@119 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPER DUBIA. 120
|
των προβλήσεων δὲ τῇ ὄντως ἐμφύτῳ προγνώσει ὁμοίαν
εἶναι, πολὺ ἠπάτητα. Τὰ γὰρ τοιαῦτα παρόντα μηνύει μόνον, καὶ ταῦτα εἰ ἀληθεύει· ἄλλως δέ μοι καὶ αὐτὰ εὐχρηστεῖ, πρόγνωσιν γὰρ εἶναι συνίστησιν. Ἡ δὲ τοῦ μόνου καὶ ἀληθοῦς πρόγνωσις οὐ μόνον τὰ παρ ὄντα ἐπίσταται 85, ἀλλὰ καὶ μέχρις αὐτοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀπέραντον ἐκτείνει τὴν προφητείαν, καὶ οὐδε νὸς δεῖται πρὸς ἐπίγνωσιν, μὴ 86 προφητεύων αμαυρά καὶ ἀμφίβολα, ἵνα άλλου προφήτου χρείαν ἔχῃ τὰ λε γόμενα πρὸς ἐπίγνωσιν, ἀλλὰ ῥητὰ εἰ καὶ ἁπλᾶ, ὥστ περ 84 ὁ Διδάσκαλος ἡμῶν καὶ προφήτης ὢν ἐμφύτῳ καὶ ἀεννάῳ πνεύματι πάντα πάντοτε ἠπίστατο. ΧΙΙ. Διὸ τεθαρρηκότως ἐξετίθετο περὶ τῶν μελ λόντων ἔσεσθαι, λέγω δὲ πάθη, τόπους, ὅρους. Προ- φήτης γὰρ ἂν ἄπταιστος, ἀπείρῳ ψυχής 88 ὀφθαλμῷ πάντα κατοπτεύων ἐπίσταται λανθάνων. Εἰ δὲ παρα- δεξόμεθα δὲ ἡμεῖς, ὡς οἱ πολλοὶ, ὅτι καὶ ὁ ἀληθὴς προ- φήτης οὐ πάντοτε, ἀλλ' ἐνίοτε, ὅτε ἔχει τὸ πνεῦμα, καὶ διὰ τοῦτο προγινώσκει, οπότε δὲ οὐκ ἔχει, ἀγω νοεῖ, — ἐὰν οὕτως υπολάβωμεν, καὶ ἑαυτοὺς ἀπα- τῶμεν καὶ ἄλλους ἐνεδρεύσωμεν. Τὸ γὰρ τοιοῦτον μανικῶς ἐνθουσιώντων 90 ἐστὶν ὑπὸ πνεύματος ἀτα ξίας (60), τῶν παρὰ βωμοῖς μεθυόντων καὶ κνίσσης ἐμφορουμένων. Χιν. Τινὶ γὰρ προφητείαν ἐπαγγέλλεσθαι θέλοντι ἐὰν συγχωρηθῇ πιστεύεσθαι ἐν οἷς ψεύστης φωρᾶται, ὅτι τότε τὸ τῆς προγνώσεως ἅγιον οὐκ εἶχεν πνεῦμα, οὐκ εὐέλεγκτος ἔσται ψεύστης ὑπάρχων προφήτης. ἐν οἷς γὰρ ὡς πολλὰ λέγων ὀλίγα ἐπιτυγχάνει, τότε τὸ πνεῦμα ἔχειν πιστεύεται, ότι τε οι τὰ πρῶτα ἐστ κατα λέγει, καὶ τὰ ἔσχατα πρῶτα, τὰ γενόμενα ὡς ἐσόμενα, τὰ ἐσόμενα ὡς ηδη γεγονότα, ἀλλὰ καὶ ἀνακό- λουθα, ἢ 92 καὶ ἐξ ἄλλων ὑφηρημένα και μεταμεμορφω μένα, ἃ δὲ μεμειωμένα, ἀνείδεα, ἀνόητα, ἀμφίβολα, άδοξα, άδηλα, πάσης κεκραγότα δυσσυνειδησίας. 85 Χν. Ὁ δὲ ἡμέτερος διδάσκαλος οὐδέν τι τοιοῦτο ἐγοητεύσατο 93, ἀλλ᾽, ὡς φθάσας εἶπον, προφήτης ὢν ἐμφύτῳ καὶ ἀεννάῳ πνεύματι πάντοτε ἐπιστάμενα θ τεθαῤῥηκὼς ἐξετίθετο, ὡς προέλεγον 85, σαφῶς, πάθη, τόπους, ἐμπροθέσμους, τρόπους, ὄρους. Αυτ τίκα γοῦν περὶ τοῦ ἁγιάσματος (81) προλέγων |
per has predictiones siinilem esse præscientia verae A
et nativa, multum fallitur. Ille enim praesentia tantum indicant, idque si veraces fuerint. (Quin et. mihi eæ prosunt:demonstrant enim esse prescien- tiam.) At illius, qui solus et verus est, præscientia non solum præsentia cognoscit, sed et ad futurum usque sæculum infinitam extendit prophetiam: nec ullo indiget ut intelligatur, nec obscura et dubia prædicit, ita ut verba alium prophetam exigant in- terpretem, sed clara profert et simplicia; quemad- modum Doctor noster, cum esset propheta, innato ac perpetuo spiritu omnia omnino noverat. XIII. Ideo fidenter futura exposuit, casus dico, loca terminos. Nam cum sit inculpatus propheta, immenso animæ oculo omnia occulta spectat et no- vit. Si vero et nos, ut multi, admittamus verum quoque prophetam non semper, sed interdum, quando habet spiritum, tunc ideo præscire; cum autem non habet, ignorare ; si ita existimemus, et decipiemus nos et aliis insidiabimur.Nam id ad eos pertinet, qui a spiritu inordinato furiose conci- tantur et ad aras bacchantur atque ingurgitantur nidore. XIV.Etenim prophetiam ostendare volenti si conce- datur,ut, cum mendax deprehensus fuerit, tunc cre- datur spiritu prophetiæ sancto caruisse, non facile arguetur falsus esse propheta; nam in paucis iis,in quibus, utpote multa loquens, veritatem attigerit, credetur spiritum possidere ; etsi prima ultima di- cat,et ultima prima, præterita ut futura, futura ut praeterita,item consequentiam non habentia, vel ex Ο aliis compilata et transformata, nec non quædam imminuta, informia, stulta, dubia, inopinata, ob- scura, totam clamantia conscientiæ pravitatem. XV. At præceptor noster non talibus usus est praestigiis, sed, ut supra retuli, propheta qui erat, innato ac perpetuo spiritu omnia penitus cognita fidens, clare, ut antea dixi, exposuit, casus, loca, praestituta tempora, modos, terminos. Sic igitur de templo prædixit: Videtis has ædificationes?' ' |
@VARIE LECTIONES.
" D legi vult πρόβξησιν. Recte. 85 ἐπίστητα: Ο. 86 Ila D, και Ο. Ο. σε βήτα D, αῤῥητα C, O. Sic infra c. 26 : ρητὰ προφητεύει, σαφῆ λέγει. 88 ψυχή (sic) O. Tum λανθάνοντα conj. C, ac ita vertit. ραδεξώμεθα (. 90 Ita o c. 5, ενθουσιούντων α. οι ὅτι τε Ο, Ο, ότε D. Proximum και add. c. 0. 92 om. Ο. 85 προεφητεύσατο Ε. 9 ἐπιστάμενος G. Deinde ὤν p. ὡς 0. 98 Ita D, προέλεγεν G, Ο. |
@VARIORUM ΝΟΤΑΕ.
|
Fuit enim exercitus alienigenarum, et Romani impe-
ratoris stans circa Hierusalem, quæ usque tune fue- rul sancta. Hoc et Petrus apud Clementem exponit. Leg. Recognitianum lib. 1, cap. 39, 64, 65.Sed et fu- turu aperuil illis omnium; verba sunt Lactantii lib. IV, cap. 21, quae Petrus et Paulus Romæ prædica- verunt; et ea prædicatio in memoriam scripla per- mansit; in qua cum multa aliu mira, tum eliam hoc futurum esse dixerunt, ut post breve tempus immit- teret Deus regem, qui expugnaret Julæos, et civitates eorum solo adæquaret, ipsos autem fame sitique con- fectos obsideret, etc. Cor. |
(60) Ὑπὸ πνεύματος ἀταξίας. Scribendum cre-
diderim ὑπὸ πνευμάτων ἀταξίας a spiritibus i dinatis, qui ad aras inebriantur et ingurgitantur ni- dore. Credebant veteres deos participes fuisse Aol- βης τε, κνίσσης τε· Τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς ut ait Jupiter apud Homerum Iliad. 49. Postea vero philosophi malos dæmonas sanguinis et nidoris pa- bulo gaudere statuebant. Infra cap. 39, Τὸ ἐπὶ κνίσ σε σαρκῶν ἡσθῆναι οὐκ ἀγαθοῦ· Vide modo Porphy- rium De abstinent. lib. ii, cap. 42 ; et Tertullianum Apol. cap. 22, 23. DAVIS. (61) Περὶ τοῦ ἁγιάσματος etc. Auctor Operis imperfecti in Matthæum, ad cap. xxiv, vers. 15.' ' |
