, δι' ἧς μόνης εἰς τὴν αἰωνίαν ζωὴν εἰσελθεῖν ἔστιν. ᾿Αλλὰ ναι, φησὶν, κρατοῦσι μὲν 10 τὴν κλεῖν, τοῖς δὲ βουλο- μένοις εἰσελθεῖν οἱ παρέχουσιν. ΧΙΧ. Διὰ τοῦτο, φημί, αὐτὸς τῆς καθέδρας ἐγερ θεὶς 11, ὡς πατὴρ ὑπὲρ τέκνων, τὰ ἀπ᾿ 12 αἰῶνος ἐν κρυπτῷ ἀξίοις παραδιδόμενα κηρύσσων, μέχρις αυ τῶν ἐθνῶν τὸν ἔλεον ἐκτείνων καὶ ψυχὰς πάντων ἐλεῶν, ἰδίου αἵματος ἠμέλει. Μέλλοντος γὰρ αἰῶνος βασιλεὺς εἶναι καταξιωμένος πρὸς τὸν νῦν ἐμπρό- θεσμος 13 παρειληφότα νόμῳ τὴν βασιλείαν. Καὶ τὸ μέγιστον ὅπερ αὑτὸν λίαν ἐλύπει ἐστὶ τοῦτο, ὅτι ὑπὲρ ῶν ὡς τέκνων τὴν μάχην ἐποιεῖτο, ὑπ᾽ αὐτῶν ἀγνοίας αἰτίᾳ ἐπολεμεῖτο. Καὶ ὅμως ἠγάπα καὶ τοὺς μισοῦν τας, καὶ ἔκλαιε 14 τοὺς ἀπειθοῦντας, καὶ εὐλόγει τοὺς λοιδοροῦντας, ηὔχετο ὑπὲρ ἐχθραινόντων. Καὶ οὗ μόνον ταῦτα ἐποίει ὡς πατὴρ, ἀλλὰ καὶ τοὺς αὑτοῦ μαθη- τὰς 15, ὡς πρὸς ἀδελφοὺς ἔχοντας, τὰ ὅμοια ποιεῖν ἐδίδασκεν. 88 Τοῦτο πατήρ, τοῦτο προφήτης· τοῦτο εὔλογον τὸ αὑτὸν ἰδίων τέκνων βασιλεῦσαι, ἵνα τῇ ἐκ πατρὸς πρὸς τέκνα στοργῇ καὶ τῶν τέκνων πρὸς τὸν πατέρα ἐνδιαθέτῳ τιμῇ αιώνιος 16 εἰρήνη γενέσθαι δυνηθῇ. Τοῦ γὰρ εὐλόγου βασιλεύοντος, ἐπὶ τοὺς βα- σιλευομένους ἀληθὴς χαρὰ περὶ τοῦ βασιλεύοντος για νεται. ΧΧ. Πλὴν ἐπὶ τὸν πρῶτον τῆς ἀληθείας επάνειμι 17 λόγον. Ἐὰν τῷ ὑπὸ χειρῶν Θεοῦ κυοφορηθέντι ἀνα θρώπῳ τὸ ἅγιον Χριστοῦ μὴ δῷ τις ἔχειν πνεῦμα, πῶς ἑτέρῳ τινὶ ἐκ μυσαρᾶς σταγόνος γεγενημένῳ δια δοὺς ἔχειν οὗ τὰ μέγιστα ἀσεβεῖ; Τὰ δὲ μέγιστα εξ σεβεῖ 18, ἐὰν ἑτέρῳ μὲν μὴ δῴη 19 ἔχειν, ἐκεῖνον δὲ μόνον ἔχειν λέγοι, ὃς ἀπ᾿ ἀρχῆς αἰῶνος (62) ἅμα τοῖς ὀνόμασι μορφὰς ἀλλάσσων τὸν αἰῶνα τρέχει, μέχρις ἄνε ἰδίων χρόνων τυχών, διὰ τοὺς καμάτους Θεοῦ ἐλέει χρισθείς, εἰς ἀεὶ 20 ἕξει τὴν ἀνάπαυσιν. Οὗτος ἄρχειν τε καὶ κυριεύειν πάντων τῶν ἐν ἀέρι καὶ γῇ καὶ 21 ὕδασι τετίμηται· πρὸς τούτοις δὲ αὐτοῦ τοῦ 29 πεποιηκότος τὸν ἄνθρωπον τὴν πνοὴν ἔσχεν, ψυχῆς ἄῤῥηκτον περιβολὴν, ὅπως ἀθάνατος εἶναι δυνηθῇ. ΧΧΙ. Οὗτος αὑτὸς μόνος ἀληθὴς ὑπάρξας προφή- της (63) ἑκάστῳ ζώῳ κατ᾽ ἀξίαν τῆς φύσεως, καθὼς ὁ πεποιηκὼς αὐτὸν 28, οἰκείως τέθεικε τὰ ὀνόματα. |
clavis regni, hoc est cognitio, quæ sola potest ape- Α
rire vitæ portam, per quam solam in vitam æter- nam datur ingredi. Sed ait : Sane clavem quidem possident, at intrare volentibus non præbent. XIX. Propter hoc, inquam, ipse e cathedra sur- gens, velut pater pro filiis, quæ a sæculo in occulto dignis sunt tradita prædicans, misericordiam us- que ad ipsas gentes extendens, misertusque om- nium animarum, proprium sanguinem neglexit. Futuri quippe sæculi rex esse consecutus circa hoc sæculum, quod lege accepit regnum, accuratus est in promissis. Quodque eum maxime contristat, hoc est, quoniam ab iis per ignorantiam oppugna- tur, propter quos tanquam filios bellum suscepit. Η Verumtamen etiam osores dilexit, flevit incredulos, benedixit conviciantibus, et oravit pro inimicis. Neque solum ista ut pater fecit, sed et discipulos suos, affectos ut erga fratres, similia facere docuit, Hoc pater, hoc propheta; hoc rationi est consen- taneum, illum suis filiis imperare, ut per patris erga filios amorem, perque insitum honorem filio- rum erga patrem, oriri possit æterna pax. Cum enim bonus imperat, apud subjectos verum gau- dium ob imperatorem nascitur. XX. Verum ad primum veritatis sermonem red- eo. Si illi homini, qui Dei manibus productus fuit, nolit quis concedere ut sanctum Christi spiritum habuerit, quo pacto, si alteri ex impura stirpe nato eumdem concesserit babere, non plurimum impius est? Maxime vero pius fuerit, si alteri quidem eum spiritum non tribuerit, sed ei soli assignarit, qui ab initio sæculi, formas una cum nominibus mu- tans, percurrit, sæculum, donec nactus sua tem- pora, propter labores Dei misericordia unctus, re- quiem in æternum possideat. Hic honore donatus est imperandi et dominandi omnibus, quæ versan- tur in aere, terra et aquis: ad hæc ipsius a quo homo factus est flatum habuit, animæ infragile vestimentum, quo immortalis esse posset. XXI. Idem, qui solus verus propheta est, uni- cuique animali apte ad naturam, sicut ejus creator, propria imposuit nomina. Quod enim nominavit,' ' |
@VARIE LECTIONES.
10 Ila O c. marg. Ci, in cuj. textu κρατούμεν. Cfr. Luc. xt, 52 ; Matth. xxiir, 13, Credner, Beitr. 1, 317. 11 Explanavit hunc locum et a Schliemanno vindicavit Baurius Annal. Theol. Tubing. 1844, p. 555. S. 13 από 0. 13 Legendum, si quid video, ἐμπροθέσμως. At deest aliquid. Ὁ νῦν ἐμπροθέσμως παρειληφώς νόμῳ τὴν βασιλείαν est diabolus. Cf. hom. xv, 7. — Etiam Neander, ut postea cognovi, hunc locum sic explicat, Gnost. Syst. p. 411. Post βασιλείαν excidisse putat τὴν μάχην ἐποιεῖτο, quod idem in versu insequenti legitur. S. ἐμπροθέσμω Ο. 14 ἐκλαίει C. 15 τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς Ο. 16 αἰωνία G. 17 ἐπόρα μοι (.. ἐφόρα μοι S. 18 εὐσεον Get S, licet nostram lectionem commendet. 198ῷ O. Dein ἀπ᾿ ἀρχῆς 5, 0, ἀπαρχῆς Ο. 20 εἰσκεί C. 1 και c. O, deest in cod. Hom. Paris. teste C. 2 του adjunxi c. Ο. Idem deinceps palmariam largitus est lect. άρρηκτον p. ἄῤῥητον Vulg. 3 Ita C, D, αὐτό legendum cen- set S. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
Sampsæis seu Elcesæis ab Epiphanio, quod Chri-
stum in Adamo ponerent. Vide eum vol. 1, p. 53, 127, 462, 461, 462. Periculose Methodius Convivi orat. 3. ID. |
(62) Ος ἀπ' ἀρχῆς αἰῶνος, etc. Hæc conferas
velim cum Epiphanio, hæresi 30, quæ est Ebioni- tarum cap. 3. Cor. (63) Μόνος ἀληθῆς ὑπάρξας προφήτης. Inferius vi, 10. Id quoque observatum in Ebionis et' ' |
