@117 CLEMENTINA. HOMILIA III. 118
|
minum erga Deum. Videns autem malus festinare
nos, ut in eorum animis, qui ex gentibus credituri sunt,inseminemus immortalitatis operatricem cha ritatem hominum in unum ac solum Deum, ipse, inquam, diabolus, contra imperitos sufficienter ad necem armatus, nititur multorum deorum sive unius tanquam præstantioris opinionem inserere: quo homines, tenendo ac credendo quæ non licet, moriantur quasi in adulterii crimine,et a regno Dei ejiciantur. IX. Itaque dignus est qui abjiciatur, quicunque contra Dei monarchiam vel tantum quid simile audire voluerit. Si vero, quasi Scripturis confidat, contra Deum vel audire aliquis audet, primo illud mecum consideret: si quis dogma aliquod sibi pro- babile pro voluntate confinxerit et postea Scripturas fuerit intuitus, ex iis poterit multa testimonia pro fictitio suo dogmate proferre ; quo modo igitur in iis adversus Deum confidere fas sit,in quibus cun- ctorum placitum invenitur ? X. Nunc ergo Simon,cras nobiscum publice dis- ceptaturus, contra Dei monarchiam aggreditur, multasque ex ipsis Scripturis voces afferre vult, de eo quod multi dii sint et unus quidam, non quidem creator mundi, sed illo superior. Simulque argu- menta ex Scripturis exhibebit.Et nos quoque ex iis ipsis multa evidentia capitula ostendere possumus, quod unus sit Deus hic qui orbem condidit, nec alius sit præter eum.Sed et si quis alio quocunque modo dicere voluerit, habebit etiam is ex ipsis, prout volet et de quibus volet, probationes dare. Omnia quippe Scripturæ dicunt : ne ullus eorum, qui ingrate quærunt, inveniat veritatem, sed inve- niat quod cupit ; veritate gratis hominibus reser- vata. Gratitudo autem est, servare charitatem erga eum qui exsistendi nobis auctor fuit. XI. Unde ante omnia scire oportet, non aliunde inveniri veritatem, quam a veritatis propheta. Propheta autem verus is est qui omnia omnino,at- que etiam cunctorum cogitationes novit, estque impeccabilis,ut qui de Dei judicio sit certissimus ; quocirca nos debemus de ejus præscientia non sim- pliciter judicare, sed si absque alia causa consi stere potest præscientia ipsius.Quædam enim præ- dicunt medici, quia subjectam materiam habent aegrotantis pulsum ; item alii aves,alii victimas,alii alias multas et varias materias subjectas dum ha- bent, prædicunt, nec sunt prophetæ. XII. Quod si quis dicere voluerit, præscientiam |
ἀνθρώπων στοργή. Εἰδὼς δὲ 73 ὁ πονηρὸς, ἡμῶν A
σπευδόντων τοῖς ἀπὸ ἐθνῶν πιστεύειν μέλλουσιν ἑνὸς καὶ μόνου Θεοῦ ἐν ψυχαῖς σπείρειν τὴν ἀθανατοποιν πρὸς αὐτὸν ἀνθρώπων 14 στοργήν, αὐτὸς ὁ πονηρὸς κατὰ τῶν ἀγνοούντων ἱκανὸν ὅπλον ἔχων πρὸς ὅλες θρον σπουδάζει πολλῶν θεῶν ἢ καὶ ἑνὸς ὡς κρείττο- νος 82 σπεῖραι τὴν ὑπόληψιν, ἵνα συλλαβόντες καὶ συμπεισθέντες ἃ μὴ θέμις, ἀποθανόντες ὡς ἐπὶ μοι χείας ἐγκλήματι, τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀποβληθῶσιν. ΙΧ. Αξιος οὖν τῆς ἀποβολῆς πᾶς κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ μοναρχίας αὐτὸ μόνον κἂν ἀκοῦσαί τι τοιοῦτον θελήσας. Εἰ δὲ ὡς Γραφαῖς τεθαρρηκώς κατὰ τοῦ Θεοῦ τολμά τις κἂν ἀκούειν, πρῶτον ἐκεῖνό μοι συν ενθυμείτω 18, ὅτι, ἄν τις εὔλογον ἑαυτῷ δόγμα ὡς βούλεται ἀναπλάσῃ, ἔπειτα αὐταῖς ἐγκύψη 16, δυνα- τὸς ἔσται πολλὰς ὑπὲρ οὗ ἐπλάσατο δόγματος ἀπ᾿ αὐτῶν μαρτυρίας φέρειν· πῶς οὖν ἐπὶ ταύταις κατά τοῦ Θεοῦ θαῤῥεῖν ἔστιν, ἐν αῖς ἡ πάντων βουλὴ εἰσε ευρίσκεται ; Χ. Αὐτίκα γοῦν Σίμων αὔριον ἡμῖν συζητεῖν 77 μέλλων δημοσίᾳ κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ μοναρχίας τολ μα 78, θέλων πολλὰς ἐξ αὐτῶν τῶν Γραφῶν φωνὰς ἐνεγκεῖν, ὅτι 70 πολλοὶ εἰσὶ θεοὶ, εἴς δέ τις οὐχ ὁ τὸν κόσμον κτίσας, ἀλλὰ 80 τούτου ἀνώτερος· καὶ ὁμῶς τὰς ἀποδείξεις ἐγγράφους ἔχει παρασχεῖν. Καὶ ἡμεῖς δὲ ἐξ αὐτῶν πολλὰς περικοπὰς δεῖξαι σαφῶς ἔχομεν, ὅτι εἰς ἐστιν ὁ 81 Θεὸς οὗτος ὁ τὸν κόσμον κτίσας, καὶ ἄλλος 82 οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ εἴ τις άλλως πως εἰ πεῖν θελήσει, ἕξει καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτῶν ὡς βούλεται 83 περὶ ὧν βούλεται τὰς ἀποδείξεις παρασχεῖν. Πάντα γὰρ αἱ Γραφαὶ λέγουσιν, ἵνα μηδεὶς τῶν ἀγνωμόνως Ο ζητούντων τὸ ἀληθὲς εὕροι, ἀλλ᾿ ὃ βούλεται, τοῦ ἀληθοῦς τοῖς εὐγνώμοσι τετηρημένου. Εὐγνωμοσύνη δέ ἐστιν τὸ 83 πρὸς τὸν τοῦ εἶναι ἡμᾶς αἴτιον ἀποσώζειν στοργήν. ΧΙ. Ὅθεν πρὸ πάντων εἰδέναι ὀφείλει, ὅτι οὐδα μόθεν αὐτὴν εὐρίσκει, εἰ μὴ ἂν ἀπὸ προφήτου ἀλη θείας. Προφήτης δὲ ἀληθής ἐστιν ὁ πάντα πάντοτε εἰδὼς, ἔτι δὲ καὶ τὰς πάντων ἐννοίας, ἀναμάρτητος" ὡς περὶ τῆς προγνώσεως αὐτοῦ μὴ ἁπλῶς διαλαμ- βάνειν, ἀλλ' εἰ δύναται ἄνευ ἑτέρας προφάσεως συν εστάναι αὐτοῦ ἡ πρόγνωσις. Α γὰρ οἱ ἱατροὶ προλέ- γουσιν, ὑποβεβλημένην ὕλην ἔχοντες τοῦ νοσοῦντος τὸν σφυγμόν, καὶ οἱ μὲν πτηνά, οἱ δὲ θύματα, καὶ ἄλλοι ἄλλας ὕλας πολλὰς διαφόρους ὑποβεβλημένας ἔχοντες προλέγουσιν, καὶ προφῆται οὐκ εἰσίν. ΧΙΙ. Εἰ δὲ βουληθείη τις λέγειν, τὴν διὰ τῶν τοιού' ' |
@VARIE LECTIONES.
79 73 δέ addidi c. Ο, ὁ εἰδώς conj. D, * ἀνθρώπων accessit ex Ο. * Ita S., συνενθυμήτω α, συνενθυ το ἐγκύψη 0, σ. 5, ἐγκύψει C. Subinde δυνατόν Ο. Η συνζητεῖν G. το τολμαν Ο. 7 εχ. μηθήτω Ο. c. (sic) ὅτι p. ὅτι Ο. 50 αλλά om. Ο. Tum ὁμῶς 5, ὅμως C, Ο. 81 ὁ inserui c. Ο. 82 άλλο Ο. 83 τήν Γ. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
πρὸς τὸν τοῦ εἶναι ἡμᾶς αἴτιον, ἀποσώζειν στοργήν
ὑφ᾽ ἧς καὶ εἶτ δεύτερον καὶ ἀγήρω αἰῶνα διασωζόμεθα. Inf. cap. 10. GOT. |
πης λαὶ φόβου περὶ Θεόν, etc. Τοῦ ἁγίου Κλήμεντος
ἐπισκόπου Ρώμης. Αὐτάρκης εἰς σωτηρίαν, ἡ εἰς Θεὸν ἀνθρώπων ἀγάπη. Εὐγνωμοσύνης γάρ ἐστι, τὸ' ' |
