Σελίδα:Patrologia Graeca vol 2.pdf/61

@121 CLEMENTINA. HOMILIA III. 122

Amen dico vobis, lapis super lapidem non relinque- tur hic, qui non destruatur : et non præteribit gene- ratio hæc, quin destructio initium sumat. Venient enim et sedebunt hic et vallo circumdabunt, et filios vestros jugulabunt hic (α). Pariter clara voce sequen- tia pronuntiavit quæ ipsis oculis videmus: ut in quibus sermo dictus fuit, et res eveniret. Nam ve- ritatis propheta ob auditorum fidem sermonem de- monstrationis facit.

ἔφη· Ορᾶτε τᾶς οἰκοδομὰς ταύτας ; Ἀμὴν ὑμῖν λέγω 96, λίθος ἐπὶ λίθον οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε, ὃς οὐ μὴ καθαιρεθῇ καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεά αὕτη, καὶ ἡ οι καθαίρεσις ἀρχὴν λήψεται. Ἐλεύσονται γὰρ καὶ καθιοῦσιν ἐνταῦθα, καὶ περιχαρακώσουσι, καὶ τα τέκνα ὑμῶν ἐνταῦθα κατασφάξουσιν. Ὅμως καὶ τὰ ἐξῆς εἴρηκε σαφεῖ φωνῇ, ἅτινα αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν 98 ἔχομεν ἵνα ἐφ᾽ ὧν ὁ λόγος ἐῤῥέθη, καὶ τὸ ἔργον γένηται. Πρὸς γὰρ πίστιν ἀκουόντων τὸν λόγον τῆς ἀποδείξεως ὁ τῆς ἀληθείας ποιεῖται προ- φήτης. XVI. Πλὴν πολλοί εἰσι τῆς πλάνης κήρυκες, Ένα 90 τὸν τῆς κακίας ἡγεμόνα ἔχοντες· ῷ λόγῳ ὁ 100 τῆς ἀληθείας καὶ αὐτὸς εἰς ὢν τῆς εὐσεβείας ἡγεμὼν ἐν ἰδίοις καιροῖς τοὺς πάντας καθαροὺς εὐρεθέντας ἕξει προφήτας. Ἡ δὲ πολλὴ τῶν πεπλανημένων αἰτία γέν γονεν αὕτη 1· τὸ μὴ πρότερον νοῆσαι τὸν τῆς συζυ γίας λόγον, ὃν ἰδίᾳ ὑμῖν ἑκάστοτε οὐ παύσομαι ἐκτι- θέμενος κεφαλαιωδῶς· πολὺ γὰρ τὸ κατ' εἶδος λέγειν. Ὑμεῖς οὖν τῶν λεγομένων γένεσθέ μοι φιλαληθεῖς κριταί.' '

XVI. Verumtamen multi sunt erroris præcones. unum habentes malitiæ ducem: qua ratione qui unus veritatis juxta ac pietatis dux est, propriis temporibus omnes puros inventos habebit prophe- tas. Præcipua vero erroris multorum causa hæc est, quod non prius conjugationis doctrinam intel- lexerunt, quam vobis seorsum non cessabo fre- quenter et summatim exponere. Longum enim est singula dicere. Vos igitur discendorum mihi estote veritatis amantes judices.

S6 XVII. Τοῦ δὲ λέγειν ἄρξομαι ἤδη. Θεοῦ τοῦ τὰ πάντα πεποιηκότος τὸ μέγα καὶ ἅγιον τῆς προγνώ σεως αὐτοῦ πνεῦμα εἰ μὴ τῷ ὑπὸ χειρῶν αὐτοῦ κυρ- φορηθέντι ἀνθρώπῳ δῴη τις ἐσχηκέναι, πῶς ἔτι ἑτέρῳ τῳ 2 ἐκ μυσαρᾷς σταγόνος γεννηθέντι ὁ ἀπονέμων οὐ τὰ μέγιστα ἁμαρτάνει ; Καὶ οὐκ οἶμαι αὐτὸν συγγνώ- μης τυγχάνειν 3, κἂν ὑπὸ νόθου Γραφῆς κατὰ τοῦ πάντων Πατρὸς δεινὰ νοεῖν ἀπατηθείη· ὁ γὰρ εἰκόνα, καὶ ταῦτα αἰωνίου βασιλέως, υβρίσας, τὴν ἁμαρτίαν εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένην ἔχει, οὔπερ καθ' ὁμοίωσιν ἡ εἰκὼν ἐτύγχανεν οὖσα. Αλλά, φησίν, ἁμαρτήσαντα G κατέλειπε τὸ θεῖον πνεῦμα. Οὐκοῦν συνήμαρτεν· καὶ πῶς ὁ τοῦτο λέγων οὐ κινδυνεύει ; Ἀλλὰ μετὰ τὸ ἁμαρτῆσαι εἰλήφει τὸ πνεῦμα. Ἀδίκοις ἄρα δέδοται καὶ ποῦ τὸ δίκαιον ; ᾿Αλλὰ δικαίοις καὶ ἀδίκοις ἐπι- χορηγεῖται. Τοῦτο πάντων ἀδικώτατον. Οὕτως πᾶν ψεύσμα, καν μυρίας ἐπινοίαις βοηθῆται, τὸν ἔλεγχον κἂν ἐν μακρῷ χρόνῳ λαβεῖν ἔχη 4. XVIII. Μὴ ἀπατᾶσθε. Ὁ Πατὴρ ἡμῶν οὐδὲν ἠγνόει. Οπότε καὶ ὁ δημοσίᾳ κείμενος νόμος, ἀγνοίας ὁ ἐγκλή ματι διὰ τοὺς ἀναξίους σκέπων αὐτὸν, τοὺς 6 ἀλη θείας γλιχομένους ἐπ' αὐτὸν ἀναπέμπει λέγων· Ἐξέ- τασον τὸν πατέρα σου καὶ ἐρεῖ σοι, τοὺς πρεσβν- τέρους σου, καὶ ἀναγγελοῦσί τ σοι. Τοῦτον ἐχρῆν τὸν πατέρα ζητῆσαι, τούτους τοὺς πρεσβυτέρους ἐπι ζητῆσαι 8. Ἀλλ᾿ οὐκ ἐζήτησας, τίνος ἐστὶν ὁ τῆς βx- σιλείας χρόνος, τίνος ἡ 87 τῆς προφητείας καθέδρα, καίτοι αὐτοῦ ἑαυτον μηνύοντος τῷ λέγειν· Ἐπὶ τῆς καθέδρας Μωϋσέως ἐκάθησαν ο οἱ Γραμματεῖς καὶ οι Φαρισαῖοι· πάντα οὖν ὅσα λέγωσιν ὑμῖν' '

XVII. Jam vero dicere incipiam. Si quis homini, a Dei omnium auctoris manibus formato, non con- cesserit, magnum et sanctum præscientiæ illius spiritum possidere, quo modo, si alteri ex impura stirpe nato id tribuerit, non plurimum aberrabit? Nec illi puto veniam dandam, licet ab adulterina Scriptura in fraudem inductus sit, ut adversus om- nium Patrem dura cogitaret. Qui enim imaginem, eamque eterni Regis, affecerit injuria, peccato se implicabit, in eum referendo, ad cujus similitudi- nem imago illa facta est. Sed, inquit, post pecca- tum reliquit illum divinus Spiritus. Igitur cum illo peccavit : et quo pacto, qui hoc dicit, non pericli tatur? Sed postquam peccavit, accepit spiritum. Injustis ergo traditur: et ubi justitia? Sed justis ac injustis suppeditatur. Id omnium injustissimum est. Sic quodlibet mendacium, mille licet adjuvetur excogitationibus, confutationem denum sortietur. XVIII. Ne decipiamini. Parens noster nihil igno- ravit. Quandoquidem et publice posita lex, quæ illum ignorantiæ culpa ob indignos onerat, propter veritatis cupidos ad eumdem remittit, dicens : In- terroga patrem tuum et dicet tibi, seniores tuos et annuntiabunt tibi (b). Hunc oportebat patrem, hos seniores quærere. Sed non quæsiisti, cujnsnam sit tempus regni, cujusnam prophetiæ cathedra.Quam- vis ipse seipsum significet dicendo: Super cathe- dram Moysis sederunt Scribæ et Pharisæi: omnia igitur, quæcunque dixerint vobis, audite illos (c). Illos autem dixit, velut eos, quibus credita erat (α) Matth. χχιν, 2, 34, Luc. xxx, 43. (b) Deut. xxxi, 7. (c) Matth. xxi, 2, 3,

@VARIE LECTIONES. 96 λέγω om. Ο. 9 Inserui ή c. Ο. 98 ἰδεῖν 0 c. S, εἴδειν C. 90 Ita O e. D, ἵνα G. Cfr. hom. ντι, 3. 100 & deprompsi ex O. Ibidem εἷς ἂν καὶ αὐτός Ο. 1 αὕτη 5, 0, αὐτή C. 2 Ita S. Cfr. hom. 1, 28. τῳ C, 0. τυγχάνη O. pr. man. 4 Lege έχει S. 5 lta O et ex conject. C., cuj. textus ἀγνοία. cfr. hom. u, 48 et 33. δ' της Ο. · ἐροῦσι Ο. : Vocabula τούτους τοὺς πρεσβυτέρους ἐπιζητῆσαι recepi ex O. Matth. xxiir, 2. " ἐκάθεισαν 0, ex quo adjunxi οὖν. ' '

@VARIE LECTIONES. 96 λέγω om. Ο. 9 Inserui ή c. Ο. 98 ἰδεῖν 0 c. S, εἴδειν C. 90 Ita O e. D, ἵνα G. Cfr. hom. ντι, 3. 100 & deprompsi ex O. Ibidem εἷς ἂν καὶ αὐτός Ο. 1 αὕτη 5, 0, αὐτή C. 2 Ita S. Cfr. hom. 1, 28. τῳ C, 0. τυγχάνη O. pr. man. 4 Lege έχει S. 5 lta O et ex conject. C., cuj. textus ἀγνοία. cfr. hom. u, 48 et 33. δ' της Ο. · ἐροῦσι Ο. : Vocabula τούτους τοὺς πρεσβυτέρους ἐπιζητῆσαι recepi ex O. Matth. xxiir, 2. " ἐκάθεισαν 0, ex quo adjunxi οὖν.

undefined' '